T- weetjes

En dan bedoel ik weetjes over thee  want daar blijk ik toch nog niet álles over te weten,
Nou ja, over waar en hoe het verbouwd en verwerkt wordt weet ik hoegenaamd niets maar hé, daar hebben we wikipedia voor  toch? Wie  echt álles over thee wil weten kan het daar vinden!
Ik ben niet zo’n theetante  dus “laat maar zitten”.  Thee is “not my cup of tea” zal ‘k maar zeggen . al wil dat dan weer niet zeggen dat ik niet “boven m’n theewater zou kunnen zijn.Lekker hoor zo’n longdrink met een flinke scheut gin erin!

Belangrijke  thee weetjes kreeg ik wel uit de reclame op TV , ik herinner me een reclame filmpje waarin een wat oudere man me van over zijn halve brilletje  vertrouwelijk aan keer en zei;”wij van van Nelle breken onze buitjes twee keer”! ( jammer, niet meer te vinden op het web.)
Kijk dán weet je iets  en laat je voortaan theebuiltjes die maar één keer gebroken zijn aan je voorbij gaan.
De reclame stamt nog uit de tijd dat “de builtjes”  toegevoegd werden aan het assortiment, die maakten het geknoei met een theezeefje bij losse thee overbodig en de theepot bleef meestal in de kast.
Nadat er óók nog thee met allerlei smaakjes kwam leek het bestaan van de theepot voor mij een verloren zaak, ieder kiest z’n eigen zakje immers uit de meest prachtige dozen.

En dán vraagt Ruud me of ik bij het boodschappen wil doen of ik wil kijken of er in mijn supermarkt  doosje theezakjes voor in de theepot zijn want bij de zijne waren ze op….?
Theezakjes voor in de theepot??????
Geduldig legt Ruud uit dat die bestaan en dat er dan in plaats van een theekopje een theepot op het pakje getekend is…. verpakkingen met 20 of 50 zakjes. Moeders in wonderland….begrijpt inééns waarom de thee die Henk bij het ontbijt drinkt  een tijd geleden bijna zwart was….
Kom eens om dat soort belangrijke informatie bij wikipedia! Dát moet je zelf allemaal maar weten!
Een studie maken van wat er allemaal op de verpakking staat, op zoek naar theekopjes en theepotten alsof je bij het boodschappen doen al niet genoeg aan je hoofd  hebt.  Wie weet wat ik nog meer niet weet, waarom zitten  bijvoorbeeld  in de éne verpakking de theebuitjes wel  in een papieren  verpakking en in de andere niet. En die vinkjes achter ” intense” 3 gele en 1 grijze , betekent dat er ook nog verschillende sterktes zijn?
Zucht…. het boodschappen doen zal nooit meer hetzelfde zijn!

 

 

 

stukje voor stukje

Al zijn het er duizend, je legt ze  stukje voor stuk neer en dan blijkt Sinterklaas toch nog stiekem in het land te zijn. Heerlijk om te doen als Henk een paar heel slechte dagen heeft  en er weinig te beleven valt, althans , weinig leuke dingen. Hij komt  zelfs drie dagen niet buiten, dat is nog niet eerder gebeurd.


De van Haasteren puzzels zijn heerlijk ongecompliceerd  en reuze kleurrijk. Gewoon verslavend dat gepuzzel en de echte legpuzzelaar ontwikkelt vreemde trekjes las ik laatst op het log van een beginnende puzzelaarster
Zo schijnt “de echte puzzelaar” die een stukje gevonden heeft daar met de wijsvinger drie maal op te tikken…..en verhip…. nu ik er op let klopt dat als een zwerende vinger, eh…. bij wijze spreken dan hé,  want die zwerende vinger klopt zélf, daar  hoeft de puzzelaar  niets meer voor  te doen.


Het werkt alléén als je met meerdere aan het puzzelen bent. Zodra één puzzelaar een stukje neerlegt zal hij /zij dit vol trots showen met die drie tikjes. Ik betrapte Ruud erop die een puzzel ook nooit kan weerstaan, en ik betrapte Inge erop,  ook zij moet  altijd even een paar stukjes leggen. Tja, dan gaat het snel.
Morgen komt Ruud nog even  kijken of hij er nog een gat in ziet, dat gaat wel lukken, ik heb een gat bewaard.

