prikkelend?

Eigenlijk heb ik héél vaak mazzel met log onderwerpen vinden, ze worden me regelmatig in de schoot geworpen en zo ook vandaag.
Dit keer zelfs een actueel onderwerp al moet je van Rietepietz natuurlijk géén oplossingen voor belangrijke problemen verwachten.

In het nieuws de laatste weken vrij veel aandacht voor de gevaren van tatoeage inkt en de rage om, door de inkt, de as van een geliefde overledenen te mengen.
Waarom ik het er als fervent tegenstander van tatoeages over zou willen hebben?
Let nou op ja!!!
Het kwam op m’n pad zeg ik toch!
Ik kreeg de gelegenheid om eens te zien of het me zou staan  …… sorry voor de blote borsten…..
nou, wat vinden jullie!

totooR
Eh….. néé, dat gaat ‘m niet worden denk ik. Hoe mooi de tekening op papier ook kan  zijn, op de huid vind ik het maar niks, never nooit  op mijn huid in ieder geval.. (die baard trouwens ook  liever niet hoor).
Ja zeker, mensen hebben soms écht wel  sympathieke redenen om een tatoeage te laten zetten daar niet van, maar ik zou er toch verdrietig van  worden  wanneer iemand mij op die manier  zou willen “eren”. In mijn ogen is het toch een soort verminking van de huid.

Oke, ik ga er verder geen oordeel over geven, ieder diertje z’n pleziertje,  maar wanneer ik hoor dat er ook vaak giftige en/of kankerverwekkende stoffen in de inkt zitten vraag ik me toch af waarom iemand een makkelijk te vermijden risico  vrijwillig wil nemen. Ja..háááá.., ik wéét het,  dat doet iedere roker en drinker óók!

Gelukkig kon ik de tatoe makkelijk verwijderen door de poster te laten zakken, om een echte tatoeage te verwijderen komt veel méér kijken mocht je spijt krijgen. Ik draaide de poster ook nog even om ……. daar zit ik toch duidelijk beter in m’n vel hé!

tatoor

ppfftt… gehaald!

Vandaag kan ik  het zeggen…. ik heb ze wél gehaald!  En dan nog  zowel letterlijk als figuurlijk wat in het éne geval zo gepiept is maar waar jij en  ik in het ándere geval toch een krap jaar over moet doen!
Letterlijk was het een kwestie van vanmorgen naar de groenteman lopen en er om vragen, figuurlijk was het toch weer gewoon mazzel hebben dat ik deze winter niet het loodje heb gelegd aan bijvoorbeeld de gevolgen van een longontsteking na het oervervelende griepje dat er heerste.

Hé he,  ik zie het dubbeltje vallen, “de nieuwe aardappeltjes  niet halen ” is het gezegde (of is het nou toch een spreekwoord) dat me in gedachten schoot toen ik bij de groenteman alweer  “nieuwe aardappels” zag.
spinazie-met-krielaardappeltjes-Al weet ik wel dat je tegenwoordig vrijwel het hele jaar door verpakte kriel kan kopen …. de énige echte zijn toch de krieltjes die bij de groenteman ter plekke voor je geschrapt worden in deze tijd van het jaar.
Ik heb het gehaald dus…..   én ik heb “ze”gehaald zodat wij vanavond gaan smullen van een heerlijke voorjaarsmaaltijd met verse  spinazie en krieltjes!
En nu maar hopen dat ik daarna niet  “met een aardappel in m’n keel ga praten” of “aardappel bloed heb” en eh….. nou ja,  dat ik ondanks dat ik  “de meeste aardappelen al gegeten heb ” …… m’n best ga doen ” volgend jaar wéér de nieuwe aardappeltjes te halen!

