Nederland fietsland

Oeps, vergeten op knopje publiceren te drukken gisteravond

Wat een uitnodigend zonnetje vandaag, gelukkig is Henk weer zover opgeknapt dat hij wel weer mee naar buiten wil. De  laatste 2 dagen nog niet zo van harte maar vandaag konden we weer echt even de deur uit.
Zie je toch net even meer dan boven een legpuzzel, o.a. dat fietsend Nederland zich soms op vreemdsoortige fietsen voortbeweegt, met kratjes vóór-of achterop, met halve bakkerskarren en met kinderzit-tandems enz enz.
Ach iedereen kent ze wel, daar hoef ik geen foto van te maken. Maar  bij de fietsenmaker op de hoek zie ik deze fiets……


Een langgerekte fiets  met een vreemde, ronde metalen koker  ergens tussen het frame en de hééél  lange bagagedrager….!
Lijkt me geen bloemenvaas want er zit een gaatje in de bodem.
En de bloemtjes die vaak om het stuur of het mandje zitten zijn neppers dus is een vaas op de fiets ook niet nodig. Een beetje vreemde houder voor een accu misschien?
Vanmorgen zag ik de fietsenmaker de fietsen buiten zetten en dan vráág ik natuurlijk even wat het is. Wat denk je…..?
Een paraplubak, voor op de fiéts……!!!!!
Alsof je in Nederland op de fiets een paraplu kunt vasthouden onder het rijden.
Nou ja misschien nog handig om een paraplu bij je hebben “als wapen” als je griezels tegenkomt zoals Anneke van de week overkwam, Dan steek je die paraplu ff tussen de spaken van de griezel.

O ja, ik zag óók nog een fiets met een identiteitscrisis….
…………”ik bén geen fiets, ik ben een crossmotor ”


En  de fiets van  iemand  die op z’n  geld zit pik ik er natuurlijk zó tussenuit!

 

er omheen vieren

Ja ook het kerstwens filmpje maken gebeurde om Henk heen, dat liep wel eens mis natuurlijk zoals in het vorige logje al zichtbaar was. Jammer dat hém het plezier ontging, hij zat onverstoorbaar te snoepen van de mini marsjes (had ik al gezegd dat hij altijd honger heeft) terwijl ik met Inge samen probeerde van wat karton en groen plakplastic een kerstboom te maken.

Na de opnames van die dag vond ik mijn hooft niet genoeg op de onderste bal van een piek lijken en de tekst had ik graag wat meer houvast voor op de laptop die toch buiten beeld bleef. Ook  opname dag 2 met Ruud draaide Henk overal omheen , dat hij de tekst wilde bij wijzen op het scherm  was prima, dan kon hij niet door het beeld lopen was het idee, maar zijn vinger zakt af naar het toetsen bord en dan zie ik ineens…………………
;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;

Het is heel jammer dat ik geen bloopers meer aan elkaar kan plakken in you tube want zo kan ik nog wel even doorgaan, alleen al aan haperingen of versprekingen van mij,  maar ja, 8 filmpjes neerzetten is ook weer zowat.

Het werden rustige kerstdagen om Henk heen. Hij is  er wel, maar maakt niet de indruk dat hij iets meekrijgt van de kerst, ondanks de kerstversiering.
De eerste kerstdag was hij óp na de douche, aankleden en ontbijten en viel op de bank in slaap tot half 11. Daarna toch maar even een kleine wandeling maar het weer was niet heel geweldig dus snel weer terug. Het eten smaakt hem nog steeds prima en de lunch ging er dan ook goed in. We luisteren en kijken wat muziek en dan is hij weer moe en slaapt tot half 5 op de bank.

Het kerstdiner wordt door Inge en haar lief als ze hierheen komen afgehaald bij de chinees, zo lief. Geen echt kerstdiner natuurlijk maar wel heel makkelijk en Henk zijn lievelingskostje.
Gourmetten is geen optie meer, dat is téveel opletten  of hij geen rauw vlees in zijn mond steekt, of met zijn handen aan de hete plaat komt want hoe traag hij ook kan zijn, soms is hij daar heel snel in. Chinees gaat prima als we helpen met opscheppen want hij hoeft gelukkig (nog) niet gevoerd te worden, al gebruikt hij vork, lepel en mes  allemaal door elkaar en meestal niet zoals het hoort, mwah, dat boeit niemand, we zitten niet in het Ritz toch?

