meer historie

Jullie mogen wel blij zijn dat we niet aan álle onderdelen toekwamen, er waren extra rondleidingen in de Ridderzaal en in de Gevangen poort. De paleistuin lieten we ook links liggen….  of was het rechts, ik navigeer ook al niet geweldig nee,
We waren vroeg en vielen in het startsein van het Hollandse kampement langs de hofvijver.
Hier en daar werd de kleding nog nog wat geperfectioneerd en hielp men elkaar zo nodig een handje.

Een enkeling zat al “mooi te wezen”, en hóe!

 

 

 

 

De stadsomroeper maakte bij gebrek aan belangrijk nieuws even een praatje! Ja ik was incognito, er werd dus niet omgeroepen dat Rietepietz op het terrein was.

Het wordt wéér woekeren met de ruimte want er was echt veel te zien, ik probeer de krenten uit de pap te halen maar neem niet alles mee.
Bijvoorbeeld hoe men vroeger papier maakt, dat geschept papier zeker geen loze kreet was, maar dat hadden wij al eens gezien dus niet op gewacht.

De “vrouwe” die op dat papier dan weer in heel mooie sierletters  kunstwerkjes maakte was ook nog niet helemaal in bedrijf, maar had wel van alles liggen waarop te zien is dat zij een prachtige hobby heeft. .

In de middeleeuwen moest er natuurlijk ook gegeten worden, zelfs als het “look a like’s” zijn en dus worden in deze tent voorbereidingen getroffen om  een groep van 60 mensen “min of meer middeleeuws” te voeden.


Niks niet catering, middeleeuws ploeteren met dit soort spullen…..


Wat verderop worden gewone leuke knullen  “ingeblikt” om als ridder  in de voorstelling van 12 uur  “op leven en dood “te vechten.


Later blijken de ridders behoorlijk beweeglijk te zijn in hun harnas wat de veronderstelling wettigt dat  de harnassen niet origineel zijn. Ze lijken gemaakt van heel  licht materiaal, daar konden de vroegere ridders alleen maar van dromen.

Er vallen uiteraard “doden” in de voorstelling en al gauw liggen er her en der geharnaste ridders in het stof te bijten. Of ze rusten even uit daar doe ik geen uitspraken over.


Hoewel…. op de foto boven is het wel duidelijk, deze ridder heeft gewoon  een “appelflauwte”
Kijk dan zélf……… !
Evengoed was het een zéér koene ridder.
De appel werd later gebruikt om een andere ridder een proeve van bekwaamheid met het zwaard te laten doen.
Zou ik daar gestaan moeten hebben  terwijl de ridder op zijn paard met geheven zwaard aan kwam stormen had ik zéker net zo’n grote hoop neergelegd als één van de paarden deed.
Maar de ridder overleefde en de appel werd gehalveerd, net als een  meloen die ter  vervanging van een schedel diende!
Ja natuurlijk heb ik nog een klein stukje film en tja….. het is wel duidelijk, de heren vechten niet echt een oorlog uit , daarvoor hebben ze er toch net even teveel lol  in je ’t mij vraagt. Oh,  je vraagt me niets, ook goed hoor!

Advertenties

historisch besef

Mijn historisch besef kun je zonder al te veel overdrijving onderontwikkeld noemen, het  was dus  maar goed dat we gisteren alsnog  het “historisch festijn” in de Haagse binnenstad bezochten.
Je gelooft het niet maar….. ik heb ervan genoten! Heb ik natuurlijk weer een bekend probleem, wil téveel vertellen, téveel foto’s laten zien en weet niet zo goed waar ik moet beginnen.
Laat ik eens origineel doen, ik begin met het eind, een filmpje van het afmarcheren van alle deelnemers die een soort herbeleving neerzette van een klein uurtje ergens in de helft van 16de eeuw of daaromtrent.

Helemaal aan het eind een uiterst  aimabele  vader des vaderlands  die , net als alle leden van de groep die dit soort dingen als hobby doet, er prima in slaagde tussen alle droge feitjes een heleboel  humor te verwerken.
Hoewel ik de vader des vaderlands nooit persoonlijk gekend heb  herkende ik hem direct toen hij met een tijdgenoot , wiens naam ik vergeten ben, historisch besef groeit langzaam,  zich niet te groot voelde  wat programma’s uit te delen onder het publiek.


