leuke erfenis

Weet ik, om iets te erven moet je helaas altijd iemand missen en dat is toch minder leuk.
Maar toen Marion, deze maand drie jaar geleden, overleed mocht ik haar  oude, maar luxe,  scrabble spel hebben.
Voor wie hier nog niet zo lang leest, Marion was één van mijn eerste  trouwe lezers en werd  een warme  vriendin waar ik, negen jaar lang, wekelijks mee op stap ging en ook regelmatig een spelletje scrabble mee speelde Als ze teveel won plaagde ik haar , “dat ik haar niet in mijn gebeden zou meenemen die avond”. En later , toen  ze aan de zuurstof zat,  met “ga zo door en ik leg een knoop in de zuurstofslang”, je begrijpt, dan wilde ze wel inbinden.

We hadden zo onze eigen regeltjes bij bij het spel, zie hier, maar zolang de regeltjes voor alle spelers hetzelfde zijn maakt dat niets uit was onze opvatting.
Gelukkig wordt mijn erfenis, het spel, af en toe gebruikt, dochter Inge is ook een liefhebber en ook wij zijn aan elkaar gewaard, inderdaad met wéér andere eigen regeltjes. Inge doet niet moeilijk over heel bekende afkortingen.  Best handig omdat dát altijd korte dingetjes zijn die je makkelijk ergens tussen kunt schuiven. Verder doen we natuurlijk, net als Marion, niet moeilijk over vervoegingen.

Ik weet zéker dat Marion vanaf haar wolkje toekijkt als Inge en ik spelen. Ze kende Inge ook  en verdeelt haar “zegen” een beetje over ons allebei. De ene keer wint Inge en de andere keer win ik. Vrijwel nooit met grote verschillen maar wel altijd met een mooi verdeelt bord, daar hield Marion van.
Dit bord zou ook zeker haar goedkeuring krijgen.

.

Advertenties

gevonden….

Héél lang geleden hoorde je dit vrolijke  liedje, de kauwgomballenboom,  héél vaak op de radio……


En volgens mij heb ik van de week eindelijk die kauwgomballenboom gevonden….

in oplossingen denken

Volgens mij is deze “modekreet”alweer vervangen door iets als “je moet in je kracht staan” maar oke, wie met een dementerende partner leeft is een mazzelaar wanneer hij/zij  “in oplossingen kan denken”.
Gelukkig kán ik dat best aardig, als Henk in de tram  zich onrustig aan iedere stang vast wil klampen als  we eruit moeten, wat niet handig is omdat de bestuurder niét wacht, laat ik Henk  de boodschappentas vast  houden… probleem opgelost!
Maar helaas zijn er ook mensen, of organisaties, die dat vermogen niet hebben.

Zo zocht ik iets dat kan voorkomen dat Henk in de nacht alleen uit bed, en naar de wc, gaat.  Dat gebeurt gemiddeld 2x per nacht en mééstal wordt ik daar wakker van, dan is er geen probleem en help ik hem. Maar ja, ik slaap óók wel eens te vast, dan hoor ik hem niet en dát geeft een probleem wegens een naar incontinentie probleem waar hij zelf niet mee om kan gaan.
De spullen zijn goed maar ja, die moet je dan wel gebruiken en dat begrip is er niet. Ook niet dat hij mij moet roepen als ik  niet vanzelf wakker word.

Niet “poepgoed” nee, want dat levert niet nader te benoemen ellende op  terwijl alles soepel verloopt als ik hem wél  kan helpen. De casemanager attendeert me op het bestaan van sensormatten  in de zorg. Die kunnen onder de matras gelegd  worden en maken geluid  zodra de druk van een lichaam er af is. Wel duur, tussen de 200 en 300 euro maar beter duur dan niet te koop, óp naar de zorgwinkel, daar moet dat wel te koop zijn lijkt me…. toch?

Niet dus, zit niét in het assortiment, mevrouw wil wel even op het internet laten zien wat er te koop is op dat gebied  dan kan ze wél voor me bestellen. Tja, ik wil wél even zien wat er te koop is op dat gebied voor ik beslis wat ik koop,
Maar dát kan niet, als ze bestelt heb ik een koopverplichting… eh….watte…? Koopverplichting…… Zonder dat ik iets gezien heb… dat zál toch niet!

Je kent me, Rietepietz is van de spullen voelen en zien voor ze koopt, zeker voor dat soort prijzen, ik verlaat de winkel met opgestoken zeilen, en ga zelf maar eens zoeken wat er nog meer voor mogelijkheden zijn om Henk te “verklikken”.
Ik duik na een tip een bouwmarkt in en vraag naar  een sensor met een alarmmogelijkheid. Die zijn er, niet allemaal even geschikt want het is de bedoeling dat ik er wakker van word, niet de halve straat, geen sirene dus!

Voor een paar tientjes slaag ik prima, nu  nog even zoeken naar de beste plaats, Henk gaat (steeds) vroeg(er) naar bed  dus de sensor moet niet op mij aanslaan als ik naar bed ga. Volgens mij is het al aardig gelukt. Misschien ook een goede optie voor die partner die steeds ongemerkt té laat van een té gezellige vergadering thuis komt, die ontsnapt niet meer hoor…..

nieuwigheidje

Ach, iedereen weet vast wel dat Rietepietz reuze in de stress schiet  als oude vertrouwde dingen ineens met “nieuwigheden” komen, Gaat ze van uit de bol, zeker weten.
Maar op iedere regel is wel een uitzondering, dat bleek toen ik van de week op de rechtermuisknop klikte en dit zag.


