mopperen

Nee hoor,  natuurlijk ben ik niet alleen maar bezig met keten. Echt niet, niets menselijks is mij vreemd  en ik heb ook zeker wél wat kritiek op de huidige gang van zaken.
Al snap ik dat iedereen behoorlijk moet improviseren, kom ik toch situaties tegen waar ik kriegel van word.

Zo moest ik vanmorgen naar de apotheek, al van ver zie ik  verspreid buiten vier mensen buiten staan wachten. De deuren van de apotheek staan open maar in de deuropening staat een grote tafel waar  soms een dame verschijnt  om je zaakjes te regelen. Het is heerlijk weer dus op zich geen ramp om buiten te wachten maar….. ik moet blijven staan en dat is niet mijn sterkste punt.
Hippend van rechts op links zie ik het interieur van de apotheek voor me.

Een heel grote hal, minstens 8 x 10 meter  met aan één kant over de hele breedte een diepe  toonbank. De muur er tegenover een bank over de hele breedte die de hoek om gaat en nog de helft van de andere muur beslaat. Zucht….. Ik vraag me af waarom we in hemelsnaam buiten moeten blijven waar een A-4 tje  hangt waarop staat dat ik niet naar binnen mag ik hoest of verkouden ben. Niets over helemaal niet binnen mogen maar ja, om dan onder die grote tafel door te kruipen is fysiek niet mijn sterkste kant.

Dat  heeft  de slager beter opgelost, de ruimte is  vergelijkbaar, misschien iets minder diep, ook daar over de hele breedte een toonbank. Daardoor heeft het personeel dus zeker die anderhalve meter afstand. Vóór de toonbank zijn met ducktape 5 grote vakken van 1.5×1,5 mtr afgeplakt. Op het raam een A-4tje waarop staat dat er niet meer dan 5 mensen tegelijk in de winkel mogen, één van de grote banken die altijd in de winkel staan is buiten voor het raam gezet waardoor er nog 2 mensen verantwoord zittend kunnen wachten.

Bij de slager ben ik, zonder bestelling vooraf, ook een stuk eerder weg dan bij de apotheek waar  sinds alles “zo makkelijk digitaal” kan alles ook véél langer duurt  en nóóit op voorraad is ondanks de herhaal recepten die je  eigenlijk als een bestelling vooraf moet zien. Ook dit keer zijn mijn spullen niet volledig op voorraad, net als  het recept voor Henk dat ik via de huisarts had besteld, niet klaar als ik eindelijk naar de tafel mag komen. Ik heb de pest in zeg dat ze dan de boel maar moeten bezorgen als alles er is want hier heb ik zó geen zin in!

Dat recept bij de huisarts aanvragen was ook zoiets. De praktijk blijkt géén gewoon spreekuur te hebben, de assistente ratelt een heel menu af waarbij  ze slechts voor noodgevallen “lastig gevallen  mag worden” door de  1 te toetsten, herhaalrecepten mag je inspreken onder toets 2, klachten die op corona zouden kunnen wijzen toets 3  maar …..
U  wordt verzocht de reguliere zorgvragen voorlopig uit  te stellen!
Goh…. gek hé, dat mensen niet met gewone klachten bij de huisarts blijken te komen zoals in het  journaal werd gemeld! Gelukkig maakten Levi en Amber een troosthart voor me.

overdréven!

Mij zien ze niet meer bij het tuincentrum…….,
echt beláchelijke veiligheidsvoorschriften en dan  nog betalen óók!

dus toch…

Dus toch…. dat knettergek in de titel van mijn site komt niet helemaal uit de lucht vallen. En erger nog, de hele familie kreeg er iets van mee , daar is geen ontkomen aan in de “oma-app op mijn telefoon.
Daar stuurt dan weer iemand een grap door , gewoon een paar regeltjes waar we stuk voor stuk vreselijk om moeten lachen en de grap gaat een eigen leven leiden op de oma- app met snelle filmpjes tussen de teksten door……

Geschift? Het zal wel maar altijd beter dan elkaar op de zenuwen werken.
De grappen en grollen gaan ook vaak over de man/vrouw irritaties nu ze  elkaar vaak behoorlijk op de lip zitten.
Deze vrouw heeft het klaarblijkelijk een beetje gehad met haar man….


