volle vriezer

Nog niet bij mij hoor, dat gaat misschien niet eens gebeuren want tegenwoordig kun je zelfs met Kerstmis  nog winkelen. Wat mij betreft onzin maar ja, ik kom nog uit de tijd dat de flessenmelk in de winter buiten op het balkon stonden. Normaal werd de melk dan meestal in een pan “getapt” maar voor op het balkon waren flessen natuurlijk beter afgesloten.  Vlees werd zo snel mogelijk gebraden en onder het vet óók op een plank op het balkon bewaard, niet écht een diepvriezer maar in de jaren 50 waren de winters ook nog echte winters.

Oeps, ik dwaal weer eens af. Ik bedoel onze  tuin, en de tuin van de buren die voorraadkasten zijn voor  vogels van div. pluimage. Nou is de temperatuur even niet van dien aard dat ik een uurtje buiten ga zitten om foto’s te maken, dit ondanks dat er ondertussen een nieuw  dik kussen op de tuinstoel lag. Maar zo af en toe zie ik vanuit de serre  wel actie in de struik van de buren tegen onze kant van de tuin die stikvol zit met kleine rode “appeltjes”.
Wel weer even jammer dat dan meestal nét de camera in de buurt ligt, zodra ik die heb heeft de beweging achter glas de beestjes al opgeschrikt.
Soms kan ik nog net  afdrukken al zal ik zeker niet in de prijzen vallen met het resultaat.
Zoals die merel die hier (ter hoogte van de dak nok aan de overkant) zichzelf voorziet van een appeltje voor de dorst.
Proberen de deur zachtjes open te doen is zinloos, dan vliegen ze geschrokken weg. ( en de ramen waren bijna matglas weet je nog?)
Ik was ook weer nét te laat toen een groepje halsbandparkieten schetterend neer streek om zich te goed te doen aan al dat lekkers.

Eén held  liet zich nog verschalken toen ik met de camera aan kwam hollen.
De foto doet totaal geen recht aan de prachtige felle kleuren van de halsbandparkiet maar het moet maar zo.
De rest  vloog bij mijn nadering weg met het steeltje van een appeltje tussen de kiezen…. eh, snavel!

Je begrijpt, wij voeren nog niet bij, de tafel is nog royaal gedekt voor onze gevederde vriendjes, ze kunnen nog best voor zichzelf zorgen.

Advertenties

kerstman in de cel?

Even een waarschuwing, verwacht niet téveel van de kerstman.
Ik weet niet of hij nog tijdig alles op de rails heeft.
Geen idee wat hij op z’n kerfstok heeft waardoor hij nu  achter  de tralies zit .
Het is wel duidelijk dat hij zich behoorlijk geneert om zo betrapt te worden.

Ohhhh, wácht ff. Nu wéét ik het, ik maakte  al eerder een logje over  hoe hij zich misdroeg aan het eind van de kerstperiode 2013, toch een beetje “me too” gevalletje.

Maar ik kopieer dat logje even voor je……

Niet alleen bij ons verdwijnen alle sporen van de kerstperiode, ook in de tuincentra  is men druk doende alle sporen uit te wissen !
Voor de gezelligheid hoef je op het moment dus niet in een tuincentrum te zijn , voor de koopjes wél want vrijwel alle kerstartikelen gaan weg voor de helft prijs !
Altijd leuk om even te grasduinen tussen de ruimende mensen en zo  stond ik ineens oog in oog met de kerstman !

vieze kerstman
Kijk nou eens naar die kerstman …. die ógen …. wat een “vieze oude mannen” ogen …. !
En dat is héus niet omdat hij mij langs ziet gaan want zó uitdagend ben ik nou ook weer niet .
Op de terugweg van ons rondje , op weg naar de kassa zien we het waarom, ….. de viespeuk …. midden in de winkel zó liggen rollebollen met  twee pinguïns  …. ..tttjjssss….  gelukkig hadden we géén kinderen bij ons .

vieze kerstman2

 

vrouwenlogica?

