grootvaders klok

Heb je soms weleens, dat je ineens aan héél oud liedje moet denken. het overkwam me toen  we  een oude klok van zolder haalden die jarenlang bij Henk z’n ouders in de huiskamer hing.  Het liedje werd door Max van Praag gezongen en ik herinner me dit deel van de tekst nog goed.

klokonderdeelMijn grootvader’s klok was een deftige klok
Met haar uurwerk zo goed en secuur
Ze liep zo geregeld al negentig jaar
Verkonde haar stem steeds het uur
En met vrolijke slag riep de klok reeds goedendag
Als een gast in ons kleine huis verscheen
Maar opeens toen was het met haar gedaan
En voorgoed is ze stil blijven staan

enz…….

De klok lag bij ons op zolder nadat  van de vorige eigenaren zélf de klok stil was  blijven staan.
Het is  niet onze smaak en er mankeerde hier en daar wel iets aan  maar we  konden hem tóch niet zomaar bij het groot vuil  zetten, de slinger en de wijzerplaat zijn  best mooie, oude onderdelen.
Maar ja, wat doe je er dan mee.  Er zijn er nog teveel van om antiekwaarde te hebben en “liefhebbers” liggen dus niet voor het opscheppen.
Nee nee, dat “wat doe je er dan mee ” was slechts een retorische vraag, ik kom niet om raad vragen.

Het liefst had ik natuurlijk aangeklopt bij zo’n oud horlogemakertje  dat uit liefhebberij, voor weinig,  nog probeert klokken aan de praat te houden voor mensen die aan hun “oudje” gehecht zijn, maar ja, waar vind je die nog!
En dus stapte ik met bovenstaande  foto  de plaatselijk klokkenwinkel binnen met de vraag “heeft U, of weet U iemand,  die hier nog iets aan heeft voor de onderdelen”?
Zoiets als waarvoor wij mensen een donorcodicil invullen,  om goed te vinden dat ons lichaam op bruikbare onderdelen wordt uitgesorteerd nadat er één onderdeel grondig naar z’n gallemiezen is.
Na vandaag tikt voor  klok en klepel  het klokje  nooit meer  zoals het thuis tikte!
Dat vooral z’n prachtig bewerkte slinger maar weer ergens  de  tijd  mag weg laten tikken!

snel weg

Soms klagen bloggers wel eens dat er zo weinig “mannebloggers” reageren maar  ik vind dat ik daarover zéker geen klagen heb. Er lezen hier  aardig wat mannen mee en  ze reageren op vrijwel álles, óók op logjes  met een hoog “schattigheidsgehalte” zoals het vorige over  de achterkleinkinderen.
Niets dan lof voor mijn “mannen”. Maar ik hou ook wel een béétje rekening met ze en zorg dat het niet ál klef gaat worden om te voorkomen dat ze “snel weg” zijn.
Met dank aan Anneke voor de inspiratie  gaan we vandaag even de snelweg op. Ik had de A12 in gedachte waar ik vanaf huis met  5 minuten in kan voegen.

Zo rond  30 jaar geleden  moesten we vanaf ons huis in Den Haag een klein half uur de stad doorkruisen om op de snelweg te komen. De grootste verrassing van de verhuizing naar Rijswijk in 1988 was dat iédere bestemming in Nederland  ineens een half uur dichterbij lag.

Niet dat er toen al zulke uitgebreide knooppunten waren als tegenwoordig, maar we wisten gewoon nog niet beter  en konden onze weg naar de Veluwe wel vinden.
In 1970 werd begonnen met de aanleg van de Utrechtsebaan in Den Haag, welke tussen 1976 en 1979 werd opengesteld.
Dat was ook ongeveer de tijd dat wij zelf een auto reden, aanvankelijk meestal met Henk aan het stuur die de meeste rij routine had.

