hare loghoogheid bedankt U

Oh wat wás het weer leuk om “onze Trix” weer even op te kunnen laten draven.
En wat waren de reacties weer  leuk, vooral omdat er toch weer lezers bij waren voor wie dit nieuw is.
Wie hier nog niet heel lang leest kan natuurlijk niet weten dat dit oudje éigenlijk het vloggen een beetje uitgevonden heeft. In december 2007 stapje ik voor het eerst heel voorzichtig in  de schoenen van onze toenmalige vorstin om mijn nieuwjaarswensen te delen.
Kerstmis is daarna nooit meer hetzelfde geweest al kwam niet altijd de koningin opdraven, het kon net zo goed de kerstengel zijn, of een sneeuwpop. Dat hangt altijd een beetje samen met wat er op mijn pad komt.

Hoewel ik dus eigenlijk samen met Trix de hoed aan de kapstok gehangen had miste ik de uitdaging om de troonrede te persifleren. Nee natuurlijk niét om de troonrede zelf maar om de lol van het “plaatje te maken”, alleen al de hoeden zijn onweerstaanbaar voor me.
Ik was het écht niet plan dit jaar maar toen lag er in de drukkerij een kartonnen cirkel met een opening erin, in het voorbij gaan natuurlijk even op m’n hoofd gehouden…. leuk, zou best een hoed van te maken zijn…… !
Een collega van de DTP deponeerde een verpakking van de lichtgevoelige platen in de afvalzak……. een groot stuk dik  plastic , mat  zwart aan de ene kant en zwart glanzend aan de andere. en dán is 1+1= bij Rietepietz  een hoed.


Wat altijd enorm helpt is dat we juist door de drukkerij van alles bij de hand hebben, in dit geval was ook  restje dubbelzijdig tape héél handig, plakbandje hier nietje daar en even lekker de bol in elkaar frommelen om de lichtval z’n werk te kunnen laten doen. Tja, misschien nét niet helemaal volmaakt als je de hoed goed gaat bekijken zit er hier en daar wel kier die er niet hoort

Maar als Trees dan in de reactie vraagt “of ik die hoed ergens huur voor zo’n  gelegenheid” krijg ik toch vaag het vermoeden dat ik op het Binnenhof niet eens uit de toon zou vallen, en zo ja… kan ik het altijd nog als een recycle- statement verkopen!
De zoektocht naar wat Trix aan moest eindigde bij het pakje dat ik droeg op de bruiloft van onze kleindochter  dat meteen de finishing touch   voor de hoed meebracht.
De corsage van dezelfde stof als het jasje was in no time op de hoed geprikt en het jasje kreeg een (niet zo goed gelukte ) corsage van het zwarte plastic en  Jan Taminiau  kan er een puntje aan zuigen!
Stom…. ik had dit hele logje niet hoeven schrijven, had er een vlog van kunnen maken toch?

 

Advertenties

derde dinsdag

 

Leden van het log, U allemaal!

U zult begrijpen dat de  derde dinsdag in september  bij Uw voormalige Vorstin ieder jaar  veel herinneringen losmaakt.

Thans richt ik me tot U als moeder, en vraag U niet te hard te oordelen over mijn zoon. W.A. heeft op deze prinsjesdag geen andere keuze dan een  op toiletpapier afgedrukte troonrede voor te lezen.
Deze troonrede heeft als enig doel bij het aantreden van een nieuw kabinet,  al dan niet bevuild, in  de vlakspoeler te verdwijnen..

Ten tijden van mijn Koningingschap  was er   nog de mogelijkheid   treuzelende  formateurs  een aanmoedigende  schop onder het achterste geven, helaas  heeft WA geen bemoeienis met de kabinetsformatie.

U zult mij niet euvel duiden, het is tijd, W.A. rekent erop dat ik ergens op de route sta te wuiven, ik reken op Uw coulance!

 

proefrit

Nee natúúrlijk mochten we niet zómaar  samen “aan de rol”, Inge wilde éérst wel eens even zien of het wel verantwoord is dat paps zijn leven aan mams toevertrouwd, ze wandelen uiteindelijk best vaak langs de Vliet  en dat is wáter!
Ze stond erop dat er even proef gelopen werd  en wie zijn wij om dan tegen te sputteren. We  willen we best even laten zien dat alles op rolletjes loopt.
We testen natuurlijk óók of het zitcomfort in orde is, inderdaad, we gaan zeker niet over één nacht ijs dat begrijp je. Nou ja, om een lang verhaal kort te maken ( jij hebt ook wel wat anders te doen) ….. alles is goedgekeurd!

rustig nou….