Zo af en toe steek ik wel eens  “de hand in eigen boezem”, de laatste keer  is alweer even geleden dus het wordt wel weer tijd voor zelfbespiegeling.
Ik maak er nooit een geheim van dat ik “huishoudelijk zwak begaafd” ben, dat is meteen de reden dat ik er een gruwelijke hekel  aan heb. Waar veel vrouwen zich zingend  met spons en zeem op de ramen storten vind ik altijd wel een reden waarom ik beter niet net nú kan  gaan zemen.
Op dit moment is de schuifpui van de serre nog net geen matglas, maar ja, morgen gaat het sneeuwen!

Nou moet ik eerlijk zeggen dat er  wel  een béétje sprake is  van hier en daar wat achterstallig sopwerk, zelfs ik zie het al lig ik er niet wakker van.
Uiteindelijk heb ik genoeg te doen met de zorg voor mijn lief die ondertussen een stuk intensiever  is geworden dan toen ik er hier , (nog net geen jaar geleden) voor het eerst over schreef.
De zorg gaat 24 uur per dag door, met liefde natuurlijk maar is ook psychisch pittig om te dealen met iemand die steeds minder zelf kan of herkent en zelfs vertrouwde dingen vaak niet meer kan vinden.
De wc bijvoorbeeld,  en ook niet altijd meer weet hoe het dáár dan allemaal werkt. Maar oke, je hebt het plaatje zonder dat ik er over uit ga weiden.

Je zou dus denken dat ik helemaal uit m’n kanarie ga dat er in het nieuwe jaar  “een veredelde  kabouter” bereid gevonden is  me te helpen met de  sop en zeemklussen , maar …….. “tegenstrijdigheid Uw naam is Rietepietz”,  ik vind het doodeng!
Diep in m’n hart wil ik geen vreemden in huis, die ook nog eens aan m’n spullen komen!
Maar  jullie kennen ondertussen dochter Inge, een doortastend typje dat al snel in de gaten had dat moeders wel braaf zégt dat ze naar een hulp zoekt  maar dat was het dan wel een beetje. Inge zou het graag voor me doen maar heeft zélf al moeite genoeg met haar werk én haar huishouding wegens wat kraakjes hier en daar.

En zo had ik vanmorgen een “sollicitatiegesprek met een aardige dame. Nee niét van de thuiszorg, daar zóu ik hulp in de HH van  kunnen krijgen maar , volgens de casemanager, moet ik doordat we koophuis hebben sowieso flink bijbetalen.
Bovendien heb je weinig invloed op wie er komt en, zeker in het begin, steeds andere hulpen krijgt, véél te onrustig voor Henk.
Nou ja, drie keer slikken dan maar en toch stiekem  even naar het nieuwe jaar doorschuiven, om aan het idee te wennen!

jazzclub

Ja,ja,ja, ik ben laat, ik weet het. Was gewoon een beetje woelig weekje dus ik nam er een beetje m’n gemak van omdat ik jullie hoorde zeggen”doe ff rustig aan joh! ”
Oke, dan laat ik jullie even achter bij Sebastian die in de zomervakantie een weekje workshop volgde waarna de groep samen   een muziekstukje in elkaar getimmerd had en ieder z’n eigen solo momentje had.
Hij vindt het nog steeds moeilijk te moeten kiezen voor piano of trompet maar allebei tegelijk gaat natuurlijk niet.

zwart is prachtig

Had ik al gezegd dat bij ons altijd de énige echte zwarte Piet met Sinterklaas meekomt?  Bij deze dan,  helemaal zwart,  mét kroeshaar en grote oorbellen,  roetveeg pietjes  worden alleen getolereerd als ze nog “gelovig” zijn, onder de 6 á 7 jaar dus.
Precies, zoals Levi en Amber die natuurlijk in Pietjes pak rondliepen en mét roet vegen, voor je het weet verwar je één van de gelovige met een echte zwarte Piet en dát kunnen we niet hebben natuurlijk.
Nee ik ga vandaag niet zeuren over  die  griezelige BNners met hun T-shirt met schofferende tekst, dat schijnt wél te mogen in Nederland.
Maar wat is het toch een fantastisch feestje, “onze Sint” werd bijgestaan  door zwarte Piet die de kleintjes héél goed kent, (alsof het hun opa was zal ‘k maar zeggen ) door vaak aan de schoorsteen te luisteren!


