mooi en fris

In 2012 schreef ik een logje over mijn opofferingen om kleindochter Annemarie te helpen haar diploma “schoonheidsspecialiste“te halen.  Dankzij mijn “mederwerking”is dat natuurlijk goedgekomen. Ze kreeg toen de gelegenheid  voor zichzelf een plaatsje te kopen in een bestaande salon maar daar voelde ze zich destijds nog niet zeker genoeg voor.
Ondertussen heeft ze zich via div. banen  grondig verdiept in alle producten, leerde dingen als lazeren  en werkte een tijdje als vertegenwoordigster waardoor ze in veel salons kon rondneuzen  bezoeken.

Vorige maand voelde ze zich zeker genoeg, ze tastte de mogelijkheden af in haar woonplaats Houten  en stapte precies op het juiste moment een luxe sportschool binnen  om te vragen of er interesse was haar een ruimte te verhuren. Zeg ik toch, ze deed dat op het juiste moment en dus wás er toevallig net een renovatie geweest en wilde men graag een inpandige schoonheidssalon.

Lef hoor een om baan met een vast contract op te zeggen en een kale ruimte aan te pakken.
Gelukkig met de steun van haar vriend want tja, slank zijn is mooi maar een eigen bedrijfje opzetten is aanvankelijk zelfs niet eens “droog brood eten” , alleen maar investeren.
Ze kiest voor natuurlijke producten en niks niet een fancy Engelse naam maar gewoon;
In haar geval dekt dat de lading volkomen, mooi is ze, misschien bén ik een tikkie bevooroordeeld, en haar achternaam is Fris.
Ze wist precies wat ze wilde, en na een maand hard werken kon er een bescheiden opening plaatsvinden.
Met een vriend die ICTer is komt  het website deel wel in orde.

Uiteraard  werkt ze  heel modern, zelf afspraken in plannen voor de klanten, zo helemaal niét mijn kleinkind,  vlogs maken zo helemaal wél mijn kleinkind, en ze kijkt niet vreemd op van mannen in de stoel.
Ze benut  media mogelijkheden zoals Facebook enz
Zó jammer dat ze nou juist in Houten woont, voor mij te ver weg om me in haar stoel “mooi “te laten maken.


Maar natuurlijk volg ik haar vlogs dus mochten jullie ineens denken “goh, die Rietepietz wordt met de dag mooier” dan werpen haar tips vruchten af. Eh… wat  bedoel je ? Nee zitten  geen bessen bij die vruchten, en zeker geen oude.

(niet schrikken áls je de vlog aanklikt het muziekje heeft óók niets met oude bessen van doen)
Advertenties

slaapverwekkend

In de herfst van 2010 schreef ik dit (voor mijn doen) korte logje.

Ja ik wéét het , het is om moeilijkheden vrágen als je de deur open laat !
In het vorige logje liet ik de deur open om jullie in de gelegenheid te stellen  even aan de puzzel te werken óf  het straatje aan te vegen   omdat er al zóveel herfstblad ligt !

De vriendelijke Hulk schreef toen deze reactie ;

“Én puzzelen én vegen.Ik weet zeker dat ik met blaadjes over je heen ga strooien.
Heb er nu al zin in!”

Kon ik wel om lachen natuurlijk ,ik zag het al hélemaal voor me !
Ik heb er géén bewijs voor maar achteraf denk ik hij het méénde ,want wat dénk je …….

Kom ik na een vermoeiende middag inkopen doen  thuis …….. , blijkt er iemand de héle mieterse bladzooi over m’n bed gestrooid te hebben …….., voor de draad ermee ,wie heeft me dat geflikt ?


Hoogste tijd om er een vervolg aan te breien. De dekbedhoezen van een batist-achtige zachte katoen zijn in 2010 spiksplinternieuw.
Maar na 7x in de herfst al het blad bij elkaar zien ze er geen gat meer in….eh… wel een gat in klopt beter.


