dansje?

Geef maar toe, jij was het  die eindelijk  de  choreografie  in elkaar hebt geknutseld voor  een perfecte regendans. Er werden zelfs zware geluids-  en lichteffecten toegevoegd om de voorstelling nog aantrekkelijker te maken….. al zal niet iedereen dat met me eens zijn.

Ik was toevallig bij Inge in haar noten winkeltje toen ik  nattigheid voelde, gelukkig niet letterlijk omdat we natuurlijk  in de winkel bleven wachten, hier was zeker géén sprake van “even een buitje voor het stof”.
Dat zou daar ook niet nodig zijn want de winkel is  spic en span, nergens een stofje te bekennen maar dit terzijde.

Ik herinner me zo’n bui van toen ik  als zevenjarige  net onderweg van school naar huis was. Van de codes geel, oranje en rood had nog niemand gehoord en in die tijd was ik dóódsbenauwd voor onweer. Thuis kroop ik weg in het donkerste hoekje om maar niets te hoeven horen en zien van het onweer.

Moederziel alleen liep ik die keer op straat toen de bui losbarstte en de donder en bliksem  me de stuipen op het lijf joegen. Ik zette het op een schreeuwen en gelukkig was er moederlijke vrouw die medelijden met me had. Ze deed de deur open, troostte me en liet me binnen de bui afwachten.
Voor onweer ben ik daarna nooit meer bang geweest. Dat wil niet zeggen dat ik niet kan schrikken van een harde donderslag, dát is wel te zien aan het eind van het in elkaar geknutselde filmpjes van Inge en mezelf.
Dondersnogantoe, wat een weer,  alsof de brandweer een demonstratie geeft.

sneeuw in juli?

Henk heeft al een bril en hoorapparaten en je zou aan de hand van deze foto bijna zeggen dat men druk doende is met een eng onderzoek om van alles in z’n hoofd door te meten.
Maar nee hoor, Henk amuseert zich even in de sneeuw, ja écht wel, hij zit rondom in de sneeuw  en dat is best prettig op een warme dag.

Hij is in het gezelschap van onze kleinzoon Maikel  die zo te zien óók in de sneeuw bezig is geweest en nu op een gipsvlucht lijkt te wachten, je ziet dat blauwe gips toch wel?
Terwijl ik met dochter Inge een telefoon uitzoek amuseren de heren zich  met een virtuele “werkelijkheid” ( of hoe zeg je zoiets) in de winkel.
Die gebroken pols  was trouwens een gevalletje “over enthousiast”  keepen bij zaalvoetbal maar dat mocht de pret niet drukken.
Ik weet alleen niet wie er nu wie zoet hield, opa zijn kleinzoon of de kleinzoon z’n opa.
Feit is dat ze samen plezier hebben en daar gaat het toch om.
Ik maakte een leuke serie foto’s, voor een logje ja, alleen een beetje jammer dat ik een foutje maak bij het overzetten op m’n lappie dus dié zijn allemaal gewist….. ik zei het toch, het blijft tobben met mij en  moderne “toestanden”.
Gelukkig had dochter Inge ook een paar foto’s gemaakt zodat ik toch iets kan laten zien ( waar je waarschijnlijk niet heel erg op zat te wachten).
Nee ik heb zelf niet door die bril gekeken, ik had die dag  een dikke roze bril op, anders was  ik nóóit zo’n telefoon gaan kopen natuurlijk.

telefoon(stress) tag

Telefoon-Tag..

Eerder verschenen bij o.a. Villasappho, Melody Music en Trees…
Omdat mijn oude prepaid Nokia “wijlen” is dé gelegenheid mijn telefoonstress met jullie te delen zonder van gezeur verdacht te worden.

1) Welke telefoon heb je op het moment? Ben je hier tevreden mee?

Een Samsung Galaxy J3(6)
Je moet wát als je eigenlijk niet wilt en de “know how” nodig kunt  hebben van experts op een vergelijkbaar apparaat. Prepaid natuurlijk, zónder abonnement en zonder poespas! Dát is naar tevredenheid gelukt! Nu nog bellen!

2) Wat voor hoesje heb je eromheen?
 Zwarte met zonder niks, al na 2x keer ruilen een passend exemplaar, onmisbaar volgens de (klein)kinderen  die met lede ogen aanzien hoe ik omga met camera en telefoon…,  snap je dát nou!!

