prinsessen dag..

En inééns had ik een Koninklijke oprisping toen bleek dat het op tweede Pinksterdag óók kastelendag was.
achter Nou ja ik bleef wél incognito hoor  maar toen ik las dat op kasteel Poelgeest in Oegstgeest de mooiste prinses gekozen zou worden kroop het bloed waar het niet gaan kan en moést ik er heen.
Met het OV, omdat parkeren daar volgens de site nogal problematisch is op zo’n dag, maar dat was goed te doen als alles mee zou werken…. en dat dééd het, al lag  het briefje waarop waarop ik alle “weetjes” geschreven had nog thuis op tafel toen ik op het station stond. Waarschijnlijk werkte  het opschrijven  zó therapeutisch dat we inderdaad 52 minuten later voor de ingang van kasteel  Poelgeest stonden.
fietsprinsesPrinsesjes arriveren natuurlijk te paard   en moeten net als gewone stervelingen even de kleding op orde brengen na het afstijgen terwijl de  “koetsier” het  stalen rossen verzorgt en voor diefstal behoedt.
We zien al direct dat  ook in die kringen de crisis heeft toegeslagen, sommige prinsesjes zien eruit alsof hun japon in de speelgoedkist al héél veel dienst heeft gedaan.
pr.metridderAnderen hebben de oude grandeur kunnen bewaren en hebben  hun eigen schildknaap meegebracht.
Van alle kanten stromen de prinsessen binnen, de meeste in het lichtblauw of roze wat natuurlijk niét de manier is om op te vallen.
winnaarOpvallen doe je als je een afwijkende kleur kiest en ook je haar een kleurtje geeft zoals deze prinses die haar eigen kruisboog op de rug heeft hangen.
Slim want er zijn ook wedstrijden boogschieten.
Slechte foto want de jurk zou diep zeegroen moeten zijn en het jurkje wapperde zó dat de foto er bewogen van raakte!
Bij aankomst op de oprijlaan is het aanschuiven in de rij, een lange rij waar heel veel geduldige ouder en grootouders elkaar afwisselen omdat óók voor het ritje in een heuse koets gewacht moet worden.
Met enige  regelmaat wordt de koets weer voorgereden, alle prinsesjes met door de koetsier geholpen met uitstappen én weer nieuwe prinsesjes mogen instappen.

koetsvol
Even jammer dat we pas na een kwartier in de rij staan horen dat je voor de rondleiding gewoon door kunt lopen en op de  niet zo héél monumentale trap gewoon langs de enige echte prinses Elsa naar boven mag.
Pr ElseHet moet nog helemaal goed komen met de wereld als ik zie hoe geduldig stoere vaders, hippe  moeders en best wel oudere opa’s en oma’s geduldig  in de lange wachtrij blijven wachten om een foto te kunnen maken van hun kind met deze sprookjesfiguur.
raametrijAls wij een rondje door het “kasteel” maken zien we vanuit het raam dat tot op de grond doorloopt dat  de rij nog steeds lang is.

Kasteel Poelgeest is  allang geen woonhuis meer maar  in gebruik als een veredeld partijcentrum maar straalt in sommige zalen nog de oude grandeur uit!
Foto’s die kun je beter op de site van het kasteel bekijken.
beeldHenk en ik kibbelen nog even over een kunstwerk in de vijver, Henk zegt dat het reiger is en ik zeg een man…. we blijken allebei gelijk te hebben!
Na een heerlijk lunchbuffet in het koetshuis vertrekken we weer met het OV  naar ons eigen paleisje.

