personeel…

De ware poezen liefhebber wéét natuurlijk  dat poezen “personeel”hebben. Het botert wel met Beau die ons genadig als personeel heeft aanvaard.
Maar ja, er kómen toch nog wel situaties voor waar we door de mand vallen als (nog) niet doorgewinterde personeelsleden  en we elkaar niet helemaal begrijpen. ” miauw…. niet willen begrijpen”

Neem nou dat gedoe met muizen….. heus, als ik liever muizen  in een glazen bakje zou willen houden dan zou dat een kleine moeite zijn geweest. Veel goedkoper dan een kat natuurlijk en muisje zijn zonder meer schattige beestjes mits ze niet eerst door een riool gekropen hebben.
Maar ja, dan vind ik op een ochtend  dit op de mat voor de op de kier staande serredeur.


Dan bof ik nog dat er echt geen leven meer inzit,  “miauw, daar heb ik reuze m’n best op gedaan ja, maar een beetje waardering ,ho maar”.  Onze vroegere siamees kwam  bij voorkeur een slechts half gesloopte muis  aan mijn voeten leggen. Het is, eh was,  een piepjong beestje dat  de open deur waarschijnlijk té uitnodigend vond. Ik spreek Beau dus even vermanend toe, zo’n klein schatje,  ga je schamen.
Miauw,dat je daar nou niet blij van wordt, ik wist niet dat je boos werd, ik ga me wel schamen.…”

Maar je doet wat je kunt voor je huisdier, als Beau een muis wil als speelkameraadje dan  koop ik toch een muis. “miauw…. wie denk je hier mee  voor de gek te houden, hier schrikt alleen de hulp Sjaantje van “


Het muisje was al snel onvindbaar en toen onze Sjaantje van de week een dweiltje door de kamer haalde slaakte zij een gil “miauw, zij wel ja” toen met de swiffer de muis met een ferme haal onder het dressoir vandaan kwam.
Maar Beau trapt daar dus niet in, al schrikt hij wél als ik het muisje laat piepen.


miauw,  ja sorry hoor, daar trapt geen kat in  hoor,  daarom ben ik ook ineens alert, durf je wel, een arme kat in de maling nemen
Nee de muis was geen succes Beau, gaat kennelijk voor het echte werk, ik zal jullie een foto van heel dichtbij maar besparen. Waar is moeder ooievaar als je haar nodig hebt.
En Beau is sportief, hij laat uitbundig merken dat hij zo’n blikje met  iets van kip of kalkoen ook weet te waarderen.

Advertenties

Henk met maatje

Normaal gesproken ben ik zelf Henk z’n maatje , maar nu even niet!
Dezer dagen wordt ik gewoon ruw aan de kant gezet en heeft  hij een ander maatje dat hij  “om rauw in te bijten” vindt.




Hij vreet z’n maatje  nog net niet met huid en haar …. daar heeft de visboer voor gezorgd die het maatje met snelle geroutineerde bewegingen hapklaar maakt, zoals het hoort tot aan het staartje.


Dit maatje  is zeker geen maatje te groot voor Henk die er dan weer géén “maatje” jenever  drinkt bij het verorberen van zijn maatje! Ach ik gun hem zijn tijdelijke nieuwe maatje van harte, binnenkort ben ik weer zijn maatje.

N.B.  maatje= eerste, jonge haring van het seizoen die nog geen hom of kuit heeft aangemaakt en daardoor zijn hoge vetpercentage heeft behouden .

allemaal beestjes

Heb je wel eens , dat je steeds tegen een ongeveer zelfde onderwerp aanloopt, zoals dit keer  van alles met beestjes te  maken heeft. Eh…. nou ja dit is overduidelijk een boot  die op de vliet dobberde toen Henk en ik daar wandelen.


De boot viel me op door de  grappige naam, ik vraag me dan af of deze mensen een lange neus naar de fiscus maken omdat de boot met zwart geld betaald werd. Wat ook zou kunnen is, dat de eigenaar als  belastinginspecteur z’n boterham verdient. In dat geval betalen we allemaal een klein beetje mee. Dan is de “viskus” vast een beetje voor ons.


Behalve de vis in de naam zit er op dat laddertje onder de naam een kraai achtige. En laat nou aan de andere kant van de weg op een huis  ook  een combinatie  “vis / kraaiachtge” te zien zijn. Ja daar op die windwijzer lijken de vogels een lekker hapje gevonden te hebben.


