pijp kaneel

Soms hoor of lees ik dingen waarbij ik denk; “leuk, gaan we doen” en dit wás zo’n berichtje.

“In Haagse hofjes kun je meestal een speld horen vallen. Maar op 16 juni wordt het een drukte van jewelste: allerlei muziekstijlen strelen de oren. Op een nieuw festival treden amateurmusici en -dichters op. Gratis.”

Ik weet dat in Leiden dat soort dingen regelmatig gebeurt, maar dat komt er dan niet van om er heen te gaan.
Maar ja, ook Den Haag is zoals jullie in een vorig logje al lazen niet écht “een eitje” want parkeren in de buurt van het hofje waar ik heen wilde  is zeker op zo’n dag heel lastig.

Van iemand die er wél bij was kreeg ik een stukje film van een stukje programma.


Nee nee, klopt, het gaat niet om Kunst met een grote K, niks literairs zal ‘k maar zeggen, gewoon volkskunst  van de oprechte amateur. Leuk toch, gewoon zo recht uit het hart  dat je het idee krijgt; “verhip, dat kan ik ook!!!” En je kent me, dat probéér ik dan ook, of je dat nou leuk vindt of niet…….

De krenten uit te dikke pap

de slagroom zonder taart

de toch geslaagde foute grap

of toch  verkeerd geaard

de speldenprik  … acupunctuur

de fiets “met zonder”licht

en na het zoet toch weer het zuur

en ook  een Sint gedicht

belangrijk is , en dat scheelt veel

het spreiden van een bedje

het leven is een pijp kaneel

wie deelt het pijpje met je!

Advertenties

te wapen!

Niet schrikken hoor, ik ga  het niet over messen of pistolen hebben  maar over een stadswapen, en wel dat van Den Haag. Hoe kóm ik er op hé,  nou gewoon zoals het altijd met mijn logjes gaat, een paar toevalligheden en hupsakee, logje is al bijna klaar.
Dit keer waren de toevalligheden  dat  we zondag in de vroege morgen in Den Haag rond hingen én dat ik gisteren weer een ooievaarsfilmpje kreeg van mijn persoonlijke “ooievaarregiseur”.

Kijk dan realiseer ik me dat Den Haag een ooievaar in het wapen heeft, hoe toepasselijk.
Ik herinner me nog dat een nieuw  “logo” ontworpen werd dat in 1991 het oude wapen in de gemeentelijke  administratie   moest gaan vervangen, Er was een hoop gedoe over, terecht naar mijn mening.
Links op de afbeelding staat dat ontwerp dat toch een behoorlijk gemankeerde ooievaar voorstelt, als je het al niet voor een inktvlek houdt.


Ik  vertrok in 1988 uit Den Haag  en het  is me ontgaan dat deze krabbel in 2013 weer werd vervangen door  iets dat op het vroegere wapen lijkt. Het nu nog gangbare wapen rechts in de afbeelding, véél beter wat mij betreft, hier hoeft geen ooievaar zich voor te schamen.

Hoewel we dus in Den Haag waren had ik op dát moment nog geen ooievaarsfilmpje en was het “wapendubbeltje” nog niet gevallen anders had ik zéker nog even op het binnenhof foto’s gaan maken, daar zal naar mijn idee toch wel ergens een ooievaar op een fontein of gevelsteen te vinden zijn.

Gelukkig hebben wij in Rijswijk  onze eigen ooievaar, gefilmd door mijn aardige “filmrelatie” .

En hoe bijzonder is het dat we gewoon in het nest kunnen kijken. Ik heb als toegift nog een filmpje van Inge die er met Henk heen gewandeld was.
Vanaf de grond is het natuurlijk een heel ander plaatje.

ik zie licht….

Ja , toen ik van de week de afrit Rijswijk nam zag ik tot m’n verrassing   ineens licht  aan het eind van de tunnel. Ja hoor eens, na alle gezever over “kunst” nu weer een onderwerp dat waarschijnlijk de mannen onder m’n lezers aanspreekt.
Ik vertelde al eerder in dit logje over de werkzaamheden aan het verlengen van de Rotterdamse baan waardoor we steeds kleine veranderingen zien zonder er de vinger op te kunnen leggen wát er nou precies verandert.
Ik heb nog even gezocht naar een duidelijke plattegrond over de werkzaamheden maar dat bracht ook niet veel duidelijkheid.


