oneerlijke concurrentie

Jaaa…haaaa, ik weet het, alweer laat met een nieuw logje maar jullie hebben gewoon oneerlijke concurrentie, en dan heb ik het niet over de nieuw aangeschafte laptop, zo’n zeurlogje over alles waar ik dán weer tegenaan loop is juist heel voor de hand liggend. Komt nog wel hoor,  houden jullie tegoed, geen ontsnappen aan.
Nee veel te mooi weer voor en bovendien kreeg ik kort geleden, in antwoord op mijn vraag aan Ruud of hij al popelde om deze kant weer op te komen, dit filmpje …..

En zodra hij zijn spullen in zijn “vaste B & B” adres had opgeborgen kreeg ik een appje “ik stap zó op de fiets”! Open deur voor moeders… dus die appt terug “hoe”? Ja hoor eens, hij heeft natuurlijk voor de helft mijn genen en dus snapte hij die direct wat ik bedoelde en stuurde dit filmpje terug met de melding “zo”!

Je begrijpt, leuke dingen gaan gewoon even voor nu het weer zo lekker meewerkt 😉

Advertenties

ff wachten

Zonder dat jullie het weten zitten gezellig (of niet) samen in de wachtkamer. Ik wéét het even niet en dus wachten we gewoon nog even tot ik het ( misschien met jullie expertise) wél weet.
alles op rijtje;
Garantie verlopen,  klantenservice waar je zélfs als de winkel net open is lang moet wachten, blijkt nr. E003 en 4 al geholpen, én P003 én D002 terwijl ik nog steeds sta te wachten toch maar eens vragen waarom ik géén letter voor de cijfers heb….. eh… oooh… dat heb ik wel , de O maar die blijkt maar niet aan de beurt te komen.

De meneer die me uiteindelijk helpt doet dat wél goed, test het snoertje, dat inderdaad fikkert als een net uit de kast gekomen…. oeps, laat maar!
Nieuw adaptersnoer  is niet op voorraad voor de Lenovo lap die ik heb én is duur zegt de man, op internet minstens de helft goedkoper zegt hij…… aardig.
Kleinzoon verklaart me voor gek teveel te betalen en besteld inderdaad voor de helft minder.

Andere morgen in huis… stekkertje in het gaatje en….. nog steeds  flikkert de stroomvoorziening als eh… nou ja , je weet wel.

Conclusie…. dan is ook de poort waar het stekkertje in moet beschadigd en moet vervangen worden…. ppfffttt…..!Néé hé,  wéér naar de klantenservice  , wat gaat dat kosten én hoelang ben ik lappie dan kwijt!

En dán ga ik nadenken want heel tevreden ben ik tóch al niet over dit merk.Het aan/uitknopje zit héél onhandig , de functietoetsen zijn totaal anders dan “normaal”, de batterij kan er niet uit terwijl ik meestal op de stekker werk  en dát is weer niet goed voor de batterij, die kan oververhit raken.

Maar ik raak oververhit van het regelmatig rommelen aan het snoertje, waardoor ik maar met één hand kan typen en het zorgen dat de batterij niet helemáál leeg getrokken is voor ik afsluit.

Behalve dat hebben we toevallig óók nog heel veel werk op de drukkerij dus werk en hebben m’n handen het een beetje gehad na duizenden vouwen maken, net echt handig als je het stekkertje op z’n plaats moet proberen te houden om op te laden.

Misschien is dé oplossing wel “nieuw kopen” en dan beter opletten dan de vorige keer maar dát wil ik weer niet overhaast doen, precies, daarom zitten we even met z’n allen in de wachtkamer tot ik meer tijd heb om te winkelen.
Tot nu toe zag ik deze twee als mogelijke vervanger maar eh… iemand een beter idee?

 

batterijprobleem

Nee geen zorgen hoor, het gaat niét over mijn batterij, die trekt het wel. Zéker na al die lieve en meelevende reacties op het vorige logje. Het was écht niet mijn bedoeling om iedereen in tranen achter te laten maar ik moet toegeven dat er hier ook regelmatig wat nattigheid over m’n wangen rolde. Zó lief allemaal, wat is ons logwereldje toch mooi. dankjewel allemaal.

Nee het probleem zit in het snoer van de  adapter van m’n lappie dat z’n twijfels heeft of hij het werk wel aan kan, volgens mij niet want regelmatig blijkt lappie ineens op de batterij te werken die dan natuurlijk leeg getrokken wordt.
Kan ik wel boven aan de pc gaan zitten maar dat is reuze ongezellig in m’n uppie.
Ik zit dus de halve avond te rommelen om het stekkertje zó te frommelen dat de batterij weer opgeladen wordt want áls de batterij  helemaal leeg getrokken is  is het maar de vraag of ik lappie nog op kan starten als het stekkertje nét even in retraite is.