 

pinksterrust

Iedereen genoten van de prachtige eerste Pinksterdag? Wat een cadeau dat heerlijke weer.
Nou zijn wij  eigenlijk een beetje verwend en vinden het op zo’n zonnige zondag  overal véél te druk.
Vanmorgen dus heel vroeg de deur uit om te wandelen, dat ligt een groor deel van de mensen nog lekker uit te slapen en het andere deel zit in de kerk.
Heerlijk de wandeling van vorige week in de polders van Zoetermeer nog eens over gedaan.
Er was blijkbaar méér regen moerasjegevallen dat ik dacht zagen we bij het moerasachtige stukje  waar we vorige week droog overheen konden.
Nu moesten we héél voorzichtig zijn om geen natte voeten te halen en voorál om op de been te blijven.
Op zo’n dag moet je ook niet onderweg willen lunchen, véél te druk en rond die tijd zijn wij dan alweer lekker thuis waar de uitsmijter óók prima smaakt hoor. Omdat iedereen dan wél op stap is het in de tuin dan lekker rustig.
Dan modderen we daar  nog lekker even wat rond. De tiun is niet groot maar wél lekker groen en druk bezocht door vogels.
We kunnen er altijd wel een plekje in de zon vinden (áls die schijnt) maar zijn geen echte tuinzitters.  Ach kijk zelf maar even rond, maar eh…. verwacht géén keurig tuintje hé, aan heggetjes geen gebrek  en als alles  groeit en bloeit vind ik het  prima, ik láát ze!

Wie wat bewaart…

“Wie wat bewaart die  heeft wat, ” zei m’n moeder vroeger altijd.
Achteraf moet ik concluderen dat ze ook  altijd wel een spreekwoord bij de hand had om het tegendeel te verdedigen …… want ze zei óók wel eens; “wat je spaart uit de mond is voor de kat of de hond”. Zoek als kind daar dan maar een waarheid uit!  Maar ik hád iets bewaard……

Ik kreeg ooit voor, ik dénk een verjaardag,  een tube “daycréme”, hydraterende crème   nog wel want “de ouder wordende” huid verliest vocht met liters, daar kan geen lekkend stortbak kraantje tegenop!
Oke, ik kan niet ontkennen dat hier en daar enige perkamentvorming ontstaat en dus smeer ik dagelijks  royaal met “creme voor de rijpere  huid” van mijn “huis merk” á € 2,95 (of daaromtrent) voor een flinke pot.

dagcreme
De cadeautube van een ongetwijfeld duurder merk gaf ik een plaatsje in een weggestopt voorraadhoekje bij het bad. Ons ben zunig en dus maak ik éérst het oude potje leeg maar….. ik vergat de tube en kocht een nieuw potje toen het oude leeg dreigde te raken  én ik vergat de tube en kocht een nieuw enz….. !
Op zekere dag zoek ik iets ánders en stuit op de tube…. oéps, dat is waar, heb ik ook nog!
daycremeMaar bij het oppakken van de statube  gebeuren er vreemde zaken, ik  sta  ineens met stukjes afgebroken plastic in m’n hand wat natuurlijk niet héél handig is bij een tube!
Hoe meer ik er aan rommel hoe meer stukjes er af breken en ik krijg op slag m’n twijfels of de milieugoeroes ons wel betrouwbaar voorlichten over de slechte afbreekbaarheid van plastic verpakkingsmaterialen.
Hoewel…misschien heeft nou juist dit bedrijf z’n stinkende best gedaan óm het spul goed afbreekbaar te maken en kunnen we hier van een eclatant succes  spreken.
Aan de andere mogelijkheid wil ik liever niet denken….. de kwaliteit van de  crème, als zelfs de plastic tube ervan uit elkaar valt ziet het er voor mijn “perkamentje”  óók niet best uit ……
Wat betekent nou eigenlijk dat “hydrateren” !
Eh…..; “Onder hydratatie verstaat men het proces waarbij cement reageert met water,” zie ik staan….. cement? Dat verklaart héél veel !