Sint moet nu écht weg

Ja Sinterklaas moet nu écht het land uit hoor dus ik maak nog even snel een logje  over zijn onverwachte en warme optreden hier.
Ik kom langzaam weer in mijn gewone doen. Liep wél  iets achter met overal bij lezen, tja, er waren ook méér lezers dan anders, sommige was ik een beetje uit het oog verloren  en anderen deden zelfs spontaan mee zonder hier vaste  lezer te zijn, hadden alleen maar een warm en meevoelend hart.

Natuurlijk laat ik nog even zien wat er uit al die pakjes kwam, dat was écht te gek. Het is écht té veel, ik vond die zaterdag pakjes al té gek maar dit allemaal kijk nou……..


Twee geweldige  van Haasteren legpuzzels , als je me érgens een lol mee doet!!! Veel smulwerk, van kunstig versierde chocolade letters, tot smeltende marsepein en van heerlijke Japanse mix tot roomboter kerststol, mjammie…., ik heb gelukkig géén weegschaal in huis! Ik kreeg het er allemaal een beetje benauwd van maar gelukkig is er geurige eucalyptus douche yel om me weer lucht te geven, zó lekker!
Met het zwarte tasje kan ik me in de salon van Annemarie zelfs 2x laten verwennen en met het klein doorzichtig groene tasje mag ik een aantal weken een mooi boeket bloemen halen. Een open haardblok gaat zorgen dat  alle warmte van deze week nog langer kan blijven hangen. De twee prachtige kerstengelen staan  symbool voor al die beschermengelen die een oogje op ons houden, dat kan gewoon niet anders.
Oeps, de mooie roos vergeten maar daar is gelukkig ook nog een foto van….


O ja, en de kattensnoepjes die ik Beau al voor een deel heb gegeven, hij eet mijn vingers er bijna bij op, Henk vond ze er zó appetijtelijk uitzien dat hij ze zélf in zijn mond wilde steken toen ik hem vroeg  ze aan Beau te geven.
En dan nog de letters voor mijn hulptroepen die deels al weg zijn. Had ik  iedereen al een héél dikke kus gegeven ….. bij deze rechts  X links X rechts X.

Op Henk had het natuurlijk wel énig effect, vrijdag  was hij alleen maar heel moe en sliep veel maar vannacht was hij voor het eerst in weken toch weer een beetje onrustig. Het duurt bij hem gewoon langer eer de invloed van gebeurtenissen zichtbaar wordt. Ook vandaag nog wel onrustig en hallucinerend. Maar overwegend toch  nog te doen, de kalmerende pilletjes, waar ik echt heel zuinig mee om ga hoefden er niet aan te pas te komen. Echt deze verrassende warme actie was het méér dan waard.
Oeps…. nog meer vergeten. Een theater bon ( had ik in het zwarte tasje gestopt om niet zoek te raken) en een CD van Willy Nelson die natuurlijk al in de CD speler zat .
Om het helemaal in mijn stijl af te maken had Inge er ook nog het restant van de rol “politiek incorrect’ inpakpapier bij gedaan.             

  Jullie zijn  kanjers.

hij kwam….

De Sint moet als menselijk  wezen
het doen met één lichaam, één geest
om  zich niet uit de naad te gaan racen
is hij woensdag al bij ons geweest

Tot zover het dichten dit keer, maar natuurlijk ga ik nog even terugkijken op deze 5 december. “Bij ons” is een beetje vrije interpretatie  want Sint bezocht uiteraard  het huis waar Amber en Levi wonen. Wij waren daar niet lijfelijk aanwezig maar   via skype toch  “aanwezig”.

Helaas kon onze “opa-Piet” zich dit jaar niet tijdig vrijmaken maar er was, via,via,  uit de “bekenden kring” een  vervang Piet geregeld.
Die Piet  had zelfs geen schminkbeurt nodig en bewees daar mee o.a. iets dat ik  al wist.
Er zijn gelukkig nog héél veel “niet witte” mensen die  zich met liefde in de rol van zwarte Piet inleven zonder daar een probleem in te zien.
Het bewees nóg iets. Deze Piet kende de kinderen én de familie niet of nauwelijks en dat maakte toch dat de “twee eenheid” van Sint en Piet daar wat onder te lijden had. Onze “Opa Piet” had  vorige jaren duidelijk meer interactie zowel met Sint áls met de kinderen en de familie.