Maar “ons ben zunig” eigenlijk wil ik gewoon nog geen afstand doen van dit fijne setje en dus sleep ik de naaimachine uit de kast want uiteindelijk is de instop strook lang genoeg  om aan de ándere kant een aantal centimeters te kunnen pikken.


Nieuw kopen  kan altijd nog maar, zal je altijd zien, kort na de naai sessie  loop ik tegen een aardig setje aan dat prima in de kleuren past en géén instop strook heeft maar een rits, zó handig!
Alles nog in volle bloei dus van herfstblaadjes zal ik voorlopig geen last meer hebben.
Al met al een beetje slaapverwekkend logje geworden denk ik!

 

Hendrik

En….? Volg jij de serie over het geheime dagboek van  Hendrik Groen.
Gisteren aflevering 3 van de serie die omroep Max naar het boek maakte.
Van een aantal lezers weet ik  dat ze zeker kijken én genieten.
Het boek is geweldig en dan houd je je hart vast als men er een TV serie over maakt, meestal blijft er dan weinig over van het oorspronkelijke  boek en wordt er veel naakt en/of vrij scenes  aan toegevoegd om kijkers te trekken.

Toegegeven, in het bejaardenhuis is dat misschien  toch iéts lastiger in te vullen, al  zien we de onderbroek van Hendrik Groen in beeld met een warm kruis maar dát heeft niet met vrijen te maken.
Nee ik ben verrast hoe dicht men bij het boek is gebleven, hoe goed men de sfeer heeft getroffen en zijn humor overeind is gebleven. Heerlijk om eens niét  12 scenes in een seconde voorbij  te zien komen  maar “Hendrik’s” rustige stem als voice-over  de scenes aan te horen vullen.

Er is ook veel herkenbaarheid voor mensen die enige “bejaardenhuis ervaring” hebben en die heb ik,  ik kwam 9 jaar lang in een verzorgingshuis over de vloer  bij/door Marion.
Marion was eigenlijk een beetje Hendrika Groen, dezelfde humor als Hendrik en dezelfde inzet   om zich niet mee te laten slepen  in  het tehuisklimaat waar ook Hendrik  zich tegen afzet.

Aan de andere kant begreep ik van haar dat niet alles zo pesterig  is als het lijkt. Neem nou dat gedoe  om niet aan een tafel aan te mogen schuiven op een lege stoel omdat “mevr. Huppeldepup daar altijd zit”.
Het lijkt inderdaad heel kinderachtig maar….. zo’n tehuis is dus op dat moment het “thuis” van die bejaarde. De eetzaal is thuis en éigenlijk is het  redelijk normaal dat je een vast plekje om te eten hebt met mensen waar je je prettig bij voelt. Je gaat thuis ook niet iedere dag ergens anders zitten toch?

Een nieuwe bewoner kreeg destijds bij Marion in het tehuis te horen dat hij/zij óveral mocht gaan zitten maar ook daar kreeg men toch  vaak een weigering. Marion had een gezellig tafeltje van vier dames  waar het altijd plezierig tafelen mee was…. tót een van de dames  naar de gesloten afdeling moest.
Er kwam een nieuwe tafelgenote bij, een arrogante dame waarmee het totaal niet klikte wat  Marion uiteindelijk  zelfs de eetlust benam. Ze zag er  wekenlang tegenop om te gaan eten en was daar verdrietig over.

Uiteindelijk werd het tafeltje door de arrogante  tante verlaten met medeneming van één van de dames waar Marion het wél mee kon vinden maar daar had ze vrede mee.
Tja, toch ook hier weer twee kanten aan een zaak, ik daar moest ik even aan denken bij één van de afleveringen.
Maar het meest denk ik  aan alle mooie middagen die we samen hadden om, net als Hendrik, het gewone leven op te snuiven. Wat hébben we “buiten” genoten terwijl in het tehuis de bingoballetjes in hun kooi rammelden.

