verveling?

Nee zeker geen last van verveling op het moment, ( als daar al ooit sprake van is) maar voor deze winter ben ik wel onder de pannen.

Niet dat Ruud écht dacht dat ik me verveel hoor toen hij met deze puzzel onder zijn arm binnenstapte, maar hij en zijn lief weten wel wat ik leuk vind.
Gelukkig héb ik de plank bewaard die Henk jaren geleden gemaakt heeft voor een andere puzzel van 4000 stukjes.
Het is wel duidelijk dat het dan niet om een plankje van 30 x 50 cm gaat. Nee ik ben nog niét begonnen hoor, vandaag gaan we eerst even cultureel doen. Ja druk, druk, druk tot later……..

arme poes

derde dinsdag..

Wie hier allang leest weet natuurlijk wel dat ik mijn connecties heb met alle koninklijke verblijven, die strekken tot ver in de koninklijke stallen waar ik Maxima kon betrappen op een joy ride in de gouden koets.
Ach, ik kan het haar niet eens kwalijk nemen, ik mis die gouden koets ook, ze komt tenslotte op z’n mooist uit in die gouden omlijsting…………

ja hoor ze gaat literair

Zit ik helemaal per ongeluk literatuur te lezen. En dat ontdek ik dan pas (helemaal links onderaan) als ik halverwege het boek ben en het dicht geklapt op tafel ligt .
Dicht geklapt omdat ik nog niet weet of ik het ook uit ga lezen want tjongejonge, als literatuur schrijven “de kunst van het weglaten ” is dan is dat in dit boek een beetje fout gegaan.
Er wordt zoveel “uitgetekend” dat ik bij wijze van spreken de kleur van de onderbroek van de hoofdpersoon weet.
Bovendien is de hoofdpersoon een watje, ze laat zich leven op een manier waarvan je na drie hoofdstukken wel weet dat dit alleen maar fout kan lopen.
Met kromme tenen lees ik hoe ze gemanipuleerd wordt en het gewoon laat gebeuren.

Kán aan mij liggen natuurlijk, het boek moet trouwens tóch even wachten want ik ben behoorlijk uit m’n hum. 3x raden….. juist , gecrashte laptop.
De twee punten waar ik dan heel blij om ben wil ik wel delen.
1. Dat ik helemaal niéts officieels digitaal doe, dus op dat punt geen stress.
2. Dat ik zo nodig stante pede een nieuwe kan kopen zonder iets anders te moeten laten.
Maar dat is het dan wel aan blijdschap……. ik bespaar jullie de hele ellende van alles dat tegenzit, weg is, of zich niet laat installeren…. Ik laat het weg!
Schrijf ik óók eens een literaire thriller, ja hoor, een moord plegen behoort zéker tot de mogelijkheden. Het boek gaat ook zeker niét over mijn verborgen glimlach…..maar dat begreep je al, kén je het boek trouwens?




is dát genieten!

Yep, de boerenland route was eindelijk een beetje opgedroogd, ….ach wat valt er nog te vertellen, 7 kilometer genieten met een ijsje toe!

a star is born

Vandaag had ik de eervolle taak om een paar uurtjes op m’n achterkleinkinderen Levi en Amber en passen…eh, me met ze te amuseren bedoel ik.
Tja ik was toch met muziek bezig en dan wil ik jullie dit koppeltje nieuw talent niet onthouden.
Omdat ik zelf nooit talentenjachten op TV kijk had ik helemaal gemist dat het duo de winnaar werd van de zoektocht naar de nieuwe hoofdrollen voor de musical “a star is born”.
De jury was lovend over het enthousiasme waarmee vooral de zangeres er vól in ging met het nummer “Shallow” . Ze doet de herinnering aan de uitvoering van :Lady Gaga verbleken.

Het is ze gelukkig niet naar het hoofd gestegen hoor , als ik nog even naar het tuincentrum wandel met ze zijn ze weer gewoon twee ondeugende klim aapjes.

Nou já zeg!!!

Ja ja, een keurig behangen muurtje was de bedoeling…… maar kijk nóu eens wat er gebeurde toen we even niet keken…..

