“schoon”moeder

Schoonmoeders  hebben een slechte naam, zó  slecht dat  deze grote ronde cactus met gemene prikkers “schoonmoeder stoel”   genoemd wordt.
De boodschap lijkt me duidelijk, schoonmoeders moeten hun bezoek niet te lang rekken  en het aanbieden van deze cactus als zitplaats maakt wel duidelijk wat de bedoeling is.  Ik had tot nu toe de indruk dat ik bij onze nieuwe schoondochter wel een potje kon breken…… maar  het geeft me toch te denken dat ik in de tuin bij haar onderstaande stoel voor me  klaar zie  staan.
Ik zou zeggen “de ultieme schoonmoeder stoel”.  Die weiger ik beleefd maar kordaat al heeft de stoel waar ik dán op ga zitten , ondanks het kussentje, moeite om zijn zitting bij elkaar te houden.

Ach…. geintje hoor,  we mogen elkaar héél graag maar ze woont héél klein, zeker nu Ruud ook bij haar woont en heeft dus weinig ruimte om tuinstoeltjes  voor de winter op te bergen. en tja, alles dat in weer en wind buiten staat knapt er niet van op.
We waren er met Inge op bezoek en kennen schoondochter /schoonzus ondertussen wel zo goed dat splinternieuwe stoeltje kopen verspilling gevonden wordt.

Als Henk en ik met Inge weer naar huis rijden krijgen we onderweg  een ouderwets knettergek idee….. we rijden even langs de kringloopwinkel in Rijswijk….. snuffelen daar  rond en jawel….. we zien deze twee schatjes “voor weinig” , we spannen per app even met Ruud samen of ze deze leuk zou vinden  en bij een bevestiging  realiseren we ons dat we met drie volwassenen in de Splash zitten….oeps….


We klappen één deel achterbank neer en gaan proppen, ja handig zijn stoelen natuurlijk niet  in een wel heel bescheiden personenauto maar Inge is niet zo dik  en jawel hoor….
Na wat gerommel rijden we mét de stoeltjes in de auto weg…..er gaan niet alleen veel makke schapen in een hok, bij stoeltjes werkt dat blijkbaar ook.
Missie geslaagd, je hebt ook als  schoonmoeder toch   recht op  een stoel zonder stekels onder je gat, écht wel?

 

Advertenties

aan de rol

We waren niét aan de kust met dat mooie weer, veel te druk, maar om nou te zeggen dat we voor de rust gingen….?

Het bluesweekend in Zoetermeer kun je zeker niet echt rustig noemen.
We waren ingeseind door dochter Inge die dit jaarlijkse evenement écht iets voor ons vond.
Om de echte drukte te ontlopen waren we er vroeg, meteen bij de opening als er toch nog veel mensen boodschappen doen in het stadshart van Zoetermeer.
Nou ben ik zelf  niet zo van de live-muziek, het geluid is meestal slecht en gruwelijk hard maar…. het gaat blijkbaar ook wel eens goed.
Als de  Freek Volkers bluesband  naast hun eigen nummer ook een nummer van Pink Floyd coveren klinkt dat op het  sfeervolle binnenplein achter het stadshart alsof  Pink Floyd er zelf staat.
Hoewel het aan zijn gezicht niet altijd te zien is is Henk in zijn element, hij kan zijn voeten niet stil houden bij de muziek
.

Eigenlijk draagt Henk nooit iets op zijn hoofd maar thuis liggen  toch wel een paar petten die op een warme dag in de volle zon toch  hun nut kunnen hebben, zijn haar wordt op de kruin toch wel flink dunner.
Maar ik heb er niet aan gedacht  dat een pet nodig kon zijn maar ach, een mens moet zich kunnen behelpen. Als we zien dat hij het warm krijgt maken we van een opvouwbaar boodschappentasje een  zwierige Franse baret…. of iets wat er op lijkt.
We blijven niet héél lang, de drukte om hem heen, de muziek, het maakt zijn hoofd moe en dat heeft natuurlijk invloed op de rest van de dag, dat is lastig omdat hij dwars wordt. Dat doe ik dus ook nog uitsluitend voor dingen die écht iets voor hem betekenen zucht….!
Maar genoten heeft  hij, en ik ook natuurlijk, al was het maar omdat ik géén kans kreeg de rolstoel te duwen, zelfs niet om te rolstoeldansen, dat deed Inge óók wel even zelf, is het top meid?

mondhoeken omhoog

Wat doe je als je oma niet wil lachen voor de foto? Precies, dan trek je even haar mondhoeken omhoog.