  • Hij praat met een hete aardappel in de keel / mond.
    Hij praat op een bekakte manier.
  • De aardappelen afgieten.
    Een plasje doen door heren.
  • Een mens is geen aardappel.
    Iedereen heeft zo nu en dan behoefte aan ontspanning.
  • Hij is niet veel meer dan een aardappel.
    Hij stelt niet erg veel voor.
  • Hij heeft aardappelbloed.
    Hij ziet er ongezond uit.
  • De domste boeren hebben de dikste aardappelen.
    Met geluk komt men vaak verder dan met verstand.
  • Tussen de soep en de aardappels.
    Terloops.
  • Hij heeft de meeste aardappelen al gegeten.
    Hij heeft al veel meegemaakt / hij leeft al heel erg lang.
  • Een meid en een aardappel kies je zelf.
    Je kunt niet voor iemand anders een vrouw uitzoeken.
  • Een kleine aardappel moet je niet schillen.
    Aan mensen die weinig geld hebben, moet je niet veel geld vragen.
  • Het hebben over blauwe aardappelen en blauwe sokken.
    Zonder het aanvankelijk beseft te hebben over verschillende zaken spreken.
  • De hete aardappel doorspelen.
    Iemand anders de vervelende klus laten opknappen.
  • De aardappelen komen niet voor de eikenblaren.
    Boerenregel. De aardappelplant begint te groeien als de eik in het blad komt.
  • Die haalt de nieuwe aardappelen niet.
    Iemand die gauw zal gaan sterven.
  • Men poot de aardappelen wanneer men wil, ze komen toch niet in april.
    Boerenregel. Aardappelen komen pas in mei uit.
  • Nog geen koude aardappel waard zijn.
    Weinig waard zijn.
  • Zijn aardappelen op hebben.
    Niet verder meer kunnen.
  • Zo lang aardappels poten als je mest hebt.
    Met iets zo lang mogelijk doorgaan.
  • Groot bal op kleine aardappelen.
    Boven zijn stand leven.
  • Kijken als een hard geschilde aardappel.
    Bleek zien.
  • Waar geen aardappelen gepoot worden, zullen er ook geen groeien.
    Als je niet een goed begin voor iets legt, zal er ook niets van worden.
  • In de patatten zitten.
    In de puree zitten.
  • Ga patatten planten.
    Loop naar de maan.
  • Je ziet eruit als een afgegoten patat.
    Katerig.
  • Een patat geven.
    Een mep geven.
  • Niet het zout op zijn patatten verdienen.
    Een klein inkomen hebben.
  • Patattenbloed hebben.
    Ziekelijk zijn.
  • In de patatten vallen.
    Flauwvallen.

 

kerkelijk logje?

Eh…. wel en niét! We waren vorige week even in Delft en daar kom je sowieso niet om kerken heen, er zijn er héél wat! De bekendste twee kerken in Delft  zijn de oude en de nieuwe kerk maar, laat je niets wijsmaken,  ook de nieuwe kerk is oud.
De nieuwe kerk is van de twee de belangrijkste, dit vanwege de aanwezigheid van de koninklijk grafkelder van de Oranjes. Maar “nieuwe” kerk of niet,  er is een grootscheepse renovatie nodig en daar wordt al druk aan gewerkt.
(wil je  er álles over weten klik op onderstaande  foto )

verb.delft
Uiteraard  is de kerk nu aan de buitenkant met hekken afgeschermd, maar de hekken zijn wél een beetje aangekleed op een  “kerkelijk” manier.

delft5
Er is reuze veel werk van gemaakt om de indruk te wekken dat er sprake is van glas in lood!
Best leuk geslaagd toch?  Er zijn alle mogelijke historische figuren te zien, nee vraag me nou even niét wie allemaal, daar weet ik niet héél veel van.

delft3
Uitzonderingen daargelaten dan, hier zie ik toch duidelijk “mijn allereerste Koningin”  verbeeld, Koningin Wilhelmina die kijkt hoe er een andere Oranje voorvader  de grafkelder ingedragen wordt op de zelfde manier als zijzelf in 1962  eh…. “naar de kelder ging”.

delft1
Ook het interieur van de kerk is duidelijk te herkennen in een ander deel van, tja hoe heet zoiets, de schuttingschildering dan maar!
Er loopt wél een tamelijk drukke weg langs dus er was geen sprake van “even rustig een goed standpunt voor de camera zoeken”, gewoon knippen als zich een gelegenheid voordoet.