plasje gedrupt

Toen ik dit weekend de WC binnenstapte  om een plasje weg te brengen lág er al een plasje op de tegelvloer. In zo’n geval ligt het misverstand op de loer, en met een schuin oog op je man vraag je “ben jij net naar de wc geweest”, Ja hoor eens, Henk is uiteindelijk dichter bij de 80 dan bij de 75 . Er zijn genoeg mannen van die leeftijd die dan wat moeite hebben met “leiding geven  aan ondergeschikte”  die “niet niet zo stram meer in de houding wil staan ” als je begrijpt wat ik bedoel! lekjeMaar eigenlijk wist ik al dat Henk onschuldig was, het was gewoon  teveel voor een beetje knoeien! Wil de echte druppelaar opstaan? En ja, er wás een druppelaar,  het kraantje van de watertoevoer naar de stortbak van het duoblok. Kraantje dicht gedraaid probleem opgelost,  alleen  heb je dan een nieuw probleem want zo kun je niet doorspoelen! Is ook op te lossen, kraantje open, emmertje eronder  terwijl de stortbak volloopt,  kraantje weer dicht!
Zal wel een nieuw leertje in moeten stelt Henk deskundig vast, gaat snel  op zoek in de schuur  en komt terug  met een zakje leertjes-allerlei. Dus we kúnnen aan de slag. Voor mij de eervolle taak de hoofdkraan onder  de gang vloer  even dicht te draaien…. maar dat lukt me niet. Het kraantje zit een beetje ongelukkig gemonteerd en naar rechts of naar links draaien is al zo’n verwarrende toestand voor vrouwen! Maar ook Henk krijgt de kraan niet dicht gedraaid. De meter is een paar jaar geleden vernieuwd en nadien heeft het niet meer hard gevroren, dus nooit meer gebruikt nadat de potige monteur hem wijd open heeft gezet.

Henk wil een tang gaan halen, maar dát vind ik dan weer  geen goed plan! Het is zondag en laat dan iedere bouwsuper tegenwoordig een opendeurdienst houden waar menig kerkgenootschap jaloers op zou zijn… bij openbare instellingen is op zondag niemand thuis voor dienstverlening!  ….  Ja,  in noodgevallen maar  wie wil er nou een noodgeval zijn als dat niet nodig is. En mócht Henk z’n eigen krachten niet kennen en de kraan stuk draaien zit je toch mooi ongevraagd met een spuitende fontein in de gang  wat vást een nog veel grótere plas tot gevolg gaat hebben.

Gelukkig hebben nog een wc boven als de nood aan de man komt. In de loop van de dag gaat het stortbak kraantje óók druppelen  als het  kraantje dicht is dus laten we het emmertje staan, morgen weer een dag! lekje2De andere morgen krijgen we zónder spuiter de hoofdkraan dicht gedraaid, en prutsen we zij aan zij in de 85 cm breedte die ons ter beschikking staan,  je begrijpt, het is een beetje dringen. Toch is mijn hulp wél nodig  want het nieuwe leertje op z’n plek houden én de twee met elkaar  te verbinden onderdelen naar elkaar trekken lukt niet met twee handen. Maar samen lukt het …. hoofdkraan weer aan ….. en dan loopt de stortbak niét vol. Door alle gerommel  ligt de vlotter een beetje dwars en moet  vlot getrokken worden  ….. maar dán werkt alles ook  perfect en kunnen we  “de pot op”!

spiksplinternieuw

Rijswijk- Delft is een afstand die we lopend kunnen doen, rond 5 km  is een fluitje van een cent. Meestal doen we het echter toch op  de fiets, heen en terúg is toch weer 10km…. en in Delft rond kuieren is  ook nog een kleine slijtageslag voor m’n voetjes.