Maar als haar man een  filmpje maakt blijkt al gauw dat de vrouw ook niet helemaal een heilige is…..

 

kom mee naar….

Oke, wij blijven dus wat langer min of meer opgehokt, gooi ik er toch een extra logje tegenaan om “het moreel te sterken”! Nee geen moeite hoor, graag gedaan. Wij hadden zó’n heerlijke wandeling vandaag in het Zoetermeerse Westerpark.  Moest ineens denken aan heel oud kinderliedje dat vroeger ( vooral bij de padvinderij)  door kinderen in canon gezongen werd. Ken jij het ook nog?

Kom mee naar buiten allemaal
Dan zoeken wij de wielewaal
En horen wij die muzikant
Dan is zomer weer in ’t land
Dudeljo, klinkt zijn lied
Dudeljo, klinkt zijn lied
Dudeljo, en anders niet

Geen wielewaal gezien natuurlijk, wél veel vogels gehoord en bij nader in zin ook maar niet gezongen. Weer zo’n typisch Nederlands refrein waar Toon Hermans zich reuze mee zou  amuseren…. dat herhaalde “dudeljo”  zou hij  wel iets mee kunnen!
In het kader van ” zorg een beetje voor elkaar” lees, houd elkaar bezig link ik het liedje maar dan in een (met nogal lange aanloop) uitvoering  van Andre van Duin met Hans Otjes als padvinders.
Nou ja, zie maar,  sla Andre  gewoon over als je er geen zin in hebt en wandel  even met ons mee, lang niet iedereen kan zo heerlijk rustig wandelen toch?

roeien met….

Dat kunnen we wel zeggen, het is een tijd van ” roeien met de riemen die je hebt” en ik moet zeggen dat veel mensen dat ook heel goed doen.
Markten zijn hier en daar afgelast maar in Rijswijk ging de zaterdagmarkt gelukkig door. Onder streng toezicht losten alle marktkooplieden het allemaal weer net even anders op maar het werkte allemaal!

Ook bij de slager waren met tape grote vierkanten geplakt  waarbij ik de aanvechting om te gaan hinkelen maar  ternauwernood kon onderdrukken en er mochten niet meer dan 5 mensen tegelijk binnen.
Gelukkig kan onze kleine middenstand dus nog iets verdienen  en waar het voor de éne branche helaas rampzalige tijden zijn  kunnen andere bedrijven het hoofd goed boven water houden.
Alle aanpassingen vragen wél veel inzet van het personeel, dat weet ik uit betrouwbare bron.
Van Inge ja, zij werkt sinds een half jaar in  het restaurant van een groot tuincentrum maar dat moest dicht natuurlijk.
Het tuincentrum bleef open want nu mensen meer thuis zijn  wil iedereen de tuin voorjaar klaar maken. Drukke tijden daar  in het voorjaar, Inge  zit dus niet thuis   maar kan zich anders nuttig maken.  Kijk,  “chefkarretjes ontsmetten”  om  het winkelen zo veilig mogelijk te maken.
Ook dáárhelaas nog steeds mensen die niet doorhebben dat  die maatregelen voor ieders veiligheid zijn zodat Inge te dealen heeft met mensen die overtuigd moeten worden dat ze zónder kar (wegens het te controleren aantal) de  winkel niet in mogen. Gelukkig is Inge een “diplomaat” waar menig politicus nog wat van kan leren en dat lukt haar wel.
Knap hersenloos  dat er mensen zijn die, nu er geen munt in het karretje hoeft de kar gewoon in de winkel achterlaten (dat waren er zaterdag maar liefst 70)  i.p.v.  inleveren zodat de kar weer  schoongemaakt kan worden want inderdaad, in het tuincentrum wordt iédere kar al twee weken lang na gebruik schoongemaakt. Tja, zij schenkt óók liever een kopje koffie voor de klanten maar  ziet het nut van schone karren, ze klaagt niet al is het niet haar werk.
Ze draagt wél handschoenen maar geen mondkapje, de karren zorgen ervoor dat de afstand met de klant er altijd is, de hele dag zo’n kapje op je gezicht is echt geen pretje. Ze komt wél hier maar houdt flink afstand.
Ruud houdt héél veel afstand, hij was werkgerelateerd in Amerika. Hij wordt uiteraard node gemist door zowel zijn lief als door ons, maar zaken gaan nog altijd voor het meisje. 100% van hieruit werken kan helaas  niet,  en op en neer reizen is geen optie  dat is wel duidelijk.
Een mondkapje dragen is hem niet vreemd, wie met cellenonderzoek te maken heeft werkt  altijd al in een extreem steriele omgeving waar  een mondkapje maar een onderdeel van beschermende kleding is. Maar om nou een mondkapje te dragen voor een facetime gesprek lijkt me érrug overdreven
Zucht…. ik gooi er nog maar even een aangepast muziekje tegenaan, omdat het zó  geweldig gedaan is!