Zijn we lekker aan de wandel langs de vliet, zonnetje, door het water zoefende bootjes in allerlei maten en fluitende vogeltjes, kortom, alles schreeuwd om rustig aan te doen.
Krijgen we te maken met een gevalletje “tegenstrijdige informatie”  want op het pad staat dit.


Waar bemoeien ze zich mee… , bovendien we zijn al begonnen met lopen,  dat zei ik toch al !


Oh, we moeten sneller lopen? Ja hallo, dat maken we zelf wel uit.
Kijk, wandelen doe je “naar eigen kunnen” ook als wandelen móet om de oude botten in beweging te houden. En dan hoeft er niemand te zeuren over sneller lopen, of….


Kijk liever naar de naam van die passerende boot …., dáár hebben we iets aan!

 

 

gender fiets

Het lijkt wel iets met elkaar te maken te hebben, de gender neutrale discussie én  de in ongenade gevallen herenfiets met stang. Ach, misschien ook wel een logisch gevolg, toch een beetje knullig wanneer je gevochten hebt om niet meer als meneer aangesproken te worden en je door je fiets  “verraden” wordt!

Nooit zo bij nagedacht, toch  eigenlijk al die jaren  een soort minachting voor  de “vrouw”  geweest,  het heren frame mét stang maakt de fiets stabieler en dus veiliger. De smoes dat een vrouwenrok de boosdoener is om de stang te laten vervallen  gaat in ieder geval nú niet meer op.
Nu blijkt ineens ook de herenfiets gevaren te kennen en wel  bij het omvallen, dan blijkt een damesfiets weer minder gevaarlijk door hoe je terecht komt. Nee dat ga ik niet uitleggen want die uitleg is gewoon té vaag   om door vrouwen als ik begrepen te worden.

Ook een kindje achterop blijkt menigmaal voor het hoofd geschopt te worden als paps het been nét even niet hoog genoeg op kan zwaaien, dáár kan ik me wel iets bij voorstellen!
Eerlijk gezegd heb ik die stang op een herenfiets nooit zo begrepen, ja dat ligt aan mij dat snap ik.
Ik fiets niet zeker genoeg om met zo’n royale zwaar  op de fiets te springen, ben al blij dat ik er niet al te zwabberend  mee weg  kan komen  als ik me  aan de stoeprand op het zadel heb laten zakken.

Henk  is wel eens meer zijn tijd ver vooruit geweest,  zo ook met de gender neutrale fiets. Al 15 jaar geleden ging  “de fiets met stang”  voorgoed de stalling in al had dát dan wel een praktische reden.
Na een zware buikoperatie om wat kwaadaardige tumoren het leven zuur te maken herstelde niet alle inwendige pezen en spieren voldoende om de zwaai te kunnen maken.
De chirurg deed echt z’n best, het gerommel in de  snee van het onderste borstbeen tot net boven het schaambeen  loste  het tumoren probleem tot grote tevredenheid op. Alles weer aan elkaar plakken ging in de kleine onderdelen waarschijnlijk met wat rafeltjes gepaard waardoor sommige pezen en/of spieren  ook op de langer termijn minder “beweeglijk” waren.

Gelukkig heeft Henk er nooit een probleem mee gehad en stapte moeiteloos over op een damesfiets. Uiteindelijk was hij zo  toch nog een stuk beweeglijker dan hij na korte tijd geweest zou  zónder die operatie!
Maar wat mij betreft…. vrijheid blijheid, kies de fiets die bij jou én je omstandigheden past, mij hoor je niet zeuren hoor!
Op Terschelling koos Ruud voor de herenfiets mét stang en versnellingen (maar reed tijdens zijn verblijf hier nét zo makkelijk op een geleende gammele damesfiets) Inge voor een damesfiets met elektrische helper, hartstikke makkelijk als je even af wilt stappen voor een foto!

panda

Lieten we ons  meeslepen door de panda gekte ? Natuurlijk niet,   het gaat me om  deze Panda.
Het enige Chinese restaurant op Terschelling  en natuurlijk moesten we dáár een keer eten omdat Henk  nergens lekkerder smikkelt dan “bij de chinees”.
De zaak blijkt niet traditioneel “chinees” aangekleed te zijn, nergens een lotus te bekennen, géén rode, groene en gouden overdaad en géén lampion-lampen  waarbij je de kaart nauwelijks kunt ontcijferen.
Kijk, dit had evengoed een Toekan plafonnetje  kunnen zijn. Wij vatten het maar op als een teken dat wat er op tafel komt “gezien mag worden” en reserveren een tafeltje.


