ingang gezocht…..

Het is om moedeloos van te worden, al sinds de dag van Henk’s  crematie ben ik bezig om een ingang te zoeken bij instanties die iets kunnen betekenen om “de zorg”beter aan te laten sluiten op dementerenden en hun mantelzorgers.
En dan in het bijzonder de mensen die een partner/ouder nog helemaal thuis verzorgen en dus vrijwel  168 uur per week “dienst hebben”.

En wel die groep omdat ik als ervaringsdeskundige wéét dat juist die mantelzorgers wegens tijd- en energiegebrek niet gehoord worden. Het is dus nodig dat die mantelzorgers actief benaderd worden om te weten wat ze missen.
Hoewel ik heel goed begrijp dat ziekte zélf goede hulp lastig maakt is er zeker  verbetering mogelijk. Ik zou  zélf veel baat gehad hebben bij nachtopvang op dezelfde basis als er wél dagopvang is.

De WMO ooit al over aangesproken, nooit meer iets over gehoord.
De Alzheimerstichtring aangesproken….,  die is daar niet voor
Mantelzorg.nl aangesproken…. die is daar niet voor
Jan Slagter (omroep Max) aangesproken, je raad het…. die  is daar niet voor enz, enz,

Al deze organisaties doen weinig meer dan bestaande opties doorgeven  en vooral fondsenwerving voor onderzoek, maar niemand lijkt geïnteresseerd  om de zorg aan de patiënt aan te passen i.p.v dat de patiënt zich aan ( niet passende) zorg moet aanpassen.

Pas voor de terminale  patiënt kan er van alles,  de laatste 2 weken  kwamen er afwisselend 5 mensen aan te pas om Henk te verzorgen. Vijf zorgende, die dan nog steeds maar 63 uur van de 168 uur die een week telt van mij en de kinderen  over namen.
Waarbij dan nog één snotneus zat die haar half uur  zorg te zwaar vond.

En nog stééds durft men mij te vertellen dat ik dan maar een PGB had moeten aanvragen om zélf hulp in te kunnen kopen. Alsof je hulp die niet bestaat in kunt kopen. O ja er is nachtzorg te koop, ….. voor € 40. — per uur…. Ik maakte al eens een rekensommetje waaruit  bleek dat je met  €70.000 p.j.  nog niet eens iedere nácht hulp kunt inroepen.

Schrijvers vullen hun zakken met demente ouders, ook vanavond weer een programma op TV over dementie , voorlichtingsfilmpjes met onzin informatie, op straat herken je dementerende echt niet, Henk kon jarenlang vreemde mensen op het verkeerde been zetten, Zelfs de huisarts beweerde  nog dat Henk wist dat hij de dokter herkende en had niet door hoever Henk al weg was.

Ik wéét het niet meer, wie weet er een ingang om de managers lagen in de zorg te overtuigen dát er iets moet veranderen in de zorg voor dementerenden die thuis verzorgd worden door een partner. Zoals het nú gaat overleeft de dementerende  vaak  de mantelzorger die  het loodje leg, oververmoeid, slaapgebrek en geen zorg meer voor zichzelf.

Zucht… loop maar even mee, wandelen we even door Clingendael, komen we misschien op nieuwe ideeën !

 

oorwurm

Heb je wel eens, dat er ineens een kinderliedje in je hoofd schiet dat je er niet meer uit krijgt…… precies, dan wordt het een oorwurm en gaat een eigen leven leiden…….

Zeg (Rood)  Witkapje waar ga je henen
Zo alleen, zo alleen
Zeg (Rood) Witkapje waar ga je henen
Zo alleen

Ik ga (bij) voor  grootmoeder koekjes (brengen) kopen
(In het) met de b(o)us, met de bus
Ik ga  voor  grootmoeder koekjes  kopen
met de bus

In (h) de (t) b(o)us (zijn de) is het  wilde (dieren) virus
In (h) de (t)  b(o)us, in de bus
In de bus is het  wilde virus
in de bus

Ben niet bang voor (de) het wilde (dieren) virus
Ben niet bang, ben niet bang
Ben niet bang voor het  wilde virus
Ben niet bang

‘k Zal eens zien of jij niet bang bent
‘k Zal eens zien, ‘k zal eens zien
‘k Zal eens zien of jij niet bang bent
‘k Zal eens zien

Pas maar op (daar komt de wolf aan) ze gaan vast niezen
Pas maar op, pas maar op
Pas maar op ze gaan vast niezen
Pas maar op

Maar Wit kapje verslaat het virus
in de bus, in de bus
Maar Wit kapje verslaat het virus
in de bus……