Ik hou me dus even rustig tot de bestelde nieuwe adapter binnen is.  Was ook nog een heel verhaal maar dat houden jullie tegoed. Eigenlijk loop ik maar  een beetje stroomloos…….

zeg het met…

Ja, zeg het met bloemen, hij deed dat al 56 keer maar voor de 57ste keer kampt hij met de nodige problemen.
Natuurlijk weet hij nog precies de datum dat hij met haar trouwde, vraag het hem en zegt zonder aarzelen 5 april.
Hij hoort niet bij die mannen die altijd weer vergeten aandacht te schenken aan de dag dat ze haar jawoord aan hem gaf.

Het lastige is dat hij  dag en datum niet meer paraat heeft als hij opstaat en dat enige malen per dag aan haar vraagt.
De tranen rollen over zijn wangen als blijkt dat het dé datum is zonder dat hij bloemen heeft kunnen kopen.
De vaste bloemen winkel is best ver lopen in z’n uppie.
Vorig jaar kon zijn dochter hem redden door de dag ervoor een boeket in de schuur klaar te zetten. Dit jaar kon ze dat niet omdat het boeket dan al te oud had geweest.

Zijn bruid van toen troost hem, al ziet hij heus wel dat er tranen in haar ogen staan, zou ze tóch teleurgesteld zijn? Of zou ze, net als hij, denken dat het misschien wel hun laatste trouwdag is die ze samen kunnen vieren.
“Het belangrijkste is dat je er zelf bent” zegt ze om hem te troosten en dat ze ook blij is met de pot narcissen die in de tuin staat.
Maar dat vindt hij niet genoeg en alweer kan hij de tranen niet bedwingen.

Als ze samen wat boodschappen doen kijken  ze bij de bloemen kiosk maar de eenvoudige bosjes tulpen zijn hem niet goed genoeg voor zijn lief.
Ze belooft hem op de terugweg even in het dorp te parkeren, bij hun eigen bloemenwinkeltje en dat dóet ze ook!
Heel even is hij vergeten waarom ze in het dorp parkeert, ze wijst hem op de bloemenwinkel en zegt”ik dacht dat jij nog een boodschap wilde doen” en dan wéét hij het gelukkig weer en stapt uit!
Ze wacht in de auto en ziet hem even later trots naar buiten komen met het mooiste boeket dat hij kon vinden. Hij weet het zeker, wat zal ze blij zijn!

vallen

Tja…. het is voorjaar, je passeert een modewinkeltje én de nieuwe collectie is binnen!
Kijken kost niets natuurlijk en het jurkje waar ik zómaar voor zou kunnen vallen   hangt er niet eens in mijn maat (je meer) maar wel één maat kleiner.
De verkoopster mengt zich erin, ik moet beslist passen want kleding valt dit merk “valt groot” zegt ze. Je begrijpt, dat wil ik zien  en oeps ik laat het jurkje ter plekke vallen.
Heb je weer zo’n uitdrukking waardoor  iemand die Nederlands als tweede taal aan moet leren aan waanzin ten prooi kan vallen. Eigenlijk is het woord vallen één grote valkuil.
De nieuwkomer  leert dat vallen zoiets is als een snelle beweging  vanaf  een hoger gelegen punt naar een lager gelegen punt ” en gaat natuurlijk niét de drie pagina’s  dikke van Dale er op nalezen.
Maar ondertussen heb ik het woord al vijf keer gebruikt zónder dat er iets echt “gevallen” is.
Nee nee, dat jurkje laten vallen was natuurlijk een geintje, dat heb ik keurig neergelegd voor de foto.
En de verkoopster hád gelijk, het modelletje “valt” ruim, ik  hoef niet “af te vallen” om het aan te kunnen.
Je zou als taalstudent  makkelijk kunnen denken  dat  het tegenovergestelde van “afvallen dan wel “bij- of opvallen” zal zijn, niet dus, Henk wil me wel bijvallen als ik vind dat ik het jurkje wel kopen, hij  vindt dat ik zeker  zal opvallen in het jurkje.

Ik zou bijna zeggen dat hij na 57 jaar huwelijk nog steeds  “op me valt”, ook al zo’n uitdrukking die de lading niet lijkt te dekken. Op Iemand vallen betekend immers niet dat je letterlijk op iemand valt al kun je er op wáchten dat Henk zoiets letterlijk neem zoals ik in de hilarische logje al eens vertelde.
Nee niets is wat het lijkt bij vallen, nou misschien alleen bij watervallen dat is water dat valt.

