in de knip

Alweer een heerlijke nazomerdag in de knip maar dan moet je wél “een knip” (portemonnee)  hebben natuurlijk.  En de mijne zat in de tas die ik verloren ben.
Lederwarenzaken liggen niet meer voor het opscheppen en het vroeger zo grote assortiment van de HEMA is flink uitgedund.
Nou is donderdag niet alleen Henk z’n biljartdag, het is ook marktdag in Delft en daar ben ik vrij lang niet geweest.

Ik breng Henk weg en stap dan op de fiets richting Delft, héérlijk, heen langs de Vliet en terug door het Elsenburgerbos. Ik weersta de verleiding om even een terrasje te pikken, maar ga op jacht naar een stand met lederwaren en die is er wel.


Prima portemonnee gevonden voor een hebbelijke prijs, helemaal zoals ik ‘m wil hebben.
(ja klopt, oude camera met een licht lek uit de kast getrokken)
De Delftse markt is véél leuker dan  de Haagse markt, knusser en met nog div stoffen stands


Ook nog zo’n heerlijke “fourniturenkraam” met kantjes, knoopjes kleurige garens  en weet ik veel wat voor frutsels je maar nodig kunt hebben als je kleding naait, ik krijg ter plekke zin om de naaimachine weer uit de kast te trekken  en  kleding in elkaar te gaan knutselen. (gelukkig is dat gezakt voor ik thuis ben)


Kleurig is ook het werk dat een galerij in huis heeft . Ik stap er even binnen en zeg meteen eerlijk dat ik alleen maar wil kijken. Er hangen prachtige werken waar delen van het schilderwerk gewoon óp het doek liggen. De  galerijhouder staat sinds kort alleen vertelt hij, dat komt door het internet denkt hij.
Het werk dat mijn aandacht trok was te koop voor 12.000 euro en mijn gedrag kan de goedkeuring wegdragen van de man die zich beklaagd dat vooral ouderen zich vaak misdragen en het werk rustig stonden te “bevingeren” om te zien of er  écht hoogteverschillen in zitten. Op mijn vraag of ik er foto van mag maken kijkt hij bedenkelijk en zegt”dat vinden de kunstenaars meestal niet prettig. ”
Kan ik inkomen, jammer het was erg mooi maar een foto van de winkel mag wel al doet die geen recht aan de kunstwerken natuurlijk. Al met al een heerlijke middag en ik ben ruim op tijd thuis om een vermoeide Henk op te vangen, moe maar helemaal happy na een gezellige biljartmiddag met zijn toffe maatjes.

Advertenties

onder druk

En dan heb ik het over bloeddruk! #*#**##*#*#  wat daar had moeten staan ga ik niet vertalen maar laat je niet wijsmaken dat die versluierde oranje zon van vandaag door Sahara zand werd veroorzaakt, no way…. gewoon onder hoge druk uitgestoten stoom  die uit mijn oren kwam  en de hemel versluierde.

Geloof me , je tas met waardevolle spullen verliezen is de beste manier om aan een verhoogde bloeddruk te komen.
Eerst  uitvissen waar je de vermissing op kan geven, niet op het politiebureau, kost div.  telefoontjes, worstel me door menuutjes, wordt zelfs doorverbonden met  een nummer dat 90 cent per minuut kost, zelf W. A. bellen is goedkoper.
Verwijzing naar de site “verloren en gevonden”
Niets gevonden, vul zelf een “verloren”item in.
Vindt maandagmorgen mailtje met telefoonnummer voor nadere info.
Krijg dame aan de lijn die zo te horen haar gedachte nog bij elkaar moet rapen.
Op mijn vraag”nog niet helemaal wakker” zegt ze , “nee sorry ik stotter een beetje.

Eerste stoom.
Iemand met een slecht been kan gerust aan help-telefoon, stotteraar niét
Moeizaam stottergesprek dat niets oplevert.

Dan maar stadhuis bellen, hoe nu verder.
Kan op stadhuis aangifte doen (heeft politie niets meer mee van doen)
Mevrouw meldt dat ik niét mag rijden zonder rijbewijs.
Loop met Henk (achter en)   in de rolstoel naar stadhuis 35 minuten stevig doorstappen.
Lokettiste  beetje OostIndisch  dofstom, vraagt naar legitimatie nadat ik verteld heb dat tas met “alles erin” verloren is.

