voor de wind

Als het je “voor de wind gaat” gaat het je goed, maar bij zo’n storm als dit weekend over het de kuststreek kun je toch beter “uit de wind blijven”.  heb je háár weer met haar spreekwoorden.
Omdat ik niet eigenwijs wilde zijn deed ik zaterdag alleen maar even snel de boodschappen en bleef verder binnen maar wat hád ik graag even naar het strand gewild.
Niet heerlijkers dan met de tranen over je wangen tegen de wind in hangen, zucht…..,  zou het écht een afwijking zijn?

Nou ja, gelukkig was zondag de code rood opgeheven waar ik me niets van aangetrokken zou hebben als niet de  bomen in het blad gezeten zouden hebben en konden we als de wiedeweerga naar het strand,  we kozen voor Kijkduin.

zandbak
De weg naar kijkduin gaat bij ons vandaan  lang grote geasfalteerde wegen waar aan weerszijde  grote bomen staan……,  het leken bospaden nadat de woeste storm volop blad en takken met kwistige hand  over de straten gestrooid leek te hebben.
Maar ook op het strand was de storm niet ongemerkt voorbij gegaan en werden de de strandpaviljoen houders  zeker niet uit de wind gehouden.

zee
Net als het zeilscheepje op bovenstaande foto lag menig strandpaviljoen ongeveer op een zandbank.

zand3
Er werd nog met man en machine gewerkt om het grote tegelpad dat de paviljoens met elkaar verbindt onder het zand vandaan te toveren.

zand1
Wij waren er rond 11 uur en de meeste terrassen waren toen alweer gedeeltelijk in gebruik, maar  de zandschepjes waren nog heel duidelijk van een ander formaat dan de vrolijk gekleurde kinderschepjes op  een “normale” zonnige zomerdag.

zand2
Normaal gesproken heb ik  geen medelijden  met de eigenaren van zo’n paviljoen, het is hard werken maar ze verdienen goed. Maar dit is toch een flinke tegenslag, er zal ongetwijfeld veel extra personeel opgeroepen zijn om te zorgen dat alles  weer zo snel mogelijk bedrijfsklaar is.

zand4
Oppervlakkig bezien was er niet veel schade waar het gebroken glas e.d. betreft, misschien dat de waarschuwing vooraf erger heeft voorkomen maar de puinhoop was zo eigenlijk al groot genoeg.

zand
We hebben maar géén sandwich besteld…. dat kón wel eens  een slechte associatie  oproepen in deze omstandigheden toch?

zand6

 

 

vakantieadresje?

De vakantierust heeft nu toch wel toegeslagen in logland, het is rustig maar voor het geval er nog iemand een vakantie stekkie zoekt laat ik zien waar zoon Ruud met z’n gezin was. Kijk hier logeerde ze een  kleine week, eh…. nee dat is niét bij ons in de tuin hoor!

colvak2
Je moet er even voor naar Colombia maar dan héb je ook wat! De broer van schoondochter Andrea heeft daar in een soort jungle een koffieplantage en die werd bezocht.
Koffie genoeg ja, dát wel, alleen nergens een stopcontact…. én  geen koffiezetapparaat.
Ook géén gasaansluiting en zo  gaat een flink deel van de dag op aan “vuurtje stoken en aanhouden”  daarop eten klaarmaken én “koffie koken” want koffie is er genoeg dat zei ik al.

colvak1
Het meubilair en de inrichting is zo te zien niet  door Jan de Bouvrie verzorgd maar dat stoort Sebastian zéker niet!
Er is lekker weinig waar je over kunt struikelen als je “even snel naar buiten wilt”   omdat mevrouw vogelspin nog niet in de gaten had dat er nieuwe tijdelijke bewoners zijn gearriveerd.

colvak3
Van de brulapen heb je geen last, die maken wel veel lawaai  maar komen niet dichtbij zolang je op het land bent.
Zien kun je ze alleen in de bomen als je in autobanden hangend 2 uur stroom afwaarts naar beneden dobbert …en dat doe je dan natuurlijk….

Colvak

Eigenlijk véél relaxter dan de heenweg  in de auto….voor zover het auto pad reikte….. en verder lopen met de machetes bij de hand én de bagage….. !
Maar daar maak je natuurlijk het beste van met z’n allen!