delft4
Er staat  een grote bus hinderlijk in de weg, maar een beetje om heen werken zodat die  er grotendeels afgesneden kan worden.
Het hek dat óm het ( geschilderde)  praalgraf lijkt te staan is óók zoiets. Het staat om een fietsenstalling heen en is niet te vermijden als ik niet midden op de weg wil gaan staan.
Tja ik dóe veel voor een logje maar om nou beroemd te worden omdat ik vlak vóór de nieuwe kerk  te Delft plat gereden wordt? Al met al vind ik de “glas in lood” schutting toch  zeker de moeite van het bekijken waard.
Eigenlijk een soort gratis bezichtiging van de kerk…. maar dán anders!

delft2

nieuwe regels..

Ppfftt… lastig, éérst  promoot de overheid jarenlang  dat we bij dreiging van geweld  in de “hou je koest modus” moeten schieten ….. moeten we nú ineens de conducteurs van het openbaar vervoer bij gaan staan wanneer zij belaagd worden door tuig!
Oke,  als gehoorzaam burger schaf ik  dan  metéén de “hou je koest modus” af ga er  zonder meer van uit dat je nu overál moet ingrijpen wanneer iemand gemolesteerd wordt….  en voorál de oogjes open moet houden.

Het is nog vroeg als ik mijn boodschappen rondje over de zaterdagmarkt maak,  nog niet alle winkels zijn open  maar als mijn marktronde is voltooid  opent de één na de andere winkelier z’n deuren.
Op de markt kwam ik geen ongerechtigheden tegen maar ik blijf  waakzaam, ook  als ik langs de winkels in de Herenstraat loop.
Er  is een herenmodewinkel met twee etalageramen, in het midden van die ramen is een soort halletje dat zich natuurlijk perfect leent  om je er ongezien op te houden als je kwaad in de zin hebt.

Op het moment dat ik aan kom lopen zie dat de deur al open is……  in de deuropening  grijpt een man een keurig geklede heer   vol in het kruis ….. ik sta op scherp…….
Vroeger zou ik natuurlijk “snel weg wezen”, hoogstens een foto gemaakt hebben  om identificatie mogelijk te maken, maar nú ben ik alert.
De camera blijft dus gewoon in m’n tas wat achteraf dan toch weer een beetje jammer was. ………

De man  laat het kruis van de heer  niet los maar pakt  met z’n andere hand óók nog de nek van de keurig geklede heer……. en nét als ik  m’n burgerplicht wil doen….. etalagepop …..
draagt de “aanvaller” de onkreukbare heer in mijn richting ……
….naar de rand van het halletje, tegen de straat aan zet  hij hem neer.
Hij draait nog even aan de arm van de keurige heer maar die geeft geen krimp.
Na nog een tikje tegen de hoed van de heer verdwijnt  de aanvaller naar binnen …….

eindelijk…..

Eindelijk is bij zoon Ruud in zijn dorpje tegen Boston aan de sneeuw zo goed als verdwenen. Vorige week stuurde hij deze foto waar de laatste restjes van de manshoge iglo te zien zijn. De kano is weer boven water en het  tuinstoeltje  kan weer benut worden op de eerste warme voorjaarsdag. Gelukkig heeft de  smeltende sneeuw géén schade aangericht. Een hele opluchting na een kleine 2 maanden ongeveer ingesneeuwd gezeten te hebben.

geen sneeuw
De inwonende opa en oma mogen dus eindelijk weer naar buiten want  tja….,  in  anderhalve meter sneeuw rond hobbelen is niet voor iederéén ongevaarlijk! Opa en oma werden knetter sacherijnig van het binnen zitten maar ja,  je wilt na de dooi  natuurlijk géén bevroren oma- en opalijk  tevoorschijn zien komen.
Oma hing van ellende vaak voor de eetbar op een kruk  waar ze bij wijze van spreken haar eigen staart probeerde op te vreten van verveling. Opa zocht zijn heil in een grote doos, in de hoop dat hij daar, onopgemerkt door oma,  een flinke tuk kon doen. IJdele hoop natuurlijk  want zodra oma hem in de doos ontdekt loopt ze  weer aan z’n kop lopen klieren.
Nu ja, kijk zelf maar, ik heb even gefilmd toen we ze op skype hadden!

p.s.op de foto klikken laat een ouder  log zien  over “hoe oma en opa aan hun naam gekomen zijn” en tot welke vreemde toestanden dat soms kan leiden.

hangen….

