vakantie-oudje

Er zijn al de nodige bloggers in de “vakantie-stand” maar wij doen eigenlijk niet meer zo aan vakantie. Vroeger natuurlijk wel een beetje want kinderen willen toch wel iets doen tijdens de lange vakantieweken.
Ik pluk nog maar eens een oud logje (uit 2006)  uit het archief, met een vakantieverhaal over “toen we láng geleden” met de kinderen van 10 en 12 jaar écht zouden gaan kamperen…….

……… We zouden dus op stap gaan met 2 sheltertjes waarvan de grootste, die van ons dus, een (niet) sta(an) hoogte van rond de 1.50 mtr had. De kindertent was nóg lager waardoor de kinderen weer terug waren in het “kruiptijdperk “dat ze al járen achter zich gelaten dachten te hebben .

Met een  1-pitsbutagasbrander, om zelf thee te kunnen maken bij het ontbijt en eventueel een blik soep warm te kunnen maken. Met verder  zo min mogelijk bagage zouden we een rondrit door Nederland maken en zo op diverse campings, letterlijk , de tenten opslaan.
De kleding werd zo praktisch mogelijk meegenomen, kinder kleding die op de nominatie stond om vervangen te worden, te klein of versleten, had de voorkeur want die kon gekiept worden en hoefde niet weer vuil mee terug.
Bij het ondergoed kwam ik niet om de wijze lessen van m’n moeder heen, je ondergoed móest in orde zijn want “stel dat je een ongeluk kreeg en in het ziekenhuis terecht kwam met kapot of vuil ondergoed”.
Versleten ondergoed kon dus niet mee maar….. destijds was er nét een nieuwtje in de handel, papieren onderbroeken. Het ei van Columbus voor de kampeervakantie want  2 weken vuil ondergoed van 4 mensen in de auto opsparen word je niet vrolijk van.

Bij ons vertrek was het  mooi weer en we reden de eerste dag naar een, voor mijn doen, verre bestemming! Aan het eind van de dag op de eerste camping met vereende krachten aan de slag om de tijdelijk behuizing te regelen, en natuurlijk had het aardig wat voeten in de aarde eer de tentjes het model hadden dat ze móesten hebben .
Nog even een flinke wandeling in de omgeving en dan naar bed, (of wat daar voor door moest gaan .)

Staande uitkleden was geen optie dus Henk ging zittend uit de broek waarbij tot mijn grote verbazing  meteen “de edele delen” op de slaapzak rolden.
Er was niets te zien van de beeldschone roze papieren onderbroek waarin hij die morgen ( toch al onder protest) van start gegaan was.
Toen ook het overhemd uitging bleek dat rond zijn middel nog een elastiekje hing met wat franje van het roze papier, de rest was in de loop van de dag waarschijnlijk door de wrijving bij het autorijden verdwenen!
We hebben zó ’n lol gehad dat we  het “bijna in de broek deden” van het lachen,….. al  was  dat voor Henk natuurlijk al geen optie meer. 

intimidatie?

“Amsterdam is helemaal klaar met het gepsssst op straat. Als het aan de wethouders en burgemeester van de stad ligt, moet deze vorm van straat intimidatie strafbaar worden gesteld.
Het gaat niet alleen om het sissen en nafluiten op straat, maar ook om specifiekere uitspraken die kunnen worden gezien als intimidatie. “

Of het er van gaat komen is natuurlijk een andere vraag, uiteindelijk is het lang niet altijd als intimidatie bedoeld en soms alleen maar een blijk van waardering. Ik had zélf van de week nog zo’n twijfelgevalletje……,
Práchtige bruine ogen had tie……,
……en die kon hij  niet van áf houden ……
……….terwijl hij met z’n lippen smakkende  kus bewegingen maakte!
Ik heb er wél stiekem een foto van gemaakt, maar ik wéét het niet, moet ik nu aangifte doen of niet?
Oke, je mag natuurlijk niet zómaar een foto op het internet zetten van iemand die een overtreding begaat,  dus heb ik die achter de foto  verstopt ( even klikken op de foto)

 

alweer walletjes

Ja we eten weer van twee walletjes,  er moést een paar uurtjes gewerkt worden  maar…. zoals jullie weten gebeurt dat werken op slechts een paar honderd meter van de Scheveningse boulevard.
Niet m’n favoriete strand maar als extraatje op een dag dat we werken kunnen we ons er prima mee redden.  En wij zijn heus niet de énige hoor die voor, tijdens of na het werk even een blik in  de zee komen werpen…….. overdrachtelijk hé, want de meeste gooien hun lege blikjes keurig in de bakken die er  overal staan.
Ja natúúrlijk heb ik daar een foto van, ik weet héus wel wat belangrijke foto’s zijn  hoor.