Weer stoom…….
Had 9 jaar oud paspoort meegenomen, mag ze geen rijbewijs op regelen.
Wel nieuwe pas of I.D. kaart.
Over drie dagen klaar en dan rijbewijs aanvragen.
Dan maar gebruik maken van Henk  in rolstoel die braaf zit te wachten, leg uit, moet lopen, kan man niet alleen thuis laten, nóg een keer niet echt menselijk.
Dat lukt, moet tóch ID  bestellen maar mag ook rijbewijs aanvragen, onderweg gelukkig genoeg pasfoto’s laten maken…..!
Vrijdag halen. Mag volgens lokettiste  óók  met de oranje aanvraagformulieren niet autorijden,  zal me jeuken. Gok er op  zielig oud vrouwtje bij eventuele aanhouding.
Met die papieren in de tas op telefoon jacht….KPN winkel …

Mega veel stoom.
Kan niets kopen, kan niet met cash betalen, laat chef erbij halen, enig wettig betaalmiddel bla bla…. tas verloren dus  óók geen pas ( waar ik sowieso niet mee kan pinnen maar is niet ter zake doend)
Is beleid, kan niet , zeg dat ik  dan wel andere provider ga zoeken en klacht in zal dienen.
Klacht indienen vrijwel onmogelijk, veel menuutjes,  chatverzoek  wordt afgebroken, geen mensen.
Na veel aandringen  is “een stem” bereid zelf klacht in te dienen, zal over gebeld worden. Krijg 2x een telefoontje, ingeblikte lettergrepen waaruit delen weggevallen zijn, gok erop dat men bedoeld, wordt morgen tussen 8 en 12 uur gebeld….

Alweer stoom
Nog niet eenvoudig met geld nieuwe telefoon te kopen, dit is Nederland….
Telfort heeft ook geen geldkassalade.
Gelukkig is Vodafoon wél zo klantvriendelijk dat zowel  pinnen als  betalen met ons enig wettig betaalmiddel mag, aardige verkoper regelt álles voor me.
Ik bespaar jullie wat er dáár nog allemaal fout ging (dat effect héb ik op dit soort zaken)   maar uiteindelijk ben ik nu Vodafoon klant  en  is het gelukt om de simlock van Henks telefoon ( dat nummer hebben tenminste de meeste mensen al) naar Vodafoon te zetten…. sorry voor de overlast van die stoomwolken!

pech onderweg…

Zo kan ik het wel noemen ja al was het geen autopech. En ik ben héél boos op het mens dat die pech veroorzaakt heeft! Is weer zo’n oudje dat haar zaakjes niet in de hand heeft…. gggrrrr!
Ze was aan de wandel in het Delftse hout, lekker in het zonnetje met haar man soms achter de rolstoel en soms in de rolstoel, haar tas bungelt met  de  schouderriem over de rolstoelhandvatten.
Niets aan de hand zou je zeggen maar dán gaat ze de rolstoel in de auto bergen, ze klapt hem in en wipt hem handig op de achterbank….. voel je ‘m al aankomen?

Precies, bij thuiskomst mis ik m’n handtas ( die alleen maar op de grond gevallen kan zijn bij het in de auto schuiven van de stoel nadat die ingeklapt was) en dát is niet zo erg want het was een oudje waar al eens een viltstift lelijk in had zitten lekken.
Maar in de tas zat m’n portemonnee, mét m’n rijbewijs, m’n bankpas (waarmee gelukkig niet gepind kan worden)  div. afspraakkaartjes,  de OV pas en een niet te groot geldbedrag. Lástig….. en op zondag niet heel veel aan te doen behalve de pas voor alle zekerheid toch maar te laten blokkeren.

Maar behalve dat óók m’n telefoon, m’n camera en m’n leesbril. Ook hartstikke lastig al kan het geen kwaad alleen kan ik nu even geen foto’s maken voor m’n logjes.
Had ik aanvankelijk nog de hoop dat er sprake was van een eerlijke vinder, ondertussen  vervliegt die hoop met het uur. Op de telefoon krijg ik geen gehoor, het toestel is niet bereikbaar. Wat een muts ben ik toch!

Zucht, gelukkig heb ik nog een oude leesbril, en een oude camera én een oude telefoon…. en een oude  tas, aan alles is een steekje los maar oke, aan mij dus blijkbaar ook en soort zoekt soort.
En Henk altijd maar mopperen dat ik nooit iets wil weggooien.

In ieder geval kan ik nu nog héél even afwachten of er nog iets terugkomt.
Maar vervelend is het, en dan is het ook nog m’n eigen schuld, dat maakt het wel héél lastig want boos zijn op mezelf is  heftig kan ik je verzekeren.

wat is wijsheid

Ja wat is wijsheid, heb ik die in pacht? Ik kan het alleen maar hopen.
Vanmorgen een rondleiding gehad in een tehuis waar “dagbesteding”mogelijk is.
O zeker, alles zag er keurig uit, niets op aan te merken maar wat een treurigheid om ruim 20 oude mensen in een eigenlijk best wel kleine ruimte aan grote tafels te zien zitten om “gezellig met elkaar te praten”.