De onderste regel in het menuutje dat open klapte is nieuw, er staat “een schermafbeelding maken”
Oftewel, een screenshot maken. Nou is een screenshot maken ook weer niet zo héél ingewikkeld en ik kan me eigenlijk niet voorstellen dat het simpeler zou kunnen, maar dan ben ik toch nieuwsgierig en  klik dat regeltje aan. Dan zie ik dit.


Klopt ik gebruik altijd de Firefox browser, en die heeft nu deze optie ( beta versie), waarbij je dus niet  twee toetsen tegelijk hoeft aan te tikken. ( window toets en prt sc bij de hulptoetsen)
Nee natuurlijk is dat niet onoverkomelijk, dan ff  in een fotobewerkingsprogramma plakken,  eruit snijden wat je nodig hebt en opslaan.
Maar ik ben nu toch bezig dus klik nog even door naar het volgende uitleg schermpje,


En dán wordt het toch interessant. Je kunt dan al meteen het stukje dat je wilt gebruiken selecteren  en dát scheelt bij elkaar toch een paar omwegen.


Zonder ander programma kun je opslaan wat je wilt hebben. Soms heel handig om dingen zichtbaar te maken als je iemand  uit wilt leggen  wat hij/zij  zoud moéten zien in een bepaald scherm.

Dat jullie dit nog mee mogen maken,  Rietepietz die iets nieuws omarmt in plaats van er een mopperdemopper logje over te schrijven. Ik ben om en van mij mag de beta versie standaard worden. Ook heel handig als ik nieuwe linkjes op mijn linkenpagina wil maken want die link maak ik meestal vast aan een, uit de betreffende site gepikt, stukje afbeelding.
Daar moet ik me nodig weer eens op gaan uitleven……..

hoe is het met…

Natuurlijk zit iedereen zich  handenwringend  af te vragen hoe het nou met die arme “ammedinges” gaat die ik zo wreed zonder eten en drinken in het kerststuk laat staan.
Mwah….. niet héél geweldig, kijk maar, een van de uitgekomen bladscheuten is geel geworden.
Tja…. wil ik, als lief kwetsbaar oudje,  de dood van die bol op m’n geweten hebben, ga ik rustig zitten kijken hoe de boel verschrompelt?
Nee natuurlijk niet. Ik haal de bol uit het kerststuk, dat  is wel het minste dat ik kan doen voor die stumper, ik hoor hem bijna  kreunen…. wáter, water….!
Als  ik de bol eruit heb zie ik dat de worteltjes behoorlijk droog  zijn dus ik kón weleens te laat zijn met het hyacintenglas met water en wat pokon……op hoop van zegen dan maar!

.

plaatje uitzitten.

Soms rol ik van het ene logje vanzelf in het andere. Dit keer kwam dat door het muziekje dat ik in het vorige logje had gelinkt .
Er zat geen filmpje bij de muziek maar je zag het etiket van de grammofoonplaat.
Waarschijnlijk nog een 78 toeren grammofoonplaat hoewel de 33 1/3 toeren langspeelplaat al sinds 1948 bestond  heeft het toch wel  de nodige jaren geduurd eer de 78 toerenplaat helemaal verdwenen was. Ik kan me ze in ieder geval nog goed herinneren.

In de reacties van het vorige logje  kwam naar voren dat er ook wel dames waren die een dans liever uit zaten. En ineens moest ik denken aan onze “expeditie”naar een kringloopwinkel in december. We zochten een een bepaald wandlampje voor indirecte verlichting dat in de winkels ineens nergens meer te koop bleek maar inderdaad bij de kringloop zó gevonden was.

Maar ik maakte daar ook een foto van dé perfecte stoel om een dans uit te zitten.
Een staaltje grappige vindingrijkheid, zo origineel  dat ik hem zéker gekocht zou hebben als we onze grote feestzolder nog zouden hebben.
Of het zitcomfort nou zo geweldig is betwijfel ik maar je kunt niet alles hebben.
Zo’n stoel zou het ook mogelijk maken  “de plaat te poetsen” als het feestje over z’n top is.

nostalgische….ach……

Bij wie ik het zag weet ik even niet meer ( doet er ook niet toe)  maar iemand vroeg; “naar welke muziek luisterde jij toen je puber/tiener was”, of zoiets.
Dan kan ik wel wát namen noemen die tweede helft jaren 50 erg in zwang waren maar dan vergeet ik ook een veelvoud  van de paar die ik opnoem.
Henk luistert graag naar “de oude joekel” op de regionale omroep waar verzoekplaatjes gedraaid worden uit vervlogen tijden.
En dan hoor ik ineens dit….., Pat Boone, hoe kón ik hem vergeten want wat wás hij populaire in die tijd.

Met Doris Day  en Brigitte Bardot stond zijn foto vaak op de grote rieten tassen die toen ook zo modern waren en natuurlijk schalde zijn stem vaak door de dansschool tijdens het vrij dansen. Tijdens de lessen speelde er uiteraard  het strikte danstempo van vooral Victor Sylvester.
En, toeval bestaat niet, het volgende verzoekje ging om  Victor Sylvester.

Wat kon je, vooral in de armen van de juiste partner, heerlijk zweven op dit soort Engelse walsen. Zo anders dan nu, ze dansen alleen en lijken stuk voor stuk last van spasmen te hebben, of ze staan onder stroom daar wil ik vanaf wezen

Ach, andere tijden ik weet het, maar ik zou nog zo graag eens over de dansvloer “zweven” in zo’n sierlijke jurk, in mijn gevoel zou ik dat ook nog wel kunnen, jammer, mijn voeten denken daar ernstig anders over.
Helaas…. er rest mij niet anders dan af en toe in een logje te mijmeren zoals hier in 2012  én dromen natuurlijk!

Vorige Oudere items Volgende Nieuwere items