groen als gras

Heerlijk hé zo’n paar dagen nazomer, heel uitnodigend om er op uit te gaan en dat deden we dan ook.
Een  zonnige wandeling is altijd te maken aan de rand van het Noord A in Zoetermeer, dan doen we regelmatig.
Het ligt aan het randje van de polders met nog hier en daar een boerderijtje.


Wat me op viel is dat het gras zo ongelooflijk groen is. Vorig jaar was er in september nog amper een groene grasspriet te vinden. Alles verschroeid door de lange hete zomer. Zo te zien is er bij ons in de regio dus op z’n minst genoeg regen gevallen die nodig is voor alles dat groeit en bloeit en ons altijd weer boeit, ouderen onder ons herkennen deze zin natuurlijk.
Of het voldoende was ook de tekorten  op te heffen kan ik niet beoordelen maar ik zág vorige week nog  regelmatig flinke plassen regenwater en  geen droge slootjes. Maar misschien is dat regionaal verschillend.
In ieder geval moest ik aan een versje denken uit het boekje waar ik al eerder iets uit liet zien.


Ik had m’n beste vriend bij me dus hoefde niet te zoeken wat maar goed was, het was er zó rustig dat ik ook niemand gevonden zou hebben.
Het gras leek er zoveel groener dan bij ons in Rijswijk maar ja, Zoetermeer is ongeveer een buurgemeente  en het gras bij de buren lijkt nou eenmaal altijd groener. Ik sloeg groen uit van jaloezie.

 

 

Advertenties

beroepskeuze

Die kop van Jut stond natuurlijk niet zomaar op de hoek van een straat.
We waren op een soort jubileum feestje, de bouwmarkt waar onze kleinzoon Maikel werkt bestaat 40 jaar en die hadden er een groot feest van gemaakt.
Grotendeels op de kinderen gericht, dat zijn immers de klanten van de toekomst? Bovendien als de kinderen het naar hun zin hebben  nemen de ouders meer de tijd om te winkelen.

Een leuk draaimolen voor de kleintjes vond gretig aftrek, maar de knullen gingen natuurlijk voor het echte werk, kraanmachinist zijn! Een van de werknemers stond met engelengeduld het grut te helpen om een metalen staaf  in steeds kleine gaten te manoeuvreren.  Dát wil de 6 jarige Levi natuurlijk proberen, het lukte hem uiteindelijk ( met de geduldige hulp) om de klus te klaren maar dát staat dan weer net niet  op het filmpje.

Leuk toch? Alweer een beroep dat hij aan zijn lijstje “geprobeerd” kan toevoegen. Maar hij zou het ook niet gek doen als verzorger…. hij sleurde de rolstoel met opa grootje haarscherp langs de rekken zonder ook maar iéts te raken.


Amber ging voor “rolbevestigend”!

Er was een flinke rij om iets op haar gezicht te laten schilderen maar zo’n kraanwagentje mwah…… dat is jongensspul, net als de kop van jut…
oke, én voor gekke overgrootmoeders natuurlijk.

zonder afspraak

Het is ondertussen wel bekend dat ik liever géén onaangekondigd bezoek ontvang, zelfs aangekondigd wimpel ik, behalve de kinderen, vrijwel alles af.
Dat heeft alles te maken met het tamelijk onvoorspelbare gedrag ( sommige dingen wil ik niet eens uitleggen) van Henk, Niemand neemt me dat kwalijk en iedereen houdt zich er ook aan.
Maar dan inééns krijg ik te maken met een aantal figuren die daar compleet maling aan hebben. Ze komen ook nog eens laat op de avond binnenvallen, hangen de beest uit en plunderen  de voorraadkast.


Nou ben ik de beroerdste niet  dus ik zet het gespuis uit de goedheid van mijn hart nog een paar kaasplankjes voor, maar daar halen de gasten hun neus voor op. of ze houden de kop erbij, dat kan ook natuurlijk.


Uit pure onvrede slopen ze de hele boel, en als alle dozen voorraad tijdelijk  een vandaal veilige plaats hebben gekregen gaan ze gewoon door hun woede te koelen op de kartonnen doosjes waar al dat heerlijks als vermicelli, macaroni enz hun luchtje achter gelaten hebben.
Mijn gastvrijheid kent natuurlijk grenzen, mijn laatste bod is ,bij het kaasplankje, een verpakte maaltijd in een zwart doosje. Maar het tuig is blijkbaar erg verwend, raakt ook dat niet aan en koelt z’n onvrede op alles dat kapot gemaakt kan worden.

