besmettelijk

Dacht ik toch héél even dat ik m’n laptop besmet had, hij deed even nét zo weinig als ik.
Begon te zeuren dat hij in de spaarstand stond , nou dat herken ik wel, ik sta ook al dagen in de spaarstand. Hoewel ik eigenlijk best beter ben vallen m’n ogen toch heel makkelijk dicht als ik lekker lui op de bank ik lig. Als dat geen spaarstand is. Maar van m’n laptop pik ik dat niet en als hij echt niets meer wil ga ik op onderzoek uit.
En wat blijkt…? ik heb gewoon het stekkertje eruit getrokken zonder het in de gaten te hebben.
Probleem opgelost, nu nog even het stekkertje opzoeken dat bij mij is losgeraakt zodat ik ook weer maximaal functioneer.Komt ook wel hoor, het begin is er. Dijk van een logje niet waar? .

alles komt….

…zoals het komen moet zegt men! Dat zal bést wel, ondertussen smaak water weer naar water en dat is een groot pluspunt. Ook als er koffie van het water is gemaakt smaakt het weer. Een cracker met oude kaas smaakt ook prima dus ik ben een beetje van m’n sinaasappel met sinaasappelsap dieet af.
Waar ik even niet op gerekend had was om zó teruggegooid te worden in het rouwproces, dat levert een flinke dip op.
Hoewel zo slap als een vaatdoek gaat het lichamelijk dus best goed met me, tot laat in de middag, dan is de koek weer op. Ik ruim op, doe zo nodig de was en andere dingen waar ik niet echt niet omheen kan.
Het probleem zit dus meer in m’n hoofd, zoveel “nooit meer” waar ik op dit moment helemaal niet omheen kan.
Het maakt het lastig om m’n verstand in de strijd te gooien, want m’n verstand weet het wel, de rest vindt het leven knap zinloos op het moment. Dat haalt ook de lust om op mijn manier te bloggen eruit, het moet nog maar even!

geen zorgen

Het is niet erger geworden en dus goed te doen zou je zeggen. Eigenlijk is dat ook zo maar ik ben zo slap als een vaardoek, heb nergens zin en val te pas en te onpas in slaap. Gewoon ook geen zin om m’n blogrondje te maken.
Word erg op mezelf teruggeworpen, ik was nog nooit ziek zonder Henk in huis, zelfs al voegde hij de laatste jaren weinig toe, ik mis hem. Moet zelf m’n sinaasappel schoonmaken bijvoorbeeld, dat deed hij altijd.
Ze laten me heus niet in de steek hoor, er wordt lief meegedacht maar het is het allemaal nét niet. Ik voel me het prettigst als ik slaap dus dat laat ik ook gebeuren.
Ik weet niet waar het heen moet als de versoepelingen uitgevoerd gaan worden want dat de mondkapjes niets doen is wel duidelijk, anders zou ik geen infectie opgelopen kunnen hebben, ik heb ze gedragen waar dat verplicht was.
Gelukkig is er mijn omgeving niemand besmet maar het blijft raadselachtig waar ik het dan vandaan heb,
Sorry, ik zit duidelijk niet lekker in m’n vel en zit te zeuren, het zij zo. Speel maar even boter kaas en eieren mee met de kleintjes. Of kom de ramen zemen , nog beter.

moet maar kunnen

Ja hoor, het moet maar kunnen, nog éven een logje dat met de (korte) winter te maken heeft. Uiteindelijk heb ik jullie niet echt overladen met winterplaatjes.
Ach ik nam ook niet echt deel aan alle winterpret, wat moet ik met een gebroken heup of zo! Ik zorg wel voor de vogels hier.
De vuurdoorns in zowel de voor-als achtertuin zaten nog flink in de bessen en daar deden diverse vogels zich te goed aan zonder zich te bekommeren om het mooie witte “tafelkleed”. Wat er valt laten ze gewoon liggen dus echt honger is hier in de vogelwereld niet aan de orde. Wát een knoeipotten.

Natuurlijk hád ik wel graag even bij de kleintjes willen kijken, de filmpjes van het sleeën stromen binnen maar daar liet ik al iets van zien. Nu er ijs lag werden ook de kleintjes op schaatsen gezet , duidelijk een gevalletje “alle begin is moeilijk”, ze liggen aanvankelijk meer op het ijs dan dat ze schaatsen, maar een plezier dat ze hadden. Zo makkelijk als die kinderen nog vallen de ambulance die te horen is was niet voor ze nodig gelukkig.
Alleen kleindochter Jennifer viel een beetje door de mand …. Staat aan de kant luidruchtig Amber toe te juichen dat ze het zo goed doet terwijl Amber haar broer Levi bijna met het touw van de slee onderuit haalt…. ontaarde moeder hé!

rondje Vliet

Heerlijk weertje hé vandaag! Ik luister gewoon niet naar gevoelstemperaturen als ik de zon zie.
Uiteindelijk hoef ik niet heel vroeg of heel laat naar buiten en rond het middaguur heeft de zon best al kracht.

