ken je dat…

GGrrrr…. Heb je weleens hé, dat je in de oude logjes snuffelt en nog foto’s tegenkomt die ontsiert worden door het logo van een host die  dat logo erop zet omdat ze hun gratis service omzetten in een betaalde service.
Omdat ik óók een pechje had met een externe harde schijf, niets meer te vinden, kan ik niet álle oude foto’s vervangen.

En soms zit ik óók wel eens in de oude foto s die er dan nog wél zijn te snuffelen. Dan blijkt dat ik hier en daar ooit  een verzamel mapje “fotobewerkingen in PSP ”  tussen frommelde en dan kóm je soms ineens iets tegen waardoor je dan zo’n verknoeide foto zou kunnen vervangen….. maar eh…. welk logje wás dat ook alweer.
Zo vond ik déze foto……


…….,  een bewerkte trouwfoto van Henk en mij  uit de tijd dat ik nog vaak lesjes maakte in PSP. Daar gebruikte ik dan meestal niét de bijgevoegde plaatjes bij en gebruikte bij voorkeur iets “eigens”!
Het ging hier om het animeren onder de knie te krijgen en ik vond het best goed gelukt.

Nou ja, de foto staat nu hier, óóit zal ik wel weer per ongeluk op het logje stuiten waar deze foto vervangen moet worden en dan stáát hij tenminste in m’n WP media……. als ik hem daar dan weer vinden hé!
Dat soort dingen hebben jullie natuurlijk nóóit….. allemaal zó keurig geordend….zucht!

mokken

Ja wie verzint het, een theebeker met de afbeelding van de allang overleden schilder Bob Ross. Ik schrijf bewust niet “kunstschilder” want de meningen waren destijds nogal verdeeld of het nou wél of geen kunst was wat hij deed.
Mocht je nooit van hem gehoord hebben klik dan even “hier ”  om één van zijn lesjes te zien.

Jaren geleden waren wekelijks van die half uur lesje op TV en het was best boeiend om te zien hoe hij met, oppervlakkig bezien,  kwasten uit de bouwmarkt in een half uur een stukje natuur tevoorschijn toverde ..
Het léék heel simpel maar zonder oefening was het resultaat toch bij lange na niet wat Bob Ross je voor toverde. Dat wéét ik omdat dochter en  kleindochter  zich er wel eens een middag mee vermaakt hebben in een soort workshop van Henk die destijds nog een beetje schilderde. (jammer dat ik de foto’s niet meer kan vervangen)

De charme van de lesjes zat in de manier waarop Ross het bracht, met grote liefde voor de natuur, humor én zijn slogan” je maakt geen fouten, je veroorzaakt  alleen kleine gelukkige toevalligheden ( erg vrij vertaald). En dat allemaal in een half uurtje. Het blijkt  echter nu , jaren na zijn dood, nóg vlugger te kunnen. Zodra deze beker met hete thee gevuld wordt gaat hij aan de slag en schildert in luttele seconden één van zijn vergezichten voor ons.

oorwurm

Heb je wel eens, dat er ineens een kinderliedje in je hoofd schiet dat je er niet meer uit krijgt…… precies, dan wordt het een oorwurm en gaat een eigen leven leiden…….

Zeg (Rood)  Witkapje waar ga je henen
Zo alleen, zo alleen
Zeg (Rood) Witkapje waar ga je henen
Zo alleen

Ik ga (bij) voor  grootmoeder koekjes (brengen) kopen
(In het) met de b(o)us, met de bus
Ik ga  voor  grootmoeder koekjes  kopen
met de bus

In (h) de (t) b(o)us (zijn de) is het  wilde (dieren) virus
In (h) de (t)  b(o)us, in de bus
In de bus is het  wilde virus
in de bus

Ben niet bang voor (de) het wilde (dieren) virus
Ben niet bang, ben niet bang
Ben niet bang voor het  wilde virus
Ben niet bang

‘k Zal eens zien of jij niet bang bent
‘k Zal eens zien, ‘k zal eens zien
‘k Zal eens zien of jij niet bang bent
‘k Zal eens zien

Pas maar op (daar komt de wolf aan) ze gaan vast niezen
Pas maar op, pas maar op
Pas maar op ze gaan vast niezen
Pas maar op

Maar Wit kapje verslaat het virus
in de bus, in de bus
Maar Wit kapje verslaat het virus
in de bus……

Oh…. jij heb een zwart mondkapje, dat kan ook natuurlijk….
Zeg (Rood)  Zwartkapje waar ga je henen
Zo alleen, zo alleen
Zeg (Rood) Zwartkapje waar ga je henen
Zo alleen

enz… enz…

 

 

 

bloemig

Het is er blijkbaar de tijd voor want ineens zijn de tulpen op de markt verdrongen door de pioenrozen.
Meestal nog flink in de knop, je kent ze wel, die mooi dikke knoppen van de pioenrozen zoals op die foto hier links.
Dan wéét je eigenlijk nog niet precies wát voor pioen je gekocht hebt want … de éne pioenroos is de  andere niet!
Heel toevallig heb ik twee totaal andere pioenen in huis. In een boeketje kwam uit de dikke knoppen deze roze bloem met in het hart een kring van gele “sprietjes” die ongetwijfeld een naam hebben eh…. zouden het meeldraadjes zijn?