Zelfs al had hij het “eierdop petje”, waarmee  hij  op schilderijen afgebeeld werd, in zijn hand omdat er best een stevig briesje stond.
Toen hij later op de trappen van de ridderzaal stond droeg hij het wél  en je hoort mij niet zeggen dat hij” ermee voor paal stond” , de feiten spreken voor zich.
Als belangrijkste gast was hij het eerste aangekomen en stond bovenaan de trap die zich langzaam vulde met “tijdgenoten” waaronder graaf Floris met vrouw en zoon  rechts onderaan op de trap!.
Ja precies die van
“in Den Haag daar woont een graaf en zijn zoon”……enz.

Het was deze graaf Floris die ervoor zorgde dat het kasteel ( dat het binnenhof destijds was) afgebouwd werd. De huidige hofvijver liep er in die tijd  nog rondom heen bij wijze van slotgracht.
Maar voor Willem van Oranje de trap besteeg werd er uiteraard uit volle borst het Wilhelmus gezongen, ik heb niet zo’n volle borst dus voelde me geëxcuseerd, en ook werd  uitgelegd waarom dit strijdlied van hem wél een goed volkslied is.


Dat “men” het daar niet altijd mee eens is komt  omdat “men” alleen het eerste couplet kent,  en met wat geluk ook nog het zesde. Zouden we álle 16 coupletten kennen, waarvan de eerste letters bij elkaar zijn naam vormen, zou “men” dat beter begrijpen. Ik beloof beterschap en ga alle coupletten lezen.
Of de dichter en componist ( onder wat andere vaardigheden) Constantijn  Huijgens iets met dit strijdlied te maken had werd niet niet vermeld maar ook hij liep er rond.


Hij dirigeerde ons richting Binnenhof toen we langs de vijverberg het oud Hollandse kampement  bezochten, ook hij deelde foldertjes uit en stond erop met Henk op de foto te gaan.
Ook deze “figurant zat helemaal in zijn rol, hij tekende voor een klein meisje haar folder (waarmee zij dan  een extra bolletje ijs kon halen) ook “echt” met een ganzenveer !
Dácht ik het niet….. té veel voor  1 logje!

wat jammer nou..

Nu we de begeleiderskaart voor het OV hebben stappen we toch iéts makkelijker in de tram naar Den Haag. Eigenlijk hadden we dat vanmiddag ook willen doen want in  het oude centrum is het dit weekend het ” Hollands Historisch Festijn ” .
“Op en rond het Binnenhof in Den Haag komt de geschiedenis van Nederland tot leven,  met  Willem van Oranje,  een middeleeuws kampement langs de hof vijver enz, enz….”

Een ander onderdeel speelt zich af in de paleistuin………
De 8 Koninginnen uit ‘200 jaar Koninkrijk’ – van koningin Wilhelminavan Pruisen uit 1815 tot koningin Máxima – komen om 11.00 uur met de koets aan in de Paleistuin.

Neem je eigen picknickmand mee en kom gezellig met hen picknicken. Om 15.00 uur is de Prinses van de Dag-verkiezing en mag de gekozen Prinses met de Koninginnen om 16.00 uur mee met de koets naar het Binnenhof voor de Slotparade om 16.30 uur. Meisjes tot ca. 13 jaar worden uitgenodigd om in hun mooiste kleren te komen!”

Tja, mijn kleindochters zijn te oud om tot prinses gekozen te worden anders had ik zéker in de verkleedkist gedoken al weet ik niet zeker  of het prinsessen setje  bewaard  gebleven is.
Voor kleindochter Annemarie (die op de foto het wuiven oefent)  maakte ik destijds deze waarlijk koninklijke “statie robe”.
Toegegeven, Jan Taminiau’s  stof gebruik is geraffineerder, maar  er is dan ook sprake van een ( niet al te )  bescheiden prijsverschilletje.
Ik maakte gebruik van  materialen die uit de boedel van mijn schoonmoeder kwamen, te weten. …..
1.Een nooit gebruikt, scharlaken rood kussensloop van prachtig glanzend satijn.
2.Een net zo glanzend kussensloop in hemelsblauw.
3.Enkele meters eveneens nooit gebruikte vitrage valletjes! Ik weet zéker dan Jan Taminiau het ontwerp gegapt zou hebben voor Maxima  als hij toen niet nog in de luiers gelopen zou hebben.
Annemarie had in  deze out-fit zeker prinses van de dag geworden maar ja, Anne is al even niet meer onder de 13 jaar.
Jammer, naar mijn idee zou ze het prima doen in de Oranjezaal van Huis ten Bosch.