Niet veel weg kunnen heeft wél het voordeel dat ik het boek nu uitgelezen heb.
Mijn eerste indruk is eigenlijk niet veranderd, erg leuk en fantasievol verhaal voor zover het de 100 jarige die uit raam klom betreft.
Echt heel vindingrijk gedaan hoe alles “opgelost” wordt dat helemaal niet op te lossen lijkt. Heel zijdelings komt er wel iéts terug van wat eigenlijk een tweede boek is en steeds in aparte hoofdstukken het verhaal onderbreekt.
Het steeds weer terugblikken in zijn leven vond ik storend, niet ter zake doend en ook minder leuk.
Ja natuurlijk is dat mijn persoonlijke mening maar ik vond het eigenlijke verhaal leuk genoeg om alléén een boek te mogen zijn. Dan hád het de helft dunner geweest maar so what!
Het boek is zeker leuk genoeg om er iemand anders een plezier mee te doen en bovendien heb ik geen ruimte meer in de boekenkast, zeker niet voor zo’n dik boek.
En dus…… schoot ik laat in de ochtend in de moonboots en” trotseerde de barre weersomstandigheden”.
Gleed één keer bijna lelijk onderuit….. maar dat was thuis in de keuken, over een ongemerkt op de grond gevallen velletje plastic ! zo’n velletje dat tussen twee plakjes vleeswaren zit !

De tocht naar het minibiepje, daar links langs de Vliet, verliep vlekkeloos.

kunst stukje

Tja, je kán natuurlijk je natuurlijk gaan zitten ergeren wanneer je even in een soort file (tje) moet wachten als je graag naar huis wilt! Maar je kunt ook met bewondering even kijken naar het huzarenstukje dat een vrachtwarenchauffeur hier laat zien.
Geen idee waarom hij áchteruit over een piepklein bruggetje wilde met zijn meterslange oplegger waar nog niets op lag. Ik sloot pas aan toen hij al een deel van de lege oplader over het bruggetje heen had gemanoeuvreerd.
Je moet stalen zenuwen hebben om dat netjes voor elkaar te krijgen onder het toeziend oog van aan beide zijden wachtende chauffeurs die niet allemaal even geduldig zullen zijn als ik.
Ik vind het vaak al lastig mijn Suus met haar kleine kontje achteruit in klein parkeerplekje te prikken als er mensen staan te wachten. Alle lof voor die chauffeur wat mij betreft.
Bij nader inzien eet ik de lof lekker zelf op natuurlijk, heb ik ook wel verdiend na een week keihard werken.

last minute?

Nee hoor, hier geen last minute stress, raar maar waar, ik ben dit jaar met álles snel klaar.
Ach misschien ook niet raar, ik heb natuurlijk véél minder te doen dan een jaar geleden.
Wat enorm heeft geholpen was ook wel het feit dat Inge met haar lief met een kant en klare “kerstboom” aan kwamen. Ze was bang dat ik anders weer de kerstboom van vorig jaar uit de tuin zou halen.
Hád gekund, dat was ongeveer hetzelfde maatje conifeer, en dat hij een beetje geleden heeft zie ik, in het kader van de circulaire maatschappij, dan niet als een probleem. Heel eerlijk…. ik vind een kerstboom optuigen een rot baan dus mij hoor je niet klagen als de boom mét ballen én verlichting binnengebracht wordt. Met de lichtjes aan lijkt hij véél voller!

Omdat ze er toch waren toen metéén even de huisjes van zolder gehaald, dat is een stuk makkelijk (lees veiliger) als iemand ze aanpakt zodat ik niet die 5 dozen van een vlizo trapje zonder enig houvast naar de eerste etage hoef te halen, daarna zet ik ze op de traplift. Dat was al het halve werk, gezellig toch?