3) Hoelang zit je meestal op je telefoon per dag?
Ook met een stevig hoesje is me ten strengste afgeraden op de telefoon te gaan zitten c.q. te laten vallen! Maar om niet in gekkenhuis terecht te komen nu nog érg weinig

4) Wat heb je momenteel als achtergrond?

Huishoudschool en later moeder MAVO en wat HAVO certificaten Oh..W8FF,  zoals het bij aankoop stond, je denk toch niet dat ik kan goochelen of nog erger, dat ik energie kan steken  in dat soort onbelangrijke zaken!

5) Wat is je favoriete liedje op je telefoon?

Eh…..muziek? Daar heb ik een CD-  én platenspeler voor …en nog een radio.
Het is een telefoon já! Geen jukebox.
Maar er blijkt wél een megaorkest in te zitten, dat ging ineens spelen toen de telefoon in een hoekje aan ’t infuus lag en  er “een groen rondje met telefoonsymbool”oplichtte, schrikken hoor! Moeten die lui allemaal koffie?

6) Liever al je foto’s kwijt of nooit meer foto’s kunnen maken met je telefoon?

Je gaat me toch niet vertellen dat ik me voor niets in de kuren van m’n camera heb verdiept, en ik ben al helemáál niet van plan “lappie” de deur uit te doen.

7) Bewerk jij je foto’s? Zo ja waarmee?

Wil ik het niét over hebben, ggrrr…. PSP doet het beneden nog steeds niet.

8) Wat is je meest gebruikte en je favoriete app?

Ik kan niet zonder  WhatsApp volgens mijn “instructeurs”,  heb ik helaas te dikke vingers voor.
Schrijf nu in een taal die ik op school niet geleerd heb. Voorgeprogrammeerde woordjes aantikken  krijg ik een cijfer voor, meestal een 5 of een 6, lullig want het woord dat ik aantikte verschijnt dan niet, voor straf denk ik.  Achter “is”  wordt steeds  ongevraagd “lam” gezet, klopt niet,  ik ben (nog) niet lam maar toegegeven,  een flinke neut achteroverslaan is wél verleidelijk bij dit soort zaken.

9) Als je nog maar drie apps kon downloaden (en verder geen gedownloade apps meer op je telefoon hebt) welke zouden dit dan zijn?

Eh… is er nog méér van dat soort ellende dan?  Ik moet éérst leren “vegen”en “aaien” in plaats van “rammen” alsof  het de vijand is,  wat zeker niet ver bezijden de waarheid is. ik heb “knopjes” die bij aanraken 3x dezelfde letter zetten  had die neut toch niet moeten doen  of aan twee buurknopje vast lijken te zitten#*##***!

10) Wat is het laatste appje dat je binnenkreeg?

Een foto van dochterlief ’s autootje dat vanmiddag een vrijage had  met de auto van een kleurenblinde chauffeur.

11) Als je een nieuwe mobiel uit mocht zoeken welke zou dat dan zijn?

Open deur, mijn oude Nokia in het nieuw…please…please…please!
Gelukkig zijn er op het internet wel “hulpvideo’s” te vinden van “kenners”, schoonzoon Peter stuurde een link om me op weg te helpen, echt top!

Vind je deze Tag leuk? Neem hem gerust over hoor! 

’t blijft tobben

Ja het blijft tobben met Rietepietz als combi met welke  apparatuur dan ook. Wat zou het toch handig zijn als  ieder apparaat, groot en klein, op dezelfde manier werkte. Wie zeurt daar dat je álles alleen maar aan én uit hoeft te  zetten? Gaan we lollig doen? Ja dát kan ik ook nog net volgen.

Ik heb al een eerder digitale camera gehad, 2x zelfs. Betrekkelijk snel had ik dan gevonden wat ik nodig had, aan /uit, flitser aan/uit,  batterij opladen  als de lens niet meer naar buiten wilde komen,   nieuwe kopen als het scherm kapot gevallen is en dan had je het wel gehad.

De huidige camera heb ik nog niet héél lang en die kreeg kuren die ik niet ken. Steeds meer wazige hoeken in de foto’s , niet scherp, hélp wat is er nu weer aan de hand. Er zit nog garantie op dus ik ben, bij wijze van spreken, al onderweg naar de winkel waar ik hem gekocht heb.
Ik maak de lens nog eens goed schoon en bekijk de camera van alle kanten als ik in het beeldscherm zie dat de batterij bijna leeg is. Lijkt me handig om die dan eerst even op te laden om te voorkomen dat hij straks in de winkel écht leeg is……. en wat denk je……?