De afgesloten lade maakt het onmogelijk dat Beau zijn controlerende taak uit kan voeren. De lade open zetten is nu te laat, zolang ik niet weet dat er van de ( giftige) maaltijd is gesnoept zie ik Beau liever geen krachtmeting aangaan met één of meer van deze raddraaiers. Het beest zou trouwens z’n nek breken met een jacht tussen de  openstaande laden! Ik kan niet meer doen dan hopen dat het bezoek zich vanavond tegoed doet aan alle lekkernijen die er voor ze liggen. De rommel heb ik laten liggen, zodat ze zich een beetje thuis voelen meer kan ik écht niet voor ze doen.

oneigenlijk…

Precies, oneigenlijk gebruik is van alle tijden en jullie Rietepietz gaat het óók al niet uit de weg…..ik praat je bij…..

Gelukkig zit de trapleuning er weer op maar nu aan de andere kant en dat is éigenlijk niet heel handig. De ruimte die er nog is op de trap is niet al te veel en juist als ik naar beneden loopt zit de leuning nu links. Naar boven gaat vrij makkelijk, ook zonder leuning, dan kan ik ook nog de rails vastpakken.

Naar beneden  heb ik toch graag iets vast nadat ik ooit een heel lelijke schuiver maakte waarbij ik, dankzij het feit dat ik me vast had alleen schade aan de enkels/tenen opliep maar niét echt naar beneden viel.
Je begrijpt, met de stofzuiger in m’n handen over deze trap met hindernissen lopen lijkt me om moeilijkheden vragen vandaar dit oneigenlijk gebruik van de traplift, dat werkt perfect.

Ook om de trap te zuigen werkt het prima, met de afstandbediening “loopt”de stofzuiger keurig met me mee.

Henk hééft op een slechte dag nog wel eens moeite met op het stoeltje gaan zitten maar het gaat overwegend nu toch goed. dus al bijna 2 weken plezier van. Twee dagen nadat ik de lift besteld  had heb ik de casemanager gevraagd of zij uit kon zoeken of we alsnog een  bijdrage van de WMO konden aanvragen, zij zou informeren en vrágen mocht. Dus vroeg zij een formulier aan  dat “al”na 2 weken bij haar binnen was. Zij heeft de aanvraag vorige week  ingezonden……

Ik ben blij dat ik maar meteen gehandeld heb, nu is Henk al bijna twee weken lifter,  als we moeten wachten met bestellen tot er een beslissing binnen is zijn we zó een maand verder  eer er een lift is, maar méér kan ook natuurlijk want éigenlijk denk ik niet dat we in een week antwoord hebben en je hebt toch wel drie weken levertijd,

 

niet roeien met enz…..

Prima weer om een beetje te roeien met de riemen die je hebt, bijvoorbeeld deze, zoals we ze op de vliet bezig zagen. Maar ja, ik héb geen riemen.


Eerlijk gezegd had ik ook wel even op willen stappen al zal het vast niet zo makkelijk zijn als het er zo uit ziet. Ja hoor, we zijn ook nu iedere dag wel een uurtje buiten maar dan vroeg op de dag. Wij horen nou eenmaal tot de groep mensen waar het hitteplan voor uitgevonden is en dat durven we niet aan onze laars te lappen. Zou niet kúnnen  want welke idioot draagt er laarzen bij warm weer.
Nee hoor in huis gewoon lekker op de blote voetjes lopen wat in het bijzonder heerlijk is op de plavuizen vloeren in de gang,  serre en de keuken. En koude voeten helpen hoor.
Maar ja kinderen en bejaarden moeten meer doen volgens het hitte plan. De ouders van Levi en Amber pakken  het serieus aan …… het moet nog even vol lopen en de petjes uit de strandtas gehaald……. maar dan heb je ook wat…..