In 1983 werd de A12 tussen het toenmalige knooppunt Leidschendam en Zoetermeer verbreed naar 2×3 rijstroken. Twee jaar later, in 1985, werd het knooppunt Leidschendam omgebouwd tot sterknooppunt en werd de naam veranderd naar het Prins Clausplein.

De schuingedrukte stukjes heb ik natuurlijk van het internet gehaald, je gaat me toch niet verdenken van énig inzicht in navigatie en E of A nummers op de wegen.
Uiteindelijk blijf ik wel vrouw en benader ik een mannenonderwerp toch altijd weer vanuit een vrouwelijk oogpunt en maak jullie  blij met een dooie mus.
Maar goed, om rij routine op te bouwen moet je gewoon vaker achter het stuur en zo werd het regel dat we altijd om en om reden, hij heen en ik terug, of omgekeerd, ik ben Henk nóg dankbaar  dat hij me  daar een beetje in pushte.

knooppuntDe simpele, rechte  A12  is in de loop van die dertig jaar veranderd in gigantisch verkeersknooppunt waarin ik, de hemel zij dank, mee kon groeien.
Omdat onze dochter in die tijd  in Zoetermeer ging wonen moest  ik  regelmatig  de snelweg op terwijl men maar  blééf werken om steden beter bereikbaar te maken. De ene wegomlegging was niet vrijgegeven of de andere was alweer bedacht. Uit het niets kwamen stukken weg te voorschijn tussen de ogenschijnlijke chaos van wegafzettingen en wegwerkers, want enige logica leek er niet in te zitten. En bij ieder nieuw stuk weg  was meteen de oude situatie van je netvlies weggevaagd als of die  nooit bestaan had.

1-snel-wegDe A en E wegen  werden  in elkaar gevlochten  en/of  aangesloten op N wegen. Dat heeft tot gevolg dat ons kleine Suusje soms over drie wegen tegelijk rijdt, waarin een kleine auto groot kan zijn.
En nog  steeds past men aan, zoals nog niet zo heel lang geleden een kleine  aanpassing zwaar fileleed op loste richting Rotterdam/ Den Haag.
Ook nu weer is er werk in uitvoering aan het eind van de afslag Rijswijk centrum, geen idéé wat men aan het doen is maar het zal er wel weer aan wennen, ik blijf gewoon meegroeien en ben nog steeds snel weg op de snelweg!

Levi= sneeuwwacht

sneeuwwacht Ja goed gezien, Ik ben Levi en kom jullie even bij praten over mijn eerste baantje.
Jullie kennen het fenomeen strandwacht toch wel? Je weet wel, dat zijn  héle mooie jongens die in strak gesneden zwembroekje  op het strand in de gaten houden of er geen mooie meisje in nood zijn in de zee.
Nou een mooie jongen ben ik wel, maar dat strak gesneden zwembroekje  is in deze tijd van het jaar aan het strand toch wat minder.
Is ook niet nodig want, behalve op 1 januari, is er  nu toch niemand in zee.
Maar  omdat er  flink winter voorspeld is in Nederland  ben ik een paar dagen ervaring op gaan in een sneeuwgebied in Duitsland. Al zál hier de alarmfase wel weer vréselijk overdreven zijn, (mijn oma grootje zegt altijd “eerst zien dan geloven”) je moet wát als je voorbereid wil zijn op barre weersomstandigheden.
Vanaf mijn hoge uitkijkpost hou ik als sneeuwwacht de boel goed in de gaten, dat zien jullie wel.
En al gauw zie ik een klein meisje dat onverantwoord met een slee bezig is , als dát maar goed gaat….

sneeuwalarm
En nee… daar kun je op wachten, natuurlijk is even later de slee nergens meer te zien en staat dat kleine ding bijna tot haar heupen  in de sneeuw…….

sneeuwalarm1
Ik breng haar snel in veiligheid onderaan de  sneeuwhopen waar ze even van de schrik kan bekomen. En ik stel  haar gerust, die verloren extra muts vind ik ook wel terug hoor!