Wie goed oplet ziet op de foto nog de schoorsteenpijp  die als een soort buizenpost zorgde dat álle info in het grote boek kwam. Ook de tekening die Amber in haar schoen had gelegd kwam tot haar grote verbazing uit het grote boek van Sinterklaas.


Amber mocht de staf van Sinterklaas vasthouden…. sorry dat kan  ik  anno 2017  beter niet schrijven maar ik blijf een eigenwijsje  en deed dat héél serieus.
De binnenkomst was natuurlijk de gebruikelijke chaos maar al snel zat Sint op z’n praatstoel  en roept Levi bij zich die zelfs te verleiden is om bij Sint op schoot te klimmen.


Sint blijkt ook al te weten dat hij sinds kort op zwemles zit en Levi wil best even voordoen hoe hij in het water moet liggen “alsof hij slaapt”


Sint en Piet vinden het machtig interessant  en vragen ook nog of hij altijd lief is voor zijn zusje, dat is hij natuurlijk altijd, hij tilt haar op als dat nodig is en maakt haar rits dicht. Dan blijkt dat je als ouder áltijd moet blijven opvoeden want Ruud zegt verongelijkt dat zijn zusje vergat hém van het station te halen, ttsss… klikken over je zusje, als als bijna 55 jarige moet hij toch beter weten.
Dat Amber zo leuk kan dansen is ook al bekend bij Sint en Piet , Sint is natuurlijk te oud om te dansen maar zwarte Piet maakt een dansje met Amber.


Het lever haar uiteraard een cadeautje op  , zó is het feestje toch bedoeld zwartkijkers.


Sint en Piet doorspekken de praatjes met de kinderen met  spitse opmerkingen die voor “de grote kinderen” bedoeld  zijn, grote pret alom en zo hélemaal zoals het hoort!
Ja hoor, ook wij kregen “uit de zak” van zwarte Piet  maar wij zijn natuurlijk reuze braaf geweest en kregen ieder een mooi cadeau…


Een klein stukje film mag niet ontbreken al is het (zoals gewoonlijk in dit soort situaties bij Rietepietz) reuze rommelig maar het gáát om het idee, de sfeer proeven enzo…..

medewerking is fijn

In de tijd dat ik iedere donderdag met Marion op stap ging had ik al ontdekt  dat veel parkeerplaatsen net even te krap zijn om een rolstoel van de achterbank uit te kunnen laden.
En in onze auto is de achterbank voor mij het makkelijkst te behappen.
Met Henk ben ik vaker op stap  en  het begint lastig te worden. Als ik net genoeg ruimte heb bij het uitstappen kán er bij terugkomst een andere auto staan die weliswaar netjes binnen de lijnen staat maar toch té dichtbij staat  om de rolstoel er weer in te kunnen schuiven.

Henk is op vreemd terrein “ontheemd” dus hem even alleen laten staan  om de auto eruit te rijden zou hem in paniek brengen, ik zou trouwens dan ook de weg blokkeren. Dé oplossing leek me een invalidenkaart  aanvragen voor passagiers.
In de straat sta ik langs de stoep, dáár heb ik geen probleem, parkeerplek voor de deur is dus niet nodig.  Na informatie blijkt dat de norm  is “de invalide passagier” kan niet meer dan 100 meter lopen.
Probleem, Henk kan zeker wél 100 meter lopen en ik wil er niet om  gaan liegen. Bovendien moet hij dan gekeurd worden wat weer stress veroorzaakt, word ik  niet blij van.

