blonde vamp

Je kent ze wel, zo’n opgedirkte blonde vamp met de dikke  BMW cabrio van haar vriend. Ze rijdt de bak  het liefst tot ín de  zaak als ze boodschappen doet.


Nee eigen autosleutels heeft ze niet, hij houdt haar strak, maar daar weet ze wel een oplossing voor want wie haar wil betuttelen had beter moeten weten, sleutels kunnen bijgemaakt worden niet waar?.


Ze gebruikt haar charmes en werp zich met haar liefste lachje in de armen van verkoper om hem te vermurwen  even snel een nieuwe sleutel te maken……


Ze houdt zich doof voor zijn argumenten dat hij dat eigenlijk niet zomaar mag doen maar haar liefste lachje mist zijn uitwerking niet ….


zo’n man trapt daar  met open ogen in , laat z’n andere werk liggen en gaat aan de slag terwijl zij toekijkt!


Ze neemt de sleutel in ontvangst om te passen maar vraagt of hij meteen nog even een reservesleutel wil maken…..


Ze blijft nog even staan kijken …. maar  “peert ze ‘m ” zonder te betalen, blonde vamps weten hoe ze mannen kunnen gebruiken…….
Ze stuift weg in haar BMW .
Gelukkig kan een medewerker  nog net een foto  maken van het nummerbord en aangifte doen.
Heeft U deze auto ergens gezien onderneem zélf  geen actie maar  neem contact op met de politie in Uw woon-of verblijfplaats.

Advertenties

alweer blij…

Hoewel ik zéker  andere  dingen aan mijn hoofd heb  werd ik zaterdag even helemaal blij toen we , min of meer bij toeval,  in het centrum van Rijswijk Sinterklaas tegen het lijf liepen.
Door die blijdschap realiseerde ik me hoe hoog het me zit dat zo’n leuk kinderfeest  met drogredenen verpest dreigt te worden of eigenlijk al is als men niet meer naar de intocht durft te gaan kijken.
Mijn argumenten  tegen de grote verandering heb ik  hier  al  eerder verwoord en ik zou dat ondertussen   zeker  met nóg meer  argumenten aan kunnen vullen.

Het is verschrikkelijk dat het over de hoofden van de kinderen gespeeld wordt, alsof de kinderen om de verandering gevraagd hebben,  dat is niet zo, dat was een klein groepje volwassenen. De kinderen worden beïnvloed door de TV waardoor ouders gedwongen worden “mee te spelen” om het kind geen tegenstrijdige info mee te geven, gewoon chantage. En ouders die  een gewone zwarte Piet willen houden krijgen  nu de naam dat zij vergeten dat het om het kinderfeest gaat .

Dit alles terwijl mensen die zwarte Piet niet pruimen steeds weer bij de intocht aanwezig zijn om zich “te ergeren”  aan iets waar ze niet aan mee willen doen.
Wie  mij nu een racist wil noemen…. ga je gang, ik lig van andere dingen wakker.
Maar nu ik oog in oog met Sint stond gaf ik hem een hand en complimenteerde  hem met zijn práchtige zwarte Pieten.
Vervolgens heb ik hem gevraagd of hij me kon beloven dat zijn zwarte knechten  mogen blijven.
Zijn antwoord was een luid en duidelijk ; “Maar natuurlijk, áltijd, ik kan niet zonder ze!

toch “een feestje”

Nou niet meteen aan  toeters en bellen denken hoor want eigenlijk hadden we gewoon een mega slechte week. Duikelde Henk drie stappen tegelijk achteruit, waarvan hij er ondertussen weer één in de richting terug gezet heeft  maar al met al had hij héél veel aandacht nodig  en liep het even lang niet op rolletjes. Hoort er allemaal bij dat weet ik en dan ben ik net de belastingdienst, leuker kan ik het niet maken.

Maar anderen kunnen dat gelukkig wél, dan zorgt  ons kroost dat moeders er even er uit kan, de één blijft bij paps en de ander neemt me gezellig mee naar de stad, jurkjes passen en zo weetjewel!  (daar had ik het al over in het vorige logje) . Ze komen nét even een keertje meer, en wat is het dan fijn dat Ruud daar nu ook in mee kan doen.
En dan staat er ineens een bezorger van greets voor de deur, met een mega grote doos, waar een prachtig boeket uit komt, zomaar, met een lief kaartje van alle (achter)kleinkinderen!

 

Dan krijgen we een belletje van onze werkgever,  hoe het met ons gaat want ze hebben ons al even niet op Scheveningen gezien.
En als we dan zover zijn dat we weer een ritje die kant op kunnen maken   komen we ook daar in een warm en hartelijk bad.
Ik zei het al, het mag dan  best snel achteruit gaan,,,,, dát is allemaal te verwachten. Maar al die attente aandacht maakt het  toch óók een beetje een feestje!
Zonder al die fijne back up zou het allemaal zóveel moeilijker zijn!

