toch jammer…

Ja natuurlijk woon ik reuze prettig in Rijswijk dus ik wil niet echt klagen, we hebben groen genoeg om te wandelen en je zou zeker niet zeggen dat we zó dicht in de buurt van  een grote verkeersader wonen.

A4
Met zo’n 20 minuten lekker doorstappen  over het jaagpad (wat op zichzelf al een leuke wandeling is)  langs de Vliet komen we in de buurt van het Elsenburgerbos  maar dan moeten we  onder de A4 door, en de E30 geloof ik en misschien vloeien er nog wel meer snelwegen daar min of meer in elkaar boven onze hoofden.

trekvlietbrug
Zelfs op een zonnige dag ziet zo’n doorgang er een altijd een beetje  luguber uit.
Over een sombere dag héb ik het maar niet eens!

trekvlietbrug2
De grote betonnen pijlers doen al niet veel voor “de gezelligheid” maar het is blijkbaar ook een uitdagend item voor graffiti spuiters en aanplakkers.

trekvlietbrugonder
Maar als je goed tussen de pijlers doorkijkt zie je dat het ook ánders kan, er is een geslaagde poging gedaan.
Ik moet daarvoor, achter de pijler om,  griezelig dicht  langs de waterkant gaan staan maar de passerende schippers van de grote container schepen (zoals op foto 2)   kunnen het makkelijk zien.

brug
Jammer toch, waarom niet op iedere pijler aan beide kanten  zo’n prachtig plaatje, en dan liefst over de héle breedte zodat er geen plaats meer is om er een “piece” naast te zetten!

trekvliet

dagelijkse sleur?

Dat we het zo leuk vinden om een handje bij  te steken in de drukkerij  wil natuurlijk niét zeggen dat we ons  vervelen als we  niét werken.
Het kwam wel goed uit dat het een paar weken wat rustiger was want de worsteling met m’n stem heeft heel veel energie gekost.
De stem is nog steeds niet zoals het hoort maar het gaat alwéér een stuk beter, er komt meer klank in, ik kan iets meer toon hoogtes gebruiken én het kost veel minder moeite.

Verder ging alles natuurlijk gewoon door. De combi magnetron  in, wat wij nog steeds de nieuwe keuken noemen, ging kapot en toen bleek de nieuwe keuken niet zó nieuw meer, maar al 12 jaar oud. Een  nieuwe  combi magnetron dus, en die moet natuurlijk even uitgeprobeerd worden.
Dat doet Henk dan wel even want ik ben niet zo’n keukenprinses. Hij krijgt bezoek van dochter Inge ( ik ben dan nog op weg naar huis na een gezellig  bezoekje bij een medeblogster die álles weet van lastige stembanden) en Inge filmt even de voortgang bij “chef appeltaart” zodat bewezen kan worden dat hij het écht zelf gedaan heeft.

Ze blijft uiteráárd wachten tot er iets te proeven valt maar wachten duurt lang.
Haar oog valt op het hoekje met de LP’s, hélemaal jeugdsentiment … hoewel  “een plaatje draaien” lijkt nu juist weer hélemaal hip te zijn.
Ze grasduint even lekker tussen het vinyl en valt van de éne verrassing in de andere….”ach… hébben jullie die nog” of “wauw… die wil ik even horen hoor” het verkort de wachttijd reuze en als Inge in de buurt is moet je je als “oudjes” natuurlijk niet laten verleiden door muziek uit het verleden…. dan snapt ze je met haar telefoon…..