sneeuwgered

Ik zóu haar het liefst eerst even bij haar ouders afleveren maar dan zie ik dat haar moeder zélf al helemaal vast staat in de sneeuw…… blijf even zitten kleintje, dan ga ik je moeder even redden……

te-hulp-komen
Geen paniek mevrouwtje, blijf rustig staan om geen lawine te veroorzaken….. Levi de sneeuwwacht komt eraan…….

alarm-jen
PPfffttt…. hard werken hoor, maar als iedereen veilig is ga  ik nog even snel een afdaling maken voor m’n eigen plezier….. grüß Gott.

sneeuwpret

(be)drogen

Oke ik ben een tamelijk verwende vrouw en kan nog maar héél moeilijk zonder wasdroger.
Wéét ik, het is beter om de was buiten te drogen en dat heb ik ook héél lang gedaan.
Maar ondertussen gebruik ik m’n “zéér ver gevorderde” leeftijd als excuus om niet meer met wasmanden door het huis te hoeven zeulen.

washokIn de gangkast boven (als douche  ingericht toen wij het huis kochten) passen precies twee bovenladers (ook al zo comfortabel wat hoogte betreft) naast elkaar sinds wij de douche verplaatste naar een (bad)kamer.
Dé ideale plaats als washok omdat er al een tegelvloertje met afvoer lag en natuurlijk  een wateraansluiting.

Maar ja, machines hebben  niet het eeuwige leven, zo moesten we bijna 8 jaar geleden de condensdroger al een keer vervangen omdat hij in vuur en vlam gestaan had in z’n binnenste. Niet voor mij naar ik aanneem, ik wil nog wel eens te lang wachten met  het onderste pluizenfilter uitmesten en dáár protesteren dit soort machines  tegen met een werk onderbreking, zo geen staking.
Ondertussen heb ik m’n leven gebeterd wat dat filter schoonhouden betreft maar evengoed  vertikte het apparaat zaterdag  aan het werk te gaan en gaf een foutmelding in z’n venster.

Tja, bijna 8 jaar….. wat doen we d’r an, toch maar even vriendelijk toespreken…… alle filters nalopen, met de stofzuiger de ruimte áchter de filters onderhanden nemen…… maar het kreng blijft halsstarrig dienstweigeren, en dat terwijl ik  op m’n knieën voor het kreng lig.
Op zoek naar de gebruiksaanwijzing, die er niet blijkt te zijn, dus op internet opgezocht.  Helaas  staat daar  weer niet vermeld hoe de storingen in het venster komen te staan……zucht.

En Henk mag dan  een handige klusser zijn,  als dubbeldigibeet heeft hij niéts met digitale venstertje en een menu is voor hem iets met een aardappeltje, groente en vlees.
Omdat ik maar halfdigibeet ben  weet ik dat veel computergestuurde apparaten te reanimeren zijn door hun levensader even te onderbreken, dus ik trek resoluut de stekker uit het stopcontact, ach proberen kost niets en als het voor een computer werkt…..? Waarom niet!
washok1Behalve de piep die nog steeds  de storing aangeeft blijft het stil bij een hernieude poging.  Ik geef een boze riedel  op alle knoppen die ik maar kan vinden  en doe daarna  de deur  dicht, maar  eens zien wat een nieuwe moet kosten. Dan óók maar de wasmachine  die zelfs al 13 jaar oud is vervangen.  De nog natte was hang ik te drogen .
De volgende morgen  stop ik een CD tje in de computer in  het kamertje waar ik ook de strijk doe.
De hoeslakens zijn droog…. en als ik het wasrek terug zet in het washok   druk ik nog eens op de knop van de droger terwijl   Creedence Clearwater Revival zingt  “I put a spell on you”…..en jazéker, de droger láát zich beheksen, betoveren of wát het ook mag zijn, maar hij dóet het! Een paar uur later heb ik de volgende was droog…. met dank aan “Creedence”

meedenken?