Ruud stuurde  de link van het luxe  hotel  waar ze, na het oerwoud (waar de  naaste buren indianen waren),  5 dagen lui zijn geweest.
Ze waren de enige gasten en werden vertroeteld door het personeel.
Het hotel ligt vlak bij het dorpje Buritaca aan de caraibische (noord) kust ).
Niét allemaal tegelijk boeken, ze hebben 11 kamers, niet één met warm water, TV of een minibar….. precies ja, uit milieuoverwegingen!
Nou ja, de temperatuur  buiten maakt héél veel goed!
 

balletje balletje?

Ken je wel hé, dat spelletje met een paar bekers en een balletje dat nooit  onder de beker ligt waar jij dénkt dat het ligt en  waaraan manipulatie niet vreemd is.
Daar moest ik aan denken toen ik van de week na een fijne wandeling met  Henk samen op een terrasje neerstreek. Met het terras was niets mis, met het uitzicht al helemaal niet  en de bediening is vriendelijk!

terrasje
Het is rond het lunchuur en een kop soep gaat er dus wel in denken we. We kiezen voor de tomatensoep en omdat het nog erg rustig is staat die al snel voor ons neus.
Er wordt wat geschoven met twee vierkante soepkommen met romige tomatensoep over de tafel waarna ik wel even wil gokken waar het balletje is!
Ik gok op minstens eén balletje in mijn soepkom maar je raad het al, de serveerster is me te vlug af geweest en in mijn soep is “geen bal” te vinden.
Wanneer ik dan  de kom bij Henk inspecteer blijkt ook dáár het balletje verdwenen.
De hoofdprijs hebben we wél, die staat helaas op het bonnetje waar op staat wat we moeten betalen.

Op de vraag van de serveerster of “alles naar wens was” wil ik toch graag uitleg over “hoe ze dat met die balletjes heeft geflikt”.
Ze wil het wel even aan de kok gaan vragen en komt terug met de boodschap “dat de soep nu óók door vegetarisch etende klanten gegeten kan worden”.

de ballenEen duidelijk geval van balletje balletje manipulatie, zonder vermelding op de kaart maakt men voor iederéén de balletjes zoek (of het vlees, bouillon  wórdt nou eenmaal van vlees getrokken)
En dan tóch de hoofdprijs vragen ondanks dat vlees het duurste onderdeel uit de soep is.
Op mijn vraag of men dan zonder zout gaat koken omdat heel veel mensen (waaronder ik) koken zonder zout toe te voegen, blijft ze het antwoord schuldig!
Ik  gooi er  nog wat andere “zoek te maken” producten  tegenaan om méér mensen tegelijk tevreden te kunnen stellen , suiker, gluten, pinda’s en noem maar op wat  steeds meer mensen niet eten. Niet omdat ze dat om morele redenen  niet willen zoals de meeste vegetariërs, maar omdat ze er ziek van worden.

Ja ik wéét het, er zijn bést wel belangrijkere problemen dan dat ik ongevraagd vegetarisch bereide soep krijg voorgeschoteld, maar ik voel me daar tóch behoorlijk door gemanipuleerd, de weg van de minste weerstand die ik steeds vaker tegenkom en daar vind ik geen bál aan!

 

t’kruis

Waarschijnlijk ben ik resistent voor het vierdaagse virus. Over het algemeen hoor je dat iemand die één keer de vierdaagse uit heeft gelopen daar een levenslange besmetting met het virus aan overhoudt.
Maar bij mij gaat dat natuurlijk weer niet op, ik liep de Nijmeegse vierdaagse in 2008  uit en heb ervan genoten, dat zéker!
Maar ik ben té veel wandelaar om het prettig te vinden 4 dagen met, en tussen, ruim 40.000 andere mensen te lopen.
Echt, het is een belévenis om mee te maken hoor, want met  die 40.000 mensen ben je er nog niet, er zitten nog  minstens nét zoveel mensen langs de route  om de lopers aan te moedigen, toe te zingen en naar de finish te juichen.

1 mallotMaar natuurlijk volg ik het op TV en ben ik ook wel een beetje “loops” maar dan gewoon in onze eigen omgeving!
In het rugtasje zit dan standaard m’n “vierdaagse” hoedje (dat ik eigenlijk nooit nodig heb) voor het geval de zon te heftig op m’n vlaskoppie schijnt en ik kan het natuurlijk niet laten om er even wat creaties van te maken als we aan een picknicktafel even wat eten.
Nee laat mij maar lekker wandelen in de natuur, ook  daar heb ik destijds tijdens de trainingswandelingen enorm van genoten. Wie hier al sinds die tijd leest weet nog wel dat  het, óndanks de serieuze voorbereiding, toch nog lang onzeker was of ik aan de start kon verschijnen in juli.

