pluisje blazen

Na het zien van mijn mislukte poging om een pluizen bol weg te blazen dachten jullie natuurlijk; “die blaast binnenkort de kraaienmars”. Je hebt nou eenmaal een beetje adem nodig om in leven te blijven.
Maar niks hoor, onkruid vergaat niet en  na een week goed op de inhalator letten  zou ik eventueel wel weer “in de bus kunnen kunnen blazen” maar gelukkig hoef ik niet met de bus weg.
Had natuurlijk nog echt een probleem kunnen worden als ik in de auto aangehouden zou worden om even voor oom agent “te blazen” maar dat deed zich gelukkig niet voor.

Ondertussen is Inge weer terug van vakantie en die wilde wel even zien of moeders nu wél een pluizen bol weg kon blazen, ja, ja,  Inge wil nog wel eens verwijzen naar artsen en zo maar daar heb ik minder mee.
Gelukkig blies ik dit keer de bol vrij makkelijk aan flarden toen we er aan het begin van een wandeling één tegen kwamen.
Pas later dacht ik er aan om er even een filmpje van te maken, maar tóen hadden we er al een flinke tippel op zitten en lukte het minder goed….. !
Mwah… als blaasactie dus minder maar  volgens mij straal ik wél uit dat de aanwezigheid van dochterlief me goed doet…. toch?

Advertenties

geen kaarsjes

Als Henk  deze maand 83 wordt kan hij misschien niet op mij rekenen om al die kaarsjes uit te blazen,
Dat  ontdekten we van de week tijdens die leuke wandeling.
Nee nee, ik sta op de foto niet  in de houding het volkslied te oefenen al lijkt het daar wel een beetje op!
Ik zou het niet in m’n hoofd halen, het volkslied blijkt tegenwoordig ook in de categorie “kwetsend”te vallen, zoals de vlag soms als provocerend aangemerkt wordt, maar daar wilde  ik het niet over hebben.
Nee het zat zo,  er stond een uitgebloeide paardenbloem en tja…. dan komt het kind weer in me boven en wil ik tegen dat bolletje sporen blazen, kijk maar…..
Het bolletje sporen valt een beetje weg tegen dat lichte overhemd, maar het is nog compleet. Dat is het na drie keer stevig blazen nog stééds, wat een eigenwijze  paardenbloem, die wil zich blijkbaar niet voortplanten denk ik nog. Maar als Ruud’s lief één keer tegen het bolletje blaast vliegen de pluizen alle kanten uit. kunst… nadat ik ze al los gewrikt heb maar  dan valt het dubbeltje.

Ik gebruik al jaren Pulmicort, een inhalator die een ontstekingsremmer bevat,   In de bijsluiter staat;
Het is belangrijk dat u Pulmicort Turbuhaler blijft gebruiken. Ook al voelt u geen direct resultaat. Pulmicort Turbuhaler werkt alleen als het langere tijd iedere dag gebruikt wordt.”

Het vervelende is alleen  dat  de inhalator altijd nét iets eerder leeg, of bijna leeg, is dan het rode vakje aangeeft. Daardoor krijg ik de laatste weken niet, of niet voldoende, werkzame stoffen binnen waardoor de beschermende werking verloren gaat. Als ik er aan dénk trek ik ruim van te voren de dop er even af om te zien of het rode vlakje er al aan komt, maar ja, dat vergeet ik ook nét zo makkelijk, het zou ook niet nodig moeten zijn.

De apotheker bestrijdt dat er  minder in de inhalator zit dan aangegeven, maar onze kleinzoon heeft jarenlang dezelfde inhalator gebruikt en had dezelfde problemen die je aanvankelijk niet opmerkt omdat het zo geleidelijk gaat. Ik merk het pas wanneer ik me licht grieperig ga voelen en meer ga kuchen, maar ja, dan is het al te laat en is de opgebouwde bescherming grotendeels weg.  En natuurlijk past  wat kortademig zijn dan ook in het plaatje, vooral als we een stevige wandeling maken, zelfs als ik de rolstoel niet hoef te duwen blijkt dus. .

Bij alle hilariteit die het gaf dat ik het spul niet weggeblazen kreeg was er toch even die waarschuwing dat ik niet zonder het spul kan.  Bij thuiskomst dus snel de inhalator nagekeken en jawel, die stond  nét in het rode vak.
Het zóu dus nog geen klachten mogen geven maar dat dóet het wel.
De nieuwe inhalator is gelukkig in huis, met een béétje geluk kan ik over een paar weken Henk tóch nog helpen met al die kaarsjes uit blazen.
Maar eh …. wie herkent het probleem?

beste stuurman…

Het spreekwoord zegt  ” de beste stuurlui staan aan wal”, maar aan de “wal” bij de Vliet stonden alleen Henk en ik in gezelschap van dochter Inge.  En wij stonden te kijken náár een man die best  wel tot  de groep “beste stuurlui”  zal  behoren.


