net echt….

Al boodschappen doend liepen we  zómaar tegen “living statues” aan. Niet letterlijk natuurlijk  want dan gebeuren er ongelukken. Ze hebben er ook veel te werk van gemaakt om ze omver te lopen.
Lijkt me ook héél moeilijk om zo stil te staan, ik houd dat geen 2 minuten vol zonder m’n gewicht steeds even te verplaatsen van m’n rechterheup naar de linker en weer terug.
Het mooist zijn ze als ook het gezicht echt goed geschminkt is maar ze maken er ook steeds meer  een mooi aangeklede act van!
Daarin bewegen ze  af en toe wél,  wat voor passanten soms best wel schrikken is.
Bij iedere act staat ook wel een “mans-bakje/mandje/kistje”!
Eerlijk gezegd voel ik me nooit zo geroepen om bij , niet door mij bestelde, evenementen de knip te trekken maar in dit geval vind ik een kleinigheid zeker redelijk omdat niemand moeilijk doet over foto’s maken!
Het levert ook steeds een toegift op, deze strijkende “X persoon”  heft, zodra ik een kleine bedrage in het bakje heb laten vallen, het strijkijzer  alsof “ze”  met liefde een uitgestreken gezicht voor me regelt.

De meeste “beelden” hebben ook een kistje dat pas open gaat als er kinderen  interesse tonen die niet al te bang  zijn interesse tonen, dat levert ze iets lekkers op!
Heel jammer dat we te vroeg waren voor de act waarvoor een paddenstoel van zo’n 2 meter hoog stond opgesteld.
Het pak met de gevulde benen lag óp de paddenstoel, ik neem dus aan dat er een kabouter onderweg was om staande in stam het bovendeel van het pak aan te trekken.
Gemiste kans natuurlijk want in de tijd van paddenstoel logjes  had ik graag een foto van een paddenstoel mét kabouter geplaatst, jammer jammer, jammer!
De foto’s zijn in een sliteshow gezet maar die loopt niet helemaal vlekkeloos, het zij zo

 

Advertenties

from Russia….

Met mijn rug naar het raam, zittend op de bank met lappie op schoot voelde ik me al een paar dagen begluurd…….. cyberspionage????
Je hoort zovéél tegenwoordig dus ik op zoek of er misschien  een spion in de buurt was… een dikke Rus of zo die in de gaten probeert te houden wat ik allemaal uitspook op mijn lappie…… En wat dénk je….


Precies, een mega dikke spi(o)n, ik heb hem als persona non grata  uitgewezen!

ggrrrrrr…

Ja klopt, ik ben geërgerd, heb de pest in, ben teleurgesteld en noem maar op…
Duidelijk plaatje toch? De enige ruimte in de tram waar je een rolstoel vast kunt zetten zodat je niet door de tram gekatapulteerd wordt .
Op de deur waar je naar binnen gaat staat ook dat rolstoelsymbool.
Op de andere deuren staan symbooltjes voor buggy’s en kinderwagens.

Nu snap ik nog dat je als er géén rolstoeler in de buurt is je buggy op de rolstoelplaats parkeert. Maar ik ga er dan wél van uit dat je even op blijft letten of er misschien iemand instapt waarvoor de plaats bedoeld is.
Er is ook nog wel ruimte voor een buggy naast de rolstoel al is het dan was lastig manoeuvreren om de stoel op z’n plaats te krijgen.
Zo’n buggy weegt niets en staat op de rem muurvast in tegenstelling met een rolstoel “met mens”, toch al gauw 70 kg bij elkaar,  vandaar die speciale riem.

De “dame” die haar buggy op de rolstoelplaats had gezet lette niét op, er reageerde niemand toen ik stond te klooien om het wagentje opzij te zetten en probeerde de stoel op z’n plaats te krijgen . Dat duurde natuurlijk even zodat de tram al ging tijden vóór ik het voor elkaar had.

