vissersnamenmonument


Ja klopt, we waren weer even poolshoogte gaan nemen bij het Scheveningse kunstwerk , op bovenstaande foto zie je álles dat er ervan ziet als je er al betrekkelijk dichtbij bent, en bescheiden verhoging in het zand. En ja natuurlijk heb ik foto’s gemaakt want hoewel er nog aan gewerkt wordt was er nu toch wel genoeg te zien.
Het kunstwerk ontstaat  ter hoogte van de Keizerstraat vlak voor het deel van de boulevard waar bij  het vernieuwen van de boulevard  iets heel bijzonders is gemaakt. het vissersnamen monument.

Ik realiseer me ineens dat ik daar wel eens eerder aandacht aan had mogen besteden. Dat was ook wel m’n bedoeling maar tot nu toe werden m’n pogingen om er filmpje van te maken door een pechduiveltje gedwarsboomd.
Nu ga ik dat hóe dan ook goed maken, ook al zijn de foto’s ook nu zeker niet toereikend en is het filmpje slecht én te kort omdat de batterij  de geest gaf.

Het VissersNamenMonument bestaat uit 21 platen van zwart gezoet graniet uit India, elk van 118 cm breed en 85 cm hoog, die naast elkaar zijn bevestigd aan de muur van de vernieuwde Scheveningse boulevard ter hoogte van en vlak voor het monument van De Scheveningse Vissersvrouw aan de kop van de Keizerstraat.


Niet terug gekeerd van zee, naam voor naam gegrift in steen


Zoals ik al zei, de foto’s doen geen recht aan de werkelijkheid en zonder groothoeklens krijg ik het niet eens leesbaar op één foto. Op een aparte foto kun je dan gelukkig iets beter zien dat tussen die hier zichtbare  mega grote letters 1.366 namen staan gebeiteld.


Op jaartal van vermissing gerangschikt, ook dit beslaat precies 200 jaar Scheveningen,  en voorzien van de leeftijd op dat moment.
Het is een heel indrukwekkend monument en één van de redenen dat ik nooit een hebbelijk filmpje van kon maken is dat er eigenlijk altijd mensen  de namen lopen te lezen. Ik heb niet kunnen achterhalen wat dit monument gekost heeft. Het werd “meegenomen” in het miljoenen project van de ophoging en vernieuwing van de boulevard, waarschijnlijk “peanuts”dus !
Misschien zelfs nog wel ruim minder dan de anderhalve ton die het zandkunstwerk moet kosten.
Maar zelfs al zóu het veel meer zijn, dit staat er over 100 jaar nóg!
De foto’s van het  “kunstwerk” houden jullie tegoed, dit  monument heeft gewoon  recht op  voorrang .

Advertenties

confessie

Oke, even een vluggertje!

Toen ik nog jong en mooi was heb ik “voor het raam gezeten”, ik had er nog lol in ook zo te zien.

zat er muziek in ?

Nou ik kan gerust zeggen dat er géén muziek zat in een muzikale toekomst voor jullie Rietepietz.
Kort geleden vertelde ik al dat ineens alle volwassen kleinkinderen gitaar willen leren spelen, en dat terwijl ze allemaal wel een instrument kunnen bespelen.
Ja, ja, ja , een gitaar is óók een instrument en er zijn mensen die daar ook echt muziek uit kunnen halen, áls je muzikaal bent!

Voor al die andere simpele zielen zoals ik,  is een gitaar een aardige poging om je eigen” zang” te begeleiden door de grepen voor wat akkoorden uit je hoofd te leren en je wat slagtechnieken eigen te maken. Eerst natuurlijk wat eelt op de vingertoppen kweken  en dan kun je los.

Tja op zich vond ik die grepen leren dan nog wel leuk, maar dat zingen….. en de familie die dat dan altijd graag wilde horen als er  een feestje was. Vooral in de wél muzikale schoonfamilie van mijn zus waar altijd wel iemand was met een accordeon.


In die familie werden bruiloften ook nog ouderwets gevierd, met muziek maken en toneelstukjes zodat ik, met mijn gitaar, in de feestgroep integreerde.
Ach, men was niet veel gewend in die tijd en ook bij de jongerenvereniging CJMV werd muziek maken gewaardeerd op de bonte avonden.
Ik vormde zelfs enige tijd een duo met een buurmeisje dat ook lid van de club was, we gaven een “hmmm, spetterend optreden” met cowboy liedjes, aangevuld  met twee mondharmonicaspelende jongens.