Kleinzoon Maikel was op deze foto  een jaar of twaalf/dertien.
Morgen wordt hij al dertig, (gefeliciteerd Maikel) waar blijft de tijd.
De foto werd   gemaakt in, of kort na, het jaar (2001) dat wij veertig jaar getrouwd waren, dat zie ik aan het pakje dat ik aan heb.
Maikel  komt nog met enige regelmaat langs om mijn mondhoeken om hoog te trekken,  ja nu natuurlijk meer in figuurlijke zin.
Even de z akken met kattensteentjes versjouwen, de serregoot bladvrij maken, de auto ff wassen en noem maar op waarvan mijn mondhoeken spontaan gaan krullen
Zoals bij alle grootouders hebben onze kleinkinderen een speciaal plekje bij ons en naar ik hoop en geloof is dat ook omgekeerd het geval.

Er is weer iets leuks bedacht door kinderen en kleinkinderen om mijn mondhoeken méters de hoogte in de krijgen.
In juli  nemen álle kleinkinderen me mee een escape room in. Ja álle kleinkinderen, daarom moet het nog tot juli wachten want dan komt Sebastian een flink deel van zijn zomervakantie in Nederland doorbrengen, dat is op zich al een reden voor gekrulde mondhoeken natuurlijk.

Ik heb al een paar keer een uitnodiging af moeten slaan en moest het doen met de enthousiaste verhalen die ik erover hoorde. Het lijkt me  vreselijk leuk  en dat is het kroost niet ontgaan, voor Henk wordt gezorgd en ik word op 7 juli  met vier kleinkinderen in ” the freakshow” gedropt  om even te “escapen” aan al die momenten waar mijn mondhoeken van gaan hangen. Lijkt me gewéldig… !
En als ik de uitgang niet kan vinden blijf ik daar lekker een weekje zitten, moet kunnen hoor!

is dat af?

Bij de regionale omroep hoorde ik  in februari in een interview  één van de bouw hotemetoten vertellen dat de Noordelijke boulevard  op Scheveningen bij de start van het seizoen klaar is….. ik had daar m’n twijfels over toen ik dit logje schreef.

Van de week hoorde ik dat het klaar is maar…. dat wilde ik natuurlijk wél even zelf zien. Blijkbaar vind ik “af” toch iets anders dan  “de bouw hotemetoten”. Zij vinden dat het “af” is nu de hekken zover open zijn dat je inderdaad ook in dat Noordelijke deel over de boulevard kunt lopen…. of dat leuk is….?  Aan de boulevardkant waren altijd wat winkeltjes en eetgelegenheden, als ik het goed heb komen er soortgelijke gelegenheden terug alleen…. daar is nog niet zo veel van te zien.
Er zijn wat kale  hal achtige bouwels te zien  en de hekken zijn dáár nog niet weg. Het was er bar ongezellig, eh… er was nog nergens een gezellige bar, zo kan ik het natuurlijk ook zeggen.
Nou ja, ik ben benieuwd wanneer het  strandseizoen  dit jaar begint Ik koester dus mijn “pre-strandseizoen” weken.


Aan de strandkant zijn de hekken weg, maar om nou te zeggen dat het uitnodigend is…. ? Er is nog vreselijk veel groot vrachtverkeer, o.a. om de strandpaviljoens, al dan niet prefab, af te leveren, die moeten dus nog ópgebouwd worden.


Een beetje alsof je verhuisd bent en wél een vloer in de gang hebt maar dat je nog overal  je nek  breekt over de dozen.
Nu kun je natuurlijk nog van mening verschillen wanneer het strandseizoen begonnen is, maar voor de concurrerende  strandpaviljoens is dat seizoen al wéken aan de gang, die zijn al uit de opbouwkosten na de prachtige paasdagen en zonnige weken daarvoor.

weer iets geleerd

Dat zeiden sommige lezers bij het vorige logje, er waren dus mensen die er iets aan hadden en eigenlijk had ik dat niet verwacht, leuk hoor.
Maar gisteren heb ik weer iets geleerd, we waren vorig jaar in de Japanse tuin op landgoed Clingendaal .
Die tuin is maar een paar weken pers jaar open wegens de kwetsbaarheid van de beplanting. We lieten toen de rolstoel bij de (hoofd) ingang achter en het lukte om Henk aan de arm langs alle hindernissen en smalle paadjes te loodsen.


Toen we gisteren aan de poort stonden te overleggen of het nu ook nog zou lukken hem zonder stoel mee te nemen  viel de beslissing  “niet doen” hij loopt daarvoor ondertussen té slecht en de paadjes zijn soms echt te smal om hem tussen 2 helpers in te nemen.
Maar de man aan de poort hoorde ons en vroeg ons even te wachten,hij was alleen maar zou zó de ingang voor ons openmaken die er dus wél speciaal voor rolstoelers blijkt te zijn maar dat bordje stond pas ná een dubbel hek en valt niet op.
Eh…. speciaal voor “rolstoelhouders” tja, een tikkie typische benaming, daar zal wel over nagedacht zijn.  De man is vriendelijk genoeg, wél erg langzaam dus wij zijn allang bij de ingang een tiental meters verderop als hij heb hek open komt maken.