Vroeger, toen Levi nog klein was en Amber nog niet geboren was kon het natuurlijk wel een maatje minder !
Zoals alles verscheen dat badje ook in een logje waar een crimineel verhaal aan vast hing maar oke, dat badje is dus ruim overcompleet en werd ingezet in kader van bejaarde koeling. We willen niet de overheid op ons dak krijgen dat we  niet goed genoeg voor Henk zorg.
Wel ff jammer dat Henk er de lol niet van inziet als Inge een koel bubbelbad voor hem verzorgt met het voormalige badje van Levi….
Helaas,  het blijft een noodmaatregel, natuurlijk zou ik het liefst vanavond bij de ondergaande zon, of heel vroeg in de morgen,  in zee poedelen….. zit er even niet in denk ik!
Misschien moet ik de overheid  eens  vragen om het mogelijk te maken in het kader van het hittealarm, goed plan?

ja hoor!!!!!

Het was alweer zolang rustig aan het front! Welk front?  Gewoon, het digitale front. Als niéts  anders  kan digitaal gedoe mijn humeur verpesten, mijn haar overeind laten staan en me een punthoofd bezorgen.
Dat kwam door het logje van Marion dat ik aan het vorige logje had gelinkt met daarin deze foto.

 

 

Precies, met dwars eroverheen het logo van photobucket , een foto host die jarenlang gratis je foto’s /plaatjes “ergens” opsloeg waar je er altijd bij kon. Nou maakte ik van hun diensten allang geen gebruik meer en staan mijn logfoto’s en plaatjes gewoon in de ruimte die wordpress daarvoor heeft. Voor sommige niet genoeg  ruimte maar voor mij meer dan genoeg.
Natuurlijk had photobucket mij  op de hoogte gesteld dat zij nu alleen nog tegen betaling deze service leveren. Ik haalde dus nog snel eraf wat ik makkelijk terug kon vinden en nodig dacht te hebben.

Na het web-log debacle, waarbij ik uiteindelijk gelukkig wel m’n site terug kreeg  ontbraken er nogal wat plaatjes/foto’s. Hoop gedoe geweest om die weer op te zoeken en alsnog bij wordpress  in de media te zetten. Naar mijn idee had ik eigenlijk alles wel vervangen…… oeps…. niet dus!
Ik kwam meer foto’s tegen in oude logjes met het bucket logo er doorheen…..##***@*##  en dáár komt dat punthoofd vandaan.

Het gaat om oude logjes, bijv. deze uit een logje over de breuk in mijn voet een paar maanden voor ik de vierdaagse zou lopen
Hoewel ik alle logfoto’s ook opgeslagen had op een externe schijf,  (maar ellende komt nooit alleen)  liet die me enige tijd geleden ook in de steek, niets meer op terug te vinden.
Zucht…… maar weer op zoek naar logjes waar nog foutjes in zitten, voorlopig dan maar de foto mét log opslaan in de wordpress media, want je kunt er natuurlijk op wachten dat over enige tijd heel de foto’s verdwenen zijn.
Áls ik ooit stop met bloggen is het om dit soort  steeds terug kerende ellende van veranderingen en nieuwe voorwaarden, weet je d’r van!

wie niet soms,

Ja toch, we hebben allemaal wel eens “niet ons dag”! Je kent het wel in de een of andere vorm. Dat blijft de wekkerradio in de nacht maar op 00.00 staan en blijkt overleden. En blijkt als je de douche in wilt stappen  dat de glazen deur versleten draai nokjes heeft, en die héb je al eens hersteld met de reserve nokjes,… maar je hebt geen nieuwe meer, en die zijn ook niet meer te koop.
Het douchegordijn dat je dan maar even snel koopt schrikt je man af die dus met geen 3 paarden onder de douche wil.

En dan vindt je eindelijk één van zijn drie kammetjes terug tussen de CD tjes, waar je op zoek was naar de lege doos van een andere CD die “een behulpzame ziel” nou juist zo zorgvuldig heeft opgeborgen, en dat kammetje is dan 2 uur later wéér nergens te vinden! Het CD hoesje vind je later, als je er niet naar zoekt  terug tussen de vermicellidoos en de suiker in de voorraadlade in de keuken .

Oke, jij hebt natuurlijk weer andere dingen die je deze verzuchting kan doen slaken. Toen ik kort geleden zocht naar het liedje van Andre van Duin over dat kammetje bleek dat  Andre  ook  een liedje heeft gemaakt over je dag niet hebben, een geweldige cover waar je vast wel van opknapt als je ook een keer  je dag niet hebt.

Vorige Oudere items