Oh…. jij heb een zwart mondkapje, dat kan ook natuurlijk….
Zeg (Rood)  Zwartkapje waar ga je henen
Zo alleen, zo alleen
Zeg (Rood) Zwartkapje waar ga je henen
Zo alleen

enz… enz…

 

 

 

zwaktebod

Beetje zwaktebod ja, ik wéét het. We maken niet héél veel mee dus natuurfoto’s is  eigenlijk het enige dat ik op de dagelijkse wandeling kan scoren. Heel soms kom ik iets tegen dat me even op het verkeerde been zet zoals hier … staat hier nou een auto ingepakt mét oranje strik om als cadeau voor een jarige dochter te dienen?


Als ik passeer is daar de waarheid, gewoon een canvas hoes met een oranje sjorband vastgezet. Het lijkt ( aan het beetje dat ik kan zien ) een luxe eend, je kent ze wel, in de stijl van een Rolls in zwart en donkerrood gespoten. Gewoon bescherming dus, niks niet cadeau voor een dochter die 18 werd of voor een aanstaande bruid als cadeau van haar lief.


M’n fantasie was al zover op de loop met me dat ik in de berm begroeiing  een prachtig ouderwets bruidsboeket zag liggen en het gevoel kreeg dat ik in de gaten gehouden werd…..

Snel de brug over dan maar ……….

|
……….. en veiligheidshalve  álleen nog met de natuur bezig houden, ach die is ook meer dan de moeite waard  in het voorjaar, toch?

dus toch…

Dus toch…. dat knettergek in de titel van mijn site komt niet helemaal uit de lucht vallen. En erger nog, de hele familie kreeg er iets van mee , daar is geen ontkomen aan in de “oma-app op mijn telefoon.
Daar stuurt dan weer iemand een grap door , gewoon een paar regeltjes waar we stuk voor stuk vreselijk om moeten lachen en de grap gaat een eigen leven leiden op de oma- app met snelle filmpjes tussen de teksten door……

Geschift? Het zal wel maar altijd beter dan elkaar op de zenuwen werken.
De grappen en grollen gaan ook vaak over de man/vrouw irritaties nu ze  elkaar vaak behoorlijk op de lip zitten.
Deze vrouw heeft het klaarblijkelijk een beetje gehad met haar man….


Maar als haar man een  filmpje maakt blijkt al gauw dat de vrouw ook niet helemaal een heilige is…..

 

de kracht…

Over “de kracht van de lach” stond gisteren een paginagroot artikel in de krant, véél te lang om helemaal over te nemen


In ieder geval is de strekking van het verhaal dat ik volkomen logisch en normaal bezig ben wanneer ik blijf proberen  humor in mijn logjes te gooien.
We blijken er “spanning en onzekerheid”mee te doorbreken, misschien wel omdat de lach en de traan héél dicht bij elkaar liggen.
We doen het massaal en er zijn dúizenden filmpjes, animaties, montages enz. in omloop bleek na een oproep van een hoogleraar sociologie om dat soort dingen in te sturen.
Toch weet ik zéker dat hij er één nog niet heeft want die heb ik gisteren zelf in elkaar geknutseld. Zelfs áls die door de familie gedeeld is zal die de hoogleraar nog niet bereikt hebben.
Leuk…..? Ach misschien niet voor Rutte zelf, die man moet ook maar dealen met zaken die we geen van allen  kunnen overzien, maar toch zie ik hem dan in mijn hoofd schaterend voor me……….

in de ban van

In de ban van het virus, ach wie niet. De ban wordt door mij relatief weinig gevoeld maar ook ik moet me soms toch even oriënteren op de mogelijkheden. Nu in de supermarkt iédereen verplicht is een winkelwagentje te nemen zou ik een probleem kunnen hebben.
Henk alleen thuis laten is geen optie (tenzij hij vast slaapt  maar dan ga ik evengoed niet rustig weg daarvoor is hij te onvoorspelbaar)
Een oppas vragen werkt  niet want je kunt hem niet altijd op afstand houden dus wie wil er dán nog oppassen.

Maar bij navraag blijkt er gelukkig een uitzondering gemaakt te worden  omdat men ook wel begrijpt dat rollator en/of rolstoel bemannen én een kar rijden onmogelijk is. Yep… ik ben dus een uitzondering!
Buiten wandelen lukt gelukkig ook nog altijd omdat ik genoeg plekjes weet waar het rustig is. Vooral nu het wat zonniger er warmer is zijn er meer geschikte opties omdat het niet erg is als er schaduwplekken bij zitten.