Met dit soort vreemde invallen zou ik drie meter lange logjes kunnen maken, via de ouderwetse  geruite keukenval  die iedere zichzelf respecterende huisvrouw in de jaren 50 aan de keukenplanken prikte  misschien wel bij de gevallen vrouw uitkomen. Maar nee, ik heb jullie alweer genoeg lastig gevallen.

babbeltje

Zo af en toe komt Henk wel zijdelings in de logjes voorbij maar echt bij praten hoe het nu gaat doe ik meestal niet. Dat doe ik altijd op de prive site om vooral  de kinderen op de hoogte te houden én alles van me af te schrijven.
Ik pluk even twee recente stukjes van die site, die geven zéker geen compleet beeld maar zijn wél de stukjes waar je  nog wat humor in zou kunnen zien.
Alleen…. Henk kan er niet om lachen, het confronteert hem met dingen die hij niet begrijpt. Voor humor  heb je  een klankbord nodig, dat is er dan niet en dus hoef ik ook niet te lachen.  De meest  vervelende kantjes sla ik trouwens liever over, het is gewoon  niét m’n bedoeling “zielig”, dan wel “sterk ” over te komen, ik ben het allebei (meestal) niet!


We gaan maar even boodschappen doen in het dorp, mét de rolstoel al loopt hij er achter bij wijze van rollator,  hij zit er niet in.  Bij het kruitvat zeg ik hem even bij de ruime ingang te wachten, de paden staan vol spullen dus de stoel is dan lastig maar natuurlijk zie ik hem even later, alle spullen uit de paden maaiend, achter me aan komen..
Bij thuiskomst zet ik  de rolstoel in de auto terwijl hij vast naar binnen gaat. FF jammer dat hij mijn sleutel heeft gebruikt,  hij is zo doof als een kwartel en hoort de bel meestal niet, of denkt dat ik wel open doe want ik zal wel binnen zijn. 
Nog net voor ik dóór de ruit heen ram  heeft hij door dat ik voor de deur sta en doet open. Gisteren flikte hij het met de schuifpui, terwijl ik iets uit de schuur pak doet hij de schuifdeur op slot.


Het dagelijkse feest met de programmagids. Als hij op maandag zit te kijken en  niets ziet dat hij leuk vindt bladert hij verder tot hij iets ziet, vouwt het blad op die pagina en zegt bijv. ; “je krijgt tussen kunst en kitsch om 8,30. ” dan kan ik praten als Brugmans dat hij op de verkeerde dag kijkt maar hij zegt , “kijk dan het staat er toch”.
Dat herhaalt zich een paar keer per avond en ik kan de pagina terug leggen, uitleggen, maar hij blijft me wantrouwend aankijken alsof ik hem dat programma niet gun, óf hij gaat zitten mopperen “dat zetten ze er weer niet in” als er iets anders komt dan hij gezien heeft op de verkeerde dag.

Tja….. als dit de beroerdste dingen waren zou ik er vast vaker om kunnen lachen!
Bij zijn door onmacht gepijnigde gezicht  op veel  momenten valt er  niets te lachen.
Toch lukt het  steeds weer  nieuw evenwicht te vinden en aangepast aan “het leven” deel te blijven nemen. Nee zeker niet altijd makkelijk maar reuze ze moeite waard.
En natuurlijk, hiér kan en mag gelachen worden  dus kom maar op met die galgenhumor!

Sjaantje

Ja, ja,ja,  natuurlijk zag ik óók wel dat dochterlief een flink huis vol had tijdens de paasbrunch en dat geeft uiteraard een hoop rommel.
Geen zorgen hoor, ik ken haar drukke leventje, een baan, oppas oma en  een man die veel van huis.
Dan denk ik mee, ik ben heus de beroerdste niet, ze mocht  Sjaantje  een dagje van me lenen.
Voor deze keer heb ik maling aan het nieuwe privacybeleid en laat hier de foto ’s zien als Sjaantje aan het werk is! Je ziet haar denken; “hier zat een knoeipot hoor… zeker een één van de oudjes…….”

Ze is héél grondig bezig volgens mij, geen kruimeltje ontsnapt aan haar aandacht!
Of ze het wel écht naar haar zin heeft betwijfel ik maar ja, je bent  huishoud-miepje of je bent het niet dus……  gaan met die banaan……maar tjongejnge, wat maken die mensen er een zooitje van hier.


In ieder geval was het voor Sjaantje weer een extra bijverdienste en wat dóet een vrouw met een extraatje …. precies ze dook een ludiek winkeltje in om haar geld te verbrassen!

Vorige Oudere items