voor een prikkie

Heel goedkoop, dat is de betekenis van ” voor een prikkie”! Dé prik is voor een prikkie, want gratis.
Nog steeds helemaal tégen m’n gevoel in heb ik dan toch een afspraak gemaakt. Ik voelde me niet overdreven onveilig zonder prik en vind nog steeds dat er te veel onduidelijkheden zijn voor het (te) snel ontwikkelde vaccin.
Oke, uit “medemenselijkheid” dan toch maar het Pfiser vaccin tot mij genomen omdat ik nu met slechts één vaccinatie kan volstaan. Ik spaart één vaccin uit voor een ander want de eigen antistoffen tellen maar een half jaar mee dus moest ik nu beslissen.

Eh… wáááát!!! Hoor ik net in het nieuws dat de inzichten daarover veranderd zijn, de eigen antistoffen gaan langer mee dan gedacht. Komen ze mee als ik nét tegen heug en meug heb laten prikken, daar had ik dus best nog langer mee kunnen wachten. Het prikken is gewoon goed geregeld, kan niet anders zeggen, kan me hoogstens beklagen dat ik geen pleistertje op de “WOND” kreeg. M’n kleinzoon kreeg dat wel na zijn Moderna prik, inclusief 2 dagen ziek zwak en (letterlijk kots) misselijk. Ik moet nog even afwachten of er zich bijwerkingen zullen melden.

Na de prik een kwartier wachten en op de grote locatie waar ik was had ik even het gevoel dat ik in een examenlokaal zat.
Best wel veel mensen waarlangs 2 surveillanten in de gaten moeten houden of we niet afkij….. eh… van de stoel afkukelen.
We moeten zélf de tijd in de gaten houden werd er gezegd, alleen hangt er nérgens een klok. Ik heb geen horloge aan maar gelukkig wel m’n telefoon en na precies 15 minuten stap op al heb ik nog vrijwel niemand weg zien gaan van al die mensen die er al zaten.
Misschien kan de rest geen klokkijken, of vinden ze het gezellig.
Ik zal de koffieronde dan wel gemist, het zij zo!



Maar dán heb ik een stempeltje voor m’n naam en kan ik vertrekken. Mét alle papieren die ik vooraf heel nodigzou hebben, uitdraai medicijngebruik, bewijs dat ik antistoffen heb en gezondheidsverklaring.
Alleen op de gezondheidsverklaring werd een blik geworpen, toch leuk arts en apotheek even bezig gehouden.
Het registratiebewijs moet ik zuinig bewaren staat er op.
Waarom is me een raadsel want; “Uw registratiekaart is géén officieel bewijs van vaccinatie”. Oftewel, ik kan er geen rechten aan ontlenen zoals reizen en toegang tot evenementen, over wat ik dáár voor nodig heb en hoe ik eraan kom staat geen woord.
Ze hebben me niet alleen gevaccineerd maar ook gefascineerd, hoe is het mógelijk om zoveel omwegen te bedenken voor iets dat zó simpel kan zijn.
Dit papiertje staat toch alles op dat ze moeten weten, legitimatie erbij en klaar! Wie het wil scannen voor op de telefoon kan dat doen! Ach, ik denk vast weer té simpel.

bezig bijtje

Nou ik ben alle saaie quarantainetijd wel aan het inhalen. Ja precies, druk….! Dan heb ik ineens aardig wat afspraken in de agenda voor van álles en nog wat, gaat er iets fout met de medicijnvoorschriften bij de nieuwe huisarts (waarover later meer)
Moet ik nóg een keer de ING bellen om het geld terug te krijgen dat onterecht afgeschreven was voor het ook écht terug is en moet ik ook zelf nog op kledingjacht voor de bruiloft.
Behalve dat heeft de drukkerij ineens ook een stevig klusje voor me, geen probleem want ik kan een deel thuis doen tijdens de Pinksterdagen als het toch slecht weer is.
Een flink aantal labels van een ringetje voorzien en omdat ik er “geen gat in zie”neem ik een apparaatje mee om dat gat er in te maken anders krijg ik dat ringetje er nooit in natuurlijk.

Jawel hoor dat is best leuk werk, zeker wanneer we in de oma-app (waar ook het a.s. bruidspaar in zit) gaan zitten keten.

M’n “werkplek” is al gauw een zooitje zowel op de puzzelplank waar ik bezig als op de grond, ik maak er foto’s van,
stuur die de app en “verkletst me per ongeluk” dat ik al aardig opschiet met de confetti maken voor de bruiloft waarna iedereen wel even meespeelt, dat ik ze natuurlijk nog moet kleuren, en vooral in veel vrolijke kleurtjes.
En of ik er ook leuke smiley gezichtjes op wil tekenen.
k’ Moet ze ook maar verpakken per 500 stuks dus even uittellen (uitgeteld zijn moet niet zo moeilijk zijn na zo’n klus) en dat soort ongein.
Eh…..nee hoor, vervelen zit niet in mijn pakket!