Goed gezien, dit is het oude scrabble spel van Marion. Na haar dood mocht ik het van haar zoons hebben als herinnering.
Aanvankelijk werd het hier niet gebruikt, Henk is geen scrabbelaar.
Maar de laatste tijd ligt het af en toe weer op tafel om met dochter Inge een spelletje te doen.
Zij komt meestal om me even wat lucht, en wat tijd voor , te geven maar ze realiseert zich  dat af en toe een “moeder en dochter momentje” er toch niet helemaal bij in mag schieten. ( is het een wereldmeid dan)
Gelukkig is ook zij is gek op scrabble dus spelen we een potje als Henk een dut doet.
Op de scrabble foto zag ik (links) dat het gehaakte tafelkleed waar ik zo aan gehecht ben nu echt bijna uit elkaar valt van slijtage.
Zucht…. , heb ondertussen  al vrijwel alle kruispuntjes een keer  aan elkaar genaaid en moest dus  wéér aan de slag zodat het kleed  weer een wasbeurt kan doorstaan.
Om het kleedje helemaal te zien , en het hoe en waarom, (klik) schreef ik ooit  een ander logje !

de ballen

Woensdag  mag dan gehaktdag zijn, donderdag is biljart dag in huize Rietepietz.
Omdat de schoorsteenveger moet komen kunnen we niet even naar buiten om van het heerlijke weer te genieten.
Als we het over de biljartmiddag hebben begint  Henk ineens over een filmpje van “dik en dun” ( Stan Laurel en Oliver Hardy)  dat hij nog graag eens zou willen zien.
Daar moest je  vroeger voor naar de bioscoop maar anno 2018  zit hij  in no-time  te schaterlachen om dit korte fragmentje uit zo’n oude bioscoopfilm.

Om 12 uur breng ik hem naar zijn maatjes en mag hij zelf zijn kunstje doen.
Oke, zijn moyenne (een soort handicap waardoor goede en wat mindere spelers tegen elkaar kunnen spelen)  is wat lager geworden maar  hij brengt het er toch beter af dan de heren Laurel en Hardy!

ggrrrrrr…

Ja klopt, ik ben geërgerd, heb de pest in, ben teleurgesteld en noem maar op…
Duidelijk plaatje toch? De enige ruimte in de tram waar je een rolstoel vast kunt zetten zodat je niet door de tram gekatapulteerd wordt .
Op de deur waar je naar binnen gaat staat ook dat rolstoelsymbool.
Op de andere deuren staan symbooltjes voor buggy’s en kinderwagens.

Nu snap ik nog dat je als er géén rolstoeler in de buurt is je buggy op de rolstoelplaats parkeert. Maar ik ga er dan wél van uit dat je even op blijft letten of er misschien iemand instapt waarvoor de plaats bedoeld is.
Er is ook nog wel ruimte voor een buggy naast de rolstoel al is het dan was lastig manoeuvreren om de stoel op z’n plaats te krijgen.
Zo’n buggy weegt niets en staat op de rem muurvast in tegenstelling met een rolstoel “met mens”, toch al gauw 70 kg bij elkaar,  vandaar die speciale riem.

De “dame” die haar buggy op de rolstoelplaats had gezet lette niét op, er reageerde niemand toen ik stond te klooien om het wagentje opzij te zetten en probeerde de stoel op z’n plaats te krijgen . Dat duurde natuurlijk even zodat de tram al ging tijden vóór ik het voor elkaar had.

Het is me zonder ongelukken gelukt maar Henk was geschrokken, werd onrustig, wilde de stoel uit, zat zich vast te klemmen waar hij maar kon toen we  er uit moesten  en  dáár ben ik natuurlijk niet blij mee. We kunnen al zoveel niet meer doen en als hij dit niet meer durft moeten we dat dus ook weer inleveren. En inleveren hoort erbij dat weet ik,  maar dit is zó onnodig.
Omdat een moeder, die niet eens een kind bij zich had (zag ik toen ze uitstapte, ze had het wagentje zelfs in kunnen klappen.) even niet nadacht bij wat ze deed.  Gggggrrrr……

losse onderdelen

In de familie-app gooit kleindochter Jennifer een vraag op; ” wie kan er een oog missen, of één of meer vingers”?
Tja, een oog…. dat gaat wel ver hoor, daar hebben we er zelf maar twee van maar vingers valt over te praten.
Toevallig heeft Henk door een val tóch al zijn hand in een “verpakking” dus mmwahh…een paar vingers meer of minder moet kunnen hoor!
Kom maar op met dat grote hakmes Amper, zorg je wel dat je er niet zo’n bloederige zooi van maakt als bij je vorige klantje?
Oke, volgens mij heb je het keurig gedaan, zelfs het verband van opa-grootje is nog schoon.

 

 

 

 

Tja, dan weten we wel hoe laat het is, of liever, welke maand het is want Jennifer heeft een jaar in Amerika gewoon toen ze “jong” was, ze ging daar een jaar naar school en maakte er Halloween mee!
En laat ze nou toevallig in een heel gezellig buurtje wonen waar Halloween óók ieder jaar groter gevierd wordt.
Hoewel we er zelf niet aan meedoen zien we er wel de lol van in en dus kijk ik even of ik mijn laatste oortje al versnoept heb, nee dat heb ik niet ,dus ik kan wel een oortje missen voor de pot sterk water op Jennifers tafeltje.
En Henk doneert twee vingers, dat doe je gewoon voor je kleindochter!

……… Tja, watjes kopen het natuurlijk gewoon in zakje…. vingers, oortje en zelfs ogen!

Vorige Oudere items