Er wordt al meteen een mapje papieren in onze handen gedrukt, alsof we ál la minute gebruik gaan maken van opvang. Maar ik laat het gesprek over me heen komen, luister en merk meteen hoe weinig ruimte er is voor persoonlijke aanpak.” Van 10 tot half 4 met tussen de middag eten”. Opvang om 10 uur met koffie en een praatje waarna groepjes de geboden activiteiten kunnen gaan doen. Alles op vaste dagen en in toch best wel kleine ruimtes.

Kan het iets betekenen voor mijn zorgenkind dat alleen door deze rondleiding al een nat overhemd en T-shirt heeft. Zit hij op “praatjes met anderen te wachten”, het eerste dat hem opvalt is “dat iedereen oud is”. We maken er maar een grap van “als je onder jongelui wil verkeren moet je naar een jeugdhonk gaan”. Hij kan er niet om lachen.

Alleen naar klaverjassen heeft hij wel oren maar daarvoor moet hij dan wel eerst het koffie uurtje met de gesprekjes doorworstelen. En praten kan hij vaak niet, zeker niet als hij niet op z’n gemak is. Het ergste is het als hij iets belangrijks wil zeggen. Voor mij is het dan nog mogelijk door dingen te vragen er achter te komen wat hij wil zeggen, gaat vreemden dat ook lukken? Zij hebben immers geen idee wat er in zijn hoofd omgaat.

En dat is maar 1 probleem, dan hebben we o.a. ook nog het feit dat hij steeds meer slaap nodig heeft. Ondertussen is twee keer overdag slapen al vaker aan de orde. Ook vanmorgen liep hij om 12 uur al te geeuwen.
Gisteren al vroeg voor de tuk naar bed, 2 uur geslapen en om half 8 in de avond op de bank alweer drie kwartier geslapen. Daarna kon hij “opblijven tot half 11 en sliep de hele nacht rustig.

De avond ervoor heeft hij tot over half 10 zitten vechten tegen de slaap voor hij het opgaf.
Onder protest naar boven waar hij nauwelijks nog op z’n benen kon staan en  in de nacht ging  spoken. Dan is die tweede tuk dus blijkbaar toch een oplossing, hij zal ondertussen  meer slaap nodig hebben.

De snelheid van de achteruitgang is zorgelijk en ik vraag me af of het nog wel zin heeft hem lastig te vallen met dagopvang. Als het énige pluspunt zou zijn dat ik er tijd voor mezelf door zou krijgen zie ik er graag vanaf, niet écht nodig.
De  dingen waar ik het soms moeilijk mee heb worden er niet door opgelost, integendeel, meer zweetaanvallen zijn geen pretje en dáár kan hij niet tussentijds droge spullen aan doen.

Liever blijf ik zelf voor hem zorgen, in mijn gevoel zal ik dat helaas géén jaren vol hoeven te houden, het gaat zo akelig hard. Met alle lieve mensen uit de familie, zijn biljartmaatjes die hem vriendschappelijk blijven helpen waar nodig is, en de drukkerij voor de bezigheden ga ik het vast wel redden. Ik begrijp het als mensen zeggen dat ze meer zouden willen doen.
Maar er is gewoon zo weinig dat anderen kunnen doen en wát er kan wordt ook gedaan.

Ik ga nog heel erg nadenken over hulp aan huis, ga ook zeker wel af en toe een kopje koffie drinken dat ontmoetingscentrum….. maar dagopvang  gaat ‘m wat mij betreft niet worden.
Ik zie hem liever, zoals nu in de keuken scharrelen, alweer een tuk van 2 uur, heeft hem goed gedaan. Ja natuurlijk heb ik het wel eens moeilijk, maar dat hebben we allemaal toch wel eens op z’n tijd?
Als dat eigenwijs is…. gun me dat dan maar.

belasting…

Tja het regeerakkoord….( de hoogste schijf) belasting verlagen en b.t.w.  ( belasting toegevoegde waarde)  verhogen, naar mijn idee pakt dat slecht uit voor de laagste inkomens . Maar daar zal Rutte  wel om uit  lachen, want lachen kán hij!
Ministers zijn altijd vindingrijk als het gaat om de burger  “een poot uit te draaien” , niets nieuws onder de zon hoor.

Neem nou de “raambelasting”, die in  1800 ook  in Nederland voorkwam. Als een soort onroerend goed belasting  werd men aangeslagen voor het aantal ramen dat het huis had.
Hoe meer je voor het raam wilde kunnen zitten hoe duurder dat werd.
Dubbel pech voor de dames van lichte zeden die uiteraard niet zonder raam kunnen om hun uitbundige vormen te etaleren teneinde haar cliënten (daar heb je ze weer) vergelijkingsmogelijkheden te bieden.

Menigeen liet in die tijd één of meerdere ramen dichtmetselen om de fiscus een loer te draaien en dat zie je , vooral in  grote  oude panden, nog vaak terug.