.

maart roert…enz

Maart roert z’n staart en april doet wat hij wil. De kans op witte een witte paasdag is zelfs groter dan de kans op een witte kerst was.

Lekker dan, heb ik me gehaast om de boot in het water te krijgen tijdens die bijna zomerse dagen…. is het al niet meer nodig.
Evengoed een prachtig plaatje, een originele “Jopie Huisman” puzzel die Inge voor me kocht in het Jopie Huisman museum.
Wat kon die man schilderen, volledig autodidact zonder wollige verhalen over kunst.
Voor het paasweekend is puzzelen toch aanlokkelijker dan gaan varen als ik de weervoorspelling goed interpreteer.
Geen probleem, er ligt alweer een nieuwe puzzel klaar. Wel van een heel ander kaliber én de helft groter, 1500 stukjes

Hemel en hel zijn uitgebeeld op de puzzel en zo te zien dat menigeen het de hel vinden om aan zoiets te beginnen.
Maar dat wórden er minder, als er één branche is die welvaart bij de C- crisis dan wel de puzzel fabrikant want heel wat mensen hebben door het meer thuis zijn de puzzel her ontdekt.
En keuze is er genoeg van moeilijk tot makkelijk.
Ach misschien ook maar goed dat het weer zich in het paasweekend niet van z’n beste kant laat zien, dat scheelt weer veel “besmettingshaarden” , bij mooi weer blijken er altijd weer mensen te zijn die de anderhalve meter verstaan als “anderhalve decimeter”!
Zó komen we natuurlijk nooit van die ver…de mondkapjes af! Vorig jaar Pasen paste ik m’n paaswens er nog een beetje jolig op aan. Die zou ik helaas dus weer gewoon kunnen gebruiken om iedereen fijne paasdagen te wensen.
Alleen, ondertussen zou ik alles dat met mondkapjes te maken heeft het liefs in 1000 stukjes knippen en in doos doen, dat zou dan de enige puzzel worden waar ik niet eens aan wil beginnen, wie zit daar nou nog op te wachten.

Weet je wat? Ik maak gewoon ook een nieuwe paaswens, dan kan iedereen zelf kiezen

Kommé van dat dak af….

Wie kent het niet , dat liedje van Peter Koelewijn “kom van dat dak af, ‘k waarschuw niet meer”.
Dat heb ik niét gezongen vandaag, ik zei eigenlijk meer ; “je kan het dak op” tegen een paar mannen.
Het is wel een heel klein dakje. dat ligt op de schuur met daaraan vast het hout hok.
Het boeideel aan de achterkant ligt buiten m’n zicht en is de laatste jaren aan m’n aandacht ontsnapt.
Er is, qua onderhoud, wel meer aan m’n aandacht ontsnapt de laatste jaren en zolang het geen kwaad kan boeit me dat niet.
Maar rottend hout kunnen we natuurlijk niet hebben, dat moet je voor zijn. Eén kik en de hulptroepen zochten het hoger op, schatten zijn het!

De delen waarvoor ik het dak niet op hoef kan ik zelf beitsen, is niet écht m’nb hobby dus graag als het iets warmer is buiten.
Komt mooi uit want er kwam nog wel meer tevoorschijn waar de mannen eerst nog even naar willen kijken.
Vandaag heb ik me beperkt tot toekijken en tussendoor een spelletje scrabble spelen met Inge, daar werd ik eigenlijk ook wel moe genoeg van, klussen maar langzaam opbouwen hé!
Fijn als je een kleinzoon hebt die in een bouwmarkt werkt, dan komt de beits met toebehoren in huis zonder dat ik een winkelafspraak hoef te maken.
Nog één krachttoer te gaan, precies, even “uit m’n dak gaan” omdat de heren de klus voor me wilde klaren.

knarsetanden, véchten

Ze gaat het gevecht aan
zoekt de vechtjas op daar waar hij het sterkst is
op het moment dat zijn kracht alleen maar toeneemt
knarsetandend laat ze haar lichaam geselen
hij beukt soms zó vol op haar dat ze even terug deinst
ze lacht erom, en vecht terug voor wat ze waard is
het lood in haar schoenen verdwijnt, het blijkt maar zand
dat ze moe wordt is een detail…
ze is onoverwinnelijk, ….. voor éven toch!

winter allerlei

Niet dat ik nu prachtige besneeuwde-bomen foto’s ga plaatsen hoor! Oh nee, voor echt mooie sneeuwfoto’s moet je niet bij Rietepietz zijn. dat kunnen anderen veel beter. Maar natuurlijk gingen de winterse omstandigheden niet aan me voorbij. Al was het maar omdat het hartstikke donker in de kamer is als serre dak vol met sneeuw ligt. Gelukkig kan ik er grotendeel bij via het slaapkamerraam en het balkon om het ergste eraf te schuiven. De hoop dat het er vanzelf afschuift door de binnenwarmte is ijdel, het is driedubbel glas dus de buitenste laag wordt niet warm genoeg.