de kracht…

Over “de kracht van de lach” stond gisteren een paginagroot artikel in de krant, véél te lang om helemaal over te nemen


In ieder geval is de strekking van het verhaal dat ik volkomen logisch en normaal bezig ben wanneer ik blijf proberen  humor in mijn logjes te gooien.
We blijken er “spanning en onzekerheid”mee te doorbreken, misschien wel omdat de lach en de traan héél dicht bij elkaar liggen.
We doen het massaal en er zijn dúizenden filmpjes, animaties, montages enz. in omloop bleek na een oproep van een hoogleraar sociologie om dat soort dingen in te sturen.
Toch weet ik zéker dat hij er één nog niet heeft want die heb ik gisteren zelf in elkaar geknutseld. Zelfs áls die door de familie gedeeld is zal die de hoogleraar nog niet bereikt hebben.
Leuk…..? Ach misschien niet voor Rutte zelf, die man moet ook maar dealen met zaken die we geen van allen  kunnen overzien, maar toch zie ik hem dan in mijn hoofd schaterend voor me……….

in de ban van

In de ban van het virus, ach wie niet. De ban wordt door mij relatief weinig gevoeld maar ook ik moet me soms toch even oriënteren op de mogelijkheden. Nu in de supermarkt iédereen verplicht is een winkelwagentje te nemen zou ik een probleem kunnen hebben.
Henk alleen thuis laten is geen optie (tenzij hij vast slaapt  maar dan ga ik evengoed niet rustig weg daarvoor is hij te onvoorspelbaar)
Een oppas vragen werkt  niet want je kunt hem niet altijd op afstand houden dus wie wil er dán nog oppassen.

Maar bij navraag blijkt er gelukkig een uitzondering gemaakt te worden  omdat men ook wel begrijpt dat rollator en/of rolstoel bemannen én een kar rijden onmogelijk is. Yep… ik ben dus een uitzondering!
Buiten wandelen lukt gelukkig ook nog altijd omdat ik genoeg plekjes weet waar het rustig is. Vooral nu het wat zonniger er warmer is zijn er meer geschikte opties omdat het niet erg is als er schaduwplekken bij zitten.

Onderweg de oogjes open houden voor wie of wat je tegenkomt, het virus kan immers overál op de loer liggen en mens en dier zijn daarvan doordrongen.
Zie ik hier in het midden niet een vreemd beest zich aan het hek vastklemmen met een grotere vogelachtige  achter hem aan? Volkomen in paniek op de vlucht bij onze nadering.


En wat zie ik daar ik de verte? Zal toch niet een soort pestvogel zijn?

Moeder natuur weet ons soms behoorlijk op het verkeerde been te zetten. Soms waarschijnlijk een handje geholpen door “de mens” want hoe grillig de bomen soms gevormd kunnen zijn…. hiér heeft iemand toch een (zaag)tandje bijgezet.

De bedoeling is niet helemaal duidelijk, een soort voederhuisje?
Voor een nestkastje is het te open, geen vogel gaat zo onbeschermd een gezinnetje stichten.

Wanneer we  er een week later wéér langs komen  is het raadsel opgelost.
Ook onder kabouters heerst woningnood en is een kabouter echtpaar druk doende het huisje bewoonbaar te maken.
Je moet wát als kabouter nu het geen paddenstoelen seizoen meer is!

Vorige Oudere items