Onderweg de oogjes open houden voor wie of wat je tegenkomt, het virus kan immers overál op de loer liggen en mens en dier zijn daarvan doordrongen.
Zie ik hier in het midden niet een vreemd beest zich aan het hek vastklemmen met een grotere vogelachtige  achter hem aan? Volkomen in paniek op de vlucht bij onze nadering.


En wat zie ik daar ik de verte? Zal toch niet een soort pestvogel zijn?

Moeder natuur weet ons soms behoorlijk op het verkeerde been te zetten. Soms waarschijnlijk een handje geholpen door “de mens” want hoe grillig de bomen soms gevormd kunnen zijn…. hiér heeft iemand toch een (zaag)tandje bijgezet.

De bedoeling is niet helemaal duidelijk, een soort voederhuisje?
Voor een nestkastje is het te open, geen vogel gaat zo onbeschermd een gezinnetje stichten.

Wanneer we  er een week later wéér langs komen  is het raadsel opgelost.
Ook onder kabouters heerst woningnood en is een kabouter echtpaar druk doende het huisje bewoonbaar te maken.
Je moet wát als kabouter nu het geen paddenstoelen seizoen meer is!

vergeef je me?

Ik was écht van plan vandaag een “cultureel” logje te maken, over poëzie.
Er zou écht geen ongein in voorkomen, maar ja,  dan komt er op de dag dat ik Henk bijna niet onder de douche krijg omdat hij zich aan iédere stang die hij maar vast kan pakken blijft vastklemmen  dé verklaring binnen…….


En dán begrijp ik het, hij moet  naar zijn werk, daarom wilde hij natuurlijk óók al zo vroeg uit bed.

En er komt nóg iets in de app binnen waar bij ik jullie gewoon allemaal wil waarschuwen omdat het volgende product dat vanaf nú  gehamsterd zal gaan worden zich aandient …..

 

Omdat ik zelf nooit frikandellen in huis heb had ik een probleem  toen Ruuds lief even op bezoek wilde komen. We  moesten een ruwe inschatting maken en bleven we voor alle zekerheid in de voortuin zitten. Twee frikandellen per tegeldiepte moet wel ongeveer kloppen.


Dit moet wel ruim 9 frikandellen zijn. Bewijs geleverd, ondanks alle ongein  houd ik me wel dégelijk aan de regels al is afstand houden tot Henk Godsonmogelijk en moet ik maar zien waar het schip strand.
Dat je niet denkt dat ik het allemaal  onzin vind,  maar ik geef het toe, de berichtjes zijn iédere dag weer in staat me te laten lachen, óók op die dagen dat er hier verder totáál niets te lachen valt. Dus gun mij m’n lolletje…. maak ik voor straf al morgen alsnog dat “culture logje” omdat iedereen ondertussen  wel eens  “gewoon” wil doen als ik dit berichtje goed interpreteer…..

behelpen?

Laat ik voorop stellen dat  het niet wil zeggen dat de ernst van de zaak niet tot me door dringt als ik me blijf amuseren met alle grappen en grollen die er rond gaan.
Ik lig echt in een deuk als ik dit soort plaatjes langs zie komen!

Het heeft twee redenen dat ik er nogal  luchtig mee om lijk te gaan.
De belangrijkste reden is natuurlijk dat er echt hélemaal niemand iets aan heeft wanneer ik het éne na het andere verontruste logje ga schrijven. De informatie van officiële zijde is ruim ( zeg maar meer dan) voldoende dus dáár heeft niemand mij voor nodig.
Maar de tweede reden is dat ik misschien wel de enige ben die weinig merkt van alle beperkende maatregels. Domweg omdat ik al die beperkingen al geleidelijk had opgelegd gekregen  door de verslechterende dementie van Henk. Dus…..

-Ik zorgde al dat het geen ramp is als ik niet iedere dag boodschappen kan doen.
– ik bleef al uit de drukte, niet goed voor Henk, én lastig met de rolstoel.
-ik moet door zijn ontlasting incontinentie al meer op de hygiëne letten dan normaal gesproken.
– ik héb de onschatbare waarde van de internetcontacten al ontdekt om de meest eenzame momenten te verlichten.

Natuurlijk “neem ik het mee” in mijn manier van bloggen maar ik zóu iedere dag verdrietige, ellendige ,verontruste en  machteloze logjes kunnen schrijven, ook dáár kies ik niet voor, om dezelfde reden, het hélpt me niet maar zou me in een depressie storten.