 

katterig

Ben je eens een keer een beetje “katterig…..” neemt iemand een doos katten voor je mee….


Als ik  de doos open maakt staren de kattenogen me vanuit alle hoeken aan…..


Ze houden blijkbaar een oogje op me  zodat ik  niet de kantjes eraf loop…..


Oke, verstand op nul, een lekker muziekje aan en de kat(ten)  de bel aan binnen.

Ja klopt kort logje, maar je mag best even meeluisteren naar de muziek waar ik naar luister.

feitjes

Voorop gesteld dat ik mijn mantelzorg taak  (meestal) prima trek, zit ik natuurlijk óók wel eens in een (flinke) dip als voor de zóveelste keer een nieuw evenwicht gevonden moet worden omdat er weer dingen verslechteren.
Met name zijn, soms dagenlang aanhouden, enorme  zweetaanvallen zijn zorgelijk en, helaas, een aanslag op mijn humeur. Nou ja, wie wordt er nou wél vrolijk van 6 wassen draaien en droog zien te krijgen in 3 dagen terwijl  je vrijwel door de droge spullen heen bent.

In de krant vanmorgen dit  stukje over een  proefschrift betreffende dementie. “mantelzorg is een zware taak”  dat had natuurlijk mijn belangstelling. Na het vermelden dat sommige mantelzorgers  er aan onderdoor gaan stond er o.a. dit:

“Mantelzorgers hebben ook (psychosociale) ondersteuning nodig om de zorg thuis te kunnen volhouden”, luidt The’s boodschap aan Hugo de Jonge, de nieuwe minister van Volksgezondheid, die vandaag haar boek in ontvangst neemt. „In de verschuiving van verpleeghuiszorg naar de thuissituatie is evenwel niet gekeken naar wat daarvoor nodig is”, stelt zij.”

En daar kan ik me wel een beetje in vinden al begrijp ik heel goed dat het juist door de aard van de ziekte heel lastig is hulp te bieden waar je ook echt iets aan hebt.
Voor zover het onze situatie betreft kán ik aanspraak maken op wat dagen dagopvang om zo wat tijd voor mezelf te krijgen maar gaat me dat hélpen? Ik ben bang van niet.

Veel dementie patiënten slapen veel, de warboel in het hoofd put ze uit maar in de dagopvang  en zelfs in de tehuizen kan daar niet individueel op ingespeeld worden en dus zie je in tehuizen veel mensen slapend in hun stoel hangen. Hier gaat Henk ondertussen  in de ochtend  toch redelijk comfortabel op de bank een dutje doen.
Verder in de middag slaapt hij in bed, soms een uur, soms 2 uur.

Ik begrijp bést dat men dat niet in de aanbieding heeft maar het wordt me steeds weer als een “oplossing aangereikt” terwijl het juist niet onze problemen op kan kan lossen. Ten eerste heeft de vreemde omgeving  tot gevolg dat hij zich niet op z’n gemak voelt… en als hij niet op zijn gemak is gaat hij zweten en zou daar  in doornatte spullen zitten. Voor niemand een pretje kan je verzekeren. Hij verliest daardoor zóveel vocht dat hij meer dan onvermijdelijk is in de war raakt en als slapen dan ook al niet ongestoord kan zie ik er geen voordeel in.

Hem  zelf bezig houden geeft nou juist  géén problemen, dáár heb ik dus geen hulp bij nodig, we doen in de uren samen nog best veel gezellige dingen en als hij slaapt heb ik m’n rustmomentjes.
Iemand met bijv. MS kun je uitleggen wat er om hem heen gebeurt, hij zal je begrijpen wanneer je vertelt dat er even iemand anders komt zorgen, de dementiepatiënt begrijpt dat niet, voelt zich er onrustig bij  en  dat heeft verzwarende consequenties voor de mantelzorger.