De kerstkaarten die al binnen zijn hebben al een plekje gekregen en mijn kaarten zijn al weg, behalve voor de buurtjes in de straat, dat doe ik altijd kort voor kerst als ik niet meer naar buiten hoef.
Nu alleen nog wat boodschappen doen maar daar heb ik nog een hele week voor.
We hoeven géén plannen bij te stellen, Dat kleindochter Jennifer met haar gezin kerstavond komt gourmetten mág, ik zou ook naar haar toe mogen komen maar zij doet al zoveel bij haar thuis, omdat ze de meeste ruimte heeft en de kinderen dan gewoon naar bed kunnen. Dus leuk, ik ga ze verwennen, ik heb immers alle tijd voor al dat snijwerk.
Ook geen run op de winkels voor een kerstcadeau voor iedereen, ik doe ze vast wel een plezier met een envelopje met een “bon” die bij iedere winkel of restaurant in te wisselen is zodra alles weer open mag.
Er zit aan zo’n bon ook geen vervaldatum… nou ja, misschien in een verre toekomst.
Tweede kerstdag brunch ik bij Inge en haar lief, daar is dan ook kleindochter Ann met lief, drie mensen op bezoek mag precies.
En hoe staat het er bij jou voor, óók al alles op de rails?

Dank U Sinterklaasje

Even afwijken van m’n blogritme moet maar kunnen. Het surprise spel (georganiseerd door Melody) dat door logland waart mag niet ondersneeuwen in mijn familie Sinterklaas logje.
Ach, ik hoef niet meer te herhalen dat het bloggen voor mij bijna een levensbehoefte is geworden, het verbindt, zo blijkt ook weer bij dit spel.

Ik liet al zien dat het pakje al een paar dagen op tafel lang, een (naar later bleek kunstig versneden) doos van een bedrijf waar je me echt de gordijnen mee in jaagt, ja wel, die bol punt dinges . Dat is dus al een prima surprise!
Maar goed ik klom dus snel uit de gordijnen vanmorgen, zette de camera ( naar ik dacht) op een gunstig plekje en mocht toen éindelijk het pakje open maken.

Natuurlijk was het weer net niét het ideale camera standpunt maar ja, iets uitpakken kun je maar één keer doen, dus herhalen was geen optie. Het is wat behelpen zonder cameraman!
Een prachtig gedicht dat ook met leuke originele details werd geïllustreerd maakte me even sprakeloos waardoor een deel van het gedicht niet in het filmpje te horen is, dat zet ik er dan nog even onder.
Maar wat hééft deze Sinterklaas z’n best gedaan om een mooi begin aan deze Sinterklaas viering te maken…..

alternatief

Het jaar 2020 is een jaar van alternatieven vinden voor van alles en nog wat.
Er moet héél veel anders dan we gewend zijn, ook tijdens de jaarwisseling want vuurwerk is sinds kort verboden.
Er wordt zelfs een inleverpunt in het leven geroepen om al gekocht verboden vuurwerk in te leveren….
yep…. ik zie ze al staan aan de balie ” alstublieft meneer, hier zijn mijn vuurwerkbommen die we speciaal uit België gehaald hebben omdat ze hier sowieso al niet verkocht mochten worden”…. nót!

De jaarwisseling zal evengoed niet vuurwerkvrij zijn want siervuurwerk mag wél, alleen het harde knalwerk is verboden en dat is zo gek nog niet. Maar ik geef graag wat alternatieve tips in een filmpje ( al zullen de meeste “whatsappers” ze al kennen) ik vind ze té bruikbaar om ze jullie te onthouden!



wereld tip

Het was écht zo’n “adem in…. adem uit…..” dag en ik heb ff geen puf om er een lollig verslag van te maken. En ik hoef ook niet te zeggen “schat nu niet, ik heb hoofdpijn”, want er is geen schat die er last van heeft.
Maar laat ik nou gelukkig nog een logje uit 2006 tegenkomen met een prima tip voor de dure december maand! Ik geef het maar even door want misschien werkt het bij jullie wél, bij mij helaas niet, ik ben uiteindelijk geen wiskundige.

December is een dure maand  en menige bankrekening belandt in de rode cijfers aan het eind van alle feestelijkheden. Van de week zag ik in een T.V. quiz hoe dat simpel op te lossen is , we denken gewoon te weinig wiskundig !

In de quiz ” het mes op tafel ” stelde Joost Prinsen de vraag  ” wat is het kwadraat van -8 “.
Meteen schoot m’n wiskunde leraar in m’n gedachte  die het erin hamerde ;

Eén van de kandidaten had het fout en de stelling werd inderdaad even aangehaald !
Vertaalt naar de dure decembermaand wordt dat dus , een tweede bankrekening nemen …. zorgen dat beide rekeningen dik in de min komen te staan  …. de beide negatieve saldo’s met elkaar vermenigvuldigen en voila ……… je zit weer royaal  kas !

Waarom werkt dat nou verdorie  alléén op papier !!!!!!

Vorige Oudere items