luistervinkje

Niet dat ik er op uit ben om gesprekken af te luisteren, zeker niet maar sinds iedereen al wandelend druk is met de telefoon kom je er gewoon niet meer omheen. Of je zit op een bankje in het zonnetje te genieten en op het volgende bankje zit iemand te in z’n uppie te kletsen, uiteraard in z’n telefoon. De wind is mijn kant op en ik hoor flarden van een gesprek ; ” ja ik ga het gesprek met hem aan, maar wel met de insteek hem te sensibiliseren”…….. en later …”gewoon het gevoel geven dat we z’n idee interessant vinden maar we doen natuurlijk wat we plan waren”……
Kan niet anders, die man zit in de politiek….. , niets nieuws onder de zon en ik doe m,n best het gesprek verder buiten te sluiten.

Maar soms vang ik iets op dat wél nieuw voor me is.
Dan loop ik met Inge langs het Noord A en fietsen er twee jonge knullen op het parallel lopende fietspad ons voorbij.
In de wind aanwaaiend horen we een opgewonden jongensstem bijna ademloos zeggen………;
“Ik heb haar zonder mondkapje gezien”……..!
Tja….. tijden veranderen, de nieuwe sensuele opwinding ………..;
“liefje, mag ik je mondkapje af doen…..”?
Ik zie het vóór me!

mea culpa

O ja, bij deze mijn verontschuldigen voor het typische vrouwen logje hiervoor. Meestal geef ik bij dat soort logjes wel een waarschuwing af voor de mannen, dat ze misschien beter even iets voor zichzelf kunnen doen of zoiets. Maar ja ik was enthousiast met m’n aankopen en vergat “iets herkenbaars” voor mannen toe te voegen.
Ja zeker, ik ben zuinig op mijn (relatief) hoge aantal manlijke lezers en houd daar altijd wel een beetje rekening mee. Ze hebben, ondanks al dat genderneutrale gelobby, vaak een net even andere kijk op de meeste zaken dan vrouwen en dat vind ik een mooie extra.

Natuurlijk hebben mannen óók met kleding te maken,”kleren maken immers de man” maar op de een of andere manier is de emancipatie op dat gebied een beetje onevenwichtig uitgepakt.
Ondanks alle huidige inclusiviteit/ LHBT inzichten is een man in een fleurig bloemetjesjurkje toch nog altijd een bezienswaardigheid.
Een vrouw in een kostuum baart (nog wel, maar) geen opzien. Ook de spijkerbroek met veel meer gaten dan nodig is om ‘m aan te kunnen trekken zijn uniseks. De vrouw heeft duidelijk steeds meer de broek aan!

De uniseks rage uit de jaren 60/70 sloeg niet echt aan, de man wilde niet aan de rok, alleen het rokkostuum bleef overwegend zijn privilege. De jurk en het mantelpakje lieten ze langs hun koude kleren afglijden.
Eigenlijk is er maar één al hele oude uniseks uitzondering, het Adamskostuum van de man en het Evakostuum van de vrouw hebben allebei niets om het lijf.
Maar ja, of deze kostuums nou dé manier zijn om te benadrukken dat er géén verschillen zijn tussen mannen en vrouwen? Ik wéét het niet!

opgeknapt

Inderdaad, ik ben blijkbaar weer de oude hoewel…… vandaag werd ik bijna 15 jaar jonger geschat dan ik in werkelijkheid bén. En door iemand die voor haar werk ook de kleinste rimpeltjes goed moet zien , met haar ogen was dus niets mis. Waarschijnlijk wel met haar inschattingsvermogen, uiteindelijk ben ik natuurlijk nadat ik vier weken geleden ziek werd alleen maar vier weken óuder geworden en zeker geen 15 jaar jonger.

Maar goed, ik was pas naar de kapper geweest, daagde de zon uit met een vrolijk bloemenjurkje met een modieus lang vest eroverheen en was door een wandeling al lekker warmgedraaid. Kijk dan gooi ik er toch nog een kittig stapje uit. En de vrouw van de inschattingsfout ziet me natuurlijk niet in de ochtend uit bed strompelen.
Ik kreeg toevallig een heel toepasselijk plaatje binnen in een app en nu snap ik het helemaal…….

voordelen

“Ieder nadeel heeft zijn voordeel” wie kent de quote niet.
In een vorig logje schreef ons aller Hulk al dat hij een heel groot voordeel ziet in één van de coronaregels. Dat de begroeting met drie kussen nu niet meer mag juicht hij toe en dat wil hij graag zo houden.
Daar ga ik deels in mee, om Jan en “AL”leman met drie kussen te begroeten gaat mij ook te ver.
Maar er zijn toch wel een aantal mensen die ik graag, en spontaan, met een kus op beide wangen zou willen ontvangen.
In plaats daarvan hebben we nu die onhandige elleboog groet om elkaar op anderhalve meter afstand te kunnen begroeten.