Dus ja, natúúrlijk heb ik soms een K vul zelf maar in  dag , zo’n dag dat ik behang plaksel ga zoeken  dus geef maar geen complimentjes, ik verdien ze  echt niet altijd maar als het nieuwe ritme dan weer gevonden is hebben we weer veel mooie momenten, zorg buiten de deur zou dat niet kunnen bieden.
Ik blijf de hoop houden dat ik vol ga houden en  volgens mij kregen  vandaag op Scheveningen een teken dat we die hoop mogen hebben.

beestenboel

Het is bij de wilde beesten af, de partij v/d/ dieren heeft een belangrijk agendapunt, men doet uitdrukkingen waarin dieren voorkomen in de ban!
Mij hebben ze hoor, ze weten wat belangrijk is en waar dieren schade van hebben want zo’n “schaap dat als eerste over de brug is” schaamt zich natuurlijk dood!
Dan maakt het niets meer uit of dat een wit of een zwart schaap is.

En dat “over koetjes en kalfjes” praten?  Puur geroddel over  dieren die hun stinkende mest, eh… best doen ons van hun voedzame melk te voorzien.
Wat geeft ons het recht “de hond in de pot te stoppen” zodat een ander hem daar kan vinden.
Ik snap wel ze er tegen zijn dat we “beren op de weg zien”, dat ze niet  meer mogen optreden in het circus wil niet zeggen dat je ze dan maar op de snelweg los moet laten!

Heeft iemand zich wel eens verdiept in het leed  van “een  mug  wanneer men daar een olifant maakt”?  Nee zie je wel, dat dacht ik wel. Net als die olijkerds die graag “een knuppel in het hoenderhok gooien” waar sláát dat op, die arme kippen hébben het al zo zwaar in de legbatterij en ze zijn op zo’n kluitje niét te missen met een knuppel.
“Een kat in de zak kopen” ook zoiets dier on vriendelijks, schaam je.

Het is  ingemeen om een “varkentje te wassen”,  zo’n beest voelt zich nou eenmaal happy als hij lekker in de modder kan rollen, vind jij dat je het  beest  moet wassen! Dóód ongelukkig wordt het beest ervan. En dan heb ik het nog niet over het verschrikkelijke ” paard achter de wagen spannen, het edele dier zou de benen breken dat kun je toch zélf wel bedenken?

Ik neem maar aan dat er binnenkort wel een lijst met verboden spreekwoorden  in hun partijprogramma gepubliceerd zal worden want dit is slechts het topje van de ijsberg, wat ik je brom.

luchtig

Ja na sommige onderwerpen  moet er eerst even een beetje lucht ontsnappen  om op een luchtiger onderwerp over te kunnen stappen….. Ik heb even de hulp van Amber ingeroepen  want die weet prima hoe je lucht moet laten ontsnappen en doet dat met plezier even voor me.

Zo, ontluchting geslaagd zou ik zeggen. Volgende onderwerp.
Eigenlijk had ik er nog een filmpje aan vast willen plakken want Amber zit natuurlijk niet alléén maar te boeven, ze kan ook  hartveroverend lief  haar Sinterklaas liedjes oefenen.

Tot september had you tube ook gratis  een  bescheiden mogelijkheid om filmpjes te bewerken maar helaas, ik kan ze nu alleen nog maar inkorten, niet meer aan elkaar plakken.
Mijn videobestanden krijg ik dan weer niet in Windows Movie Maker en dat is toch wel een gemis.
Geen idee of daar andere  mogelijkheden voor zijn maar daar moet ik nog naar zoeken.
Maar mocht jij een goede oplossing weten houd ik me natuurlijk aanbevolen.
Anders moet ik de goedheiligman maar om een oplossing vragen, ga ik mét Amber samen oefenen om een beetje goed uit de verf te komen met  het lijflied van Sint.

Vorige Oudere items