2mallotEind februari brak ik een botje in m’n voet en zat tot begin april in het gips! Maar…. de vierdaagse uitlopen zit “tussen je oren” zeggen ze en wat Rietepietz in de kop heeft niet …… vul zelf maar in.
En dus pakte ik de training al snel weer op al was dat aanvankelijk niet écht een succes.
Maar….. ik liep de vierdaagse uiteindelijk redelijk moeiteloos uit, oke een blaartje hier en daar doe ik niet moeilijk over maar verder “niets om over naar huis te schrijven”.
Wél om een heleboel logjes over te maken  natuurlijk,  en dat  dat dééd ik dan ook. Voor de liefhebber in het archief te vinden in de maand juli 2008.
Het was een overweldigende ervaring die ik niet had willen missen maar dat geldt zeker ook voor de oefenwandelingen zoals die uit dit logje.  van een paar weken ná het gips.
kruiskeHet vierdaagse kruisje, dat een heuse onderscheiding is met regeltjes “hoe en wanneer” te dragen, blijft nu gewoon in het doosje.
Maar ik  zóu ik het dus deze dagen mogen dragen…… op de linkerborst ongeveer 10 centimeter onder de schouder…….. maar ik ben zó eenvoudig gebleven!

kunstbarbaar….

De échte kunstkenner mag hier een vette knipoog ;-) ophalen, die is misschien wel nodig bij het lezen want…..  weet ik véél van kunst!

Ja ja, ik geef het toe, ik ben een kunstbarbaar en snap hélemaal niets van moderne”kunst” waarbij men  in mijn ogen maar een beetje klunst!
Ik mag graag iets herkennen in wat men op het doek zet, een beetje knoeien kan ik zélf wel, of anders achterkleinzoon Levi wel!
Niets mis met de prachtige schilderijen van onze “oude meesters” in dat verband,  al vind ik zelfs dáárvan dat ze financieel overgewaardeerd worden.
In ieder geval zijn er niet héél veel mensen die zoiets na kunnen schilderen en dan ben ik wel bereid het kunst te noemen.
victorie bookiewookieHet werk van de latere “grote meesters” begrijp ik dan weer minder.
Van zo’n Victory  BookieWookie  begrijp ik slechts de titel,  het moet wel een gewéldige overwinning zijn als je met een  zeer nauwgezet geschilderd televisie testbeeld uit de jaren 50/60  zóveel miljoenen op tafel kunt brengen terwijl iedereen met genoeg geduld en een liniaal het óók zou kunnen.

Maar natuurlijk weet ik óók aan welke kant mijn boterham gesmeerd is, oftewel, in kunst investeren levert meer op dan je geld op de bank zetten en dus stap ik over m’n vooroordelen heen en schaf wat moderne kunst aan en jullie mogen meegenieten!

Nee nee, ik noem géén namen want dat jaagt de prijs op (trekt met de wijsvinger het onder ooglid naar beneden als  teken van ons kent ons) Maar het is   iemand die niét net van de kunstacademie komt en dus al zijn/haar sporen verdiend heeft.
Geheel overweldigd door het ochtendrood in de tuin rolt dit eruit.

klunst3

Maar ook de vuurvliegjessporen in de schemering boven een rietbosje in de tuinvijver  inspireren.

klunst2
In de natuur is altijd wel iets dat de moeite waard is om te schilderen,  dat dit  iets met regenvlagen van doen heeft hoef ik volgens mij niet uit te leggen, duidelijk toch,   zie je die plas daar links niet liggen

klunst 1
En als de regen dan flink doorzet krijg je dit soort vlagen,  je ziet het, ik ontwikkel m’n kunstknobbel ter plekke!

klunst
Verhip…… even zoeken hoor….. oéps, wat  bén ik toch een chaoot, is er per ongeluk een tekening van de twee en een half jarige Levi tussen de foto’s van de drie  échte kunstwerken gekomen…..maar eh…. welke wás het nou ook weer…. hélp?
Dat gaat over 50 jaar  grote twijfels opleveren voor de musea……. Even Apeldoorn bellen dan maar?