Precies, deze camera blijkt nog gewoon de lens naar buiten te drukken met een half lege maag maar maakt dan weer een vaag plaatje, hoe moet ik dat nou weten, já!
Ik kan m’n lol niet op en leef me uit op onze eerstvolgende wandeling en klim in de eerste de best boom nadat ik Henk de camera in z’n handen heb gedrukt!

Hoe bedoel je “fotobewerkingsprogramma”, dat had toch óók al de geest geven weet je als trouwe lezer vast nog wel?
Oh, daar trap je niet in omdat ik in datzelfde logje schreef dat het op de pc boven nog wél werkt.
Oke  oke,  ik geef me over, maar als ik in meijendel deze bomen zie liggen kan ik gewoon de verleiding niet weerstaan.


Die bomen worden tegenwoordig niet meer opgeruimd maar overgeleverd “aan de natuur” én Rietepietz die zich erop uitleeft om te zien welke kant de meest fotogenieke kant is. De foto erboven laat dan óók nog zien “die Rietepietz  kan heus wel een boom opzetten”.


Blijft een mooi gezicht die diepe groeven in die  boomstammen  nee niét in mijn gezicht, zó scherp is de foto nou ook weer niet, en die haal in m’n scheenbeen heelt wel weer hoor, alles voor een logje!

 

alweer walletjes

Ja we eten weer van twee walletjes,  er moést een paar uurtjes gewerkt worden  maar…. zoals jullie weten gebeurt dat werken op slechts een paar honderd meter van de Scheveningse boulevard.
Niet m’n favoriete strand maar als extraatje op een dag dat we werken kunnen we ons er prima mee redden.  En wij zijn heus niet de énige hoor die voor, tijdens of na het werk even een blik in  de zee komen werpen…….. overdrachtelijk hé, want de meeste gooien hun lege blikjes keurig in de bakken die er  overal staan.
Ja natúúrlijk heb ik daar een foto van, ik weet héus wel wat belangrijke foto’s zijn  hoor.


Maar we zijn niet de enige zei ik, kijk maar, met vrijwel om de hoek een brandweerkazerne  komen die heren soms óók even kijken,….  of de hartstochten op het strand niet zó hoog oplopen dat er geblust moet worden denk ik….
We komen ze óók vaak tegen bij de supermarkt aldaar. Ik heb begrepen dat, wanneer ze dienst hebben, de groep samen voor een  maaltijd zorgt en tja, je kunt natuurlijk nét zo goed bij het strand wachten op een alarm als in de warme kazerne een paar honderd meter verderop.


De ziekenwagen maakte alleen maar een rondje, net als even later een politieauto en nog wat later een wagen van  douane, ik zag géén apparatuur om kentekens te controleren.
Maar oke, als je tóch “op de weg moet zijn” is het dáár natuurlijk  goed rondjes rijden.
Maar ook op het strand is genoeg te zien, hele groepen kinderen krijgen les in allerlei water  activiteiten  eerst op het strand natuurlijk……..


Maar al gauw gaat het hele spul los voor de eerste aarzelende surfoefeningen.


Ik sta dan al lekker tot m’n enkels in het water om de vermoeide voeten even op te frissen, héérlijk!


We blijven nog een tijdje zitten kijken en knabbelen een broodje zalm en paling weg. Er is genoeg te zien, maar het leukst blijft het toch om die kleintjes lekker bezig te zien terwijl één van de ouders op let. Heerlijk dat kleine krullenbolletje met zijn kasteel. Hij doet erg denken aan onze kleinzoon Maikel toen die zo klein was , jammer, onze Maikel gaat niet meer met oma en opa naar het strand, dát waren nog eens tijden!

zo niét behulpzaam!

Mijn schuld is het niet hoor dat er hier geen spectaculair logje staat, ik was paraat en had er zin in. Helaas kreeg ik te maken met mensen die  dan niét  weten dat ik nog een leuk logje moet schrijven en vertikken het om  mee te werken.
Een beetje entertainment is toch nooit weg maar sommige mensen snappen dat niet.

Hoe dat zat….? Nou wij zaten op een bankje langs de vliet, even uitrusten  en over het water turer na een fijne wandeling. Er gaan boten en bootjes voorbij, in weet niet in welke categorie deze valt, voor mij is het een bootJE ……


Vooral op zondag ook heel veel kano’s en roeiboten, in alle soorten en maten. Met stuurman- of vrouw, voor 2 personen of voor 4, 6 of 8 personen al dan niet met stuurman.