Met diezelfde vereniging gingen we ook een week op kamp en natuurlijk moesten de gitaren ook mee.


Ik herinner me de jurk die ik op de foto boven droeg nog heel goed, zelf gemaakt in het blauwwitte BB ruitje. De foto is vast gemaakt met het “boxje”dat om nek hangt.

We gingen mee als “semi-leiding” mee maar waren nauwelijks ouder dan de oudste meisje van de club   en vallen op de groepsfoto ook niet op als leiding.( ik sta rechtsboven ) . Het was een christelijke vereniging en we werden verondersteld ook een dagsluiting te houden, compleet met bijbel vertelling dus dat dééd ik dan ook en schreef mijn eigen verzie van de verloren zoon. Met meer succes   dan m’n gitaarspel! Ik kreeg de raad daar voorál mee door te gaan. Evengoed heb ik zowel de gitaar als de bijbel vertellingen aan de wilgen gehangen, en nooit gemist.

zandkunst

O ja zandkunst dacht ik… dat zijn vaak echte kunstwerken gemaakt van zand, door mensen die toch wel ongeveer beeldhouwer (ster) genoemd zouden mogen worden.
Dus dit  berichtje in de krant van week had mijn aandacht.  Het betrof het 200 jarig bestaan van Scheveningen als badplaats.
Bouw gigantisch zandkunstwerk op Scheveningen begonnen” .
In gedachte zag ik al een echt Doornroosje kasteel,  met hoge torens en een ophaalbrug. In het krantenartikel stond ook nog dat er twee graafmachines  aan het werk zijn, en let  wel,  voor de gelegenheid geheel in zilverfolie verpakt.

We moesten toch even in de drukkerij zijn en dan is een ommetje over de boulevard zó gemaakt, zéker als het prachtig weer is. Uiteindelijk moet ik jullie toch ook een beetje op de hoogte houden hé!

De graafmachines zien we al van verre, maar als we dichterbij komen zien we weinig  zandkunstwerk, de machines liggen nog met lamme pootjes als prehistorische dieren in het zand.


Men is druk doende met een paar gestapelde containers  waar twee man probeert een lange buis  vast te maken, geen idee waarom, voor een vlag misschien?


Maar een kunstwerk….. nee, nog nergens te zien maar daar zou men ook enige dagen aan werken, we zijn gewoon blijkbaar te  vroeg.


Maar eens kijken hoe het met die zilveren graafmachines zit dan? Hoewel ik eerlijk gezegd geen idee heb wat de meerwaarde is van een graafmachine die met  zilverfolie  beplakt is…. eh, ik sta open voor ideetjes hoor  blijken er inderdaad flink wat arbeidsuurtje gestoken te zijn on de gladde delen te beplakken, je houdt het niét voor mogelijk!


Oke, de blauwe lucht weerkaatst erin, maar maakt dat een beter kunstwerk? En de draaiende delen zien er, als altijd, gewoon smerig uit.
Ook “de kont”van het apparaat is beplakt, wetende hoe makkelijk die folie scheurt schat ik zomaar  in dat er  nog wel eens iemand een flink slapeloze nacht van gehad kan hebben.


Maar goed, op het kunstwerk moeten we dus nog even wachten al weet ik ondertussen hoe het eruit moet gaan zien.
Tja, toch een beetje deceptie…… eh…. het waait ook nogal eens over het strand en ik wéét het niet, als ik zie hoe makkelijk die 30 cm hoge treden onder het zand verdwijnen?
Nou ja het is geen kunstwerk voor de eeuwigheid natuurlijk, dat blijkt ook uit het feit dat “het publiek “aan het eind van de feestelijkheden het kunstwerk  in elkaar mag trappen.

 

tester

Zo heel af en toe komt  er een nieuw familielid in beeld, en tja, wij als grootouders nemen onze adviserende taak heel serieus en sturen zo’n nieuweling een test die er niet om liegt.
Wie niet héél stevig in de schoenen staat wat humor betreft haakt dan vanzelf wel af.