Op andere kaartjes zag ik een soort rotonde getekend. Géén idee of dat ook echt zo zal worden. Had ik in een dat vorige logje nog deze foto  over het begin van de boorwerkzaamheden vanuit de richting nieuwbouwwijk ypenburg naar de afslag Rijswijk….


Maar van de week waren de grote roestige afsluitdelen weg en zag ik licht én het eind van de tunnel.


De tunnel loopt onder de weg door die van Den Haag naar Delft gaat (en verder naar Rotterdam natuurlijk.) Dit stuk zie ik aan mijn rechterkant als ik( vanuit richting Zoetermeer) de afslag Rijswijk centrum  neem. Aan de linkerkant van de afslag wordt ook gewerkt  al was  daar aanvankelijk minder duidelijk wát er gebeurde. Niet dat ik dat nu wél weet maar het lijkt waarschijnlijk dat ook onder de afslag door een tunnel zal komen. Aan de andere kant zie ik nu dit


Er wordt een soort stellage gebouwd waarvan geen idéé heb  of er iets onderdoor of overheen zal moeten.


En er langs is nog steeds gewoon de oprit in gebruik van Rijswijk richting het Den Haag / Hoek van Holland.
En dan wordt er natuurlijk óók gewerkt bij/na de oprit Rijswijk richting Zoetermeer/Utrecht.
Er is een stuk weg gemaakt dat aansluit op een afrit die uit het westland komt en  de huidige  afslag naar Rijswijk van uit Delft   gelijkvloers kruist. Aan het eind daarvan langs weg  een vergelijkbare stellage als op de vorige foto .
Ik blijf het wonderlijk vinden met hoe weinig verkeershinder er gewerkt wordt, en nee, ik denk niet dat ik duidelijk  genoeg ben, Duidelijk zijn  is natuurlijk knap lastig als je er zélf niet zoveel van snapt.

kunst

Zeg ik toch, op het gebied van kunst en cultuur  ben ik een onderontwikkeld gebied.
Maar dat belet me niet zo af en toe “te doen alsof”,  in het bijzonder wanneer er ergens iets in de richting  art “mijn niveau” te zien is  ga ik daar likkebaardend op af.
Ook dit keer was het Haagse gemeentemuseum de trekpleister en dankzij twee onwijs lieve meiden (de één bleef bij Henk en de ander vergezelde mij heel gezellig) kon ik daar m’n hart op halen.
Dan is het wel even doorbijten vóór je binnen bent, mooi gebouw, prachtige tuin, heerlijke  met vijvers  maar dan…..


……. slaat de moderne kunst  toe in de vijver, ik heb géén idee wat dit monsterlijke kreng  moet verbeelden, zeker van dichtbij is het reuze schrikken……….
eh…. misschien is de riolering  aangelegd door een verwarde man  die dacht dat een kruisje maken hem zou helpen?


Kijk, zelfs de vijver schildpad trekt het niet en neemt de kuierlatten!


Maar oke, eenmaal binnen hebben we genoten van héél veel moois en werden reuze hebberig, tof bankje toch?


Nee erop zitten mocht niet, is misschien maar goed ook want  hoe mooi ook, volgens mij is het zitcomfort zwaar onder  “nul”.
Ik hoop ook dat ik nergens vlekken op gemaakt heb, want bij dit kamerscherm met prachtig fijn borduurwerk heb ik waarschijnlijk ongegeneerd staan kwijlen.


Ja wéét ik, de foto doet er geen rechtaan, moet je maar zelf gaan kijken hoor.
Best jammer dat we tegenwoordig geen kamerschermen meer gebruiken, het waren prima objecten om kunst op te etaleren. Deze is minder verfijnd maar nog steeds “om te hebben”


In een onbewaakt ogenblik kan ik de verleiding toch niet weerstaan, wil ik toch even uitproberen hoe het voelt om achter zo’n kamerscherm te staan. Er stond gelukkig een krukje achter.  Maar ja, de suppoost vond het niet grappig dus van al het prachtige aardewerk kan ik jullie niets laten zien.  Volgende keer beter, beloofd!

(hope-)hulpeloos

We krijgen al ruim een jaar zo om de zes weken bezoek van een casemanager ,”kees” die de “de zorg” vertegenwoordigd.  Zij houdt een oogje in het zeil óf er hulp nodig is, en zo ja wélke hulp er moet komen. Heel veel heil verwachtte  ik niet van deze stap  maar dochterlief had een goed argument;
“áls er iets met jou gebeurt is papa niet bij de zorg bekend en hij  kan écht  niet meer zelfstandig functioneren.”