Bovenstaande roeiboot trok  mijn  aandacht omdat ik dáár wel een logje in zag. Camera in de aanslag dus en wachten  want kijk eens iets dichterbij……


Ja precies, dan is één van de roeiers moe en wil graag even lekker rustig sturen en dus wil  meneer  over mevrouw heen klauteren…….


Ja, dat wéét je toch, fotograferen is niet écht mijn ding maar heus hier klimt een meneer over een mevrouw heen, óf mevrouw kruipt onder meneer door…. of allebei.
Kijk dan, álle ingrediënten voor een prachtige snoekduik de plomp in.

Je begrijpt, mijn vinger trilt op de “film”knop van de camera om het spektakel te filmen als meneer  “buiten de boot valt” , misschien zelfs wel het wiebelende, smalle bootje in z’n geheel om laat slaan.
Helemaal voorbereid sla ik het gade maar…., nee hoor,  tttjjsss,  niét ff meewerken hoor aan een leuk logje voor me,   even later heeft iedereen z’n nieuwe plaats ingenomen en kunnen ze verder roeien.
Zó jammer voor m’n lezertjes toch?

 

verhit

Verhit zoekt het wat oudere stelletje naar een hoekje met wat privacy om even te kunnen doen wat echt niet  kan wachten….. hij glipt  een onverwacht grote ruimte in, zij volgt en  trekt de gordijnen dicht. Als  hij zijn broek losknoopt helpt ze hem met enig ongeduld de broek uit trekken en  hoopt dat zijn gekreun niemand op hun aanwezigheid daar attent maakt…….  eh….. nee…..,volgens mij komt zo toch niet helemaal over wat ik wilde vertellen dus ik begin opnieuw.

Henk heeft  wat nieuwe kleding nodig en in de buurt konden we niet goed slagen en zo stapten we vanmorgen in de tram naar de Haagse binnenstad, lang niet geweest dus ook wel weer eens leuk.
Klopt,  HEMA en C&A hebben we óók in Rijswijk maar dat zijn kleinere filialen, daar hangt  meestal  nét niet  de maat die je nodig hebt in de rekken…. laat staan dat je je fiets  in een kledingrek mag stallen zoals in dit grote filiaal blijkbaar gebruikelijk is.
.

Bij de HEMA is dat het verschil tussen wél en niet lunchen. In de grote Haagse vestiging kun je nog voor een uitsmijter  of broodje bal kiezen en voor warme stamppotten, sate of  een pasta lunch. Bij ons Rijswijks filiaal houdt het wel op met één soort soep, wat harde “gezonde” broodjes en saussijzen/kaasbroodjes.  Je begrijpt, we lunchen smakelijk om de krachten op peil  te houden.

Gelukkig vind Henk winkelen nooit een probleem maar  “broeken passen” is niet écht  zijn hobby. Toch kiezen we ervoor om met drie broeken over m’n arm een paskamer op te zoeken, terug moeten om te ruilen is óók niet alles toch?
We zijn bij C&A en  de “invalide-paskamer ”  is een verrassing, iemand die wél een stiekeme wip zou willen maken  zou zelfs languit op de grond kunnen liggen….áls de gordijnen tot de grond zouden komen dan hé!
Een flinke steun aan de muur  en wel 2×1 meter  groot waardoor ik er ook makkelijk bij kan om het passen minder vermoeiend te maken.

Thuis kleedt Henk zich (nog) altijd zelf aan, duurt wel wat langer maar dan héb je ook wat. Hij heeft zo z’n eigen  trukendoos om op de been te blijven  en dat gaat hem goed af. Maar dat is dan maar één broek aantrekken, nu moeten er drié broeken aan én weer uit, na een uurtje slenteren in de stad  best wel vermoeiend allemaal.
Maar  we jassen  eendrachtig en in snel tempo de broeken er even door, hij maakt de riem en de rits los, gaat zitten op het bankje en ik trek de broek uit, schuif daarna de volgende broek over de voeten tot  aan de dijen en dan kan hij weer even staan om het laatste stukje op te trekken en dicht te maken.
Ach, een kwestie  “passende oplossingen” vinden….. én een broek natuurlijk!
Hélemaal  gelukt en nog heel gezellig óók!

Vorige Oudere items