machtsstrijd …

Ja sorry, ik moet de boel even in de gaten houden, er is een machtsstrijd gaande in huize Rietpietz …..

macht 1

 

macht 2

 

macht 3

 

macht4

 

macht 5

 

machtstr.

 

 

All over the world…

Grappig, in de reacties kwam wel naar voren dat er toch veel mensen zijn een mooi stuk graffiti wel kunnen waarderen.
De vraag is alleen “wat is nog  graffiti”, zijn de meeste mooie graffiti voorstellingen niet eerder “muurschilderingen? Ik heb wel een voorbeeldje bij de hand dankzij zoon Ruud.

fietsgraffiti
Gewoon gemáákt om langs het fietspad van de Vliet één van de pijlers te sieren toch?
Zoon Ruud stuurde me deze, en nog  32 andere  “murals”  en schreef erbij…..;

‘Ik las je blogje over graffiti – kwestie van smaak als je het mij vraagt, maar browse even door deze foto’s. Sommigen hebben we in 2011 in Vancouver gemaakt (toen Claudia daar woonde en ons een tour gaf) en anderen in 2014 in Miami toen we bij Andrea’s nichtje op bezoek waren.’

Natuurlijk zette ik ze alle 33  meteen even in een diashow zodat jullie ook even mee kunnen kijken maar  ik haal hier even wat  krenten uit de pap al is er héél veel moois te zien.

olifantgraffiti
Prachtig  hé, alleen zie ik er geen graffiti in, ik zou dit écht een muurschildering noemen!  Toch maar eens zien wat graffiti nou eigenlijk is.  Wiki zegt o.a.;

Graffiti is een verzamelnaam voor afbeeldingen of teksten die op straat of op een andere min of meer openbare plaats met verf, verfstift (paintmarker), inkt of krassen zijn aangebracht.

En ik maar denken dat de definitie ” graffiti ” ongeveer zou zijn  “met  een spuitbus verf aanbrengen in non figuratieve figuren”, en dan blijkt   eigenlijk de plááts waar de tekening is aangebracht van meer belang voor “de naam”!
Weer wat geleerd al blijf ik erbij dat in veel gevallen een muurschildering een betere naam zou zijn.
Bij deze moet ik moest ik metéén aan Kakeltje denken, misschien wel door  de illustratie op haar boek dat op haar site te zien is.

kakel
Onzin natuurlijk want haar boek is vast niet te koop in Miami of Vancouver . Deze tekening toch maar lieve niét op één van de brugpijlers, het zou enge mannen op een idee kunnen brengen.
Maar kijk even op je gemak de diashow, er zijn echt práchtige tekeningen bij al past wat mij betreft  de term Graffitti hoogstens bij een enkeling zoals bijv. de eerste,  En eh…. Ruud weer bedankt hé!

toch jammer…

Ja natuurlijk woon ik reuze prettig in Rijswijk dus ik wil niet echt klagen, we hebben groen genoeg om te wandelen en je zou zeker niet zeggen dat we zó dicht in de buurt van  een grote verkeersader wonen.

A4
Met zo’n 20 minuten lekker doorstappen  over het jaagpad (wat op zichzelf al een leuke wandeling is)  langs de Vliet komen we in de buurt van het Elsenburgerbos  maar dan moeten we  onder de A4 door, en de E30 geloof ik en misschien vloeien er nog wel meer snelwegen daar min of meer in elkaar boven onze hoofden.

trekvlietbrug
Zelfs op een zonnige dag ziet zo’n doorgang er een altijd een beetje  luguber uit.
Over een sombere dag héb ik het maar niet eens!

trekvlietbrug2
De grote betonnen pijlers doen al niet veel voor “de gezelligheid” maar het is blijkbaar ook een uitdagend item voor graffiti spuiters en aanplakkers.

trekvlietbrugonder
Maar als je goed tussen de pijlers doorkijkt zie je dat het ook ánders kan, er is een geslaagde poging gedaan.
Ik moet daarvoor, achter de pijler om,  griezelig dicht  langs de waterkant gaan staan maar de passerende schippers van de grote container schepen (zoals op foto 2)   kunnen het makkelijk zien.

brug
Jammer toch, waarom niet op iedere pijler aan beide kanten  zo’n prachtig plaatje, en dan liefst over de héle breedte zodat er geen plaats meer is om er een “piece” naast te zetten!

trekvliet

dagelijkse sleur?

Dat we het zo leuk vinden om een handje bij  te steken in de drukkerij  wil natuurlijk niét zeggen dat we ons  vervelen als we  niét werken.
Het kwam wel goed uit dat het een paar weken wat rustiger was want de worsteling met m’n stem heeft heel veel energie gekost.
De stem is nog steeds niet zoals het hoort maar het gaat alwéér een stuk beter, er komt meer klank in, ik kan iets meer toon hoogtes gebruiken én het kost veel minder moeite.