Oke, dan begrijpen elkaar. Zowel wat de dementie  als de corona toestanden betreft  schrijf ik dus wél wanneer ik denk dat het iets kan betekenen wanneer mensen vergelijkbare problemen hebben waar bij de zorg en/of de overheid niet voldoende aandacht voor is.
En dat doe ik dan nog bij voorkeur  op nut gericht en niet op drama.
De zorgen die  men zich nu lijkt te maken over de voorraden toiletpapier zijn uiteraard  niet aan me voorbij gegaan en zodra ik daar oplossingen in kan bijdragen deel ik die!
Nu ondernemers op soepele belastingregelingen mogen rekenen zie ik een nieuwe optie om, waar nodig, te doen wat je altijd al had willen doen.
Jullie vullen zelf wel even de toepasselijke kreten in hé!

Behalve dat miste ik in de voorlichting nog een oplossing die ik me, als oudje, nog herinner uit mijn prille jeugd.
Geen moeite is me teveel dan even een voorlichtingsfilmpje te maken.
We benne op de wereld om mekaar….. om mekaar, te hellepe nietwaar……

vrouwendag

Internationale  vrouwendag nog wel,  zondag is het weer zover!
Vandaag op de markt een politieke partij “die voor vrouwen vecht”, nee niet voor de vrouwen die nog altijd overal  ter wereld, zelfs in Nederland, verminkt worden door besnijdenis. Nee  ik mag als ik wil (maar dat wil ik helemaal niet)  op een tekstwolkje de naam van één van hun vrouwelijke leden invullen.

De beste mens op de juiste plaats, dat is voor mij het enige dat telt. Dat  gedoe van vrouwen die “vechten” om meer straatnamen  met een vrouwennaam in het straatbeeld te krijgen…. ze doen maar hoor  maar ik vind het een beetje zielig, als zoveel  initiatieven uit die hoek.

Vrouwen zijn gewoon géén mannen en dat mag best van mij. Wij zijn nodig en hebben, net als mannen,  met voor- en nadelen te maken.
Ach ik kan het misschien niet zo heel goed uitleggen dus ik laat even een man aan het woord die me begrijpt en de essentie  van  het man/vrouw zijn  intens bezield uitschreeuwt,  kom maar op James Brown….I love it!

lampje branden?

Het schijnt een pluspunt te zijn als er “een lampje gaat branden”bij iemand… nou dáár denk ik anders over. Van lampjes die gaan branden  word ik onrustig, en dan heb ik het natuurlijk over apparatuur, toch altijd een beetje haat/liefde verhouding.
Toegegeven, de waterkoker met z’n blauwe lampjes  die ik een paar weken geleden kocht is de uitzondering die  de regel bevestigt.
Maar neem nou  m’n nieuwe koffiezetapparaat, zucht… het bárst van lampjes! Rode lampjes, groene lampjes en vooral flikkerende  lampjes.


Gelukkig zijn het alleen die groene lampjes die flink flikkeren tot het apparaat bedrijfsklaar is, rode flikkerende lampjes zouden toch  een verkeerde   indruk kunnen wekken bij  de overburen die zich misschien in een splinternieuw “:redlight district” zouden wanen.
Groen staat tegenwoordig heel goed bekend. Bij rood is er ( excuses) áltijd  stront aan de knikker want de rode lampjes horen niét te branden.
In het plaatje boven betekent het rode lampje dat het bakje  koffieprut geleegd moet worden. Dat zeg ik nu heel rustig maar de eerste week stond ik bij iéder plots brandend rood lampje al in de startblokken om met het apparaat terug te gaan naar de leverancier.
De koffieprut maalt  het apparaat zélf van de bonen die ik er tijdig in moet doen…. precies, anders gaat er weer een rood lampje branden.

Zonder water doet het apparaat ook niets, dat snap ik zelf ook nog wel maar eh….. welk lampje geeft dat nou ook alweer aan dat het water op is, water moet in  het vak naast de koffie.
Dus eh… moet ik ontkalken of is het water op……gelukkig, het gaat om het water  want dat ontkalken moet ik nog opzoeken, ja hoor eens, ik ben niet alwetend geboren.

Maar na twee weken heb ik het allemaal aardig onder controle denk ik  en begin ik voorzichtig blij te worden met m’n lichtorgel. De koffie smaakt goed, ik heb geen gedoe met cupjes of pads en kan tóch voor één ( of twee)  kopje koffie kiezen.
Het oude apparaat met hier en daar een kraakje blijft standby, voor als er meer bezoek is of als de stratenmakers  een “bakkie” lusten. Maar ik denk met weemoed aan  dat éne rode lampje  waar het apparaat álles mee kon zeggen…. aan…. uit…. aan … uit!

Vorige Oudere items