Niet dát de afstand bij de ellebooggroet anderhalve meter is maar daar heeft blijkbaar niemand over nagedacht.
De oude lengtemaat de EL. mat +/- 69 centimeter … x 2 is dat 1.38 mtr. Maar zelfs dát halen we niet want de EL wordt gemeten van de vingertop tot de elleboog en dát stuk van de arm is langer dan het stuk vanaf de elleboog tot aan de schouder dat we gebruiken om te groeten. Oke, de ellebooggroet houdt ons dus maar op ongeveer 1.20 mtr. afstand van elkaar.

Evengoed zitten er tóch voordelen aan die ellebooggroet, sommige mensen hebben “het “achter de ellebogen, maar wat dat “het” ook mag zijn, het past nooit onzichtbaar achter de elleboog tijdens zo’n groet, kijk, dat is voordeel één al!

plaatjes van het internet

En dan nog het grootste voordeel, de ellebooggroet is zó belachelijk dat het onmogelijk is om er ernstig bij te blijven.
Het is je vast ook opgevallen, echt iédereen moet lachen wanneer er naar elkaars elleboog gezocht wordt. Dat Rutte er altijd bij lacht zegt niet zo veel, die man lacht altijd .Maar ook de grootste chagrijn “elleboogt” met een grijns van oor tot oor! en als we in deze tijd iéts kunnen gebruiken is het wel “de lach”!


zingend door ’t leven

Zingend door het leven gaan is aan te bevelen zegt men.
Oke, dat wil ik best proberen maar ja, een stem om cokes te kloppen , zeiden we vroeger in Den Haag als iemand niet écht een zangstem had.
Dan maar naar zangles, had m’n eerste les vandaag en dat viel nog niet meer. Het eerste liedje kénde ik niet eens en is me veel te rapperig, maar ik doe m’n best.

“Te weinig expressie” was het commentaar, je moet je inleven, zodat men aan je gezicht kan zien dat je tekst je iets doet…. oke… daar gaan we weer, volgende liedje dan maar, dat is gelukkig een gouden oude.

De zanglerares ziet er niet veel heil in en voorziet bij een optreden dat er van álles naar m’n hoofd gesmeten zal worden…… daar bedenk is wel een oplossing voor, kijk, zó overleef ik die tomaten en rotte eieren wel denk ik.

(te) kleinschalig

Nog even terug naar het vorige logje, over die kleinschalige wooneenheden in Leiden.
Leidse Glibber beloofde nog wat aanvullende informatie voor me op te doen. En ook nog voor een foto te zorgen waarop wat meer te zien was over de bewoners die het wat af lieten weten op de dag dat ik er was.
Hoewel ik er maandag géén rondleiding kreeg had ik al wel gezien dat de leefruimte er best wel klein is. Ook de trappen en liften zijn toch wat minder bejaarden proof.

Er blijkt een soort ballotage commissie te bestaan waar Glibber, die overál z’n connecties heeft, een gesprek mee had. Daaruit bleek dat er zelfs kledingvoorschriften zijn, zo is het verplicht buitenshuis een hoofddeksel te dragen en iedereen dóet dat ook! De ruimtes zijn gemeubileerd te huur, maar bij nader inzien zijn de stoelen niet erg comfortabel. Het uitzicht over de met voorjaarsbloeiers beplante waterkanten is dan weer wél heel aantrekkelijk.

Glibber heeft écht zijn stinkende best gedaan om me “erin te kletsen” en komt met de verheugende mededeling dat ik er per vandaag ingeschreven kan worden.
En dan voor de woongemeenschap waar de blauwe container bak klaar staat omdat er nog gebouwd wordt door de maatschappij op de groene banner.
Sorry Glibbertje, bedankt voor al je moeite maar….. ik vind vandaag, 1 april, nou niet de meest geschikte datum om zo’n belangrijke beslissing te nemen.

ze kan ’t niet laten

Dan is er onderzoek gedaan naar de waarde van mantelzorgers door mantelzorger.nl, en dan kan ik het niet laten een briefje te sturen naar de organisatie die mij nog een trap na gaf toen ik ze vroeg zich in te zetten voor een betere aansluiting van de zorg in gevallen als het mijne. “Ik had zelf de (onbruikbare) zorg die voorhanden was niet weten te benutten”.