Nou ja, misschien komt het er morgen nog van om even te gaan kijken want ik houd wel van verkleedpartijen en die zijn er volop te vinden neem ik aan, ridders en jonkvrouwen gaan tegenwoordig gewoon op in de massa wat kleding betreft maar in de middeleeuwen zeker niet.

Ja  ja, wéét ik, de middeleeuwen zitten een beetje in het verdomhoekje bij bepaalde groeperingen maar het is nou eenmaal onze geschiedenis en wat mij betreft hoort die er gewoon ongecensureerd  bij.
Uiteindelijk zal er bij de voorvaderen in mijn familie óók wel eens iemand iets verkeerds gedaan hebben, maar moet  ik daar nú  over wakker gaan liggen?

,

 

 

verleden op herhaling

Als het maar lang genoeg mooi weer is ben je zelfs blij met een dagje wat minder, toch?
Maar oke, wij hebben zeker genoten van het mooie weer  maar toch wel  anders dan we vroeger deden. Neem nou 1991 , ik was nog net geen 50 en had twee kleinkinderen.
Dan offer je je met liefde op om je dochter  te helpen een dagje strand met een peuter en kleuter goed te laten verlopen.
Onvoorstelbaar maar in die tijd was er nog géén sprake van hitte alarmen en tóch hadden we het benul  om de kleintjes voor een  zonnesteek te behoeden. We moeten een vooruitziende blik gehad hebben.


De kleuter links is de moeder van Levi en Amber. En ook zij krijgt, nu ze met twee kleintjes naar het strand gaat, de opofferende  hulp van háár moeder. Je kunt geen ogen en handen genoeg hebben als je met die kleintjes in zee wilt spelen én foto’s wilt maken.

Het leuke is dat er een vergelijkbaar plaatje is gemaakt met een foto die ik uit 1991 heb,  oma met klein kinderen in de zee anno 2018 ……….


Geen zorgen, de foto mag ik gebruiken zonder censuur, alles zit immers keurig in de badkleding! Dat was in 1991 wel anders, de kindjes liepen vaak gewoon bloot op het strand en de meeste vrouwen topless, ik dus ook!
De moderne “preutsheid” begrijp ik ergens wel, met de huidige internet mogelijkheden zwerf je voor eeuwig als bloterik over het internet zonder dat je daar invloed op hebt.
Voor kleine kindertjes zijn er helaas  nog griezeliger optie waar hun foto terecht kan komen.
De vergelijkbare foto van 27 jaar geleden zou dus beter in de doos kunnen blijven, ware het niet dat er toevállig een school vliegende vissen en zeesterren voorbij kwam toen de foto gemaakt werd……

mist opgelost

Wéét ik wel, er was geen sprake van mist de laatste 2 maanden, buiten niet nee! Maar binnen bij mij was het regelmatig slecht zicht hoor. Dat komt zo!
Ik behelp me al jaren met drie brillen, een lees bril, een veraf  bril( die ik niet altijd nodig heb en een computerbril.  Een multifocale bril schoof ik bewust  voor me uit , het lijkt me maar niks de hele dag zo’n bril op je neus.

Maar ja, er slingeren dus wél altijd drie brillen van mij op tafel  en Henk denkt de laatste tijd regelmatig dat zijn bril erbij ligt en probeert  dan één van mijn brillen over de zijne heen te zetten wat zijn zicht dan weer behoorlijk wazig maakt. ( ja iémand moet toch de schuld krijgen dat ik multifocaal moet) .
Oke, ik dus naar de brillenboer  met dit resultaat.
En tóen bleek pas  dat het géén goed idee was om dit klusje in  deze warme zomerse maanden te klaren.
Het is sowieso  vreselijk wennen om de hele dag  met een bril op m’n neus te lopen, voelt een beetje alsof ik met m’n jas  en schoenen aan in huis loop.
Maar het is ook nog een modern, dus groot, model  waardoor mijn warme gezicht  er voor zorg dat “de ramen beslaan” !
Dus terug naar de  brillenboer en vragen of er geen  accessoire  in de handel is om dat probleem op te lossen.
Niet dus….. zucht, moet ik het zelf maar weer oplossen.

schrikbarend?

Wanneer je eigenlijk al tot de doelgroep behoort is het wel even schrikken als je dit in de krant leest.