Volgens het volgende staatje “hangen”Henk en ik ergens tussen Goud en Smaragd. En dan heel dicht bij Smaragd omdat we ondertussen  ook de 54ste huwelijksdag “gevierd hebben”.
Nou ja gevierd….., als er niet eens een edelmetaal of edelsteen aan te pas komt gooi je er natuurlijk géén groot feest tegenaan!
Wikipedia  heeft wél een complete lijst voor iéder jaar dat een huwelijk duurt en 54 jaar is daar, net als 5  jaar “HOUT’ …. .Het moet niet gekker wórden, er worden gewoon even 49 jaar door de vlakspoeler gegooid….. alsof deze foto niét  in 1961 gemaakt is.  Zelfs het nieuwe stadhuis in Den Haag  waar wij hier op de trap staan heeft het niet gerooid…., hoewel destijds nog maar nauwelijks in gebruik genomen  is het een paar jaar geleden alweer met de grond gelijk gemaakt.
Zólang zijn wij dus al getrouwd…………

  • 1 Jaar: Katoentrouwen1
  • 2 Jaar: Papier
  • 3 Jaar: Leer
  • 4 Jaar: Zijde
  • 5 Jaar: Hout
  • 6 Jaar: IJzer
  • 7 Jaar: Wol
  • 8 Jaar: Brons
  • 9 Jaar: Aardewerk
  • 10 Jaar: Tin
  • 11 Jaar: Staal
  • 12 Jaar: Linnen
  • 12,5 Jaar: Koper
  • 13 Jaar: Kant
  • 14 Jaar: Ivoor
  • 15 Jaar: Kristal
  • 20 Jaar: Porselein
  • 25 Jaar: Zilvertrouwen2
  • 30 Jaar: Parel
  • 35 Jaar: Koraal
  • 40 Jaar: Robijn
  • 45 Jaar: Saffier
  • 50 Jaar: Goud
  • 55 Jaar: Smaragd
  • 60 Jaar: Diamant
  • 65 Jaar: Briljant
  • 70 Jaar: Platina
  • 75 Jaar: Albast

……… En dat is natuurlijk óók aan het modebeeld te zien, een lange bruidsjapon kreeg in de jaren 60 een tuttig imago.
Ook de bruidsjurk moest kort zijn en flink wijd uitwaaieren over een petticoat.
Mijn trouwjurk werd gemaakt door de “thuisnaaister”  die ook verstelwerk deed. De trouwjurk werd, zonder het kanten jasje en mét wat glitter aanpassingen na ons huwelijk  tot dansjurk omgebouwd, want ook in de wedstrijdwereld werd in die tijd in “theemutsen” gedanst!
Van 54 jaar huwelijk heb ik nog geen dag spijt gehad maar eh……,  wat zou ik graag eens in zo’n romantische lange trouwjapon van nú  de show stelen.

natrouwen

fijne paasdagen

Wat ik niet óver heb voor m’n lezers, spierpijn “op de achterhand” is al het minste.
Drie dagen lang  lag ik verdekt opgesteld in de tuin om nu éindelijk de paashaas te betrappen op het verstoppen van de eieren!
In de vroege morgen heb ik eindelijk succes, ik zie links  achter een heggetje een wit pluimstaartje bewegen,  dat móet de paashaas zijn. Gelukkig loopt de camera en m’n geduld wordt beloont, even later zie ik de paashaas boven de heg uitkomen  zodat hij z’n ei kwijt kan……
Oke, het is een kort moment maar zo’n paashaas heeft natuurlijk méér te doen…….

Vorige Oudere items

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 51 andere volgers