Nou já zeg!!!

Ja ja, een keurig behangen muurtje was de bedoeling…… maar kijk nóu eens wat er gebeurde toen we even niet keken…..

Levi had de enige juiste woorden, hij vond het “te ziek” ( vet, cool, gaaf, het is allemaal uit!)
Je begrijpt, ik ben weer druk want er moet gepoetst worden, graffiti veeg je echt niet even met doekje af.
En dan zijn er nog de stukken waar de stuclaag beschadigd is, soms zelfs tot op de stenen muur toe…..kort logje dus want druk,druk,druk met de schade herstellen die de vandalen hebben aangericht..

klusjes…klusjes enz

PPfffttt, was me het dagje weer wel. Het lijkt wel of ineens alles mijn kant op wijst, (en dat vind ik nog leuk ook) Met een bruiloft aan het eind van de maand én de weer aangescherpte regels in de horeca moeten er natuurlijk alternatieven bedacht worden voor als er de 31 ste écht weinig kan. We willen zéker wel helpen om die dag onvergetelijk te maken voor het bruidspaar.
Nee kan ik natuurlijk niéts over vertellen maar ik wil graag m’n steentje bijdragen en van hot naar her hobbelen hoort er dan een beetje bij.

Dan belt natúúrlijk de drukkerij of ik nog tijd en zin heb even een paar spiergroepen naar de gallemiezen te werken. Goed hoor, dat kan, U vraagt en wij draaien. FF jammer dat ik het niet eerder wist dan had ik niet de snijbonen voor vandaag bewaard maar geruild met de bloemkool van dinsdag. Gewoontedier als ik ben wil ik wél eten zoals ik 60 jaar doe, verte groente, piepertje (Jammer géén Henk die ze voor me schilt) en een bescheiden stukje vlees.
Gelukkig had ik gisteren voor twee dagen slavinkjes gebakken, ja zelfgemaakte omdat ik ze zonder toegevoegd zout wil én kleiner dan de slager ze maakt. Oke… eerst de snijbonen door de molen dus, het moet maar kunnen want ik ben niet van “dan” maar een pizza of patat halen. Het zou niet in mijn hoofd ópkomen, zeg ik toch, gewoontedier!
Terwijl het eten op staat ( rare uitdrukking eigenlijk) kruip ik even op de bank (nog zo rare uitdrukking) en kijk het lange extra journaal, nou ja lang…, de hele bak treurigheid die er vandaag voorbij komt gaat domweg steeds in de herhaling. Er is dan ook helemaal niéts om vrolijk van te worden.
Ik krabbel overeind als de kookwekker gaat, terwijl ik naar de keuken loop( lees strompel) om het eten op te scheppen zet ik het journaal uit.
Gelukkig zie ik terwijl ik eet iets waar ik wél van opfleur, kijk nou eens hoe hard de orchideeën ineens gaan. De één is wat verder dan de ander, geeft niet, zoveel te langer heb ik een bloeiende orchidee in huis.

andere tijden

Het is voor niemand een geheim dat Rietepietz niet zo “van de veranderingen “is. Eén van mijn beruchte spreekwoorden zou kunnen zijn “alle verandering is nog geen verbetering”.
En dan krijg ik een filmpje binnen met plaatjes waarin veranderingen best grappig zijn weergegeven.
Het gaat over veranderingen over een periode van 100 jaar, soms maar over 10 jaar, en alles daar tussen in.
Dat daardoor soms een generatiekloof ontstaat is niet zo vreemd. Ook daarvan een grappig plaatje.
Gesprekstof genoeg zou ik zeggen maar ja, ik was op zoek naar een snel logje ( druk weetjewel) dus mijn altijd wijze, diepzinnige en goed doordachte commentaar zit er niet in.
Maar gelukkig hebben we de foto’s reacties nog.

in m’n rol blijven

Weet je nog, dat ik een klusje voor de drukkerij had waar ik dit confetti achtige spul door de hele kamer tegenkwam? Juist ja, ik had zitten keten in de oma-app dat ik confetti aan het maken was voor de bruiloft van kleinzoon Maikel met zijn lief.
Ook het a’s bruidspaar leest daar mee en hoewel iedereen mee dolt gelooft natuurlijk niémand er iets van.
Er kwamen wél adviezen als; “je moet ze wél even kleuren” of , “maak er nog even gezichtjes op”.
Nou dan ga ik aan de slag, jullie kennen me en het is me niet gauw te gek.
Het is even prutsen maar dan héb je ook wat al is gezichtjes tekenen niet m’n sterkste kant, dat moge duidelijk zijn.
Dan meld ik in de oma app dat ik klaar ben met kleuren en al begonnen ben met smileys tekenen .
Op mijn vraag wie er komt helpen om mooiere gezichtjes te tekenen laat iedereen het afweten……. kinderachtig hoor.

Ach jullie trappen er vast ook niet in! Heel toevallig had ik in de drukkerij wéér een klusje, dit keer een kleurig klusje waar al die gekleurde kleine rondjes uitgedrukt moesten worden, het was gewoon té toevallig om er niet nog even op in te haken.
Kort logje ja voor mijn doen maar ja, druk,druk,druk hé! Morgen weer werken, gezellig hoor!

alle begin is….

Alle begin is moeilijk, ook supporter zijn kan moeilijk zijn. Allemaal leuk als je cluppie wint dan kan je juichcape niet hoog genoeg wapperen….naar links……. naar rechts….. en vice versa…… maar als het mis gaat …….