Naar aanleiding van Uw onderzoek naar “de waarde van de mantelzorger” graag Uw aandacht voor het volgende.
Juni vorig jaar overleed mijn  84 jarige man en kwam er een eind aan mijn jarenlange zorgtaak. Ondanks zijn steeds toenemende dementie heb ik hem tot het eind  thuis kunnen verzorgen.
Ook al hád ik de steun van m’n kinderen en zéér minimaal zorghulp, het was zwaar, heel zwaar. Hóe zwaar weten alleen mensen die 24/7 voor een dementerende partner zorgen.

 Op Uw site las ik o.a.;
“Onze missie is dat mantelzorgers op een bij hen passende manier kunnen zorgen”, en ;
MantelzorgNL zorgt ervoor dat mantelzorgers goed worden geïnformeerd en ondersteund”

Omdat ik in die tijd ervaren heb dat de huidige zorg totaal niet aansluit op wat er nodig is voor deze expliciete groep mantelzorgers,  heb ik kort na het overlijden van mijn man gebeld met Uw organisatie. Uw organisatie leek me de aangewezen plek om  iets te kunnen doen met mijn ervaringen en suggesties over hoe sommige dingen beter kunnen en moeten omdat de gangbare “oplossingen” vaak geen oplossing zijn.

De dame die me te woord stond vond het allemaal niet zo bijzonder wat ik te vertellen had, volgens haar had ik zelf niet goed genoeg gebruik weten te maken van de zorg.  Dat staat héél ver af van; “Onze missie is dat mantelzorgers op een bij hen passende manier kunnen zorgen.

Ik zoek nog steeds naar mensen uit alle soorten “zorgorganisaties” die bereid zijn écht te kijken naar wat nodig is voor  een mantelzorger die 24/7 voor een dementerende  partner zorgt.
Maar iedereen lijkt zich uitsluitend bezig te houden met bestaande (vaak niet werkende) oplossingen door  geven  én met fondsenwerving. U voegt er nog  een nutteloos onderzoek aan toe want iedereen wéét wel dat mantelzorgers  de gemeenschap héél veel geld besparen.

Het zou veel meer nut hebben een denktank op te zetten met mensen  die 24/7 voor een dementerende partner zorgen of gezorgd hebben en iets met die uitkomsten te doen.
Natuurlijk deel ik nog steeds mijn ervaringen graag met mensen die open staan voor het feit dat er iets moet veranderen om de golf dementerenden  die op de zorg af komt met behulp van mantelzorgers baas te kunnen. U mag me bellen , mailen of schrijven.
Zucht…. gaat natuurlijk allemaal niet gebeuren want wat weet ik nou…. ik heb alléén maar 9 jaar voor  een dementiepatiënt gezorgd.

lef hebben

Tja ik weet het, meestal houd ik me op de vlakte in alle corona gekrakeel. Wie ben ik helemaal om er een mening op na te kunnen houden, geen politicus, geen viroloog en geen econoom.
Maar dán valt mijn oog een keer per ongeluk op m’n horoscoop in de krant en lees ik dit…..

Kijk dan móet het maar, jullie zijn tenslotte mijn achterban en ik heb wel (mogelijk verkeerde) ideetjes over wat we missen in het hele corona gedoe.
Informatie te over betreffende de vaccinatie, bij vaccinatie krijgen we een verzwakte vorm van het virus ingespoten zodat ons lichaam zelf antistoffen aan kan maken tegen het virus. Op die manier moet (groeps) immuniteit ontstaan.

Prima natuurlijk dáár willen we heen maar waar ik dan over nadenk is; “hoe zit het met antistoffen bij de mensen die de ziekte al gehad hebben of in aanraking met de ziekte geweest zijn zónder ziek te worden”. Daar horen we niet zoveel over. Toegegeven, ik heb er niet op gezocht, maar alle andere info kom ik niet omheen zónder te zoeken dus als nu “erkende analyticus” concludeer ik dan dat er “minder tot geen” aandacht voor is in de media.

Met duizenden positief op het virus geteste mensen per week (en dat al zo’n 50 weken lang) moeten er ondertussen toch aardig wat mensen zijn die zelf antistoffen ontwikkeld hebben. Vraagje….. waarom wordt er niet op antistoffen getest. Nee natuurlijk heb ik daar geen antwoord op, het roept alleen maar nog meer vragen op.
Want zoals nu de plannen liggen wordt de testcapaciteit ‘op het virus” binnenkort zo hoog opgevoerd dat we veel dingen mogen mits we getest zijn. Zo’n negatieve test gaat mee zolang je niet in aanraking geweest kúnt zijn met het virus, oeps, best mogelijk dus dat je 3x in week een test moet gaan doen wanneer je niet alleen maar in je uppie thuis zit.