In de opgestelde zorgovereenkomst  staat; ” mevrouw  neemt de zorg op zich ” dat de medicatie ( 1 pilletje p.d.) tijdig in huis is, en  op tijd aan hem verstrekt wordt”, en mevrouw “ondersteunt” meneer.
“That’s it” , volgens de papieren, …. eh…. de  onontbeerlijke hulp bij wassen, aankleden, toiletbezoek, nachtzorg,  rolstoel duwen  enz enz, niet terug te vinden.
Terugkerende raad van Kees aan mij;  “zorg goed voor Uzelf mevrouw”  aarzel niet om hulp te vragen, daar zijn we voor.

optie 1. Leert  dat  dagopvang weinig te bieden heeft, misschien omdat Henk verwend is, je weet wel, 24/7  één op één opvang. Hij heeft ook wat specifieke problemen die extra zorg vragen , 2 zorgverleners op 25 patiënten? .  Maar al zou hij willen, er is een flinke wachtlijst.

“Lossen we op” zegt Kees, “doen we   een vrijwilliger thuis, een paar uurtje in de week. Roept U maar als U dat graag wilt”.  Maar zodrá ik roep blijkt na 6 weken  nóg niemand beschikbaar, nog tien wachtende voor me.
Maar Kees weet raad, een zorgkracht….. moet kunnen, zelfs beter wegens zijn lastige sanitaire probleem. Op welke middag zou ik dat willen?
Middag? In de middag slaapt Henk, dán heb ik geen hulp nodig.
’s morgens…..dát kan niet,  beroepskrachten zijn ’s morgens  op pad, mensen wassen, prikken, kousen aantrekken  en medicijnen uitdelen. Maar in de middag is dat klaar.

Zucht……  hij slaapt de laatste tijd vaak al in de ochtend een uurtje op de bank, dan moeten we maar wat proberen te schuiven
Dan maar van 1 tot 3 drie uur  Kees ?  Maar nu zegt Kees, ” éérst maar eens vragen óf er wel een beroepskracht beschikbaar is, dat is  blijkbaar ineens niet meer zeker.   Aanvragen als er niemand voor handen is heeft geen zin…… “zegt Kees…….!
Hulp vragen moet blijkbaar wél in de zorg passen.

Tja,  ik vraag me ondertussen  af of welke hulp  dan ook vragen zin heeft, heel veel blabla over wat er allemaal mogelijk is maar zodra áls je ergens om vraagt is de hulp niet voorhanden,  zijn er wachtlijsten  en is er niéts te regelen op tijden waar ik het meest mee geholpen zou zijn, in de ochtend, en bijv. af en toe in de nacht want 2 tot 4 x p.n. zorg verlenen is niet niks.
Ik red me overdag aardig  met hem,  maar na een paar slechte nachten (en die zijn er nogal vaak) is m’n geduld wel eens op!
Maar…..,  nachthulp kan uitsluitend als de levensverwachting niet meer dan een week of zes is.

Ja, ja Kees, zeg het maar, “ik moet goed voor mezelf zorgen”, én voor hem, want de “papieren” zorg zal het (g)een zorg zijn, Ik begrijp dat zinnetje ineens helemaal! Nog niets gehoord van Kees over beschikbaarheid…….

 

O, o, je vaar

Ja zeker, de ooievaars groeien goed én ik kreeg weer een filmpje van mijn “meneer ooievaar” . Kan ik natuurlijk pats boem filmpje erin gooien maar zo makkelijk komen jullie er niet vanaf. je kent me, altijd bezig iets aan gerelateerde educatie te doen.

Als ” de ooievaar geweest is” is het tijd voor beschuit met muisjes, je weet wel, van die knalharde met suiker omhulde  anijszaadjes  die je, als je een beetje pech hebt, een vulling kunnen kosten.
En nee, de roze en blauwe muisjes zijn nog niet “in de picture” bij de  gender neutrale  lobby, is een kwestie van tijd natuurlijk. Dan zijn er wel de witte muisjes waarmee nu zowel de roze als de blauwe muisje gemengd worden  maar ja,  witte muisjes …. je kunt er op wachten hé, zó superieur!