De heer in ’t verkeer is vaak een dame! Ken je de slogan? Dat wil natuurlijk niet zeggen dat álle vrouwen in het verkeer een dame zijn. (net zo min als alle mannen heer in ’t verkeer zijn)
Vanmiddag had ik daar een duidelijk voorbeeld van, hoewel, ik kan misschien beter spreken van “geen inlevingsvermogen”of “onverschilligheid” bij deze mevrouw.

We wilden een vers gebakken visje halen omdat we tóch op Scheveningen waren en daar een vaste visboer hebben. Die viswinkel ligt  aan een drukke weg, altijd weinig parkeerruimte maar….. gelukkig heeft de viswinkel mét een magazijn dus 2 plaatsen die als “oprit” gelden. Alle klanten maken daar gebruik van omdat het toch altijd even snel afhalen is.

Als men samen is  blijft er meestal één man/vrouw in de auto zitten, ten eerste om bij een passerende politieauto uit te stralen “kijk mij eens géén langparkeerder zijn” en ten tweede om op te kunnen krassen als er een “rechthebbende” bij zou willen.
parkerenZo ook deze middag, ik zie dat er een piepklein plekje vrij is, wél lastig parkeren omdat er een brede bus voor staat en de weg druk en smal is, parkeren levert dus oponthoud voor anderen op. Haast maken beïnvloed je nauwkeurigheid meestal flink.

Ik moet dus ook een stukje  terug als het verkeer het weer toelaat  en iets dieper insteken waarna het lukt het, gelukkig ook piepkleine,  kontje van onze Suus er netjes in te draaien terwijl ik me toch een beetje zit te verbijten omdat de vrouw in de auto niet reageert.
Voor zover ik het in de spiegel kan zien heeft zij ruimte genoeg om een halve meter achteruit te rijden wart het voor mij véél makkelijker zou maken.

parkeren1
Zelf  maak ik in zo’n geval, als het kan,  graag wat ruimte voor iemand die zich in een klein gaatje moet wringen.  Zo voorkom je onnodig oponthoud voor het andere verkeer én je maakt een vriendelijk gebaar naar een medeweggebruiker. Kleine moeite groot plezier lijkt me.

Behalve dat verkleint het óók nog de kans op parkeerschade, zeker als het vrijdag de dertiende is ( zoals vandaag) zou ik géén risico nemen, echt een dag om het gas en rempedaal te verwisselen toch? Als ik uit de auto ben zie ik dat de vrouw  zelfs méér ruimte had dan ik dacht …… lekker meegewerkt hoor vrouwmens, en nee, ik vind je geen dame in het verkeer, écht niet !!!!

parkeren2

politiebericht

De politie te Zoetermeer vraagt Uw medewerking  voor de arrestatie  van een brute moordenaar.

20170108_162358Op zondag 8 januari trof een bewoonster in genoemde stad bij thuiskomst bloedsporen aan op het keurig onderhouden laminaat.
Sporenonderzoek wees richting de ruim bemeten comfortabel bank waaronder de stoffelijke resten  van een vertegenwoordiger van het geslacht Microtus  werden vermoed.
Na het verplaatsen van de bank werd inderdaad  een levenloze  Microtus aangetroffen,  dit betrof echter een, reeds enige tijd  vermiste,  perfecte imitatie van de voornoemde Microtus.

20170108_211846Wegens de bloedsporen werd tot nader onderzoek besloten. 20170108_211852

 

 

Rechercheur P. (onherkenbaar gemaakt wegens de huidige politie onvriendelijk houding van de burgerij)  zette zijn tanden in de zaak.