Ook wordt er gewerkt aan een vaccinatie bewijs, dat maakt testen overbodig, tja, heb ik alweer een vraagje bij ; ” hoe zit dat met mensen die zelf al antistoffen aangemaakt hebben”, daar niét op getest worden en dan volkomen nodeloos van de éne corona test in de andere vallen, En moet dié groep wel gevaccineerd worden. Veel geld en tijd mee gemoeid dat misschien (zeg ik voorzichtig) totaal overbodig is voor die grote groep mensen waar naar mijn idee (zeg ik nóg voorzichtiger) al groepsimmuniteit ontstaan zou kunnen zijn.

Ook de vraag waarom er niet naar gekeken wordt houdt me bezig. Is dat omdat niet met zekerheid te zeggen is hoe lang, en in welke mate, men dan immuun is? “Hoelang” is van het vaccin ook nog niet duidelijk, zeker is wel dat het niet levenslang is. Voor hoeveel procent het werkzaam zal zijn is, afhankelijk van welk vaccin, +/- 65 tot 96% maar dus ook nooit 100% . Ik vraag me dan af of het nuttig is dat soort onderzoeken óók te doen op antistoffen van mensen die de ziekte doorgemaakt hebben, of ermee in aanraking zijn geweest zonder zelf klachten te ontwikkelen.

Best wel raar dat dit soort dingen blijkbaar ondersneeuwt in de aandacht voor het belang van testen op het virus en vaccinatie. Eigenlijk heb ik nog best wel veel vragen voor een “intelligente analyticus”!
Waarschijnlijk gaat één van mijn lijfspreuken hier wel op; “Hoe meer ik weet, hoe minder ik begrijp”. Misschien kan ik maar beter niét zelf nadenken, en al helemáál geen horoscoop berichten lezen, het zou zómaar een vals beeld kunnen geven.

uit m’n dak

Hélemaal uit m’n dak gegaan vandaag….. écht wel! Naar maar liefst naar twee supermarkten geweest en alsof dat nog niet genoeg was ook nog gaan “funshoppen” bij de drogist! Tja…. ik zou ook wel willen dat ik weer eens gewoon een knettergek logje kon maken maar dit is echt al “woelige dag” vergeleken bij de vorige week. De sneeuw kwam natuurlijk niet echt onverwacht dus ik had genoeg in huis om niet grootscheeps boodschappen te hoeven doen tot vandaag.
Aansluitend óók nog even naar de vliet gewandeld, dat gaat zóveel prettiger zonder die logge laarzen. De Vliet is niet helemaal dicht geweest, daarvoor gaan er teveel grote schepen voorbij maar er lag hier en daar wel ijs dat nu ligt te kruien richting de brug.

Veel thuis geweest dus vorige week en tja, dan maak je niet al teveel mee met alleen de kat als gezelschap. De kat blijkt nog steeds gewoon de kat te zijn en is niet in een prins veranderd nu ik hem meer aai dan vroeger toen hij meestal bij Henk op schoot lag. Goh, moet ineens aan een mop denken. O ja hoor, die ken jij ook wel!

Van die vrouw die een wens mag doen en dan wenst dat haar kat een prachtige jonge prins wordt…. en even later stáát er prachtige jonge prins op de plaats waat de kat even daarvoor nog stond!
Hij komt naar de vrouw toe en zegt ; “Nu zal je er wel van balen dat je me hebt laten castreren”.
Mwah…. laat Beau maar lekker Beau blijven, eh wat…?Ja klopt, hij is ook gecastreerd, maakt niet uit, maar geen prins heeft zo’n lekker zacht velletje.

off day

Moet maar kunnen hoor gewoon ff niet lekker in m’n ( toch wel ruim genoeg) velletje zitten.
Geef ik mezelf nog wel een schop onder een zeker lichaamsdeel en kijk of Suus te porren is om verstoppertje te spelen en haar zal het niet liggen, zó heeft ze zich verstopt en zó komt ze weer stralend te voorschijn.

Maar we zijn gauw uitgespeeld , ik probeer nog een tip uit om thuis lekker in beweging te kunnen blijven, bewegen is goed voor de geest…….. maar ik wéét het niet….. het lijkt me minder goed voor mijn ” broze oude vrouwtjes” lichaam.

Mwah….. maar niet, maar eens nadenken over de nieuwe maatregelen die ons te wachten staan, allemaal nog een beetje onduidelijk, ik schrijf maar even een briefje……..

Vorige Oudere items