muziek dan maar?

Tja, op 4 mei plaats je natuurlijk een beetje beschaafd logje, gelukkig kreeg ik  een nieuw filmpje binnen van Sebastian aan de piano.
Hoewel hij zelf het liefst “los gaat” in jazz en dat soort zaken moet hij natuurlijk van álles leren en het  is lang niet altijd makkelijk om dan echt gemotiveerd te zijn.
Volgens mij is wat hij hier speelt iets uit de Disneyfilm Fantasia, (maar dat weet ik niet helemaal zeker) .
Ook op de trompet maakt hij vorderingen, maar voor nu dus alleen even de piano……

oneigenlijk gebruik..

Ja, laten we het eens over “oneigenlijk gebruik” hebben! Ken je wel toch, iets gebruiken waar het eigenlijk niet voor bedoeld is zoals eh… even op een stoel klimmen omdat je nét niet bij de bovenste plank in het keukenkastje kan en het trapje in de schuur staat, of eh…. met een cocktailprikkertje in je oor zitten peuteren, of eh…. nou ja, je begrijpt de bedoeling.

Zo zag ik gisteren  toevallig tot 2x toe een verrekt handig staaltje oneigenlijk gebruik van de moslima hoofddoek. Hoewel eigenlijk bedoeld om de “schatten van de vrouw” te beschermen tegen  begerige mannenblikken,  werd de strak zittende hoofddoek door deze vrouwen óók gebruikt als telefoonhouder.
Nooit éérder gezien en dan ineens 2x op een dag, je begrijp… dat móet wel een trend worden en die primeur wil ik dan in een logje toch?

cognacmosHad ik natuurlijk gráág een foto van gemaakt maar dan moet je een wildvreemde vrouw zomaar op straat midden in haar gezicht gaan fotografen…. nót done natuurlijk, zucht…. dan moet ik het maar weer  zélf  in scene zetten……. !
Poging 1. met een lange satijnen sjaal is niet héél succesvol. De sjaal glibbert alle kanten uit en op de foto zie  is pas  dat mij oude Nokia dan weer niét geschikt is om opengeklapt tussen de sjaal te schuiven.
Ook wel duidelijk  is dat ik van het gemis aan haar rond m’n hoofd niet écht opknap al maakt een vriendelijk lachje nog wel iéts goed.  De dames die ik er mee zag lopen hadden uiteraard een mooie platte “weet ik veel welk” merk telefoon!
gelemos
Poging 2. Ik begrijp dat het gladde materiaal niet echt geschikt is en zoek een andere sjaal, een gele.
Je hoort als voordeel van een hoofddoek dragen vaak dat het zo makkelijk is omdat je niets aan je haar hoeft te doen. Helaas  zweet ik  al aardig peentjes om de doek om m’n hoofd in de plooi te krijgen, m’n haar had met een paar streken van m’n vingens al goed gezeten. Maar oke, voor jullie doe ik alles dus ik pruts door.
Hóe onaangenaam strak ik ook de eindjes aan elkaar knoop, het mobieltje (dit keer met de dikke kant naar binnen geschoven) zakt toch weer naar beneden vóór ik een hebbelijke foto heb.
bontemosNóg maar een ander sjaaltje proberen dan, uiteindelijk is het wél een reuze handige manier om je handen vrij te hebben wanneer je met twee kleine kindjes loopt en tóch een telefoongesprek wilt voeren, dát was wel duidelijk.
De échte moslima hoofddoek zal ongetwijfeld van elastisch materiaal gemaakt zijn als je die strak omlijnde gezichtscontouren ziet bij die meisjes en vrouwen, dán blijft de telefoon keurig op z’n plaats.
Hoe handig  gevonden ook…. ik kan me na deze sessie écht niet voorstellen dat het prettig zit. Spaans benauwd heb ik het en  m’n haar komt er als een puinhoop onder vandaan, daar gáát de winst van de vroege morgen voor de draagster maar dit terzijde.
Gelukkig is mijn oude  pre-payed Nokiaatje alléén voor noodgevallen en sms jes in gebruik en dat lukt nog wel zonder “hoofdoektelefoonhouder” want als ik eerlijk ben….. zo’n hoofddoek is een verschrikking en doet een vrouw géén goed als ik  de foto’s zo bekijk! Ik krijg ter plekke uitgesteld medelijden met de nonnen van vroeger!

machinaal…

In februari schreef ik al dat we bijna bekeerd waren en  “het voor het eerst machinaal deden en dat beviel eigenlijk bést.

Het gaat  sowieso véél vlugger dan het ouderwetse “handwerk” dat in huize Rietepietz  tot voor kort de standaard was .
Waar het anders toch wel een uurtje kan nemen eer het karwei geklaard is  neemt het nu maar hoogstens 10 minuten in beslag.