’t is mij een ráádsel waarom iemand een vis op het dak zet maar één van de twee kraaien haakt als snel verontwaardig af, niet eetbaar krast hij.


Een uur later krijg ik een foto van dochter Inge, ze heeft een heldendaad verricht….. .
Toen ze poes Saar in jachthouding zag staren in de hoek onder de kast waar de speakers staan  stak ze even de telefoon onder kast en zag ze dit.


Oeps momentje natuurlijk, eerst de poes uit de kamer, dan gewapend met een theedoek voorzichtig de speaker wegtrekken en ……. hebbes


Gaan we katten op de foto ja!!! Probeer jij eens met één hand een bang vogeltje in bedwang te houden en met de andere een selfie te maken…. ik vind het “kunst”deze foto!
Het beestje beweegt maar wil niet drinken en ze brengt hem naar buiten waar zijn verontruste moeder al op het dak blijkt te zitten wachten.


Als het beestje gewoon weg kan vliegen is ze gerustgesteld en gaat even de speaker op z’n plaats terugzetten. Het beestje heeft nog een bedankje voor haar achtergelaten…….


Ze laat de kat weer binnen die natuurlijk metéén in de hoek gaat kijken waar de vogel eerder zat…… Tja….. té laat, hier heeft Saar óók geen trek in, dat is duidelijk, ze walgt ervan.


En dan kwam er óók nog een filmpje waaruit blijkt dat de gierzwaluw uiteindelijk tóch in het nest terecht kon, flink lawaai makend  laten ze hun dankbaarheid horen. Te zien valt er niet zoveel, daarvoor vliegen ze té snel! Wat een beestenboel hé!

zoekt en gij….

….zult vinden… toch? Je hebt je vast altijd al afgevraagd hoe dat nou zit met die Arabische hengsten!


Prachtige, en vooral vurige,  edele dieren! Maar slechts de hengsten worden genoemd en geroemd!
Onzin natuurlijk want om aan jonge vurige Arabische hengsten te komen moet er toch ook iets van een Arabische merrie aan te pas komen, maar dié zie je nooit.
Het was een zoektocht maar ik héb een Arabische merrie gevonden, hoe ik die kon herkennen? Ja precies, aan de  boerka natuurlijk.

!

 

beestachtig leuk

Hemelvaartsdag werd  helemaal onverwacht beestachtig leuk. Kleindochter Jennifer heeft een jaarkaart voor Blijdorp  en speelde “de omgekeerde wereld”. Ja toch? Meestal nemen oma en opa de kleinkinderen mee naar de dierentuin maar nu ging dat even andersom!
Lang niet geweest  en natuurlijk had ik de camera bij me. Maar op de één of andere manier  wijken mijn foto’s toch altijd een beetje af van waar ieder ander  mee thuis komt uit de dierentuin.
Uit de telefoon van Jennifer kwamen sowieso  heel vreemde foto’s. Neem nou deze muisjes….


Achter een bamboe snapte ze een vreemde soort, eh…. panda ’s ?


Er liep ook een nogal vreemde beren soort rond ………..het leek de bewaking wel!


Ze snapte ook een stelletje  love-birds dat me vaag bekend voorkomt.


Jennifer zelf staat natuurlijk nauwelijks op de  foto’s,  het lot van iedere fotograaf en zeker als je de moeder van twee fotogenieke schatjes bent.
Logisch ook dat de kinderen even aan haar aandacht ontsnapte,  en dat kan in Blijdorp, nét als in de Beekse bergen, toch niet slim zijn . Levi duikelt zó over de krokodillen  vijver  terwijl   Amber verbijsterd toekijkt naar die grote open bek…..


Maar zo makkelijk komt de krokodil er niet vanaf, samen zien Amber en Levi kans de krook  op de kant te sleuren en  te overmeesteren…


Al met al een vermoeiende dag voor iedereen,  met stápels vertederende foto’s van die twee kleintje, Geen zorgen, die bewaar ik zelf, op  één na, de twee kleintjes bij thuiskomst  even “zoetgehouden”  tot het eten klaar is, zó zoet!

dilemma

Dat heb je soms hé, dat er iets in het journaal voorbij komt wat je aan het denken zet.
Toegegeven, ik denk soms ook wel eens “moet dat nou al die ellende over de hele wereld op de buis!! ” Of “kan er nou nooit een wat luchtiger item in? ”
En dan zit er eindelijk een luchtig item in en dan zit ik pas écht met een dilemma!
Een heus “zangfietspad”  werd vorige week door de burgemeester van Zoetermeer geopend, en dat haalde het journaal.