Maar we zijn niet de enige zei ik, kijk maar, met vrijwel om de hoek een brandweerkazerne  komen die heren soms óók even kijken,….  of de hartstochten op het strand niet zó hoog oplopen dat er geblust moet worden denk ik….
We komen ze óók vaak tegen bij de supermarkt aldaar. Ik heb begrepen dat, wanneer ze dienst hebben, de groep samen voor een  maaltijd zorgt en tja, je kunt natuurlijk nét zo goed bij het strand wachten op een alarm als in de warme kazerne een paar honderd meter verderop.


De ziekenwagen maakte alleen maar een rondje, net als even later een politieauto en nog wat later een wagen van  douane, ik zag géén apparatuur om kentekens te controleren.
Maar oke, als je tóch “op de weg moet zijn” is het dáár natuurlijk  goed rondjes rijden.
Maar ook op het strand is genoeg te zien, hele groepen kinderen krijgen les in allerlei water  activiteiten  eerst op het strand natuurlijk……..


Maar al gauw gaat het hele spul los voor de eerste aarzelende surfoefeningen.


Ik sta dan al lekker tot m’n enkels in het water om de vermoeide voeten even op te frissen, héérlijk!


We blijven nog een tijdje zitten kijken en knabbelen een broodje zalm en paling weg. Er is genoeg te zien, maar het leukst blijft het toch om die kleintjes lekker bezig te zien terwijl één van de ouders op let. Heerlijk dat kleine krullenbolletje met zijn kasteel. Hij doet erg denken aan onze kleinzoon Maikel toen die zo klein was , jammer, onze Maikel gaat niet meer met oma en opa naar het strand, dát waren nog eens tijden!

fietsend Nederland

Even een stukje uit de krant van  14-6-’17

“Met tranen in hun ogen staan ze soms te kijken naar een rotonde” .…. dat zeg ik niet, maar de directrice van de Dutch Cycling Embassy. Zij  krijgt wekelijks wel tien verzoeken uit het buitenland  om hulp bij het ontwikkelen van fietsbeleid.  en ze gaat verder;

Laatst was er een groep Amerikanen op bezoek om de Nederlandse fietspaden te bekijken, zegt Borsboom. “Ze vonden het geweldig hoeveel rekening iedereen hier met elkaar houdt. Sommigen werden emotioneel.” Maar, zo relativeert ze droogjes, “je weet hoe Amerikanen zijn”.

Tja…. waar hálen ze het vandaan  dat rekening met elkaar houden…., ik wéét het niet hoor,  “met elkaar ” wil toch zeggen dat fietsers rekening houden met overige verkeer en omgekeerd?

“Vanuit de hele wereld zijn er deze week  wetenschappers, beleidsmakers en belangenclubs  in Nijmegen bijeen voor Velo-city, het grootste fietscongres ter wereld. Wat kunnen andere landen leren van het Nederlandse fietsbeleid?”

Eh…. zal hen verteld worden dat in Nederland een fietser nóóit iets fout doet en dus nooit schuld heeft aan een ongeval? Maakt het “appen” op de fiets een stuk makkelijker natuurlijk want (op die enkele aso na)  de automobilist haalt zo nodig  halsbrekende toeren uit om een stuntende fietser te mijden.

Goh….ik wist helemaal niet we ons in het verkeer zo keurig gedragen tegenover elkaar, je hád me kunnen foppen hoor. Maar oke, we zijn dus blijkbaar een “wereldvoorbeeld” en het is in ieder geval wáár dat er hier heel veel fietsers de wegen bevolken.
Met als uitschieters de  Universiteitssteden waar je bij ieder station over de hoofden fietsen kunt lopen.


Nee de foto hierboven is niet bij een station, die foto is een gevalletje “jong geleerd is oud gedaan” . Dit het het schoolgebouwtje bij ons op de hoek van de straat, een basisschool waar buurtkinderen tussen de 4 en 12 jaar klaargestoomd worden om professor te worden….. of een ietsje minder.

Ik kan me niet herinneren dat er in mijn lagere  basisschooltijd   kinderen op de fiets naar school kwamen. En volgens mij was er zelfs nog geen verkeersexamen, ik hád ook gewoon geen fiets. De enkeling die wél een fiets had zat  in de hoogste klas en had een afgedankte fiets van een ouder met blokken op de trappers om het tekort aan lengte in de benen te overbruggen.

Er was in die tijd ook bar weinig keuze in kinderfietsjes, zeker niet “alle soorten en maten” zoals ik nu bij het schooltje zie staan. Echt al héél kleine fietsjes voor kinderen waar ik mezelf nooit mee in het verkeer zou durven storten. En ze hoeven het niet eens “op een oude fiets te leren” want het zijn allemaal juweeltjes.