Onherkenbare ” bekende Pieten” zijn gewoon  de ziel van het feest in de huiskamer. Oke, in de loop der jaren wáren er veranderingen maar die waren altijd gericht op het kind door veranderende pedagogische inzichten. Zwarte Piet moest minder  een boeman worden, de roe verdween, en er gingen géén kinderen meer in de zak.
Dat is goed gelukt want ondertussen heeft de zak niets afschrikwekkends meer en Amber kroop er vrijwillig in. Geloof me ze is het echt  maar ja dit was foto’s maken met hindernissen.
De huidige veranderingen worden niét in het belang van kind doorgevoerd maar slechts  door, en voor, een klein groepje  volwassen (vermeende)  belanghebbende, aangevuld met wat mensen die, ongetwijfeld  met de beste bedoelingen, toch een beetje “Roomser dan de Paus” zijn.
Gelukkig werd het  al met al  “bij ons” tóch een leuke avond, waarvoor Sint van hieruit tijdig ook wat cadeautjes en gedichten in de zak gestopt had. Sinterklaas vergat ons zéker  ook niet.
Na alle verwennerij van de laatste weken hoor je mij niet klagen en zwaai ik Sinterklaas en zwarte Piet nu moe maar voldaan uit.

                   Dag Sinterklaas, tót volgend jaar!

inééns was het er…

Zit ik in het vorige  logje zwaar te simmen over het ontbreken van  de enige echte  Sinterklaas sfeer……  word ik vandaag van alle kanten op mijn wenken bediend. Op de markt waar ik  al vroeg boodschappen doe speelt het draaiorgel oude  Sinterklaas deuntjes.
In de “oma app  komt een filmpje binnen van Levi en Amber  die  het welkomstlied oefenen.

De gewraakte zwarte Piet komt niet in het moderne  liedje voor maar wat moet ik nou toch denken  van “zwaai je billen heen en weer” om een oude bisschop welkom te heten…ik wéét het niet!
Later krijg ik foto’s van het span dat klaar is om naar de intocht te gaan kijken.
Wij gaan niet mee, de grote menigte  wordt voor Henk veel te druk.  Die slaapt trouwens alweer op de bank om bij te komen van douche en ontbijt.
Ook in Zoetermeer laat, net als in veel kleinere gemeenten,  ” zwarte Piet ” zich nog uit vrije wil zwartmaken. Met hier en daar een verdwaalde roetveeg piet.
Als de verhoudingen  voor/tegen 70/30 % liggen  is dat misschien een oplossing. 7 van de 10 zwart en  3 van 10 roetveeg, die hebben gewoon nog niet vaak  een ritje schoorsteen gedaan en zo blijft de echte zwarte Piet bestaan en kunnen opa’s, buurmannen, ooms enz… hun belangrijke rol blijven spelen in de familie. Probleem opgelost.

De sfeer sluipt er al langzaam in en als Henk wakker is maken we samen nog even een rondje dorp waar het draaiorgel er nog rustig op los slingert.
Bij thuiskomst is de post geweest…. oeps…. een pakje? Een brievenbus pakje in rood Sinterklaas papier, vast voor de buren.
Ik draai het om maar nee hoor, er staat écht “aan de Heer en mevr. Rietepietz. Er is een enveloppe op het pakje  geplakt en daar staat op “niet open maken voordat ook het tweede pakje er is”  en ook nog “eerst de kaart lezen”.
Ik leg het pakje even op de fiets in de gang, zet de rolstoel binnen en net als ik de deur dicht wil doen rijdt er een post nl wagentje voor.
Is meestal voor de buren maar … nee hoor, de post overtreft zichzelf want daar is het tweede pakje óók al. In paars sinterklaas papier met dezelfde boodschap “pas open maken als het tweede pakje er ook is”.
Het moet niet gekker worden, Sint is maar nét van de boot gestapt in Scheveningen  en haast zich om bij ons 2 pakjes te brengen.  Je begrijpt, de Sinterklaas sfeer  laat zich  niet meer tegen te houden en overspoelt me! Ik voel en schud aan de pakjes, maak de enveloppe open en lees het gedicht dat er in geschreven staat.


Lieve Sinterklaas, wat lief dat U mij nu al met cadeautjes bedacht, ik geniet nog even van de verrassing, wacht nog  met uitpakken  want misschien bedoelde Sint wel dat het pas op zijn verjaardag open gemaakt mag worden. Misschien wel tegelijk met de Surprise sinterklaas viering die in logland  zal gebeuren.
Dan wacht ik natuurlijk keurig, draai de pakjes nog eens om en geniet verder van de echte Sinterklaas sfeer.
UP DATE

 

aan de rol

Ja hoor wij oudjes gingen  zó vaak aan de  rol dat het rollend materieel het welletjes vond. Toegegeven, we kochten 2 jaar geleden een 2dehands rolstoel en die behandelde ik misschien wel een beetje stiefmoederlijk. Liet hem soms buiten staan, weliswaar onder een smal afdakje maar toch!
Zwaaide hem  de auto in  én er weer uit en trok zijn armleggers wreed uit elkaar zodra zijn wielen de grond raakte. Gisteren trok hij het niet meer en brak…..