 

hulphond

Liep ik toch ineens tegen een dak en thuisloze Husky aan. Beau moest er nog even aan wennen en vond het het maar een vreemde snoeshaan.


Het is ook nog een beetje een kneus deze dikke Husky want in zijn zij heeft hij een grote wond en verhip…. aan de andere kant óók al zo’n groot gat.


Je kunt gewoon je héle hand erin steken en het beest in zijn buik kriebelen.


Je kent me hé, in mogelijkheden denken en dit lijkt me de perfecte hulphond voor Henk die áltijd ijskoude “jatten” heeft. Lekker warm ook zo’n hond op schoot als je stil zit in een rolstoel.
Wel lastig natuurlijk dat Henk  zich dan weer niet aan alles wat er in zijn buurt komt vast kan klemmen terwijl hij dat nou juist zo graag doet. Ach, voor zo’n leuke hond moet het maar kunnen!

druk,druk,druk

Ja druk, druk, druk en een beetje moeite om “de gewone logdraad” weer oppakken. Dán brengt mijn archief altijd uitkomst en herhaal ik een logje uit mijn begintijd.
Het laat zien dat ik toen ook al af en toe iets uit de  de media oppikte  maar dat natuurlijk wél op mijn eigen manier benaderde.
Januari 2007 schreef ik dit………..

GEZONDHEID ÉCHT BETER NA PELGRIMAGE !

Nee , dat zeg ik niet maar dat is de conclusie uit het promotie proefschrift van een theologe aan de universiteit in Tilburg.
De heilzame werking van lange voettochten, ook van de huidige pelgrim tochten, blijkt niet alleen te verklaren vanuit een geloofsovertuiging maar óók vanuit de wetenschap.

Hoogste tijd om aan de slag te gaan met onze gezondheid, Henk móet nou eenmaal iedere dag een flinke wandeling maken en dat is er in het nieuwe jaar teveel bij ingeschoten, óp naar Mekka dus?
Ik dacht het niet, hoewel…….. als je, net als ik, een aantal truitjes “af hebt moeten schrijven” is het grote winkelcentrum op een dik half uur lopen  “hét Mekka”, zéker nu er duchtig afgeprijsd wordt!

In de zomer is het met de fiets prima te bereiken maar in de winter parkeren  we meestal de auto op 5 minuten loopafstand , “ons ben zunig” ja want de parkeergarage is onbeschoft duur!
Maar vandaag gaan we dus “op bedevaart” en stappen vanaf huis een half uur  flink door waarna we in het winkelcentrum winkel in en winkel uit gaan tot m’n enkels over m’n schoenen hangen .
Zeg niet dat ik niks voor Henk over heb want we sjouwen zo het héle centrum door en ik schiet hier en daar een paskamer in waar Henk dan weer misbruik van maakt door even op een stoeltje voor het gordijn te gaan zitten, de gluup!

We zijn 3 uur op de been (o.k. gesnapt , we hébben even ergens een hapje gegeten) en ik heb voor € 35, —  drie truitjes aangeschaft voor we in gestrekte draf dezelfde weg terug lopen .
Bij  thuiskomst blijkt dat de conclusie uit het artikel volledig op waarheid te berust, Henk dankt God op zijn blote knieën (een geloofsuiting dus) dat het erop zit en ik ben  blij met m’n nieuwe aanwinsten.(en zie er daardoor blozend gezond uit)
Kortom je voelt je echt beter ná een stevige voettocht ……, ………. nogal wiedes als je heerlijk in een warm bad zakt om je voeten in model te laten komen!

al”weer”

Op zoek naar logjes waar een photo bucket probleem in zit kom ik van alles tegen, ook deze uit de zomer van 2010, de foto’s waren gelukkig compleet en eigenlijk kan hij  bést nog een keertje………!