Het is me zonder ongelukken gelukt maar Henk was geschrokken, werd onrustig, wilde de stoel uit, zat zich vast te klemmen waar hij maar kon toen we  er uit moesten  en  dáár ben ik natuurlijk niet blij mee. We kunnen al zoveel niet meer doen en als hij dit niet meer durft moeten we dat dus ook weer inleveren. En inleveren hoort erbij dat weet ik,  maar dit is zó onnodig.
Omdat een moeder, die niet eens een kind bij zich had (zag ik toen ze uitstapte, ze had het wagentje zelfs in kunnen klappen.) even niet nadacht bij wat ze deed.  Gggggrrrr……

TMI

Ppfffttt, druk gehad, moe geworden en eigenlijk wil ik met Henk naar bed. Logje kan morgen maar als ik wil stoppen zié ik ineens wat ik geschreven heb…..
Tja , dat lijkt  “too much information”! Dat is weer zo’n grappig gevalletje Nederlands dat ik nooit kan weerstaan. Wat ik bedoel is dat Henk tegenwoordig meestal al tussen 9 uur en half 10 naar bed gaat, hij is dan echt op. Ik help hem dan naar bed en ga zelf nog een uurtje naar beneden.
Maar vandaag is het aanlokkelijk om ook zo vroeg in bed te kruipen.
Ook zoiets trouwens dat in bed kruipen, ik ga gewoon op de bedrand zitten en trek m’n benen in bed, maar kruipen schijnt de norm te zijn in bed.

Maar met “Henk, of wie dan ook,  naar bed gaan” heeft meestal een andere betekenis…, dat heeft niet te maken met moe zijn, en er hóeft niet eens een bed aan te pas te komen.

Iemand die Nederlands leert en hoort  dat; “die en die  samen slapen ” ziet gewoon twee mensen die samen in bed liggen te slapen, oogje dicht en snaveltjes toe, dat idee.
Maar  iedere Nederlander  weet het wel, het láátste waar “die en die” aan denken is slapen!
Maar ondertussen is het over tienen en hoor ik Henk snurken via de babyfoon dus eh….. ik ga afsluiten en mezelf naar boven slepen om in bed te stappen naast Henk, zo is het volgens mij helder, welterusten!

losse onderdelen

In de familie-app gooit kleindochter Jennifer een vraag op; ” wie kan er een oog missen, of één of meer vingers”?
Tja, een oog…. dat gaat wel ver hoor, daar hebben we er zelf maar twee van maar vingers valt over te praten.
Toevallig heeft Henk door een val tóch al zijn hand in een “verpakking” dus mmwahh…een paar vingers meer of minder moet kunnen hoor!
Kom maar op met dat grote hakmes Amper, zorg je wel dat je er niet zo’n bloederige zooi van maakt als bij je vorige klantje?
Oke, volgens mij heb je het keurig gedaan, zelfs het verband van opa-grootje is nog schoon.

 

 

 

 

Tja, dan weten we wel hoe laat het is, of liever, welke maand het is want Jennifer heeft een jaar in Amerika gewoon toen ze “jong” was, ze ging daar een jaar naar school en maakte er Halloween mee!
En laat ze nou toevallig in een heel gezellig buurtje wonen waar Halloween óók ieder jaar groter gevierd wordt.
Hoewel we er zelf niet aan meedoen zien we er wel de lol van in en dus kijk ik even of ik mijn laatste oortje al versnoept heb, nee dat heb ik niet ,dus ik kan wel een oortje missen voor de pot sterk water op Jennifers tafeltje.
En Henk doneert twee vingers, dat doe je gewoon voor je kleindochter!

……… Tja, watjes kopen het natuurlijk gewoon in zakje…. vingers, oortje en zelfs ogen!

en dan is…..

En dan is  er koffie natuurlijk. In het vorige logje vertel ik dat ik toch wel blij ben dat niet al mijn bezoekers voor koffie op de stoep staan.
Maar dat pikken niet ál m’n lezers, Willy zegt in zijn reactie ; “en toch zou ik een kopje koffie niet afslaan Riet” ! Wie hield er ook alweer zo van de interactie bij het bloggen, o ja, ik zei de gek, en dus ben ik de beroerdste niet en bied Willy een lekker “bakkie” aan!
Alsjeblieft Willy, laat het je smaken!