Er hangt een groot schilderij van Hongkong bij nacht in de sfeer van New York bij nacht, dom, geen foto van gemaakt maar je ziet nog nét het  randje weerspiegeling op de volgende foto. Zó “on-chinees”


O ja, die twee vreemde figuren op de foto illustreren  dat de hoeveelheid  eten dan weer wél echt chinees was….. niet doorhéén te komen. De vriendelijke eigenaresse  keek  wat bestraffend naar ons toen ze de leeg veronderstelde schalen en borden kwam halen en deze lang niet allemaal leeg bleken.


We hadden  de Pandaschotel voor mij ( midden boven)  helemaal niet hoeven te bestellen vond ze. Poeh, wie vertel je het, ik ben al geen grote eter en zéker niet van een Chinese maaltijd en bestelde  juist daarom deze eenvoudig schotel  “voor weinig”.
Weet ik veel dat er dan op  bord, maatje karrewiel, een mini Vesuvius  wordt aangeleverd.
Ik  zie kans een kwart van de maaltijd weg te werken eer ik er net zo aan toe ben als de kinderen op de eerdere  foto.

Eigenlijk best vreemd dat je in een chinees restaurant met vier personen drie maaltijden zou kunnen en mógen bestellen. Als we met een grote groep zijn gebeurt het inderdaad  wel eens dat we met tien pers.  geadviseerd worden  2 vierpersoons rijsttafels te nemen, één Chinees en één Indisch.
En dat iedereen dan ook met een volle buik weggaat….. kom er eens om in het **** restaurant.

Voorbeeld,  dit is het  spinazie potje ( als ik me goed herinner)  dat Inge bestelde, de enige overeenkomst…?
Bord maat karrewiel maar wat er op lag kon Inge royaal zelf aan. Wat  die twee bruine “keutels” zijn wil ik liever niet weten.


Hoewel het allemaal niet eens **** was en ruim onder de 20 euro, toch altijd nog een paar euro duurder dan mijn Panda schotel. Bij mijn maaltijd  hier zat een tweede schaaltje  waarop  4 worteltjes van +/- 15 lang met kroontje groen languit mochten liggen. Uiteindelijk bleken het drie wortels te zijn, de twee buitenste waren deskundig overlangs doorgesneden.

Er ligt één  pomme Duches bij, weliswaar heel smakelijk en van royaal formaat maar  daar krijg je  geen  darmkronkel van nadat je die geheel verorbert hebt.
Met vier mensen drie maaltijden bestellen? Slecht plan tenzij je af wilt vallen, men zou er trouwens de wenkbrauwen héél hoog optrekken wanneer je drie maaltijden bestelt voor vier personen.
Nee inderdaad, nog nooit een Chinees met opgetrokken wenkbrauwen gezien, daar leent de stand van de ogen zich niet voor. Misschien wordt het personeel er wel op geselecteerd, och hemel, ben ik misschien een gevalletje etnisch profileren in het Chinese restaurant op het spoor?

júffrouww……!

’t Was  wat minder buiten van de week ik weet het. Maar we wilden tóch even naar buiten en kozen tussen de buitje door voor Kijkduin, kkkoooud ja, we waren dan ook niet de enige die  daarna ergens  binnen gingen  opwarmen om er  meteen een volle buik te scoren.

Ik spreek gelukkig vloeiend “musjes” en hoorde aan de bar; “tjilptjilp….. mag ik een portie koekkruimels”?


Tjilperdetjilpppp… juffrouw…… !!!! Kunt U me nú horen? Ik wil graag een portie kruimels, moet  ik nou écht op de tap klimmen, daar staat óók al zoveel ellende voor m’n snavel!


Meneer mag ik U iets vragen, hoe is het U gelukt de aandacht te trekken van de serveerster…… Oh, fluiten zegt U ….dan moet tjilpen ook wel  lukken toch?


Hé hé eindelijk, m’n bestelling is doorgekomen, eet smakelijk allemaal.

Vorige Oudere items