Tja, na zóveel inspanning gaat  een stukje verse appeltaart erin als koek  hé!
appeltaart
Ach….. gewoon een dag als alle anderen, een dag  zoals we allemaal vaak hebben, toch?

goede raad

Ja  éindelijk zomer, natuurlijk wél typisch Nederlands  meteen weer héél erg overdreven. Nou ja, daar dealen we wel mee, wij weten dé perfecte manier om verkoeling te zoeken en togen vanmorgen vroeg naar Scheveningen…….
Nee niét naar het strand….. daar komen we alleen op dagen dat je er de ruimte hebt en niet over de mensen heen moet stappen.

strand
Nee we blijven zo’n 300 meter vóór het strand en nemen daar, op verzoek,  plaats op een stoel…. en als we een béétje doorwerken maken we genoeg wind met de folders om een heerlijk koel windje langs de wangen te voelen strijken…… gaat lukken nog 3965 te gaan….

Ik voeg  nog maar een stukje uit een oud logje toe…… als waarschuwing want die is nog steeds van toepassing. Vier weken wisselvallig en veel te koud weer en geen dág gewerkt….. totdat……

“Een strálend blauwe lucht waarin de zon zich langzaam omhoog probeert te werken ……., het zál weer niet waar zijn !
Ik ben er ondertussen vást van overtuigd dat onze werkgever een geheime rode knop  voor de  weergoden heeft ,  met uiterste precisie worden wij dus juist áltijd gebeld om te werken als het práchtig mooi weer blijkt te worden !

Bij Rietepietz schijnt  “mooi weer in combinatie met alle tijd van de wereld hebben”  door de weergoden, in casu onze werkgever , geboycot te worden met een trefzekerheid waarbij vergeleken een micro-chirurg een slordige prutser is !
Kortom, je kunt het béste zomerweer verwachten als wij aan het werk zijn ,wat óók betekend dat je beter niet gelijk met ons op vakantie kunt gaan …”

 

terugblik op….

….. de vierdaagse van Nijmegen natuurlijk want als je die één keer meegelopen hebt ben je er in gedachte ieder jaar weer  bij.
Voor veel mensen is het na 1x  een verslaving en doen ieder jaar weer mee, maar ik ben vrij van verslavingen en dus bleef het bij die éne keer 2008 dat ik mee liep.
Na in het voorjaar nog even een breuk in m’n voet op te lopen was ik gelukkig tijdig uit het gips én gerevalideerd om het te kunnen proberen.
Het enige dat ik niét zou trekken was extreem warm weer, maar dat kwam goed in 2008.

Dit jaar dus de 100ste vierdaagse en potdorie, wordt het uitgerekend nú  bloedje heet,  ik heb nu al medelijden met de lopers. Ik herinner me nog het jaar dat het ook zo heet was en het voor minstens één loper helemaal fout afliep zodat het hele evenement gestopt werd.
Je kunt alleen maar hopen dat iedereen z’n grenzen kent én z’n gezonde verstand zal gebruiken. Hoe leuk het feestje ook is, je moet wél gezond blijven.

Ik kan een 6 meter lang log maken over hóe bijzonder  het was om mee te maken…. dát doe ik maar niet. Maar een klein stukje “belevenissen” kopiëren   (onder de foto)  uit een oud logje uit 2008 moet kunnen……….!

4 daagse

Nadat op de vierdaagse woensdag laat in de middag mijn lichaam door had dat er een bijzondere prestatie verwacht werd kwam de aanmaak van adrenaline in een stroom versnelling, zeg maar op “stuiterniveau” !

In het hotel werd vanaf een uur of 3 al met deuren geslagen door de vroege starters  en ik sliep vanaf dát moment niet meer écht uit angst de start te missen. Opgeven omdat het niet meer gaat zou aanvaardbaar geweest zijn maar te laat voor de start komen ……. ik zou het mezelf nóóit vergeven hebben.
Niet dat ik meteen fris en monter na de wekker uit bed stapte hoor, écht spierpijn heb ik vrijwel niet gehad maar alles móest natuurlijk even voorzichtig in werking gezet worden.
Met stapjes van 15 cm. met de voeten nog onbuigzaam en onwillig, marcheer ik  naar de badkamer, ondertussen mezelf opjuttend met de ritmische dreunen die ik een peloton Bobbies had horen schreeuwen. Met een geknepen kopstemmetje produceer ik ;”

uhlleft ….uhlleft….. uhlleft,right left….. uhlleft ……ulleft…..ulleft,right,left….enz”. Henk ligt nog in bed maar werd wel wakker van de wekker en ligt in een deuk (nee het béd is prima hoor ) als hij me zo bezig ziet.
De andere morgen herhaalt zich het tafereel maar dan op het ritme van de  “hymne” van een peloton militairen ;