Vraag 1 Stel;  op de foto staan de opa en oma van je lief.
Jullie willen trouwen en geven een luxe diner op die dag.

Je zegt;
A. Ik weet nog wel een tehuis waar  vást wel een tafel is waar je oma en opa  kunnen eten.
B.
Je houdt de datum geheim uit angst dat ze hun gebit tijdens het eten naast het bord leggen.
C.
Nou het is wel duidelijk dat je oma en opa weten wat smullen is
D. anders…………………………………………………………………………….

vraag 2. Stel; de  oma van Maikel denkt dat ze een kerstklok is.

Je zegt;
A.
Ik heb de klok horen luiden en weet precies waar de klepel hangt, ik ben weg hoor!
B
. Goh, ben jij óók zo creatief, lijkt me leuk als we kinderen krijgen.
C. Misschien moeten we haar maar  ergens ophangen!

  1. D. anders…………………………………………………………

 vraag 3. Stel; de oma van van je lief doet af en toe op haar blog alsof ze koningin Beatrix is.

 Je zegt;
A. Wauw, zou ik die hoed van haar mogen lenen denk je?
B.  Ik weet nog een goede psychiater, wil je het telefoon nummer?
C. Je méént het, is ze “jeweetwel” dat  ze niet weet dat Beatrix  afgetreden is?
D. anders………………………………………

Vraag 4. Stel; Opa en oma kleden zich zoals op deze foto.

Je zegt;
A. Ik zie niets vreemds hoor, ze zien er goed uit voor hun leeftijd.
B. De zak van Max? Tja bejaarden  hebben het moeilijk anno 2018
C. Ach zolang ze niet naakt bij ons op een verjaardag komen kan ik er mee leven.
D. anders………………………………………..

vraag 5. Stel; de oma van  je lief denkt dat ze de  reïncarnatie van Rudolf het rendier is.

je zegt;
A. Tjéé, die néus, hoeveel drank neemt ze per dag in.
B. Aha, en jouw oom heet daarom Rudolf, naar zijn moeder vernoemd?
C. Ik geef haar het voordeel van de twijfel tot ik de reden van deze foto weet.
D. anders………………………………………………….

vraag 6.Stel; de opa van  je lief  hoort en ziet slecht.

je zegt;
A. Lijkt me makkelijk, die oudjes hoeven niet álles meer te horen en te zien
B. Oh, nu snap ik waarom  niemand een lip piercing  heeft, was zeker lastig bij liplezen.
C. Oeps, virtuele reality voor opa, ik ga proberen met hem  mee te kijken.
D. anders…………………………………………………………

S.V.P. het antwoord van jouw keuze aankruisen dan wel bij optie D. jouw antwoord invullen.
Het is natuurlijk een bloedserieus onderzoek waar heel veel van af hangt!

voorlichting?

Oeps, zag ik in een onbewaakt ogenblik op TV dat “men” zich in de media druk maakt over iemand (is me ontgaan  wie) die haar kind van 2 jaar seksuele voorlichting geeft. Nou moet ik toevallig toch een logje maken dus ik neem het onderwerp even mee. En dan natuurlijk vanuit mijn zienswijze.

In mijn tijd ging dit soort voorlichting niet verder dan de boodschap “dat je een groot meisje was geworden”als  je  bijgekomen was van  de schrik dat je ineens door  een bloederige massa (sorry mannen) was overvallen.
Voor mij kwam de voorlichting op de HH-school nog op tijd maar alle  klasgenootjes wáren al “een groot meisje”.

En tóch gaf ik mijn kinderen eigenlijk géén voorlichting maar dat komt omdat ik een paar dingen anders zie. Een kind is nieuwsgierig en komt met vragen want “van vragen wordt je wijs” nietwaar?
En zolang je kinderen nou maar bevredigende  eh… misschien een tikkie suggestief in dit verband antwoorden geeft
blijft het kind met z’n vragen bij je komen.
Helaas  wordt (nog steeds) door veel ouders een vraag  op dit gebied afgehouden,  en tja, dán moet je een 12 jarige op een stoel zetten met de mededeling ” je krijgt nu seksuele voorlichting” waar zowel het kind als de ouders heel ongemakkelijk bij zijn, je bent dan gewoon keihard te laat.