……staan het huilen je nader dan het lachen. Waarom hebben ze het nou niet gewoon góed gedaan!
Wat moet je dan nog met een juichcape!!!!!
Uithuilen en een nieuw idool zoeken in de hoop dat het dit keer goed komt dan maar?
Maar dan eerst zélf aan de bak, je moet toch weten waar “die jongens” doorheen moeten!!!
Misschien wordt hij nog wel eens de nieuwe Kneet, best wel stoer toch dat wielrennen tegen de berg op?
En mét publiek langs de kant wordt het helemáál een eitje!

waar blijft de zomer

Hebben jullie ook het gevoel dat de zomer je door de vingers glipt? De langste dag is al geweest en de echt zomerse dagen zijn op de vingers van één hand te tellen.
Vorig jaar hadden we rond deze tijd al heel wat zomerse dagen gehad en hadden we juist nu de warmste dagen van het jaar.
Ja natuurlijk weet ik dat zeker ik kocht nog snel een airco omdat Henk koel moest kunnen blijven.
Mijn zwarte jurkje was ook eigenlijk te warm voor die dag maar omdat de crematieplechtigheid al om 9 uur begon had ik er geen last van.
Volgens mij werd het die dag 34 graden, we komen nu maar nét over de helft, nog even en de verwarming moet weer aan.

Voor de natuur misschien niet zo slecht maar een beetje de gulden middenweg zou toch moeten kunnen, of vraag ik nou te veel?
Net als verleden jaar ben ik te laat met de heg(gen) knippen, eh….. dat is eigenlijk geen knippen meer hé met zo’n elektrische toestand.
Dat kun je het best voor de langste dag gedaan hebben. Meestal houd ik het wel beetje bij, met een gewone snoeischaar de lange uitlopers weghalen. Dan heb je niet zoveel rommel, houd gewoon in m’n hand wat ik afknip en kieper het meteen in de groenbak.
Maar één keer per jaar moet het toch wat grondiger, anders groeit het pad naar de deur dicht. Vandaag in de achtertuin aan de slag geweest met een kleine beuken haag en twee taxus heggetjes. De bamboe ook meteen aangepakt want dáár kon ik ondertussen aan een groot Pandagezin een drie gangen menu serveren.
In ieder geval was het dáár prima weer voor.
Maar nu wil ik een graadje of 23 kortom……ZOMER!

heb ik weer….

Iédereen loopt te puffen van de hitte, en wat treft jullie Rietepietz aan in het Elsenburgerbos….. ?
Een plaatselijk “sneeuwbui”, misschien een beetje uit de richting geraakt. Er heeft ook nog iemand de tijd genomen om ergens tussen de bomen een (uit de verte gezien) mega grote iglo te bouwen, eh…. zeg maar gerust een ijspaleis!
Maar als ik stevig doorstap kom ik toch ook nog een teken van het voorjaar tegen, moeder Fuut met kroost op haar rug. Een wandeling met verrassingen, nou ja als je het wilt zien natuurlijk!

humor

Mensen met humor hebben een leuker leven, dat werkt zélfs als het leven vervelende verrassingen in petto heeft.
Als er iémand weet wat een rotziekte dementie is dan ik wel, maar ik weet ook dat humor relativeert.
Ik zag van de week op TV twee vrienden in gesprek.
Zegt de ene vriend tegen de andere; ” wat vervelend dat je de diagnose Alzheimer kreeg”
Zegt de andere vriend ;”ja rot, maar ik noem het, Allesheimelijker “.
Geweldig toch, voor mij heet de ziekte Alzheimer voortaan. Allesheimelijker!

besmettelijk

Dacht ik toch héél even dat ik m’n laptop besmet had, hij deed even nét zo weinig als ik.
Begon te zeuren dat hij in de spaarstand stond , nou dat herken ik wel, ik sta ook al dagen in de spaarstand. Hoewel ik eigenlijk best beter ben vallen m’n ogen toch heel makkelijk dicht als ik lekker lui op de bank ik lig. Als dat geen spaarstand is. Maar van m’n laptop pik ik dat niet en als hij echt niets meer wil ga ik op onderzoek uit.
En wat blijkt…? ik heb gewoon het stekkertje eruit getrokken zonder het in de gaten te hebben.
Probleem opgelost, nu nog even het stekkertje opzoeken dat bij mij is losgeraakt zodat ik ook weer maximaal functioneer.Komt ook wel hoor, het begin is er. Dijk van een logje niet waar? .

alles komt….

…zoals het komen moet zegt men! Dat zal bést wel, ondertussen smaak water weer naar water en dat is een groot pluspunt. Ook als er koffie van het water is gemaakt smaakt het weer. Een cracker met oude kaas smaakt ook prima dus ik ben een beetje van m’n sinaasappel met sinaasappelsap dieet af.
Waar ik even niet op gerekend had was om zó teruggegooid te worden in het rouwproces, dat levert een flinke dip op.
Hoewel zo slap als een vaatdoek gaat het lichamelijk dus best goed met me, tot laat in de middag, dan is de koek weer op. Ik ruim op, doe zo nodig de was en andere dingen waar ik niet echt niet omheen kan.
Het probleem zit dus meer in m’n hoofd, zoveel “nooit meer” waar ik op dit moment helemaal niet omheen kan.
Het maakt het lastig om m’n verstand in de strijd te gooien, want m’n verstand weet het wel, de rest vindt het leven knap zinloos op het moment. Dat haalt ook de lust om op mijn manier te bloggen eruit, het moet nog maar even!

Vorige Oudere items