Ja natuurlijk worden in het ooievaarsnest ook  muisjes gegeten, alleen  weten ooievaars weinig raad met beschuit, zie je het voor je met die lange snavels?
Maar een lekker muisje is niet te versmaden.
Nee dit lugubere plaatje heb ik niet zelf gemaakt het stond zonder naam op het internet dus ik hoop er maar het beste van. Maar ik dwaal af ……

Waarom muisjes, muisjes heten

Het is niet precies duidelijk hoe de traditie van beschuit met muisjes precies is ontstaan, maar het is vandaag de dag niet meer weg te denken! Maar waarom worden muisjes eigenlijk muisjes genoemd? Over de oorsprong van de naam muisjes is niet iedereen het eens. Sommigen geloven dat het staartje aan de vorm van het in suiker gehulde anijszaadje tot de naam heeft geleid. Anderen geloven dat het komt van de vruchtbaarheid van de muis. De laatste verklaring van de naam zou goed passen bij de betekenis van muisjes; muisjes zouden namelijk staan voor vruchtbaarheid. Van oudsher worden aan anijszaadjes geneeskrachtige eigenschappen toegeschreven. Zo zou het goed zijn voor een zwangere vrouw om anijs te eten omdat het goed zou zijn voor de productie van moedermelk. Daarnaast zou het ervoor zorgen dat de baarmoeder na de geboorte snel weer in de oorspronkelijk staat zou terugkomen.

Nee dit verhaal heb ik niet zelf bedacht,  gewoon gegapt van deze site. Beter goed gegapt  dan slecht geschreven.
Maar het ooievaarsfilmpje heb ik eerlijk gekregen  en daar mogen jullie weer van meegenieten. Ik heb geen idee waar vader ooievaar mee aan komt vliegen, hij legt iets netjes in het nest, zal geen beschuit met muisjes zijn dat is wel zeker.

echte beesten

Jáá..haaaaa, natuurlijk waren er ook echte dieren hoor en zo af en toe kwam er zelfs wel een dier op de foto, ja heus hoor!
Maar of het nou helemáál de vergelijking met een fotosite kan doorstaan…? Bij mij ligt zo’n ijsbeer dan in het water met een grote plastic emmer te bakkeleien  en is z’n kop niet te zien……


Nog maar een keer afdrukken eh…. té laat! Ik hoorde het beest in de emmer heel duidelijk  “nana nanana” zingen terwijl hij in de dekking van de rotsen verdwijnt. Ach, perfecte foto’s ….? Zó saai!


Eén van z’n broeders, ( kan ook een zuster geweest zijn) is zo attent even niet op ons te letten omdat hij jeuk aan z’n grote teen heeft, maar ja, dán zie je z’n ogen weer niet..


De olifanten dan maar?


Er staat er één best wel dichtbij, maar in het groepje erachter  heeft tot grote pret  van de kleintjes  één olifant hoge nood en  gooit tegelijkertijd de  brandslag open én staat te keutelen, ik kan je verzekeren dat het formaat behóórlijk afwijkt van de gemiddelde muizenkeutel. Maar  laten we het netjes houden, er borrelen nog  genoeg vreemde gedachten bij me op als ik deze olifant zie staan.


Zie je, ja daar in die kooi  van metalen binten, alsof hij in de garage op de brug  moet voor een beurt.
“Olifant moet zeker olie verversen” mompel ik voor me uit. Maar als het dier even later langs loopt  lijkt er aan zijn slagtanden “gesleuteld” te zijn.  Er zitten per slagtand twee brede metalen ringen om, was misschien slechte  smoelen smit? Of is het ijdelheid en moeten we het zien als een paar armbanden die bij gebrek aan armen om de slagtanden gedragen worden? Wie het weet mag het zeggen.


In een wand is onder een afdakje gelegenheid tot “educatie” in grote glazen bollen zien we miniatuur olifantjes in alle stadia van hun leven en dus ook……


Precies, hoe worden kleine olifantjes  gemaakt, en laat de ondertussen 5 jarige  Lévi zich nou net het hooft breken over hoe  baby’s in de moeders buik komen. Hij heeft er de hele week al vragen over gesteld, en weet dat er o.a. ook een soort knuffelen  voor nodig is.  En dat je elkaar héél lief moet vinden Leergierig jochie en we moesten natuurlijk allemaal komen kijken zodat hij zijn verhaal aanschouwelijk kon vertellen.
Ik zéi het toch, seksuele voorlichting? Fluitje van een olifant cent.

Vorige Oudere items