Geen voorlichting dus maar gewoon áltijd antwoord geven op vragen, een kind vraagt niet meer dan het wil weten of aan kan. Zodra dat nodig ik kun je op zoek naar een boekje met plaatjes  zodat je een volgende keer “gewapend” bent, maar hoofdzaak vond ik dát ze altijd durfde te vragen over ieder onderwerp en ook het gevoel hadden dat dat mocht.
Als ze wat ouder worden horen ze van alles van andere kinderen, dat vond ik  prachtige gelegenheden om op in te haken maar…. zoals ik al zei, dan moeten ze wél zeker weten dát ze alles mogen vragen.

Zo hebben onze kinderen al heel jong meegekregen dat “je lichaam van jezelf is” en “dat alleen jij bepaalt wat je daarmee doet, c.q.. wie daar aan mag komen.En ook dat alleen jij bepaalt wat prettig is en wat niet, zelfs als je een relatie hebt. Onze dochter haalde dat een tijd geleden toevallig nog eens aan, ze is het nóóit vergeten en mede daardoor  misschien wel aan “#me too” toestanden ontkomen.
Wat ik bedoel is dus dat je geen   speciaal gesprek hoeft te hebben wanneer je  ook dit soort vragen  gewoon blijft beantwoorden, dat voorkomt ongemakkelijke toestanden.

Ieder kind is anders, en zal andere vragen stellen en ook de leeftijd waarop ze dingen vragen is verschillend. Maar als ze maar weten dat het thuis gewoon is om vragen te stellen, ook over dát onderwerp is “voorlichting” niet nodig.
Naar mijn idee ben je gierend te laat als je kinderen op TV voorgelicht moeten worden, ik zag  ooit een stukje op TV van dokter Corry die voorlichting gaf,  ik zat met plaatsvervangende schaamte en kromgetrokken tenen, laat staan een kind, wat een  eng programma.

                                                                                                                                               plaatjes van het internet

actueel logje

Laat ik eens een actuele boom opzetten….eh, nee juist niet een boom ópzetten. Gistermorgen stond er in een landelijk dagblad een foto mét verhaaltje over deze boom.


Deze grote kastanjeboom staat nogal beeldbepalend  in “het dorp” in de voortuin  van het Rijswijkse museum.
De boom is bepaald niet van gisteren,  hij biedt al 200 jaar een leefomgeving aan vogels (soms) uilen en vleermuizen.
Maar ja, zelf voor een boom is 200 jaar stokoud en onderzoek wees uit dat er helaas een ziekte in de boom zit.
Omdat men bang is dat er bij een volgende voorjaarsstorm takken af zouden kunnen breken móest er dus iets gebeuren. En dan houden we ons hart vast als we op een dag dit zien…….


Met groot materiaal zijn ze aan de slag als we toevallig passeren terwijl we boodschappen doen in het dorp en natuurlijk blijven we even kijken als de eerste takken in de versnipperaar verdwijnen.


Maar dát waren nog niet de takjes waar men schade van verwachte, die kwamen pas iets later aan de beurt.

Inderdaad, dit soort takjes wil je niet op je hoofd krijgen natuurlijk…….


Eh, néé nee, dat is niét de stam want de boom krijgt nog een tweede kans. De boom zélf staat er nog en is nog best indrukwekkend groot. Men kiest er voor om de boom te kandelaberen , zo krijgt de boom nog de kans om opnieuw uit te lopen maar levert  toch geen gevaar op.


Het zal toch wel even wennen zijn om in het voorjaar geen groot bladerdak te zien ontstaan.
Toch heb ik er wel vertrouwen in, aan  onze achtertuin grenst een tuin waarin óók een grote kastanjeboom staat.
We hebben al drie keer gezien dat de boom “een kandelaar werd” en iedere keer loopt alles weer uit en is er drie jaar alweer sprake van een bescheiden bladerdak  en vogelhuisvesting.
We hebben nog gezocht naar jaarringen maar in de takken is dat blijkbaar  niet heel duidelijk te zien, ach, misschien  moet je ook niet naar “de ingewanden” willen kijken van zo’n oude dame.

 

 

Vorige Oudere items