Verhip, ineen realiseer ik me dat zelfs Levi bij voorkeur op de fiets naar school gaat, vier en een half jaar oud en de zijwieltjes uit het filmpje zijn er ondertussen  vanaf.
Het troost me een beetje dat de weg naar zijn school op één oversteek na uitsluitend over woonerven gaat, ttjjjsss, ook bij Levi….jong geleerd…….

erwten op een plankje

Jammer, jammer, jammer!  Nou jammer….. ik heb gewoon de pést in! Blijkt ineens m’n PSP programma niet te werken. Geen idéé waarom het niet werkt. Nou ben ik meestal niet voor één gat te vangen en dus kieper ik het hele programma eraf met de gedachte het via de schijf  die ik heb opnieuw te installeren! Leuk bedacht alleen….. het werkt niet, er blijft een hatelijk stukje wit waar de groene streep aan zou moeten geven dat alles geïnstalleerd is……ggrrrrr…..

Op de pc boven werkt het gelukkig wél maar ja, ik heb geen zin om nú boven te gaan zitten knutselen. Wat die 2 erwten op een plankje daar mee te maken hebben? Nou dát is het plaatje dat ik even had willen maken om  het verhaaltje te illustreren. Je kent de kreet wel waarmee men zéér kleine borstjes bedoeld. O ja googlen voor een  plaatje, nee……, maar niet doen hé!

Waarom ik dat plaatje nodig had? Nou omdat Henk zo heel af en toe toch ineens even kan “vlammen” en dát is genieten hoor.
We zitten we tegenover elkaar in ’t bad.  Ineens valt me op dat hij gelukkig nog aardig vlees op de botten heeft  en ik zeg;
“Hé,  kijk nou, je hebt tietjes”  ( ja sorry, het floepte er zomaar uit)  zegt hij met een grote grijns op z’n snuit; ”  dat zijn nog  jonkies”!!

muggenziften

Moet kunnen hoor een beetje muggenziften over taalgebruik waar je meestal niet zo bij stil staat.
Daar heb je het al, taalgebruik “waar je niet zo bij stil staat”, alsof je echt stil moet staan om gebruik te kunnen maken van taal, terwijl jij wandelend nou juist zo makkelijk  een boom op kunt zetten.  Eh….. een boom opzetten terwijl je wandelt….? lijkt me hels karwei maar, ik ga lekker, al twee keer afgedwaald van waar ik het éigenlijk over wilde hebben.

Wat ik bedoel is  dat er in  reclames  soms gevraagd wordt of je je “last van darmklachten” hebt. Of zoals ik ergens op een site van een fysiotherapeut las
“Ik had last van hoofdpijnklachten. De huisarts verwees mij daarom naar de fysiotherapeut”.
Eh.., last van hoofdpijnklachten, kun je dat  zélf hebben? Je kunt hoofdpijnklachten hebben natuurlijk! En je kunt last hebben van hoofdpijn, maar last van de klachten?
Een klacht is volgens mij meer het bekend maken van de hoofdpijn, buikpijn of andere misère  (oke, laat ik het niet meteen zeuren noemen)  bij een ander, heel nuttig wanneer die ander een arts is natuurlijk.
(plaatje van het internet)

Maar wat nou als je bij vrienden en/of bekenden  uit de doeken doet wat er allemaal mis is met je hoofd, of je buik, dán gaat het verdacht veel op klagen lijken.  In zo’n geval heeft die vriend of vriendin dus “last van jouw gezeur over hoofdpijn c.q. buikpijn klachten”, en niét jij, jij hebt alleen maar hoofdpijn ….óf buikpijn waar je best flink  last van kunt hebben, daar niet van.
Pffft… ik ben er nog niet uit, “zift ik nou muggen” of bezorg ik jullie nou  “last met  mijn taalklachten”!

 

rust in de tent

Gelukkig  is er weer rust in de tent én de zon was weer terug vandaag, daar gaan we dan maar  even van profiteren. Nee natuurlijk krijgt Henk niet de kans om “de bejaarde uit te hangen” Kom op zeg, zo’n hekje in een natuurgebied is toch zeker een eitje, je kunt het aan één kant helemaal omlaag drukken.


Nééhee…. ik was niet boos maar keek tegen de zon in en probeerde het eerste schaap over het hek te krijgen, niet over de dam nee,  een dam was er niet en dan moet je wát. Het hek was eigenlijk bedoeld om de schapen nou juist úit het moerassige natuurgebied te houden.


Klopt, honden mogen er ook niet in maar wij wel en je ziet het, mijn kanjer laat zich uitdagen.


Hoe bedoel je : je krijgt ineens zin om te jodelen?  Nee joh, ik hou de planken echt stevig omlaag en laat ze niet stiekem schieten.


Zie je nóu wel, een éitje niks aan de hand, alsof je van de fiets afstapt toch?


Nou nog zien dat ik er weer heelhuids af kom! Ach,  als een 81 jarige dit kan moet ik dat als “jonge blom” ook wel kunnen.
Wie zie ik daar hoofdschudden kijken en denken “zo’n stel oudjes moeten ze niet meer alleen het bos in sturen.”…. nou….. we wáren onder geleide  hoor, en Henk helpt natuurlijk  galant onze begeleidster over het hek, eens een heer altijd een heer……

 

Vorige Oudere items