Nooit geweten dat die ingang er is en vandaar af kun je over een aantal paden aan de buitenkant van de tuin bij het punt komen waar je het mooiste zicht hebt. Deze paden zijn ook niet heel breed maar wel goed begaanbaar, we kregen zelfs een plattegrondje mee over waar we wél en niét moesten komen. De portier  vroeg om de deuren goed te sluiten bij het verlaten van de tuin, dan zou hij de sloten open laten… hij was alleen, weet je wel, en dan moet hij bij het in en uit laten  de hoofdingang zonder toezicht laten.
Het was er weer prachtig! Dat is het in de rest van Landgoed  Clingendaal natuurlijk ook, al waren  de Rododendrons soms al  nét over hun hoogtepunt heen. Er viel nog genoeg te genieten.

 

 

“workshop”

Heel in de verte heeft dit logje nog iets te maken met de vergissing die ik kort geleden maakte. Ik plaatste een logje op deze site dat voor de prive site bedoeld was omdat het best wel een heftig logje was.  Ondertussen kreeg ik van Trees de tip hoe ik dat in het beheer zó in kon stellen dat in de mail met de feed slechts een samenvatting te zien is , dat scheelt een slok op een borrel bij een foutje.
Maar er waren ook lezers die me graag per @mail een steuntje in de rug wilde geven, omdat ze niet  konden reageren, maar sommige hadden geen mailadres.

Geknoei in het beheer is niet mijn hobby maar soms heb ik een dappere bui en kijk er eens rond. Bij zo’n “expeditie” vond ik per ongeluk waar je het mailadres, IP adres , naam en site kun vinden van een lezer die een reactie schreef.
(mits ingevuld natuurlijk maar je kunt dat als verplicht instellen)
Ik beloofde Anneke  dat ik er een screenshot van zou maken én een logje. Je weet maar nooit of er nog iemand iets aan heeft en zo wordt het ( bijna dan hé) een workshop die helaas voor wordpress sites opgaat al zal bij een andere hoost ook wel iets dergelijks te vinden zijn.

Daar gaan we dan…… Even opletten kindertjes
In de linkerbovenhoek achter de W ( van wordpress denk ik) staat “mijn sites” klik dat aan en dan rolt er links een menu uit waarin je  ( bij de rode pijl) “reacties” kunt vinden en aanklikken.


In het volgende scherm zie je alle reacties die je daar eventueel ook kunt beheren. Rechtsboven  staat bij iedere reactie een vakje “Gebruikersinformatie” ik kijk niet op een rode pijl meer of minder dus ook daar staat een pijl.


Ook dat moet aangeklikt worden en dan rollen de gegevens in een klein venstertje uit.
In dit geval mijn @adres. Dat is dan wél het adres dat ik alleen voor het bloggen gebruik, ik kijk er niet dagelijks naar omdat daar dus altijd de meldingen van reacties op binnen komen.  Die  heb ik niet nodig omdat ik de reacties dan allang gevonden heb . Maar voor ik ze verwijder kijk ik altijd wél of er een gewone mail bij zit.
Dat is dan weer iets waarvan ik niet weet hoe ik daar vanaf kom, ik houd me aanbevolen voor oplossingen. Een @adres  dat ik wel dagelijks zie is
rietepietz@yahoo.com
Maar in het beheer kun je dus altijd wél een @adres vinden al heb ik dat soms pas na een paar dagen door;-)

té relaxt

D a t  z a t  e r  i n  n a t u u r l i jk , h e e r l ij k  v e r w e n d  d o o r  A n n e m a r i e
i n  haar  b e a u t y s a l o n  d i e  z e  r u i m  e e n  j a a  r  g e l e d e n  o p s t a r t t e.  J a k l o p t , i k s c h r ij f  h é é l  l a n g z a a m o m d a t , j u i s t  n a  a l  d i e  h e e r l ij k e  o n t s p a n n i n g,  d e  v e r m o e i d h e i d  e r  f l i n k  o p   k l e t t e r t. 😉

Het gaat best goed, ze maakte met haar vriend samen een prachtige mos wand, wel speciaal gegreineerd mos, om haar voorkeur voor natuurlijke  producten te onderstrepen. Het gaat zo goed  dat ze weer kon investeren in een extra productlijn erbij, stilstand is immers achteruitgang.
Daarvoor moest de aankleding van de salon  flink aangepast worden, rekje hier rekje daar enz.
Ze maakt ook regelmatig videoclipjes helemaal zelf voor op haar Face book, maar ik kreeg het filmpje natuurlijk op m’n telefoon, kijken jullie rustig even zelf rond, (als je dat leuk vindt) ,  dat ga ik verder relaxen.

Vorige Oudere items Volgende Nieuwere items