Ik heb het “bakkie”even gehaald bij de strandtent waar we  kortgeleden nog   koffie hebben gedronken.
Het was aardig aan de prijs  herinner ik me, op vijf cent na 5,– Euro voor 2 kopjes koffie maar dan héb je ook wat.

Nadat de dienster de koffie had ingeschonken vroeg ze of we er slagroom bij wilde, en ja, dat wilde we wel. En of er een scheutje lekkers bij mocht, wie ben ik om nee te zeggen, temeer omdat zelfs scheu”TJE”  wat overdreven was en “druppels” een betere omschrijving van de hoeveelheid likeur was.
Ik hing dus na één kopje koffie echt niet laveloos over m’n stuur in de auto.
Alles  alles inclusief, mij hoor je niet klagen, Henk ook niet trouwens!
Natuurlijk maakte ik er toen een foto van, je weet immers maar nooit of die nog eens van pas komt in een logje!
Ach,  laat ik niet krenterig zijn, ik zet voor iedereen koffie klaar, Rita….? Neem jij de bestellingen even op?

logje 2015

Had misschien best een goed plan geweest om de logjes domweg te nummeren. Dan had ik niet 2015 x een titel, die toch meestal nergens op slaat,  te hoeven verzinnen.  Heel af en toe  zie ik m’n statistieken bewuster dan alleen  in het voorbijgaan.
Zo zag ik dat dit logje nummer 2015 is , tjongejonge, wie had dát gedacht toen ik ergens in 2005 een bescheiden aantal logjes schreef op mijn “space”.(de voorganger van wordpress maar dat ontdekte is pas véél later)

In december 2005 ging ik het serieuzer aanpakken bij web-log. Ja klopt,  “goede voornemens  maken” is niet mijn ding , waarom wachten tot 1 januari als je ook direct kunt doen wat je wilt doen, maar dit terzijde.
Ik was toch weer verrast dat het al zóveel logjes zijn maar wat me altijd nog meer verbaasd is het aantal landen waar Rietepietz blijkbaar met enige regelmaat in beeld is.
Van een paar landen is het wel verklaarbaar , in België wonen meerdere trouwe lezers , Verenigde staten ook niet vreemd en  Mozambique  snap ik ook. Maar Frankrijk….? Griekenland….? enz enz ik neem maar aan dat er daar wel eens vakantiegangers of expats al googelend per abuis bij mij terecht komen.

139 volgers  zie ik staan….oeps die reageren dus niet allemaal en dat is maar goed ook, ik zou nergens meer aan toe komen als ik 139 reacties allemaal van een tegenreactie zou moeten voorzien. Nou ja, dat móet van niemand  maar dat vind ik wél de leukste manier van bloggen. Het is soms een halve chatroom hier.

Ik ben echt heel blij met mijn leuke groep min of meer vaste lezers maar heb niets tegen “lurkers”. Uiteindelijk krijgt ook een schrijver niet van iedere lezer feedback, waarmee ik mezelf geen schrijfster wil noemen!
Maar als ik zie staan dat er in 2018, wat nog niet eens afgelopen is, al ruim 14.000 bezoekers “over de vloer kwamen” ben ik toch wel blij dat die niet allemaal koffie willen!

Eigenlijk moet ik nodig mijn linkjes bijwerken, in de vakantietijd is het rustig en  wordt de door bloggende  Rietepietz soms door nieuwe lezers gevonden. Maar ik vind het lastig inactieve sites te verwijderen, zelfs als de beheerder overleden is, aan de andere kant wil ik het aantal sites dat ik in ieder blogrondje bezoek ook niet ál te groot laten worden want  het moet wel  “te behappen” blijven.
Bovendien wil ik als ik een link op mijn linken pagina zet het gevoel hebben dat ik de mens achter de site een beetje ken. Dat gaat bij de een sneller dan bij de ander.

Luxe probleem natuurlijk want ik moét niets, ik mag alleen genieten van iedereen die moeite neemt  een reactie te schrijven en natuurlijk breng ik dan een tegen bezoekje. Dus tot gauw hé;-)

Vorige Oudere items