De éne  zijkant brak af en  dan moet je wat natuurlijk.  Op naar  de winkel waar we de oudgediende achterlieten “voor de onderdelen”, wat toch nog 10 euro korting opleverde, en naar huis gingen met een nieuwe beauty, echt nieuw dit keer op aandringen van Inge .
Ze had een haat/liefde verhouding met de oude stoel wegens de slechte handremmen en er was geen “kneus” met behalve gewone remmen ook  handremmen.
Handremmen zijn toch wel reuze handig als je van een hellende weg af loopt. Marion kon destijds wel de gewone remmen een klein beetje regelen in zo’n geval maar Henk snapt dat niet zo.
De nieuwe heeft geweldige handremmen en als extraatje kan ook de rug moeiteloos grotendeel ingeklapt worden wat minder ruimte in de auto vraagt. Inge kan nu zonder haar adem in te houden achterin naast de rolstoel zitten I

De kleine voorwielen zijn ook wat dikker , is prettig bij stoepje op stoepje af, en pas nu ik met de nieuwe stoel gereden heb merk ik dat de oude aan alle kanten zwabberde en rammelde de laatste tijd. Eind goed al goed toch?

een honderdjarige

De hele week hoor ik al op de radio  dat de éérste radio uitzending  deze maand honderd jaar geleden  een feit was. Dat ging meestal een beetje het éne oor in en het andere oor uit. Maar inééns viel het dubbeltje…. honderd jaar geleden toen waren de ouders van Henk en van mij al geboren, mijn moeder was de oudste en was van 1908.
Zij groeide dus nog op zónder radio  maar daar hebben we het eigenlijk nooit over gehad, vreemd toch?
Uiteindelijk was dat  ongeveer de situatie van onze kinderen  en de TV, onze kinderen hebben ouders die  kind waren toen er nog niet (of  nauwelijks) TV was. Maar daar hebben we het wel eens over.

Misschien was de radio tegen dat ik in ’42 geboren werd al zó gewoon dat ze niet beter meer wisten maar zó gewoon was die radio in die tijd nou ook weer niet. Aanvankelijk was er de  draadomroep van  de toenmalige P.T.T.
Dat werd radiodistributie genoemd en dat kan ik me nog wel  herinneren.
De grote knop waarmee je van 1 naar 2 kon schakelen draaide met een hard ratelend geluid. Als kind mocht ik daar natuurlijk niet aankomen wat ik uiteraard stiekem toch deed .

Het geluid kwam uit een kastje met een roostertje ervoor waarachter een luidspreker zat.

Ik was nog jong genoeg om soms “op te mogen blijven” , voor een programma als “negen heit de klok”  waarin als ik het goed heb, ook Snip en Snap optraden. En uiteraard hoorde ik de familie Doorsnee dat was misschien wel iets later, net als de radioquiz “mastklimmen”.
Later luisterde ik mee naar   hoorspelen zoals, de jeugd op eigen wieken, en Inspecteur Paul Vlaanderen.
Bij m’n ouders stond toen al een  tweedehands exemplaar van de  “buisradio”. Een uitdaging  voor mijn oudste broer die met een vriend  van de ambachtsschool samen  altijd probeerden het geleerde in de praktijk te brengen.

Na ons trouwen in   1961 luisterden we nog steeds Paul Vlaanderen maar toen op de draagbare radio die Henk al had voor we trouwden. Op batterijen  en helemaal met leer bekleed. Gekocht in zijn (relatief) rijke vrijgezellentijd want zo’n nieuwigheid was nog duur.
De arbeidsvitaminen, kleutertje luister  voor de kindjes, het kwam allemaal uit  dat kleine radiootje.


De latere ontwikkelingen gingen véél sneller, ook al net als bij de televisie maar wie ben ik om dat allemaal uit te kunnen leggen, daar  zijn prima sites voor toch?

Bij ons ging het niet zo héél snel, ergens in de jaren  ’70 kwam er een setje radio met platenspeler op een poot, losse boxen. Dat werd in de late jaren 80 opgevolgd door een setje tuner, versterker CD speler .

Dat zwarte setje staat er  nog steeds, alleen de CD speler is een keer vervangen.
Het staat er nu ongeveer   een derde deel van de honderd jaar dat er radio bestaat en Hanso Idzerda  de eerste radio uitzending verzorgde.
Boven zijn deur hing een bordje met daarop.;
“Brandt dit licht, dan koppen dicht.”
( het verhaal van zijn kleinzoon op deze site. )

.

Afbeelding

Vorige Oudere items