Vorige week deden we het met de trein en nee, dat hoef je niét te doen om er sneller te zijn want dat werkt niet als je al 20 minuten moet lopen om naar NS station  Rijswijk te komen.
Maar oke, ik vond het de hoogste tijd om het nieuwe NS station van Delft, waarom zoveel over te doen is geweest, in vol ornaat binnen te denderen en dan moet je wát!

nieuw
We besluiten om via HS Den Haag te gaan omdat we daarvoor wél een gunstige tramverbinding hebben.
Spekken we de OV toestanden óók eens royaal… dat je niet denkt dat we krenterig zijn hé!
De foto boven laat de voorkant van het nieuwe gebouw zien, voor zo’n kleine stad is het gebouw gigantisch groot, zelfs  vanaf de zijkant  krijg ik het niet eens fatsoenlijk  in z’n geheel op een foto.
Of misschien is de foto boven wel de zijkant en hier onder de voorkant … nou ja,  de ingang zit op foto één, lijkt mij dus de voorkant!

D zijkant
Er wordt nog overal gewerkt, zowel in het gebouw als rondom het gebouw waar de nu overbodig geworden spoorbrug wordt afgebroken( houden jullie te goed).
Maar het plaatje is wel duidelijk, heel modern, veel glas, en behoorlijk  recht toe recht aan!
De binnenkant kan me meer bekoren, lekker licht en heel ruim als je uit de trein stapt.

nieuw2
Heel veel ruime (gedeeltelijk rol) trappen om “onder de grond vandaan te komen”, dat  lijkt erg veel op het moment dat wij er zijn, maar Delft is natuurlijk een studentenstad en op piektijden zal het vast niet teveel zijn.

nieuw3
Wat ik het mooiste vind aan het nieuwe station..? Daar ben ik snel uit, al op de trap zien we dit op weg naar boven……. het plafond van de hal is  práchtig…..!

nieuw1
Maar  er is iets dat ik nóg mooier vind in die hal. Er is een groot raam over vrijwel  de hele breedte  en door dat raam zie je dit…… het oude station .

oud en nieuw
Helaas weet ik niets over de plannen met oude stationsgebouwtje, het zou toch héél jammer zijn als dit pittoreske gebouwtje met de grond gelijk gemaakt wordt. Laat ik eens optimistisch zijn en denken dat het géén toeval is dat het oude gebouwtje zo leuk zichtbaar is door dat raam. Misschien was de architect wel iemand met ziel,  en inzicht dat het oude niet helemaal verloren mag gaan…….dat kán toch?

oud

 

vlek in ‘t roze

Zoals ik al vertelde verging het ook de roze broek niet vlekkeloos en dat kwam zó!

Dochter Inge had een vrije dag en wist een leuke wandeling aan de rand van haar woonplaats Zoetermeer waar je,  behalve polders, ook het recreatiegebied “Noord A” kunt tippel1vinden.
Er zijn prima wandel en fietspaden maar we gingen die dag voor “het avontuur” en dus … tussen de dierensluisjes door om langs de dijk te  beginnen waar de schapen vrij rondlopen.
De sluisjes worden duidelijk niet veel gebruikt, waarschijnlijk omdat je er niet met honden mag wandelen juist vanwege die schapen, bloemig hé!
Ook aan ganzen is geen gebrek in die omgeving en we komen een broedend zwanenpaar tegen waar we veiligheidshalve met een flinke boog omheen lopen.

Op aandringen van Inge neem ik tóch een warme ponchoachtige sjaal mee,  maar goed en wel op weg breekt de zon echt door is het me te warm dus bind ik ‘m (met dank aan Inge) dan  maar om m’n middel!
Inge waarschuwt regelmatig voor de her en der verspreid liggende  schapenpoep  die in  de profielzolen van m’n stevige stappers behoorlijk op kunnen hopen, en dus létten we op!
Op naar het volgende sluisje…….

tippel2
De schapen gaan gewillig opzij als we aankomen en onderbreken hun middagslaapje zodra we laten merken dat we  er door willen.

tippel3
Het is een héérlijke wandeling met onverwachte paadjes waar je je in tropisch gebied waant.
Stukjes moerasachtige  natuur waar je als je pech hebt alleen met laarzen door kunt omdat de houten vlonders die de doorgang mogelijk maken soms  óók onder water liggen.
Maar dit keer kunnen we er gewoon door al is het oppassen geblazen om niet onderuit te gaan.