De bewoonster meende een mogelijke verdachte gespot te hebben in de omgeving van de koelkast.
verds
Rechercheur P.  trok daaruit de conclusie  dat het slachtoffer van de moord zich in de buurt van de koelkast zou kunnen bevinden.
Het stoffelijk overschot werd daar uiteindelijk ook aangetroffen waarna de vloer gedweild mocht worden  omdat de sporen reeds veilig gesteld waren.
verdacht-s
Deze foto van de verdachte werd door de politie vrijgegeven, zij  waarschuwt bij aan treffen van deze moordverdachte  contact op te nemen met de politie in Uw woon of verblijfplaats zodat dit muisje nog een staartje kan krijgen voor de verdachte.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

doe ’s gek…

Hoewel…. zó gek was het nou ook weer niet wat we zondag deden, jullie zijn wel gekker gewend van me! We zitten in de auto en ik hoor op de regionale omroep dat “vanavond” (zondagavond dus)  in de Rijswijkse Schouwburg de Dutch Swing College band op zal treden.
Natuurlijk  wéét je nu meteen dat ik daar al eens eerder een logje over geschreven heb. eh…, is je geheugen  zó slecht dan?
Over dat Henk,  nog voor hij zijn Rietepietz leerde kennen, een groot fan van  deze dixielandband was en met z’n vrienden een optreden in het Kurhaus bij woonden en van dat concert  ook de LP  kocht die ondertussen een collectors item is.

Je begrijpt, bij thuiskomst zoeken we meteen op het internet of er nog kaarten te koop zijn, ja…. alléén nog op de laatste 2 rijen …… ik bel dus snel naar de schouwburg (nee wéét je toch, ik bestel niet via internet) en jawel hoor, er worden twee kaarten voor ons bewaard,  we gaan uit!
Het is niet de muziek die ik zelf zou kiezen maar oke, met zoveel koperwerk in een orkest komt het wel goed.
We boffen, als ik de kaarten aan de kassa betaal en  in ontvangst neem zegt de man met een knipoog, ik heb extra mooie plaatsen gegeven….. en dat klópt!
Niet op de laatste twee rijen maar  op rij 10, heel comfortabel achter een soort balustrade omdat er een paar meter open ruimte is door licht en geluid apparatuur.

De in de jaren 50 zo bekende  dixielandband bestaat nu, 72 jaar na oprichting,  nog steeds al is er van de originele bezetting natuurlijk meer niemand terug te vinden. Alleen de huidige bandleider, Bob Kaper, kwam al in ’66 bij de band en heeft dus  (medeoprichter en bandleider)  Peter Schilperoort nog meegemaakt.
Niet te geloven hoe deze man met bouwjaar 1939 nog de hele avond zijn partijtje mee blaast en dat Henk zich zou amuseren wist ik wel zeker, maar ook ik geniet van wat de heren laten horen, het is zó professioneel.

We zien verrast op het toneel vijf heel grote versies hangen van door de band gemaakte LP’s, met helemaal bovenaan de hoes van …..

dutch
…precies,  de hoes van de LP die hier nog steeds in de platenbak staat.
DSCBTja, we hádden natuurlijk de hoes mee kunnen nemen om door de huidige orkestleden te laten signeren, in de pauze waren de bandleden immers druk doende de CD’s te signeren die nu te koop werden aangeboden.
Maar nee, dat zou toch niet helemaal echt zijn, de populariteit van de band was in de jaren 50/60 gewoon véél groter dan nu.
Dat was ook goed te zien aan het publiek in de zaal, overwegend grijze koppies.
Toch weet ik zeker dat ook Sebastian ervan  genoten zou hebben, maar helaas zit die gewoon  in Amerika, hij zou genoten hebben van de trompettist, “trompetspelers onder elkaar”weet je wel.
Ook Leidse Glibber ging me nog even door het hoofd toen ik die grote bakbeesten van saxofoons op het toneel zag staan. Hou ze in de gaten Emile misschien komen ze nog wel ooit jouw kant op  !
Filmen en foto’s maken mocht niet maar ja, bij de toegift is het niet zo erg meer als je de zaal uitgegooid zou worden toch? En het is maar een piepklein stukje .
Zó leuk zo’n onverwachte avond uit!

Vorige Oudere items