Het eerste dilemma is ; “zou dit een 1 aprilgrap zijn?” Maar daarvoor was het eigenlijk nog wat te vroeg. En zou men dan gemeentegeld verspillen aan borden laten maken en plaatsen? En de borden zijn er heus, aan het begin en eind van het fietspad langs de Zoetermeerse plas het Noord A.
We komen er regelmatig omdat dochterlief daar heel dicht bij woont en controleerde dus even wat er nu echt op het bord staat.


Meteen slaat dilemma nr. 2 toe, oeps…. is dat op andere fietspaden verboden dan?
Nee nooit op gelet natuurlijk maar als het op andere paden verboden is, is zingen  op het zangfietspad dan verplicht? Hoe zit het ook alweer met ver- of gebodsborden.

Moeten we voortaan iemand die niét op een zangfietspad rijdt maar tóch zit te zingen op de fiets aangeven wegens ongeoorloofd gedrag?  Of juist iemand die niét zingt maar tóch op het zangfietspad blijft rijden…….

Vragen vragen , allemaal vragen….
Gemakshalve lopen we  met de rolstoel bij voorkeur op de fietspaden. Moeten we ons dan aan de fietsregels houden of de wandelregels.We hébben twee wielen en “soort van” stuur ……. Inge weet het, gewoon zingen  tot je van het pad (je)bent!

zandkunst

O ja zandkunst dacht ik… dat zijn vaak echte kunstwerken gemaakt van zand, door mensen die toch wel ongeveer beeldhouwer (ster) genoemd zouden mogen worden.
Dus dit  berichtje in de krant van week had mijn aandacht.  Het betrof het 200 jarig bestaan van Scheveningen als badplaats.
Bouw gigantisch zandkunstwerk op Scheveningen begonnen” .
In gedachte zag ik al een echt Doornroosje kasteel,  met hoge torens en een ophaalbrug. In het krantenartikel stond ook nog dat er twee graafmachines  aan het werk zijn, en let  wel,  voor de gelegenheid geheel in zilverfolie verpakt.

We moesten toch even in de drukkerij zijn en dan is een ommetje over de boulevard zó gemaakt, zéker als het prachtig weer is. Uiteindelijk moet ik jullie toch ook een beetje op de hoogte houden hé!

De graafmachines zien we al van verre, maar als we dichterbij komen zien we weinig  zandkunstwerk, de machines liggen nog met lamme pootjes als prehistorische dieren in het zand.


Men is druk doende met een paar gestapelde containers  waar twee man probeert een lange buis  vast te maken, geen idee waarom, voor een vlag misschien?


Maar een kunstwerk….. nee, nog nergens te zien maar daar zou men ook enige dagen aan werken, we zijn gewoon blijkbaar te  vroeg.


Maar eens kijken hoe het met die zilveren graafmachines zit dan? Hoewel ik eerlijk gezegd geen idee heb wat de meerwaarde is van een graafmachine die met  zilverfolie  beplakt is…. eh, ik sta open voor ideetjes hoor  blijken er inderdaad flink wat arbeidsuurtje gestoken te zijn on de gladde delen te beplakken, je houdt het niét voor mogelijk!


Oke, de blauwe lucht weerkaatst erin, maar maakt dat een beter kunstwerk? En de draaiende delen zien er, als altijd, gewoon smerig uit.
Ook “de kont”van het apparaat is beplakt, wetende hoe makkelijk die folie scheurt schat ik zomaar  in dat er  nog wel eens iemand een flink slapeloze nacht van gehad kan hebben.


Maar goed, op het kunstwerk moeten we dus nog even wachten al weet ik ondertussen hoe het eruit moet gaan zien.
Tja, toch een beetje deceptie…… eh…. het waait ook nogal eens over het strand en ik wéét het niet, als ik zie hoe makkelijk die 30 cm hoge treden onder het zand verdwijnen?
Nou ja het is geen kunstwerk voor de eeuwigheid natuurlijk, dat blijkt ook uit het feit dat “het publiek “aan het eind van de feestelijkheden het kunstwerk  in elkaar mag trappen.

 

Vorige Oudere items