Toevallig zag ik van de week op de Beeklaan in Den Haag ook dicht gemetselde ramen. We hebben er jaren gewoond en dat is me gek genoeg nooit opgevallen, de huizen zijn ook misschien niet oud genoeg om  met  raambelasting te maken gehad te hebben.
Maar zo ziet zo’n dichtgemetseld raam er dus uit.


Het huis waar onze kinderen opgroeiden had twee voordeuren en acht ramen aan de voorkant,  maar goed dat er toen geen belasting over geheven werd want dan hadden we diep in de buidel moet  tasten. Aan de achterkant waren ook nog twee deuren, en zes ramen plus 2 dakkapellen, Rutte zou er hebberig van worden dus laten we hem vooral niet wijzer maken.
Voor je het weet omarmt hij het idee en ligt er een aanslag op je deurmat.
Klik op nota  als je er meer over wilt lezen, je weet het maar nooit met zo’n nieuw kabinet.

zorgelijk

Zorgelijk ja, die benamingen in “de zorg”. Wat is er toch mis met het woord “patiënt”?  De patiënt is een beetje ten prooi gevallen  aan de verhullende namen ziekte.

Een patënt is volgens wikipedia;
Een patiënt is iemand aan wie medische, paramedische en/of verpleegkundige hulp wordt verleend.

Lijkt me duidelijk, maar in de zorg heeft men het tegenwoordig over de cliént, door normale mensen meestal uitgesproken als “klant” maar in de zorg zeer nadrukkelijk uitgesproken als  “kliejent” zodat het vooral duur klinkt.
Ergens kan ik wel een link leggen, toen de zorgverzekering  geprivatiseerd werd stond er plotsklaps  een fikse prijs  op het prijskaartje, dan maak je geen indruk met de bekende oude namen uit de zorg.

Het “management” kan zich dus waarschijnlijk  niet vinden  in “de patiënt” en ergens is dat nog te prijzen ook,  ” een klant ” staat immers voor winst en verdienen, en  het management maakt hiermee duidelijk  dat je beter niet “de patiënt ” uit kunt hangen want er moet verdiend worden en daarbij  wordt jouw medewerking  verondersteld.

In het journaal zag ik dat ook vanuit de verpleging  geen patiënt meer bestaat, een “verzorgende” ( nee joh, een verpleegster komt  ook uit het ziekenfonds verleden) vertelt dat zij zich zorgen maakt of ze wel altijd genoeg tijd heeft voor haar “zorg vragenden”!
Zorg vragenden……. ? Ik word niet goed……  is er een dokter in de zaal?

 

 

drempelvrees

O ja,  ik zié iedereen smelten, zó schattig die kleintjes maar schijn kán bedriegen….
Eén van deze twee schatjes had bijna op het geweten dat “opa grootje”  (zoals Henk genoemd wordt door de achterkleinkinderen)  gewond in het ziekenhuis terecht kwam.
Kijk maar eens goed naar dit kleine engeltje…… je houdt het niet voor mógelijk dat zo’n schatje “dat in huis heeft” toch?

En Henk hád al een pechdag, liep hij dicht achter mij met een doosje “thuiswerk”achter mij aan de drukkerij uit naar buiten …… slaat een rukwind de deur dicht terwijl hij net op de drempel staan, oeps…..  deurknop in de strak om de doos gespannen hand….. best wel áuw dus!
Maar oke, we rijden daarna even naar Zoetermeer waar de kleintjes wonen.
We worden gespot en als de deur open gaat stormt Levi naar de deur en in het kleine halletje springt hij in m’n armen, rekenend op een draai in het rond.
In een flits zie ik ons prinsesje juichend langs me heen stormen, récht op opa grootje aan die dan nét op het kleine opstapje voor de buitendeur staat maar ons prinsesje niet aan ziet komen stormen!
Als een strak gelanceerde  bowlingbal kegelt ze opa grootje  van het drempeltje af door tegen hem op te springen en dán hoor ik hoop lawaai achter me.
Als ik me met Levi omdraai ( ik zag het dus niet gebeuren)   is de moeder van de kleintjes al doende Henk overeind te helpen.
Hij ligt wat verfrommelt  over een kinderfietsje tegen de  muur van het schuurtje voor het huis.
Ik zie al dat de schade  te overzien is,  dus ik kan het niet helpen en moet lachen.
Gelukkig kan Henk er ook al om lachen, hij heeft alleen een wat pijnlijke arm, misschien wel de oude judo training die hem liet “valbreken”. Alleen Amber, die natuurlijk ook om ging, zit op het drempeltje te huilen, ze  wordt  snel door  moeder Jennifer opgetild en getroost en kan dan ook al gauw weer lachen.
Ja hoor, met Henk gaat het goed, heeft hóógstens een beetje  “drempelvrees” opgelopen!

Vorige Oudere items