Verder ging alles natuurlijk gewoon door. De combi magnetron  in, wat wij nog steeds de nieuwe keuken noemen, ging kapot en toen bleek de nieuwe keuken niet zó nieuw meer, maar al 12 jaar oud. Een  nieuwe  combi magnetron dus, en die moet natuurlijk even uitgeprobeerd worden.
Dat doet Henk dan wel even want ik ben niet zo’n keukenprinses. Hij krijgt bezoek van dochter Inge ( ik ben dan nog op weg naar huis na een gezellig  bezoekje bij een medeblogster die álles weet van lastige stembanden) en Inge filmt even de voortgang bij “chef appeltaart” zodat bewezen kan worden dat hij het écht zelf gedaan heeft.

Ze blijft uiteráárd wachten tot er iets te proeven valt maar wachten duurt lang.
Haar oog valt op het hoekje met de LP’s, hélemaal jeugdsentiment … hoewel  “een plaatje draaien” lijkt nu juist weer hélemaal hip te zijn.
Ze grasduint even lekker tussen het vinyl en valt van de éne verrassing in de andere….”ach… hébben jullie die nog” of “wauw… die wil ik even horen hoor” het verkort de wachttijd reuze en als Inge in de buurt is moet je je als “oudjes” natuurlijk niet laten verleiden door muziek uit het verleden…. dan snapt ze je met haar telefoon…..

Tja, na zóveel inspanning gaat  een stukje verse appeltaart erin als koek  hé!
appeltaart
Ach….. gewoon een dag als alle anderen, een dag  zoals we allemaal vaak hebben, toch?

goede raad

Ja  éindelijk zomer, natuurlijk wél typisch Nederlands  meteen weer héél erg overdreven. Nou ja, daar dealen we wel mee, wij weten dé perfecte manier om verkoeling te zoeken en togen vanmorgen vroeg naar Scheveningen…….
Nee niét naar het strand….. daar komen we alleen op dagen dat je er de ruimte hebt en niet over de mensen heen moet stappen.

strand
Nee we blijven zo’n 300 meter vóór het strand en nemen daar, op verzoek,  plaats op een stoel…. en als we een béétje doorwerken maken we genoeg wind met de folders om een heerlijk koel windje langs de wangen te voelen strijken…… gaat lukken nog 3965 te gaan….

Ik voeg  nog maar een stukje uit een oud logje toe…… als waarschuwing want die is nog steeds van toepassing. Vier weken wisselvallig en veel te koud weer en geen dág gewerkt….. totdat……

“Een strálend blauwe lucht waarin de zon zich langzaam omhoog probeert te werken ……., het zál weer niet waar zijn !
Ik ben er ondertussen vást van overtuigd dat onze werkgever een geheime rode knop  voor de  weergoden heeft ,  met uiterste precisie worden wij dus juist áltijd gebeld om te werken als het práchtig mooi weer blijkt te worden !

Bij Rietepietz schijnt  “mooi weer in combinatie met alle tijd van de wereld hebben”  door de weergoden, in casu onze werkgever , geboycot te worden met een trefzekerheid waarbij vergeleken een micro-chirurg een slordige prutser is !
Kortom, je kunt het béste zomerweer verwachten als wij aan het werk zijn ,wat óók betekend dat je beter niet gelijk met ons op vakantie kunt gaan …”

 

terugblik op….

….. de vierdaagse van Nijmegen natuurlijk want als je die één keer meegelopen hebt ben je er in gedachte ieder jaar weer  bij.
Voor veel mensen is het na 1x  een verslaving en doen ieder jaar weer mee, maar ik ben vrij van verslavingen en dus bleef het bij die éne keer 2008 dat ik mee liep.
Na in het voorjaar nog even een breuk in m’n voet op te lopen was ik gelukkig tijdig uit het gips én gerevalideerd om het te kunnen proberen.
Het enige dat ik niét zou trekken was extreem warm weer, maar dat kwam goed in 2008.

Dit jaar dus de 100ste vierdaagse en potdorie, wordt het uitgerekend nú  bloedje heet,  ik heb nu al medelijden met de lopers. Ik herinner me nog het jaar dat het ook zo heet was en het voor minstens één loper helemaal fout afliep zodat het hele evenement gestopt werd.
Je kunt alleen maar hopen dat iedereen z’n grenzen kent én z’n gezonde verstand zal gebruiken. Hoe leuk het feestje ook is, je moet wél gezond blijven.

Ik kan een 6 meter lang log maken over hóe bijzonder  het was om mee te maken…. dát doe ik maar niet. Maar een klein stukje “belevenissen” kopiëren   (onder de foto)  uit een oud logje uit 2008 moet kunnen……….!

4 daagse

Nadat op de vierdaagse woensdag laat in de middag mijn lichaam door had dat er een bijzondere prestatie verwacht werd kwam de aanmaak van adrenaline in een stroom versnelling, zeg maar op “stuiterniveau” !