Hoewel de sneeuw natuurlijk wél goed isoleert, ook nooit weg bij temperaturen onder nul, kies ik toch voor wat meer daglicht. Twee van de drie dakdelen kan ik makkelijk genoeg bij, zucht… jammer dat er steeds weer nieuwe sneeuw bij komt.
Hoewel ik de sneeuwschuiver klaar heb liggen in de tuin hoeft die niet in actie te komen, ik heb lieve buren Getsie … dan ben ik nu écht oud, als ik beneden kom is het voortuin straatje al geveegd, én met pekel gestrooid
Achter veeg ik niet, het is vrijwel zeker minder glad om door bevroren sneeuw naar de schuur te lopen dan over een geveegd pad als je géén strooizout in huis hebt.

Nee goed gezien, ik maak me niet al te druk, waarom zóu ik, morgen weer een dag dat er weinig kan want in de straat wordt niet gestrooid, Suus staat dus in de dik bevroren sneeuw en heeft ijsvrij.
Vóór we in “vlok-down” gingen was ik nog even de zolder opklommen. Uit een grijs wintersportverleden lagen er nog wat spullen. Moonboots, skibroeken, schaatsen enz…. altijd handig want natuurlijk is alles dat je in de winter nodig kan hebben direct uitverkocht als het écht winter dreigt te worden, óf het is wel maar de bezorgauto’s rijden niet. Het vindt allemaal een tijdelijke baas in de oma app, op mijn moonboots na, die doe ik zelf aan als ik even een frisse neus wil halen!
Helaas niét bij Levi en Amber omdat Suus ijsvrij heeft weet je wel! Maar die twee amuseren zich ook zonder mij wel hoor.

lach en een traan

En over de traan gaan we het niet hebben. Uiteindelijk ben ik niet de enige die kerst zonder partner viert al moet dat nog wel een beetje wennen. De lach is veel belangrijker om het over te hebben en er werd zeker gelachen.
Eigenlijk om doodnormale dingen , iedereen ging toch wel een wandeling maken.
En iedereen schat het weer wel eens verkeerd in zoals het Inge’s lief, volgens buienradar zóu het droog blijven maar voor alle zekerheid nam ik tóch de grote vissersparaplu mee, een zware paraplu die wel een stevige windvlaag moet kunnen hebben…. toch?

Het bleef niét droog…. en de paraplu trok zó hard dat het me niet zou verbazen wanneer ik als een soort Mary Popkins weg gevlogen zou zijn….. ja natúúrlijk zou niemand de verleiding hebben kunnen weerstaan op een “passerend” bankje te klimmen om het opstijgen een beetje te helpen! Iederéén wil toch weten of er een Mary Popkins in ‘m schuilt?
Echt jammer dat deze Maria Popkins de hoogte van het bankje verkeert inschat en na een korte vlucht de landing véél dichterbij blijkt dan gedacht……ik weet zéker dat Henk zich tranen gelachen zou hebben!
Maar Inge neemt de zaken prima voor hem waar…….Nou ja, haar lach kennen jullie ondertussen ook wel. Ook een prima combi met de mijne!

wist je dat

  • een weekend niet naar buiten kunnen soms goed uitkomt
  • dubbelzijdig tape inderdaad aan twéé kanten plakt
  • 8×85 stukjes van +/- 20 cm 680 stukjes zijn
  • dat bij elkaar 136 meter is, slechts een vijfde deel van de klus
  • dat allemaal éérst op een kartonnetje geplakt moet worden
  • en dán het beschermlaagje eraf gepeuterd moet worden
  • de kartonnetjes dan op een boekje geplakt moeten worden
  • voor én achterkant niet door elkaar mogen raken
  • het met plaatje op achterkant makkelijk mis gaat
  • de tape prima plakt, óók als voorkant scheef zit.
  • tape ook heel goed aan de vingers plakt
  • de huid daar op den duur niet altijd tegen bestand is
  • ik morgen weer vrolijk aan de rol ga
  • er nog 16 rollen á 50 meter te gaan zijn
  • ik écht niet gek word van dit soort klusjes
  • ik dat natuurlijk al wás om er zelfs maar aan te beginnen!

Sorry, maar ik leg het uit,

Na een week van uitsluitend tegenvallers, 3 uitgestelde leuke afspraken, kapotte apparaten, kotsende kat, mezelf voor de zóveelste keer bij elkaar rapen met een lange strandwandeling waarna ik klaar zit met bewerkte foto’s om een logje te maken…….