Een paar dagen later bracht schoonzoon Peter een bos pioenrozen in de knop, En dát worden pioenen zoals ik ze graag zie. Zoals in ze vroegere eeuwen in de grote bloemstukken zaten die gouden eeuw schilders vaak op doek vereeuwigden. Met een bomvolle bloem die zwaar van de blaadjes is…. meestal roze maar ik kreeg bijna zwarte….. Een lastige kleur voor een foto want zo donker als ze werkelijk zijn krijg ik niet op de foto…..maar toch, mooi hé!

toch maar doorroeien…

Tja, blijven roeien met de riemen die we hebben…. !
Heb dan toch eindelijk de huisarts te pakken gekregen, die zich er aanvankelijk, net als de casemanager, af wilde  maken met een belletje.
En dát pikte ik niet,  al weet ik héél goed dat de huisarts ook weinig kan doen.
Maar ik vond het te gek dat hij Henk al meer dan een half jaar niét heeft gezien en mijn  informatie over de verslechtering schouderophalend ( oke, aan telefoon zie ik dat niet maar hóórde ik wel) opzij wilde zetten.

Nou kán ik best voor m’n mening uitkomen hoor, en dat dééd ik natuurlijk ook! Ach je kent het wel,
-dat ik me  behoorlijk in de steek gelaten voelde,
-dat de 24 uur mantelzorger blijkbaar wel makkelijk is,
-dat ik nou eenmaal géén medische opleiding heb
-maar wél de hele verantwoording moet dragen
-en dat ik  bevestiging c.q. ontkenning nodig heb over mijn inzichten.

En dát hielp, alle controles die hij deed leverden, als gewoonlijk niets op, Henk is kerngezond.
Natuurlijk kon hij verder alleen constateren dát hij hard achteruit gegaan is maar sprak ook zijn verwondering ( misschien wel béwondering) uit dat ik Henk nog naar boven kan krijgen in m’n uppie en zelfs tot voor kort nog iédere dag met hem naar buiten ging.
Henk was moeilijk wakker te krijgen door de arts en ( ja ik bén een kreng) liet hem zélf Henk overeind trekken toen hij even moest zitten om de longen te luisteren. Dat kán een loodzware klus zijn,( maar dat kan hij vaak nog zelf)  en die “lol”gunde ik de arts wel! Hij komt volgende week nog een keer om de bloeduitslagen te bespreken en kijken of de verslechtering nog enigszins herstelt, zo niet… komt het hoog/laag bed in de kamer akelig dichtbij.

De diepe slaapperiodes van het moment kunnen zich nog best tijdelijk weer wat herstellen maar ze duren steeds langer en volgen elkaar sneller op.
In ieder geval blijf ik proberen hem  de uren dat hij wakker is ( nu tussen de 2,5 en 5 uur per etmaal) te laten “leven”. Voor zover hij dat zelf wil natuurlijk.
Hij kan zich goed bezig houden met zinloze dingen. Zolang het geen kwaad kan vind ik het prima al moét ik me, als juffertje ongeduld, wel bedwingen hem niet te helpen als hij een kwartier bezig is een sok (verkeert) aan te doen. Heeft verder niemand last van toch? Zelf aankleden als hulp agressie oplevert…? Ik vind het prima, zolang we niet weg hoeven en hij het niet lastig lijkt te vinden, mijn zegen hoor.
Maar soms danst hij, of schilt de aardappels …. ach het zit allemaal in het volgende filmpje van de laatste 2 maanden dat ik eigenlijk voor mezelf gemaakt heb.
Sla het gerust over, ruim 6 minuten is veel om naar dit soort dingen te kijken, ik ken het ongeduld als geen ander.

na gedane arbeid..

 

Yep…… na gedane arbeid…….

……….is het goed rusten


o sorry…. ik lag in de andere stoel, onder de eerste roos die echt vol open is….

….. tegen alle kleurtjes aan te kijken

 

niet zeuren


Al dat gezeur over elkaar geen ruimte geven op straat, je moet gewoon de ruimte om je heen afdwingen, dat doe ik óók!

Vorige Oudere items