Op de meeste plaatsen is de Vliet niet breder dan hier te zien is, ruim voldoende voor deze 4 pers. roeiboot mét stuurman, zelfs als ze zouden willen keren kán dat, daar hoef je geen heel bijzondere stuurman voor in de boot te hebben.

Maar er is ook een stukje waar de Vliet iets breder is, er is een soort kom die voor een ophaalbruggetje ligt om in het Rijswijkse haventje te kunnen komen (wat volgens mij maar heel zelden voor komt)


En daar bleven we even kijken toen er een groot gevaarte aankwam dat getrokken werd door een “duwboot”! Ja wél,  de duwboot stond in zijn achteruit  en sleepte zijn vracht mee. Vlak bij de draaibrug ging ineens de vaart eruit en vroegen wij ons af of de vracht afgemeerd zou worden in de kom of, maar dat leek best wel lastig, het hele spul gekeerd zou worden zodat de duwboot ook echt duwend verder kon.
Het werd het laatste.

 

 

Op het oog volkomen moeiteloos werd met twee keer steken alles in de krappe ruimte gedraaid, een stuk meerpaal bekort de draairuimte  ook nog een beetje. Ik dacht natuurlijk net even te laat aan een stukje filmen, het schip lag toen al dwars op de Vliet.
De vieze diesel stank was wel even een minpuntje!

 

 

slokje?

Hoewel ik zelf zelden wijn drink mag Henk graag een wit wijntje drinken bij het avond eten.  Omdat je  jezelf tegenwoordig bij álles  dat je koopt af moet vragen of het wel met zorg voor het milieu  op de plank terecht is gekomen zocht ik het even na  toen ik een plank vol wijn zag met de vreemde naam “runner duck”.
Een Zuid-Afrikaanse wijn in rood rose en wit , en ja hoor, het  is milieuvriendelijk.

Op het internet vind ik;

Op de Zuid-Afrikaanse wijngaard Vergenoegd hebben ze een zeer effectieve oplossing voor het beschermen van ontluikende wijnranken: Runner Ducks.

Eendenparade in wijngaard

Elke ochtend en avond gaan 1.070 Runners eenden naar hun werk in de gaard om zich daar te goed te doen aan slakken en insecten die schadelijk zijn voor het verbouwen van wijn. Onder andere door de inzet van dit waggelende personeel draagt Vergenoegd met trots een WWF biodiversiteit certificering.

 

Het moet ondertussen zelfs een toeristische attractie zijn en als ik dit filmpje zie kán ik me er iets bij voorstellen. Gekocht heb ik de wijn toch maar niet, Henk is nogal gehecht aan zijn Pinot Grigio.  Waarom moet ik nou ineens aan allemaal aanstormende grote gele Pino’s denken?

broodje aap?

Ik kom  nog even terug op dat, naar mijn idee,  schandalig dure broodje kroket bij de keukenhof. Het toeval wil dat we van de week onderweg door honger overvallen werden toen we  in de buurt waren van station Voorburg. Daar staat  al jarenlang een bescheiden snackpaleisje waar je ook best even gezellig  kunt zitten.
Een broodje kroket was er gelukkig  geen € 4,25 , maar rond de €2,50 ( ik weet het niet precies meer) Voor 2 koppen soep, een broodje halfom, broodje kroket en een beker melk waren we onder de €15, 00 klaar.
Maar terwijl we zaten te eten zag ik deze prijslijst hangen…. uit 1957 …


De kroket werd nog als croquet geschreven dus mocht wat kosten. Ik herinner me dat je in die tijd inderdaad maar 25 cent betaalde voor zowel een  zak patat  als voor een croquet. Voor 15 cent had je er dus ook een broodje bij   en was daarmee één van de goedkoopste belegde broodjes. Ja, ja,  ja, we verdienen nu natuurlijk meer maar  toch wil ik wel eens uitrekenen hoe dat verhoudingsgewijs ligt.

In het jaar dat wij trouwden ( 1961 dus ietsje later dan 1957)  verdiende Henk, als ik me goed herinner, nog een weeksalaris van nog net geen  Fl. 100, 00 (netto) per week ( FL. 400,00 p.m.), in zo’n knisperend zakje weet je wel.
Hoeveel  broodjes croquet konden we daarvan kopen in die tijd…. , ik ben geen rekenwonder dus ik doe het simpel.
Voor  4 gulden kon ik dus 10 broodjes croquet kopen….
Voor  40 gulden – 100 broodjes, en voor 400 gulden kreeg ik 1000 broodjes croquet.