Ik waag er een belletje aan naar de keuringsinstantie, of het zin heeft een aanvraag in te dienen. Aan de aardige dame leg ik het hoe, en waarom uit, zeg eerlijk dat hij meer dan 100 meter kan lopen, heeft het zin een aanvraag te doen. Ja zeker, is het antwoord, er zijn wel meer redenen die “ter zake doend kunnen zijn “. Dan waag ik  er een aanvraag aan en j.l.vrijdag konden we voor de keuring terecht.

Zo laat mogelijk pas aan Henk vertelt maar ondanks dat had hij toch een slechte dag omdat de dag ervoor iets misliep bij de pedicure én Ruud tot onze verrassing ineens op het raam tikte. Henk  reageert nou eenmaal heel slecht op onverwachte dingen.
Hij loopt dus bar slecht die dag, zeker nadat we een ruim half uur op houten stoeltjes hebben zitten wachten in een hal waar steeds de buiten deur open gaat. Als de arts ons komt halen loopt hij schuifelend en voetje voor voetje aan mijn hand achter de vooruitlopende man aan.
De arts  lijkt niet te willen horen dat ik zeg ” hij kan best 100 meter lopen”, komt met vragen aan Henk, of hij pijn heeft aan de benen, en waar dan wel. Ik laat het beantwoorden aan hem zelf over, hij zegt dat hij zo wiebelig loopt en z’n benen zo stijf zijn en dat is waar.

Ik bevestig dat hij altijd aan mijn hand loopt ( heeft de arts ook gezien in de gang)
Hij begint over hulpmiddelen, rollator? En dan vertel ik dat we daarom de rolstoel gebruiken, hij loopt áchter de stoel of zit erin terwijl ik m’n broodnodige beweging krijg. De arts zegt dat hij het aannemelijk vindt dat 100 meter moeilijk is, ik spreek hem niet tegen omdat hij liet door schemeren dat hij dát echt in moet vullen, en  Henk loopt  ook écht heel slecht die dag, maar het gaat ook nog vaak wel  beter, is dat boffen.
De arts zegt de vergunning toe en we schuifelen weer naar de uitgang. Wat heerlijk toch dat je soms tóch tegen “mensen” aan loopt in een starre organisaties.

zó ondankbaar…

Tjongejonge, wij ouderen worden ook van geen kánt gewaardeerd en krijgen van vrijwel álles de schuld. Nu misdragen we ons weer met drank;

Ouderen blijken vaak te diep in het glaasje te kijken. Uit een rapport van VeiligheidNL blijkt dat het aantal gevallen van alcoholvergiftiging onder ouderen verdrievoudigd is in de afgelopen tien jaar. Ook verslavingsinstelling Jellinek signaleert meer 55-plussers die met verslavingssymptonen op zoek gaan naar hulp.”

Ja hallo zeg, er zoeken  méér 55-plussers hulp bij drankverslavingsproblemen, er willen dus  méér mensen stoppen met alcohol drinken, over meer mensen die er zijn gaan drinken staat er helemaal niéts in de voorgaande zin…toch?
Misschien zijn er domweg  méér mensen die het zát zijn d.m.v. de accijns op drank de economie  draaiend te houden en als dank daarvoor steeds weer in te moeten leveren op de pensioen en de schuld te krijgen van verkeersongelukken!

Alsof het leven van de bejaarde anno 2017 zonder liters drank nog leefbaar is.
Alsof  wij bijvoorbeeld voor ons lól aan het werk zijn in de drukkerij…….,
alsof 3000 brieven in een enveloppe  steken leuk is,  met een halve liter drank op zie je immers pas de lol in van  een meneer  die manneke “Pis” blijkt te heten en alleen met een dronkenman/vrouwsblik valt het je op, en  kun je hysterisch lachen, om meneer Dickerscheid. Zonder drank niet te doen toch?
Sorry, m’n glas is leeg dus tot later, even een flesje open trekken….hik!

Vorige Oudere items