En ook nooit weg, het spaart heel veel van Henk z’n energie  waar we dan weer ándere leuke dingen door kunnen doen.
Voor wie nog altijd zélf aan de bak moet heb ik het maar even gefilmd . wat inside informatie is nooit weg toch?

bloemenslinger

Op Koningsdag is het centrum van Rijswijk één grote rommelmarkt, echt geen doorkomen aan áls ik al interesse zou hebben in andermans rommel!  Maar dat heb ik niet en dus deden wij iets anders op deze dag die je toch gerust “Hollandse cultuur” gerelateerd kunt noemen.
Om toch óók iets in die Hollandse cultuur richting  te doen deden we iets dat al lang op m’n verlanglijstje stond, de bollenvelden maar dan niét uit de verte.
Toegegeven , ze zijn het mooist vanuit de verte, dan zijn het prachtige strakke en kleurige vlakken die Mondriaan zélf geschilderd zou kunnen hebben.

bollen5
Maar ik wilde de bloemen  ook kunnen ruiken, en even uit de auto kunnen stappen in plaats van op de snelweg langs te zoeven hoe móói het er dan ook uitziet!
Op de fiets is het mooist natuurlijk maar dat is geen optie meer dus wél de auto maar dan via de B-wegen.

bollen3
Koningsdag bleek ook prima om de file richting Keukenhof te ontlopen, één deel van de bevolking zit op een kleedje op straat en een ander deel zit voor de TV Koningsdag nieuwe stijl te kijken zodat wij in alle rust op een sukkeldrafje de toerist uit konden hangen.

bollen1

Kleine misrekening trouwens de foto hierboven, in de auto was de zon érrug warm maar  even uit de auto zonder jas was bij nader inzien toch een  behoorlijk kippenvel moment! Van dichtbij zie je dan  prima dat zo’n bloemenvlak bestaat uit rijtjes met smalle paadjes er tussendoor.

bollen2
Over die paadjes  kunnen zelfs machines hun “koppensnellerswerk”  doen, gruwelijk. Van vol in bloei staande bloemen worden de koppen afgesneden omdat het nou eenmaal om de bollen gaat, en die gedijen beter als ze geen energie in de bloem hoeven te steken. Vanuit de verte zie je het verschil niet tussen nog niet bloeiende planten en al gekopte planten, maar van dichtbij is het wel duidelijk, agossie, al die roze koppies  in het pad….. !

bollen
Van vroeger herinner ik me dat van die bloemen kransen slingers gemaakt werden die dan in stalletjes langs de weg verkocht werden. Op de heenweg kwamen ons een paar oldtimers  tegemoet die nog zo’n narcissenslinger over de motorkap hadden, léuk…. zou ik óók wel willen, nee niet de oldtimer maar zo’n bloemenslinger!  Helaas, wat we ook tegenkwamen, nérgens een bloemenkrans,   waarschijnlijk hadden de oldtimers in een corso meegereden want wij zagen alleen bloemen en bollen te koop.

bollen4
Aan de vlaggen te zien spreekt men er álle talen, zeker ook be-talen natuurlijk want goedkoop is het allemaal niet.
Reuze jammer dat die bloemen slingers blijkbaar niet meer gemaakt worden voor de passanten, het was bést een leuke traditie! Maar wácht, ik kan natuurlijk wel zélf aan de slag voor onze Suus…..

bloemensuus
Zo hebben we Koningsdag een eigen slinger gegeven, weinig gemist volgens mij, wél genoten!

van koninklijk tot knettergek

rietepietz:

Goed gezien, helemaal tegen m’n gewoonte in al na één dag een nieuw logje.
Maar als je een enorme veer in  het ondereind van je rug gestoken krijgt  laat je dat natuurlijk even merken.
“Onze” Harrij  doet misschien wel stiekem  een poging mijn “gemaal” te worden door voor steeds meer bloggers een persoonlijke limerick te maken. Een limerick-koning dus, géén slecht huwelijk voor een knettergekke koningin!
En denk nou niet dat hij ze afraffelt, ze klinken stuk voor stuk als een klok….. verhuismodus of niet!
Harrij je bent een kanjer, maar eh… dat huwelijk wordt niks;-)

Originally posted on gedacht & gedicht:

Rietepietz

van koninklijk tot knettergek

in  Rijswijk regeert een charmante

doorknede  en zeer bijdehandte

die Rietepietz heet

een halfdigibeet

die weet heeft van taal en van wanten

*

©Harrij Smit

limerick 23

al mijn limericks 

View original

gesnapt…?

Het is een beroep hé, paparazzi fotograaf. Net als redacteur  van een “roddelblad”, ook een beroep waar een goed belegde boterham mee te verdienen is.  Nou behoren  Henk en ik gelukkig niét tot de doelgroep van deze twee, een beetje langs het randje balancerende,  beroepen.