Laat ik er nu even vanuit gaan dat we alleen AOW hebben, Henk stond uiteindelijk  destijds ook nog onder aan de ladder, dat is netto tussen de €1,400 en € 1.500 p.m. !
Voor € 42,50 kan ik  10 broodjes kroket kopen
Voor € 425,– kan ik 100 broodjes kroket kopen
Voor 1000 broodjes heb ik 4250 Euro nodig, dat gaat dus niet lukken, met zo rond de 350 broodjes kroket is een maand AOW op.

Ga ik van de snackbar prijs uit kom ik óók niet aan de 1000 broodjes maar kom ik in de buurt van de 500, nog altijd de helft minder waar voor m’n geld dan rond 1957, althans waar het een broodje kroket betreft.
Ik maakte al eens eerder een logje over bijv. eieren die nou juist nú belachelijk goedkoop zijn vergeleken bij vroeger, toen rond de 0,20 cent in guldens, voor het zelfde bedrag in Euro;s  koop je tegenwoordig ook een eitje,  dáár betalen de kippen dan een een hoge prijs voor.

 

ik heb nog nooit

Dan kom ik aan 10 dingen die ik nooit gedaan heb, en dat zal meer dan waarschijnlijk ook wel zo blijven.

Gespijbeld–  Ik was gewoon zó’n braaf kind
geskydived- als ik had móeten vliegen zou ik vleugels hebben
een beugel gehad– dat was in de 40/50  nog niet heel gangbaar.
een tattoo laten zetten, ik  ben zélf een plaatje… toch?
mijn haar geverfd- daar knap ik ook al niet van op.
karaoke gezongen-  dat doe ik mijn medemensen niet aan.
geziplined- ik moest opzoeken wat dat is, dat zegt wel genoeg.
een celebrity ontmoet– Sinterklaas zal vast niet meetellen.
een tv debuut gemaakt – daar zit volgens mij niemand op te wachten
een cruise gemaakt- heilig ontzag voor zeeziekte, de oversteek naar de waddeneilanden is de max.

Maar natuurlijk is er ook wel iets te vertellen over de dingen die wél gedaan heb.

Iets gebroken-
een sleutelbeen, een vinger en div tenen, matten, trapjes en hekjes blijven lastig
in een limo gezeten-
vroeger, bij bruiloften/begrafenissen, volgens mijn vader zat je in de eerste limo altijd fout
een massage gehad-
zo heerlijk, altijd een combi met de sauna of  beautysalon.
paard gereden-
ooit in Spanje in de bergen  en een blauwe maandag op les, paarden zijn érrug groot.
een kind gebaard-
twee keer , zo iets moois wat zou ik dát graag nog eens doen!
gezwommen in zee-
al moet je zwemmen niet al te letterlijk nemen, de zee blijft gevaarlijk
een concert bijgewoond-
popconcert bleef eenmalig, wat een bak herrie, klassiek bevalt beter als concert.
gedoken-
Als je voorover van de kant plat op je buik vallen duiken mag noemen dan hé!
sushi gegeten-
Niet in een restaurant maar op een feestje zelfgemaakte , mwah……
gevlogen-
de laatste keer zo’n 30 jaar geleden, ik zeg, niet meer doen zonder vleugels
gekampeerd-
in Nederland en daar is het meer  kramperen, en vakantie is al niet leuk
buiten de EU gereisd
er was nog geen  EU  toen ik een paar Europese landen “meenam”
in een ambulance gelegen-
1x, na een fiets val als kind, kwam bij in de wagen, weet nog, lag zó lekker warm
iets laten piercen-
mijn oorlellen, kreeg na een week pan heet water over me heen. bij de kleren uittrekken ging het zweer oorbelletje mee, is er nooit meer ingekomen, heb geen oorbellenhoofd.

sprookjesbos

Hebben we allemaal wel eens, loop je in een (stukje) bos en zie je  in de bomen van álles dat niets met bomen te maken heeft.  Een prehistorische meterslange mier met verscheurende kaken,  want mieren waren in de prehistorie natuurlijk óók geen kleine jongens. |


De onderkant van de bomen  lijken soms op uit de kluiten gewassen poten van prehistorische  loopvogels met grove tenen. Of poten van de voorgangers van onze olifanten, nijlpaarden, neushoorns en noem maar op!

 

Het lijkt allemaal sprookjesachtig, die lange rijen bomen in elkaars verlengde met allemaal verschillende “voeten”. Niets aan de hand zou je zeggen, gewoon van genieten.
Totdat er…… als tegenwoordig wel vaker voorkomt…., een uitgestorven gewaande soort niet écht uitgestorven blijkt  te zijn en een “arbor-saurus” zich vlak voor ons opmaakt voor de aanval. Als een getergde stier  staat hij trappelend in de startblokken  en we begrijpen de boodschap, wegwezen!!!! Sorry, we hebben dus niet gewacht tot de “arbor saurus” helemáál in beeld was.


met dank aan Liesbeth (villasapho) voor de uitleg over de  “gallery”.

Vorige Oudere items