naar de bollen

Natuurlijk had vrijwel iedereen in de gaten dat  de foto’s op de Keukenhof gemaakt zijn>
Daar komen we zeker niet jaarlijks maar toen dochter en schoonzoon vroegen of we mee wilden zeiden we geen nee, zo vroeg in het seizoen is het nog niet zo erg druk.
O wacht, ik denk nu ineens aan een heel oud liedje van Louis Davids, grappige tekst dus ik zet de link, klik, er even bij voor de sfeer terwijl je “plaatjes kijkt.”.

Hoewel dus nog vroeg in het seizoen waren er  toch ook al veel tulpen in bloei. Opvallend veel erg grote soorten, soms bijna zo groot als een mannenhand.
Ach, men doet het natuurlijk niet voor het eerst. In perken waar veel laatbloeiers staan zet men er gewoon wat kleine vroeg bloeiers tussen zodat er tóch overal wat kleur te zien is.
Er zijn dit keer ook veel gemengde perken, echt plaatjes. Voordeel van “vroeg in de tijd”gaan is ook dat er veel hyacinten bloeien , die verspreiden hun heerlijke geur door het hele park.
Nadeel is misschien dat er nog weinig bloesem aan de bomen is en de rododendrons nog grotendeel groen zijn  maar… mooi groen is niet lelijk.
Sommige grasperken hebben “groene ” randen en verder is het éne groen het andere niet.

Al met al een paar heerlijke uurtje, gewoon fijn dat er wat handen meer zijn om de rolstoel te duwen en Henk aandacht te geven die geneigd is alleen maar stilletjes om zich heen te zitten kijken. De intree is best pittig als je er niet een hele dag  kunt verblijven, 18 Euro is geen kattenpis. Maar oke, alle  investeringen moeten natuurlijk in relatief korte tijd terugverdiend worden. Dat merk je ook als je iets zou willen eten, Een broodje kroket, aan een karretje, voor uit het vuistje, durft men € 4,25 voor te vragen. Doe dus net als Inge, in haar rugtasje zat wat “snelle hap” voor de lekkere trek.

Advertenties

raad het plaatje

We moesten  er even uit……we zochten ontspanning  bijvoorbeeld in een hangmat tussen twee bomen in de buurt van wuivende palmbomen en een wit zandstrandje…..


Een beetje prettig oord met misschien hier en daar een klein watervalletje over een rotsachtige hoogte…..


Maar ja, jullie kennen me, het moet ook wel iets vertrouwds hebben, leuke grachtenpandjes…….


en als het even kan ook iets als een Delfts blauwe Smurfachtige ……


We hebben het allemaal gevonden in een gebied  waar je niéts te zoeken hebt wanneer je alleen maar in zwart/wit kunt denken….. weet jij waar we  waren?

moet kunnen

Het is hier nog steeds druk met “de vakverdeling” maar omdat ik dan  toch ook regelmatig op Scheveningen moet zijn halen we daar even een frisse neus en een volle maag, moet kunnen hoor.
De volle maag  dit keer bij de Big Bel op de boulevard want de strandpaviljoens moeten nog opgebouwd worden.
Het is kwart over 11 dus dan bestellen we een lekker ontbijtje dat, zodra het onze slokdarm passeert, verandert in onze  lunch. Jawel hoor dat kan, alleen weten ze dat niet in de Big Bel.


Dat alle strandpaviljoens op tijd opgebouwd kunnen worden  wordt gegarandeerd, ook op het Noordelijke deel ( voorbij de pier) waar men de oude winkeltjes gesloopt heeft en de boel flink op de schop ging.


Er is nogal wat commotie over en als ik de bouw plaats zie kán ik me  voorstellen dat er twijfels zijn of alles op tijd klaar is voor het seizoen.


Het is nog een flinke puinhoop, alsof de boel niét een paar jaar geleden jarenlang overhoop lag.
Het Kurhaus, dat toch al amper te zien is door de bebouwing erom heen is ook al ingepakt.


En naast het Kurhaus is het  nieuwe Legoworld ook nog niet klaar  al staat er nu een gebouw.


Het zou me verbazen als dat deel van de boulevard aan het begin van het seizoen uit de rommel is. Het is  verbazingwekkend dat er ieder jaar wéér van alles op de schop moet en dat vinden blijkbaar meer mensen…..er worden soms  mensen  van verbazing uit hun laarzen geblazen. ………

 

eindelijk Escher?

Hé, he, eindelijk werk van Escher! Het meest bekend zijn natuurlijk zijn tekeningen, tja, die acht ik zo bekend dat ik er niet eens foto’s van heb gemaakt. Maar hij heeft dus óók dit soort werk gemaakt, ook dat spreekt me wel aan al is het niet direct een “normaal hoofd” .