De foto’s van de sixtyparty vorige week heb ik eens bekeken met het oog van  de roddelblad redacteur op mogelijkheden , en jawél hoor, Henk zou écht  “hangen’ wanneer hij een BNner was! Over de waarheid maakt men zich meestal weinig zorgen, je kunt beweren wát je maar wilt mits je er een vraagteken achter zet. Dan bewéér je niets, maar je vraagt je iets áf en dat is heel iets anders natuurlijk.

Dus,  of Henk  nou écht iets heeft met die beeldschone vriendin van onze kleinzoon boeit niemand, maar de suggestie is gewekt.  Op zoek naar de verkleedkist op zolder kwamen we ook nog twee grote koffers tegen die geen hond nog gebruikt, dat de rits niet helemaal top meer is zorgt dat ze bij het groot vuil kunnen …. káásje natuurlijk voor de voor de deur liggende paparazzi …. nou ja kijk zelf maar wat een roddelblad dáár van kan maken !

prihenkie

boekje open….

Ja dat zeg ik, er werd een boekje open gedaan over dochter Inge toen zij
“Sara zag”.
We hadden bij de uitnodiging een brief gedaan  die  de ontvanger meestal met een zucht naast zich neer legt….. knutsel een A4 pagina  met wat jij vindt dat Inge moet weten dan maken wij daar een boek van!
memoVoor de voorkant van het boek werd  de uitnodiging aangepast en een pakkende kreet was al snel gevonden……
memorabele “dinge” 
uit 50 jaar Inge .
Over het algemeen moet je dan mensen vreselijk achter de vodden zitten om te zorgen dat er meer dan 5 pagina’s binnenkomen, niét voor Inge!
Moeiteloos stroomden de A 4tjes binnen met allemaal leuke en lieve verhaaltjes waaruit blijkt dat Inge een prachtige  meid is.
Geen nieuws voor ons want dat wisten we natuurlijk al.
Ik hoefde alleen maar uit te printen.
Nou ja alléén maar uitprinten heeft al problemen genoeg als iedereen in weer een ander programma aanlevert en mijn printer voor ál die programma’s weer nét even anders  aangestuurd wordt.
Maar  natuurlijk moesten we ook zélf wat op papier zetten. Best lastig want wij zijn de énige die haar ook van haar éérste seconde kennen dus het is véél.
Ik was er al snel uit, dat moet op rijm, dan beperk ik mezelf in ieder geval een beetje want je ként me, vóór je het weet schrijf ik zelf een half boekwerk.
tekstlijst
En het moest in een mooi lijstje dat ik óók zelf wilde maken.
Nee hoor, dat heb ik niet 17 x over gedaan of aangepast…… 23x komt véél dichter in de buurt!
Maar het lijstje kreeg uiteindelijk toch een vorm waar ik tevreden mee was. (zonder het witte randje aan de buitenkant)
Het gedicht werd tóch weer langer dan één A viertje…. tja, breedsprakigheid is vrijwel onuitroeibaar.
Geen nood het lijstje kopiëren,  omdat ik verder geen foto’s wilde gebruiken zocht ik één geschikte babyfoto om links bovenaan de eerste pagina te laten presenteren.
Voor pagina  twee  wil ik dan rechts onderaan iets “plakken” dat duidelijk maakt dat het om haar 50ste verjaardag gaat en natuurlijk een recente foto.

En zo knutselde ik maar raak, foute kleurtjes werden veranderd, en  de inktfabrikanten hébben me toch een goede maand!
Het is nou eenmaal lastig om op de computer in te schatten hoe de kleur het op papier gaat doen.
En dan het  gedicht erin….

 

Nu “onze” Inge vijftig isdetaillijst1
Is dat een mooie kans
een halve eeuw, het is niet mis
dus maken wij ” balans”

Een halve eeuw met lief en leed
wat schiet ons dan te binnen
Ik denk dat je dan veel vergeet
gewoon..… niét aan beginnen

En één ding kiezen? Ja dát mag ,
de blijdschap die we voelden
toen jij daar in dat wiegje lag
of toen we met je kroelden

Gelukkig bleef het daar niet bij
je was zo’n lieve peuter
probleemloos, dus we bleven blij
je werd een leuke kleuter

Daarna naar school, …vriendinnetjes
die bij je kwamen spelen
het waren pas beginnetjes
je kreeg er later velen

Het puberen viel reuze mee
ja echt, dat zeggen wij
ook Ruud, ja heus met jullie tweedetaillijst2
verheugden wij ons blij

Toen mocht je zelf gaan “moederen”
één knul, twee leuke meiden
je liet ons niet verloederen
dát kon ons zeer verblijden

Als moeder ben je een juweel
als dochter ook een pracht
als oma minstens evenveel
een parel of smaragd

Een “halve eeuw”kijk wat hier staat
geschreven, frank en vrij
zoals jij in het leven staat
maakt ons nog stééds heel blij!

je blije ouders

 

 

Vorige Oudere items

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 53 andere volgers