En dat is er ineens die nieuwe blogeditor waar ik niets mee kan en die ik helemaal niet wil,
Net als zovéél door de maatschappij afgedwongen politiek over-correctheid, die ik niet wil, het afdwingen van de digitale maatschappij die ik helemaal niet wil , en de zeggenschap van de overheid, de banken, de zorg enz die maar eenzijdig en ongevraagd regeltjes invoeren die ik niet wil…..

Sorry, ik zie even helemaal niéts positiefs meer, kan niet eens de reacties uit zetten want op dit soort logjes valt niet meer te reageren, ik wil niets meer, wil het woord + positief” meer horen maar alleen maar uitleggen dat ik niet zómaar de handdoek in de ring gooi door een nieuwe editor die een voor mij belangrijke uitlaatklep even onbruikbaar maakt.
Ik wéét dat ik hulp kan krijgen maar het gáát gewoon even niet, ik zit op de bodem van een put die langzaam vol met water loopt en dat vind ik best.
laat me er maar even zitten…… ooit ga ik vast wel die uitgestoken handen grijpen…. maar nu even niet.
Ik mis mijn mooie oude leven dat begon toen ik Henk leerde kennen en dat op alle fronten alleen maar mooier werd…… en nu op álle fronten afgebroken lijkt te worden!
Nogmaals sorry……….. ik wil even niets .

max (imale) inzet

Tja, als Jan Slagter laat weten  dat
……
verandering in de zorg voor dementerenden niét de taak van omroep Max is,
……dat hij normaal gesproken mijn brief doorgestuurd zou hebben naar de redactie van het programma ” tijd voor Max”
……maar dat niét doet omdat men in de zomerstop zit …..
….. ram ik zélf wel even een brief uit mijn toetsenbord naar de redactie………..

Geachte redactie van omroep MAX

Naar aanleiding van 10 november “de dag van de mantelzorger “ graag Uw aandacht voor het volgende.
Mijn ervaringen als (thuis) mantelzorger voor mijn dementerende (inmiddels ook thuis overleden) echtgenoot leerde me dat  “de mantelzorger die 24/7 voor een partner zorgt een andere mantelzorger is dan  die met een partner of ouder in een tehuis.

Deze groep lijkt niet te bestaan, wordt niet gehoord of gezien, zij  hebben immers  geen tijd of energie zich te láten zien en overlijden niet zelden vóór de dementerende partner. De huidige zorg sluit totaal niet aan op juist déze groep patiënten  én hun mantelzorgers

Omdat ik uit ervaring weer waar dan wél behoefte aan is probeer ik daar belangstelling voor vinden, helaas vinden organisaties als mantelzorg.nl, Alzheimerstichting, WMO, zorginstellingen politiek enz…. dat niet hun taak. Zij houden zich in hoofdzaak bezig met fondsenwerving en/of bestaande regels doorgeven of uitvoeren.

Er is veel belangstelling voor dementie maar de “24 uurs mantelzorger “ die in de praktijk  leert in oplossingen te denken lijkt niet te bestaan. Ook Jan Slachter maakt zich drukker over ouderen in Moldavië  dan iets te doen met een brief die ik eerder schreef en hier bij insluit.

Iedereen roept dat er een golf dementeren op ons af komt maar  de thuiszorg blijft gericht op  mensen die hun hoofd nog redelijk bij elkaar hebben en verzwaard soms eerder de taak van de mantelzorgen dan die te verlichten.  Wat zou het mooi zijn als op de dag van de mantelzorg er aandacht zou zijn voor de ( wat ik noem) 24 uursmantelzorgers, die geen lintjes krijgen, geen gehoor vinden in de zorg en geen boeken  promoten.

Bij de bijlages vind U  enkele willekeurige  pagina’s  van mijn ervaringen die ik noteerde om de kinderen  op de hoogte te houden ( géén boek dus) maar de rauwe werkelijkheid  uit jarenlange 24/7 mantelzorg waarbij  mijn eigen leven totaal ondergeschikt was.
Er zijn bétere oplossingen dan er nu zijn, misschien niet voor iedereen ( zie briefd.d.1  juli j.l.)
maar als er een kwart geholpen kan worden gaat het al om héél veel mensen die dan, zoals de regering wil,  langer thuis kunnen blijven wonen.

Hélp U mij . Léés  de bijlages en besef dat dit géén uitzonderingen zijn maar een paar jaar  de dagelijkse werkelijkheid van een 24 uursmantelzorger
U heeft de connecties die misschien iets kunnen bereiken en het spreekt vanzelf dat ik me hiervoor in wil zetten  nu mijn man overleden is en ik er wél tijd en energie voor heb.

met hoopvolle groet, Rietepietz

Vorige Oudere items