Maar dan gaat het tóch weer fout en wordt mijn aandacht naar een ander hoofd getrokken. Dat andere hoofd is door een andere kunstenaar gemaakt , misschien wel heel knap gemaakt maar totaal niet op zijn plaats in dit mooie paleisje….kijk……


Het moet een kroonluchter voorstellen en in het hele gebouw hangen vervangende “kroonluchters”. De prachtige kroonluchters die zo mooi  bij het paleis pasten werden indertijd door  het koningshuis verhuisd toen het paleisje verkocht werd. net als de vloeren trouwens.
Tja en bij de opvattingen van  een  moderne kunstenaar  over een “kroonluchter” zie ik de bui al hangen……

Het zal best een knap staaltje werk zijn  maar past het aan dit plafond? Oke, deze plu is minder rampzalig dan dat doodshoofd maar wat moet ik denken van de “kroonluchter” in de kamer waar Emma gestorven is (als ik het goed onthouden heb)


Ja sorry, schot voor open doel natuurlijk,  dat móet de pijp zijn die Emma daar aan Maarten heeft gegeven. Of  heeft ze er  misschien toch een “zware pijp gerookt” in haar regentes periode. Af mannen, we houden het netjes… er is ook maar één pijp…
En ook de volgende kan geen genade vinden in mijn ogen…. wat dóet het beest daar aan het plafond?


De gastvrouw waar we mee spraken kon me vertellen dat er géén middenweg is, men vindt de lampen óf afschuwelijk, óf fantastisch…. ik hoor in het  afschuwelijke kamp  al zou de volgende, als ik even vergeet dat het een fles voorstelt, qua model nog wel genade kunnen vinden in mijn ogen.


En helemaal per ongeluk ( neem ik aan) lijkt de volgende simpele “ikea”lamp
nog heel wat. Er hangen twee spiegels tegenover elkaar waar tussen de lamp hangt,  het Droste-effect doet de rest.  Mwah…. tóch nog niet écht een kroonluchter.

bezoek voor Emma

Dan nu  even naar het begin van het bezoek aan het winterpaleisje van voormalig koningin Emma. Op de site had ik al gezien dat het oude gebouw maar beperkt rolstoelvriendelijk is. Dat begint al bij de ingang waarvoor je een klein “bordesje” op moet, drie treden die Henk nog best lopend kan overbruggen aan mijn arm, Ruud tilt de rolstoel dan wel even omhoog.
Ik hád vooraf kunnen bellen dan legt men een loopplank voor je uit.
Het lukt ook zo  prima en in de hal worden we verwelkomt door een kartonnen Emma in de prachtige donkergroene hal.


Ook dan komt Ruud goed van pas want de garderobe is in het souterrain, hij brengt onze jassen even naar beneden. Hoe dié trap er uit zag heb ik dus niet gezien maar  wel de trap naar de eerste etage . Een plaatje en speciaal voor Emma gemaakt toen zij er ging wonen.


Deze luxe trap ( die ik gelukkig niet schoon hoef te houden)  gaat niet verder dan de eerste etage, de majesteit had haar vertrekken beneden en op de eerste etage.

  Voor de tweede etage en de bedienden dáár nog boven vond de majesteit de  simpele trap voldoende.

 

 

 

 

 

Van bovenaf  gezien  doet het trappenhuis zelfs  wel iets denken aan een Escher tekening, dat zal een vooruitziende blik geweest zijn.
Maar de trap was niets voor ons,  er is een lift volgens de site. De afmetingen staan erbij, 103 X  84 cm  en als lift niet eens herkenbaar.
Verstopt achter nét zo’n mooie groene deur als alle anderen moet je de deur zelf open en dicht trekken aan een prachtige antieke deurknop.
Dan moeten eerst de voetsteunen van de rolstoel af waar Ruud na woensdag een stuk handiger in is geworden, en dan is het even persen/draaien/wringen om de rolstoel er zo in te zetten dat ik er met wat geluk ook weer uit kan.

Ja wéér een slechte foto, de lift bewoog 😉 maar het is wél te zien dat we “als haringen in een ton zitten”. Beter iets dan niets natuurlijk en het personeel was heel attent.Wat maar goed is want er zit een heel zware dranger op de deur zodat je niet én de deur kunt open houden én de rolstoel naar binnen wringen.
Je maakt nog eens iets mee en er valt altijd wel iets te lachen, wat wil een mens nog meer.
Eh…. Tekeningen van Escher….? Oeps, dat kan nog net, in de lift was behalve een spiegelwand óók een wandje “Escher” door de spiegel zelfs 2, als dát niet woekeren met de ruimte is!!!

op stap geweest

In de winter is buiten wandelen iets minder een optie dus als Ruud  vraagt of we meegaan naar het Eschermuseum zeggen wij geen nee!
Het museum is gevestigd in het voormalige winterpaleisje van koningin Emma aan het Lange voorhout in Den Haag. Het “paleisje” alléén al is een bezoekje zeker waard dus, je voelt de bui al hangen, dat worden weer meerdere logjes waarschijnlijk over van álles behalve het werk van Escher.
Bij het begin beginnen is blijkbaar niet zo mijn stijl want  ik neem jullie meteen mee naar de tweede etage waar je “van alles kunt doen…” en soms al gedaan hebt zonder dat je het in de gaten hebt. Kijk nou in dat schilderij…. zijn dat  Ruud en Henk niet die op een echte Eschermanier in een kubus geraakt zijn?