“Amsterdam – Uit de vijftig meest recente inspectierapporten over thuiszorgorganisaties blijkt dat er maar liefst 48 niet aan de voorwaarden voldoen voor goede en veilige zorg.

Gesignaleerde misstanden zijn bijvoorbeeld mantelzorgers die in dienst worden genomen, het gebruik van vastbindende verpleegdekens en personeel dat deuren voor cliënten op slot doet.”

Of het in dienst nemen van een mantelzorger nou héél slecht voor de patiënt is hangt er vanaf, je hebt mantelzorgers die niét bij de patiënt wonen én inwonende partners die mantelzorger zijn.
In het eerste geval zal het meestal een kind zijn dat, naast het eigen gezin  een wisselend aantal uren “zorgt” voor een ouder.  Een zorgende partner neemt vaak  24/7 de zorg waar.

Het werd niet vermeld maar ik néém aan dat er ook sprake is van dementerende patiënten,
Bij mensen die niet dement zijn lijken “vastbindende verpleegdekens” en “afgesloten deuren” me niet van toepassing.
Nee natuurlijk, ook bij demente mensen wil je dat niet  maar helaas  worden deze middelen dus toch gebruikt en érgens begrijp ik dat het soms niet anders kan omdat er vrijwel nooit voldoende zorgende zijn  om het leven van zo’n patiënt nog een  beetje menswaardig te laten zijn.

Al is de toestand in tehuizen, met  te weinig verzorgende voor zulke aandacht “vrétende” zieken, niet ideaal maar…,
… een dementie patiënt kán gewoon niet alleen thuis blijven wonen.
Niet alleen is het gevaarlijk maar de patiënt loopt ook de hele dag rond in verwarring en onzekerheid . Hij/zij heeft geen bezigheid, geen structuur en kan niemand om hulp vragen, en hulp heeft hij nou juist bij  zelfs de simpelste dingen nodig!

Dat kan ik laten zien met een stukje van mijn prive site over Henk.

“Hij blijft proberen mij te helpen wat meestal averechts werkt, als hij al duidelijk kan maken wat hij wil doen reageert hij meestal niet, of verkeert, op mijn aanwijzingen.
Hij trekt div laden open,”wat zoek je vraag ik”, “dat kleurtje” zegt hij. Om te schillen heeft hij het aardappelschilmesje nodig, dat is groen dus dat kan ik herleiden, maar soms is is dat een stuk lastiger.

Hij schilt de aardappels terwijl ik de schnitzels paneer, doet zoekend de pannenkast open om zijn schillen weg te gooien.
Ik doe de kast dicht, en zeg , “in de bak onder de gootsteen” waarna hij de pannenkast wéér opentrekt.

 “Alle pannen die we nodig hebben staan al op het aanrecht”, ik doe de kast dicht en zeg dat die ook dicht moet blijven.
Ik maak mijn handen schoon , help hem van de schillen af en vraag hem de yoghurt in de schaaltjes te doen, de schaaltjes zet ik klaar voor hem.
Hij doet de pannenkast open haalt er een pan uit en zegt verontwaardigd dat die veel te groot is. Ik zet de pan terug, wijs hem op de schaaltjes en vraag hem de yoghurt uit de koelkast te pakken waarna hij met een pak jus ‘d orange de schaaltjes wil vullen……

Dit is dan ongeveer een half uur  mantelzorgdag,  er zijn betere  uurtjes, er zijn slechtere uurtjes ….” een zorgdienstverband aan gaan? Toch maar liever niet, maar zou Henk er slechter mee af zijn dan met de professionele  thuiszorg?

 

 

rocky mountain high

O ja, vergeet ik bijna een  leuke update op een logje van een week of twee geleden.
Daarin vroeg ik Ruud , die in Denver was , of hij John gezien had. Hij had de hele “country road”afgezocht en hem niet kunnen vinden was zijn antwoord.
Maar ja Ruud is een volhoudertje en wilde zich er niet zómaar bij neerleggen dat hij John (Denver) niet kon vinden en ging in gedachte de LP van vroeger nog eens af…..
Yep….. the rocky mountains hielden destijds John ook nogal bezig ………

Ruud mag graag een beetje hiken op een  ruige trail dus  als je dan toch in de buurt van de “Colorado rocky mountains” bent  ga je natuurlijk “high” om John te zoeken ……
(groot beeld kijken)

Vorige Oudere items