“ijsss….ijsss….. ijssskoud bier ……..ijsss ….ijssss…..ijskoud bier enz……” waarna ik met een warme douche alles weer zover aan het werk krijg dat ik kan gaan ontbijten…………

Oke, wie meer wil lezen over mijn vierdaagse avontuur kan álles in het archief vinden,   juli 2008. 

 

Morpheus en rijst

Natuurlijk, iedereen kan wel eens niét slapen  al heb ik daar gelukkig weinig last van. Meestal vlij ik me heerlijk in de armen van  Morpheus, (nee  Henk is niet jaloers)  en dut weg terwijl ik net doe of ik TV kijk.
klaasvaak_Maar soms gooit Morpheus  me dan rond half 2 in de nacht ineens uit z’n armen en moet ik het zélf maar een paar uur uitzoeken. Kan ik “vreemd gaan” met Klaas Vaak maar al dat zand in bed lijkt me maar  niets.
Schaapjes tellen vind ik lastig zonder schapen, maar tellen is  op zich wel een goed plan, lekker de weke massa bezig houden en dan houd ik me altijd bezig met onderstaande  legende;

“Volgens deze legende vond een lakei  het schaakspel uit. Toen de lakei het schaakspel aan zijn keizer had uitgelegd werd deze zo enthousiast dat de lakei iets mocht kiezen uit de keizerlijke schatkamers. Maar de lakei zei tegen de keizer:
‘ Ik hoef niets uit uw schatkamers , geef me één rijstkorrel op het eerste veld van het schaakbord en verdubbel het op het tweede veld en verdubbel de korrels van het tweede veld op het derde veld en ga zo door totdat alle velden van het schaakbord zijn gebruikt’.
De keizer dacht : deze lakei is niet goed wijs. Waarom kiest hij niet iets uit mijn schatkamers? Maar als hij zo graag rijstkorrels wil dan geef ik hem die graag, wat een domme lakei!
Maar de keizer , die dacht dat de lakei dom was, kwam er al snel achter dat hij zich had vergist. In zijn hele keizerrijk waren er niet genoeg rijstkorrels om aan de wensen van de lakei te voldoen” .

schaakbordEn dan  wil ik  natuurlijk wéten om hoeveel rijstkorrels het gaat. Een schaakbord heeft 8×8 vlakken = 64 , dát is simpel.
En op ieder vlak moet het dubbele aantal komen van het vorige vlak, dus ….
vak 2 krijgt 1+1=2 *vak 3 krijgt 2+2=4* vak 4 krijgt 4+4=8* vak 5 krijgt 8+8=16 enz…..
Dat is zo moeilijk nog niet maar ik moet natuurlijk bijhouden met het  hoeveelste vak ik bezig ben, dat moet dan maar op de vingers  want álles uit het hoofd is wel héél lastig.
Vak 6 levert dus 32 rijstkorrels op maar dan ben ik nog láng niet aan 64ste vak, en dát is me ook nog nooit gelukt. In het gunstigste geval kwam ik tot het 21ste vak, dat levert dan  1.048.578 rijstkorrels op.