……Ook vrijdag was het goed toeven aan het Scheveningse strand  al waren er af en toe wat wolkjes die hun weg zochten naar de duinenrand om daar achter te blijven hangen .
Alsof ze speciaal voor ons niet in de weg wilde hangen boven het  strand maar toch voor wat afwisseling wilden zorgden !
Heerlijk om met het verstand op nul naar de blauwe lucht te liggen staren en in de kleine wolkjes figuren te fantaseren .
Als kind vroeg ik me dan wel eens waar “de lucht ophield” …. en wat er achter al dat blauw zou kunnen zijn .
Over de hemel had ik op de zondagsschool wel iets gehoord maar dat bleef toch een te vaag begrip voor me om er een voorstelling bij te kunnen maken .
Genietend laat ik m’n ogen gedachteloos langs het blauw dwalen als ik ineens twee piepkleine witte stipjes ontdek ….. , het vliegtuig dat ik even ervoor hoorde  vloog buiten mijn blikveld maar dat zóu natuurlijk parachutespringers gedropt kunnen hebben!
Die theorie spat uiteen als de witte stippen maar niet naar beneden komen en op gelijke afstand tussen de wolkjes blijven dobberen.
Het lijken wel knopen fantaseer ik verder ….. in een héél grote jas die ergens daarboven verder onzichtbaar is. Misschien moet ik toch mijn mening herzien over het niét bestaan van een opperwezen dat in het uitspansel boven  over ons waakt  ….. maar ja, als het een onzichtbaar opperwezen is een jas natuurlijk overbodig hoewel ….. op grote hoogte is het best héél koud….. maar waarom die knopen dan wél zichtbaar maken.
Misschien een soort aanknopingspunt voor ons hier beneden dát het opperwezen er wel is al zien we het niet.

Waarom moet ik nu ineens weer denken aan het sprookje “de nieuwe kleren van de keizer”  waarin de keizer naakt tussen zijn volk door loopt omdat een héél dure kleermaker hem heeft wijsgemaakt dat de stof van zijn kleding zó exclusief is dat alleen heel bijzondere mensen de stof kunnen zien.
Hij kán gewoon niet toegeven dat hij de stof niet ziet omdat hij dan geen bijzonder mens zou zijn!

Als ik Henk met een lome armbeweging op het verschijnsel wijs  prikt hij mijn gemijmer in één klap door, nuchter als altijd zegt hij ;

gewoon weerballonnen  joh”  …….ttjjssss

Hé eikel….

Zeggen we állemaal  wel eens toch? Of eh………


En dan bedoelen we  een man, of mannen!
Over welke eikel men het dan heeft  laat ik in het midden maar ik lijk het hier te hebben over de eikel van de gewone Amerikaanse eik.
Je weet wel. met eikels die groeien uit zo’n  soort afdek dopje waar we vroeger pijpjes van maakten.
Maar de boom waaronder deze eikels liggen is een Turkse eik en de dopjes van de eikel zien er anders uit. Ze hebben een soort kransje van uitsteeksels waardoor het een beetje tulbandachtig is. Maar dat zie je pas als ik een stukje uit de foto knip.
Dat  wordt  dus ook wel eens een Turkse muts genoemd .
Misschien een gevalletje gerechtigheid tussen mannen en vrouwen…..

excuses

Kortgeleden  kon ik de hand leggen op een boekje met kinderliedjes die, toen ik kind was,  door alle kinderen gezongen werden. Sommige zijn aftelversjes, sommige opzeg rijmpjes en weer anderen werden gezongen bij spelletjes die op straat gespeeld werden  zoals deze;


Het werd gespeeld door twee tegenover elkaar staan de rijen kinderen ( als ik me goed herinner) die naar elkaar toe liepen en weer van elkaar af . Een jongen uit de éne rij haalde dan een meisje uit de andere rij  en omgekeerd.
Over de titel wil ik het niet eens hebben maar het wás natuurlijk schandalig hoe hier de jongens geleerd werd hoe ze met meisjes om moeten gaan.
Bovendien was het uiteraard reuze rolbevestigend, Joepie joepie  ging volkomen voorbij aan het feit dat hij misschien ook wel “een vriendje had kunnen hebben. Geheel naar de mores van de huidige tijd voel ik me dus verplicht alsnog mijn excuses aan te bieden dat ik vroeger dit heb laten gebeuren…… en er was meer….


Aanmoediging tot dierenmishandeling,  had natuurlijk nóóit mogen gebeuren. Echt… ik heb er plaatsvervangende schaamte over. Waren jullie ook zulke barbaarse kinderen dat je deze, en andere, kinderversjes nog  kent?

Vorige Oudere items