In het hotel werd vanaf een uur of 3 al met deuren geslagen door de vroege starters  en ik sliep vanaf dát moment niet meer écht uit angst de start te missen. Opgeven omdat het niet meer gaat zou aanvaardbaar geweest zijn maar te laat voor de start komen ……. ik zou het mezelf nóóit vergeven hebben.
Niet dat ik meteen fris en monter na de wekker uit bed stapte hoor, écht spierpijn heb ik vrijwel niet gehad maar alles móest natuurlijk even voorzichtig in werking gezet worden.
Met stapjes van 15 cm. met de voeten nog onbuigzaam en onwillig, marcheer ik  naar de badkamer, ondertussen mezelf opjuttend met de ritmische dreunen die ik een peloton Bobbies had horen schreeuwen. Met een geknepen kopstemmetje produceer ik ;”

uhlleft ….uhlleft….. uhlleft,right left….. uhlleft ……ulleft…..ulleft,right,left….enz”. Henk ligt nog in bed maar werd wel wakker van de wekker en ligt in een deuk (nee het béd is prima hoor ) als hij me zo bezig ziet.
De andere morgen herhaalt zich het tafereel maar dan op het ritme van de  “hymne” van een peloton militairen ;

“ijsss….ijsss….. ijssskoud bier ……..ijsss ….ijssss…..ijskoud bier enz……” waarna ik met een warme douche alles weer zover aan het werk krijg dat ik kan gaan ontbijten…………

Oke, wie meer wil lezen over mijn vierdaagse avontuur kan álles in het archief vinden,   juli 2008. 

 

Morpheus en rijst

Natuurlijk, iedereen kan wel eens niét slapen  al heb ik daar gelukkig weinig last van. Meestal vlij ik me heerlijk in de armen van  Morpheus, (nee  Henk is niet jaloers)  en dut weg terwijl ik net doe of ik TV kijk.
klaasvaak_Maar soms gooit Morpheus  me dan rond half 2 in de nacht ineens uit z’n armen en moet ik het zélf maar een paar uur uitzoeken. Kan ik “vreemd gaan” met Klaas Vaak maar al dat zand in bed lijkt me maar  niets.
Schaapjes tellen vind ik lastig zonder schapen, maar tellen is  op zich wel een goed plan, lekker de weke massa bezig houden en dan houd ik me altijd bezig met onderstaande  legende;

“Volgens deze legende vond een lakei  het schaakspel uit. Toen de lakei het schaakspel aan zijn keizer had uitgelegd werd deze zo enthousiast dat de lakei iets mocht kiezen uit de keizerlijke schatkamers. Maar de lakei zei tegen de keizer:
‘ Ik hoef niets uit uw schatkamers , geef me één rijstkorrel op het eerste veld van het schaakbord en verdubbel het op het tweede veld en verdubbel de korrels van het tweede veld op het derde veld en ga zo door totdat alle velden van het schaakbord zijn gebruikt’.
De keizer dacht : deze lakei is niet goed wijs. Waarom kiest hij niet iets uit mijn schatkamers? Maar als hij zo graag rijstkorrels wil dan geef ik hem die graag, wat een domme lakei!
Maar de keizer , die dacht dat de lakei dom was, kwam er al snel achter dat hij zich had vergist. In zijn hele keizerrijk waren er niet genoeg rijstkorrels om aan de wensen van de lakei te voldoen” .

schaakbordEn dan  wil ik  natuurlijk wéten om hoeveel rijstkorrels het gaat. Een schaakbord heeft 8×8 vlakken = 64 , dát is simpel.
En op ieder vlak moet het dubbele aantal komen van het vorige vlak, dus ….
vak 2 krijgt 1+1=2 *vak 3 krijgt 2+2=4* vak 4 krijgt 4+4=8* vak 5 krijgt 8+8=16 enz…..
Dat is zo moeilijk nog niet maar ik moet natuurlijk bijhouden met het  hoeveelste vak ik bezig ben, dat moet dan maar op de vingers  want álles uit het hoofd is wel héél lastig.
Vak 6 levert dus 32 rijstkorrels op maar dan ben ik nog láng niet aan 64ste vak, en dát is me ook nog nooit gelukt. In het gunstigste geval kwam ik tot het 21ste vak, dat levert dan  1.048.578 rijstkorrels op.

Maar zover  kom ik óók meestal niet, dan  raak ik al eerder een beetje suffig de tel kwijt,  moet opnieuw beginnen omdat ik niet meer weet waar ik gebleven was, en na een paar keer steeds eerder opnieuw beginnen blijkt  Morpheus me weer in zijn greep te hebben.
Duidelijk is  dan wél dat het bij  vak 64 om héél veel rijstkorrels gaat want ……
1 rijstkorrel= +/- 0,025 gram
100.000 rijstkorrels = +/-  2,5 kilogram …. en dan ben je pas op vak 21.
Nou ja,vak 64  dat rekenen jullie zélf wel even uit hé,  als je ook een keer door Morpheus genegeerd wordt!
morpheus-

Vorige Oudere items

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 78 andere volgers