Maar zover  kom ik óók meestal niet, dan  raak ik al eerder een beetje suffig de tel kwijt,  moet opnieuw beginnen omdat ik niet meer weet waar ik gebleven was, en na een paar keer steeds eerder opnieuw beginnen blijkt  Morpheus me weer in zijn greep te hebben.
Duidelijk is  dan wél dat het bij  vak 64 om héél veel rijstkorrels gaat want ……
1 rijstkorrel= +/- 0,025 gram
100.000 rijstkorrels = +/-  2,5 kilogram …. en dan ben je pas op vak 21.
Nou ja,vak 64  dat rekenen jullie zélf wel even uit hé,  als je ook een keer door Morpheus genegeerd wordt!
morpheus-

erfelijk belast..

Zoals jullie weten is onze zoon een serieuze wetenschapper, lijkt in niets op zijn moeder die regelmatig de malloot uithangt. Ook de zoon van Ruud is een serieus ventje dat reuze muzikaal is.
Het  is héél vervelend voor ze maar ik heb dus kans gezien ze via skype te besmetten met het virus dat mijn stembanden naar de knoppen probeerde te helpen.
Ze vinden het héél  vervelend en ze lijden eronder, ……zielig hé!

niks zeggen hoor!

Ergens in de jaren 80 waren er twee hot items  die met het milieu te maken hadden.
De zure regen  die al in de jaren 50/60 “ontdekt werd door wetenschappers  maar pas in de jaren 80 tot de gehele bevolking was doorgedrongen.
Uiteraard werd vanaf die tijd te pas en te onpas door mensen met zure gezichten verwezen naar de zure regen bij iedere onsympathieke maatregel.

En daarna kwam dus het gat in de ozonlaag, uiteraard doken ook daar de milieufanaten bovenop en terwijl de ozonlaag langzaam “verdween” groeide de getallen   die op de zonnebrand middelen kwamen.
zonnetjeEr kwam een “factor” 10, een factor 20….30….40….Nou ja, tot factor 70 toe om de huid te beschermen tegen de schadelijke straling van de zon  die nu niet meer door de ozonlaag werd tegengehouden.
Het hoeft nog nét niet met een plamuurmes aangebracht te worden.
“Gewoon” zonnen is dan meteen levensgevaarlijk, daar krijg je onherroepelijk  huidkanker van  en daarmee  worden we nog dagelijks om de oren geslagen.

Maar er werden ook oorzaken gezocht én, nog belangrijker, maatregelen op wereld niveau genomen, én niet zonder succes. Ik las dit van de week in de krant.

“De ozonlaag rond de aarde herstelt zich en rond de helft van deze eeuw kan de laag weer de omvang hebben zoals in de jaren 80. Dat hebben het milieuprogramma van de VN (Unep) en de Wereld Meteorologische Organisatie (WMO) woensdag verklaard.”

Ik zou zeggen groot, en bemoedigend,  nieuws….. geweldig wat samenwerking vermag én “vooral zo doorgaan” maar behalve een klein berichtje hoorde ik er helemaal niéts over.
cremeNiet dat het voor mij iets uit maakt in het gebruik van zonnebrand creme want dat spul gebruik ik nooit.
Gewoon je gezonde verstand gebruiken. Niet rond het middaguur in de felle zon gaan zonnen en vroeg in het voorjaar met korte zonnebaden beginnen, dat werkt beter dan de “beste” zonnebrandcreme  die trouwens zélf soms huidkanker blijkt te veroorzaken.

Maar nee dus, het enige dat er gebeurt is dat er nog even snel een reclame campagne tegenaan gegooid wordt  om toch vooral de huid te controleren op verdachte vlekjes en plekjes…. alsof je als oudere nog  érgens gewone stukken huid  tussen de vlekken hebt ….. misschien wel  helemaal “egaal gevlekt” door de zure regen  waar we ook nog weinig over horen.
subsidiepotNee opgeloste problemen zit de milieu industrie natuurlijk  niet op te wachten!
Laat het ze troosten dat voor ieder opgelost probleem meestal weer twee nieuwe ontdekt worden……  waar ze dan weer goed gevulde “subsidiepotten ” voor zullen vinden.

Vorige Oudere items

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 78 andere volgers