 

petticoats

Eigenlijk had ik nog genoeg te vertellen over die 50/60 jaren markt in Zoetermeer vorige week.
De dames achter de kinderwagens liepen allemaal “naar de tijd gekleed”, uiteraard mét wapperende petticoat. Wie er nog geen had kon bij de kraampjes zéker een geschikte kopen, ze waren in álle kleuren voorradig!

petticoats
De verkoopsters  van de meeste kraampjes waren zó uit eind jaren 50 gestapt!
Wat opvalt is natuurlijk dat de uitwaaierende petticoat én de brede elastieken ceintuur  (die ik me nog zó goed kan herinneren) de taille geweldig accentueren.

p.sixties
Ik vond het een heerlijke mode, niet in de laatste plaats omdat een rimpelrok,  net als een halve of hele cirkelrok, héél makkelijk zelf te maken was. In die tijd maakte ik vrijwel al m’n kleding zelf, meestal van héél goedkope lapjes stof die ik op de markt in Den Haag kocht. In  grote stoffenwinkels waren mooie stofjes  destijds nog stevig geprijsd. De stof van onderstaande foto was op de markt  Fl. 1.– per meter herinner ik me, een linnenachtige stof waar ik in no-time een zomerjurkje van maakte.
De foto is gemaakt in de buurt van Grevestein waar ik met m’n ouders voor het eerst een “gezelschapsreis naar Duitsland maakte,  met de bus…..dat .nóóit meer  ! De foto heeft helaas geleden, beter de foto dan ik zeg ik dan maar!

riet duitsland
Ik ben daar nog net 15 jaar en m’n haar zit er, tot grote frustratie van m’n vader,  in de destijds zo moderne Grace Kelly rol opgestoken  en ook dat zag je terug op de 50/60jaren markt.
Vooral bij de dansers, nou ja de dames dan hé,  die zich in het zweet werkte die dag want natuurlijk waren er ook bandjes en werd er flink “gerockandrolled”, zucht….. om heimwee van te krijgen want wat hébben we dat zelf ook veel gedaan indertijd!

jeuk…

Ja zeker,   ik krijg altijd vréselijk jeuk als mensen te pas en te onpas met het begrip “discriminatie”  zwaaien. Het lijkt  ondertussen wel een dooddoener geworden “om je gelijk te halen” !
Vanmorgen  in de krant een boze mevrouw Rie, zonder T dus ik was het niet al kán ik in voorkomende gevallen zéker net zo uit m’n vel springen!
elderlyNee deze  mevrouw  Rie van 83 jaar oud  had met telemarketing te maken gehad.
Er werd haar een mooie aanbieding gedaan namens de Staatsloterij. Daar had Rie in eerste instantie geen oren naar maar…,
het was een aardige man en ze liet zich tóch over halen….!
En tóen waren de rapen gaar.
Staatsloterij blijkt  80-plussers als Rie  niét proactief te willen benaderen omdat onder de 80-plussers toch veel mensen niet meer  100% wilsbekwaam genoemd kunnen worden.
En dát vindt Rie dus leeftijdsdiscriminatie. Woedend is ze want  in háár bovenkamer is niets mis. Nou is de staatsloterij de laatste jaren niet altijd even positief in het nieuws geweest maar in dit geval vind ik ze nou juist héél goed bezig.
Rie mág natuurlijk wel automatisch  meespelen, maar dan moet ze even zélf bellen en zo hoort het ook.

Uit haar verhaal blijkt al dat ze  “overgehaald” is  door de meneer aan de telefoon, zelfs bejaarden die nog wel  goed bij de tijd zijn kunnen  al een makkelijk “slachtoffer” voor deze gehaaide verkopers zijn.
Natuurlijk heeft dit hele geval niéts met discriminatie te maken, het is een vaststaand feit dat er onder 80-plussers veel mensen zijn die  niet alles meer kunnen overzien, of te wel, helaas  aan verstandelijke vermogens hebben moeten inleveren.
oudjesMevrouw Rie mag dan nog  wél “goed in de kanarie” zijn, ze lijkt niét te beseffen dat het door de telefoon toch ietwat lastig te beoordelen is  en de mensen  die wat minder geluk hebben wat dat betreft  door deze maatregel  beschermd worden.
Maar mevrouw Rie schreeuwt moord en brand en is beledigd, haar rijbewijs is pas nog voor 5 jaar verlengd dat zegt genoeg toch?  En ze gaat nu uit boosheid natuurlijk niét zelf bellen en niet meespelen, lekker puh!

Ik ben 10 jaar jonger dan mevrouw Rie en ik zou reuze blij zijn als men die regel nog 10 jaar “verjongt”.
Tot het zover is  ben ik mevrouw Rie dankbaar voor de tip, wanneer ik voortaan  zo’n verkoper aan de lijn krijg zeg ik met een krakerig stemmetje….”sorry meneer, mijn geboortejaar is 1932 ” ben ik meteen van dat irritante telemarketing  af!

Vorige Oudere items

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 55 andere volgers