Escher  is de man van “de tekeningen die het oog bedriegen” onwijs knap  alleen is deze kubus dan weer niet van Escher …..


Evengoed is de kubus niet wat het lijkt al zit ik me  hieronder  ogenschijnlijk  suf te piekeren hoe ik eruit kan komen…..


Ja sorry, slechte foto, het glas van de kubus zal beslagen zijn;-)
In werkelijkheid is er geen sprake van een kubus en ik wil best even “poseren”om dat zichtbaar te maken……


Ik sta gewoon in een doorgang met links en rechts wat zwarte strepen op de muur. De rest van de strepen staan op een muur van het volgende vertrek…… maar die “nep”  zie je pas duidelijk als je vanuit een andere hoek een foto maakt…..

De grap met de mensen die in de linker hoek véél groter zijn dan in de rechterhoek is vrij bekend maar evengoed reuzeleuk om het te zien gebeuren als je van links naar rechts loopt, of omgekeerd.
Daar kun je een foto van laten maken (dat kost 5 euro als die foto wilt hebben) . Maar natuurlijk liet ik me niet in de hoek zetten, Henk  wás altijd net iets groter dan ik, maar ondertussen is dat omgekeerd. We grepen  de gelegenheid aan om een foto te maken waarbij we ( qua lengte)  het ideale echtpaar uitbeelden!


Het wás een klim voor Henk maar dan heb je ook wat nietwaar? Hij moet niet denken dat hij een vrije dag had. Want er moest óók nog een patroon ontworpen worden maar dat kon wel weer zittend, dat je niet denkt dat we die man afgebeuld hebben hé!  ……..

Het ontwerp kun je  via een @adres toegezonden krijgen. Ja helaas, ik scheep jullie  af met weinig Escher… misschien lukt het me een volgend logje beter….. of niet natuurlijk!

skyline

Kort geleden plaatste Aukje een logje met een prachtige foto van de skyline van Den Haag . De foto was genomen van een flinke afstand van de hoogste  gebouwen. Ik zei al een prachtige foto,  door de afstand en de  lange rij gelijkvormige huizen ervoor krijg ik op dié foto geen kromme tenen van die skyline.
Maar  wanneer ik langs de vijverberg op de tram sta te wachten  heb ik wél kromme tenen.
Die paar her en der neer gekwakte  totaal verschillende hoogbouw toestanden  doen afbreuk aan het statige en historische binnenhof.


Hoe heeft het in ’s hemelsnaam kunnen gebeuren dat boven het mooie Mauritshuis  een gebouw uitsteekt dat zelfs nog niet af lijkt te zijn.  In de volksmond het strijkijzer geheten en bij iedere storm  moeten er stukken omliggende wegen afgezet worden omdat er “dakplaten” vanaf waaien.
Waar het dak dan ook mag zitten  want eigenlijk lijkt het alsof de bovenkant van het gebouw een grote gapende  wond is die nog gehecht moet worden. ( jazeker, Rietepietz heeft weinig genade  met moderne architectuur)


Het gebouw met het groene koepeltje ervoor heeft,  voor zover ik weet, geen bijnaam  maar die twee puntdak hoogbouw flats wél! Een zó bekende naam dat ik iedereen nu als hoor roepen “de tieten van Den Haag”. De bovenste foto maakte ik vanmorgen en ik gunde mijn automatje de tijd om scherp te stellen.
Dat ik dat blijkbaar vaak  niét doe blijkt op de onderste  foto die ik van de zomer op een prachtig zonnige dag maakte. Maar die keer had ik een gunstige standplaats zodat duidelijk te zien is  hoe lelijk de boel boven het Mauritshuis , en het torentje van Rutte, uitsteekt.


Het gebeurt regelmatig dat we vanaf Scheveningen via de Raamweg  richting snelweg rijden, en ook dan is de skyline te zien en ontlokt Henk telkens weer de vraag ; ” wat zijn ze daar aan het bouwen, het  schiet maar niet op want het dak is nog steeds niet af. En eigenlijk kan ik hem geen ongelijk geven, het lijkt inderdaad alsof de gebouwen niet af zijn en er nog aan gewerkt wordt.
Jammer, jammer, jammer! Nou ja, ik heb er geen verstand van moet je maar denken!

Vorige Oudere items