tippel4
Nabij het kunstmatige strand is een gezellig restaurant en tja, vakantie is een gevoel dat je zelf maakt, en dus strijken we neer voor een bescheiden lunch én een rustpauze.
Terug langs een ander pad, omzoomd met bloeiend koolzaad en fluitenkruid….. Inge wil ons graag vereeuwigen tussen al dat moois en vraagt of even de op de hurken willen gaan zitten….. we hébben  de hurken toevallig  bij ons en de foto wordt gemaakt.

zakisffdoor
Van de “hurken” áf komen is een ander verhaal dat we niet door de camera laten snappen, de knietjes willen niet altijd wat wij willen  en op een “spectaculair filmpje” van neerstortende oudjes zitten jullie natuurlijk niet te wachten. Wél? Wat jammer nou, dat filmpje hebben we niet! (Wél een filmpje waar de vogels te horen zijn)
Maar goed, bij het “soepel” overeind komen valt m’n oog op de pijpen van m’n nieuwe roze broek …..
Toch iets minder goed op de profielzolen gelet, hoeft geen probleem te zijn als je keurig recht loopt! Maar op het ongelijke terrein hebben mijn hakken blijkbaar regelmatig tegen de onderkant van m’n broekspijpen geschuurd… en dié zijn nu voorzien van dessin van  gemengde schapen- en ganzenpoep
Ik wéét het, dat zagen jullie  al aankomen maar….shit… ik trapte er weer vol in….. !

Zucht…..

AHV  De broek die ik op deze foto droeg kocht ik begin 2013 en ik kan me nog herinneren dat ik ‘m aanvankelijk éng smalle pijpen vond hebben.
De broekspijpen worden n.l. al enige jaren steeds smaller en uiteindelijk is de meest gangbare  broek ondertussen in z’n geheel  zó smal en strak dat  er een glijmiddel nodig is om ‘m aan te kunnen trekken.
Jonge meiden met een  slank  zandloper figuurtje  staat dat best aardig maar wat moet ik er als 72 jarige vrouw met een (paar) maatje (s) meer ermee!
Natuurlijk is er ondertussen wel énige gewenning en dat is maar goed want er  moest toch wel wat nieuwe voorjaarskleding gezocht worden!
Nee geen zorgen hoor, je zal mij niet in een fluisterbroek tegenkomen maar tóch, er moest wat gerestyled worden worden om op een mooie voorjaarsdag voor de dag te kunnen komen.

Geen ontkomen aan de modekleurtjes, álles is roze en turquoise  in alle tinten.
Na een diepe zucht  ga ik met een  roze én een turquoise broek naar huis die me redelijk bevallen maar ik laat de kaartjes er nog even aan tot dochterlief me verzekert dat “het kan”!
vlek
Bijpassend jasje héb ik nog van vorig jaar evenals een truitje dat er onder kan … laat Hemelvaartsdag maar komen!
En zo lunchte ik met Henk én Marion op het terras van Knus in het Delftse hout in “” het nieuw”,  als dát maar goed gaat zag ik Henk denken  want hij  kent me langer dan vandaag.

En het gáát ook niet goed!
Vooral effen kleding komt bij mij nóóit ongeschonden de eerste draagdag door en dus  liet ik vandaag een gebruikt theebuiltje op de broek vallen!
Zo erg als ik het op de foto gemaakt heb was het niet maar met alleen maar water tot m’n beschikking bleef het toch een lelijke vlek.
De broek draait nu z’n rondjes  in de wasmachine, samen met de nieuwe  roze want die droeg ik gisteren ….. kwam natuurlijk  óók de dag niet vlekkeloos door….., maar dát is weer een ander verhaal……..!

Vorige Oudere items

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 54 andere volgers