Levi had de enige juiste woorden, hij vond het “te ziek” ( vet, cool, gaaf, het is allemaal uit!)
Je begrijpt, ik ben weer druk want er moet gepoetst worden, graffiti veeg je echt niet even met doekje af.
En dan zijn er nog de stukken waar de stuclaag beschadigd is, soms zelfs tot op de stenen muur toe…..kort logje dus want druk,druk,druk met de schade herstellen die de vandalen hebben aangericht..

klusjes…klusjes enz

PPfffttt, was me het dagje weer wel. Het lijkt wel of ineens alles mijn kant op wijst, (en dat vind ik nog leuk ook) Met een bruiloft aan het eind van de maand én de weer aangescherpte regels in de horeca moeten er natuurlijk alternatieven bedacht worden voor als er de 31 ste écht weinig kan. We willen zéker wel helpen om die dag onvergetelijk te maken voor het bruidspaar.
Nee kan ik natuurlijk niéts over vertellen maar ik wil graag m’n steentje bijdragen en van hot naar her hobbelen hoort er dan een beetje bij.

Dan belt natúúrlijk de drukkerij of ik nog tijd en zin heb even een paar spiergroepen naar de gallemiezen te werken. Goed hoor, dat kan, U vraagt en wij draaien. FF jammer dat ik het niet eerder wist dan had ik niet de snijbonen voor vandaag bewaard maar geruild met de bloemkool van dinsdag. Gewoontedier als ik ben wil ik wél eten zoals ik 60 jaar doe, verte groente, piepertje (Jammer géén Henk die ze voor me schilt) en een bescheiden stukje vlees.
Gelukkig had ik gisteren voor twee dagen slavinkjes gebakken, ja zelfgemaakte omdat ik ze zonder toegevoegd zout wil én kleiner dan de slager ze maakt. Oke… eerst de snijbonen door de molen dus, het moet maar kunnen want ik ben niet van “dan” maar een pizza of patat halen. Het zou niet in mijn hoofd ópkomen, zeg ik toch, gewoontedier!
Terwijl het eten op staat ( rare uitdrukking eigenlijk) kruip ik even op de bank (nog zo rare uitdrukking) en kijk het lange extra journaal, nou ja lang…, de hele bak treurigheid die er vandaag voorbij komt gaat domweg steeds in de herhaling. Er is dan ook helemaal niéts om vrolijk van te worden.
Ik krabbel overeind als de kookwekker gaat, terwijl ik naar de keuken loop( lees strompel) om het eten op te scheppen zet ik het journaal uit.
Gelukkig zie ik terwijl ik eet iets waar ik wél van opfleur, kijk nou eens hoe hard de orchideeën ineens gaan. De één is wat verder dan de ander, geeft niet, zoveel te langer heb ik een bloeiende orchidee in huis.

andere tijden

Het is voor niemand een geheim dat Rietepietz niet zo “van de veranderingen “is. Eén van mijn beruchte spreekwoorden zou kunnen zijn “alle verandering is nog geen verbetering”.
En dan krijg ik een filmpje binnen met plaatjes waarin veranderingen best grappig zijn weergegeven.
Het gaat over veranderingen over een periode van 100 jaar, soms maar over 10 jaar, en alles daar tussen in.
Dat daardoor soms een generatiekloof ontstaat is niet zo vreemd. Ook daarvan een grappig plaatje.
Gesprekstof genoeg zou ik zeggen maar ja, ik was op zoek naar een snel logje ( druk weetjewel) dus mijn altijd wijze, diepzinnige en goed doordachte commentaar zit er niet in.
Maar gelukkig hebben we de foto’s reacties nog.

in m’n rol blijven

Weet je nog, dat ik een klusje voor de drukkerij had waar ik dit confetti achtige spul door de hele kamer tegenkwam? Juist ja, ik had zitten keten in de oma-app dat ik confetti aan het maken was voor de bruiloft van kleinzoon Maikel met zijn lief.
Ook het a’s bruidspaar leest daar mee en hoewel iedereen mee dolt gelooft natuurlijk niémand er iets van.
Er kwamen wél adviezen als; “je moet ze wél even kleuren” of , “maak er nog even gezichtjes op”.
Nou dan ga ik aan de slag, jullie kennen me en het is me niet gauw te gek.
Het is even prutsen maar dan héb je ook wat al is gezichtjes tekenen niet m’n sterkste kant, dat moge duidelijk zijn.
Dan meld ik in de oma app dat ik klaar ben met kleuren en al begonnen ben met smileys tekenen .
Op mijn vraag wie er komt helpen om mooiere gezichtjes te tekenen laat iedereen het afweten……. kinderachtig hoor.

Ach jullie trappen er vast ook niet in! Heel toevallig had ik in de drukkerij wéér een klusje, dit keer een kleurig klusje waar al die gekleurde kleine rondjes uitgedrukt moesten worden, het was gewoon té toevallig om er niet nog even op in te haken.
Kort logje ja voor mijn doen maar ja, druk,druk,druk hé! Morgen weer werken, gezellig hoor!

Vorige Oudere items