geen punten …

Geen zorgen hoor… , ik ga géén punten uitdelen voor de reacties , die zijn gewoon zonder uitzondering altijd  op álle punten héél veel   waard voor me. En nee, jullie hoeven óók geen punten uit te delen, of te sparen!
Ik heb het gewoon over taartpunten en dan éigenlijk juist over “géén taartpunten”. Wácht nou ff, niet zo ongeduldig, ik leg het heus wel uit hoor!
Wij eten niet héél vaak gebak en Henk al helemáál weinig. Inderdaad, Henk is zeker geen “ouwe snoeper”!
Maar voor een klein hazelnoottaartje, en dan de slagroomversie, is hij af en toe  wel te porren.
Punt is dan   dat het zo’n klein taartje is  (doorsnede is +/- 14  cm)  en dat het spul nogal bros als je het gaat snijden. Hoe maak je dáár nou mooie puntjes van!
Nou  géén puntjes dus, van wie moeten het trouwens punten zijn om er smakelijk van te kunnen eten, niemand toch?
gesn,taartjeOm even de puntjes op de i te zetten maakte ik een foto van hoe wij dat oplossen……. ,
Precies… het is wel weer eens tijd voor een logje waar je iets van opsteekt.
Eerst maak ik de linker verticale snede , het  afgesneden   stukje met één rechte en één half ronde kant wordt dan horizontaal door midden gesneden en dan hebben we twee handzame stukjes . Als er bezoek is doen we  aan de rechterkant precies hetzelfde  en kan het bezoek ook mee smullen.
Dan houden we voor de andere dag nog een mooi recht  langwerpig middenstuk over, dat in  twee of drie stukken gesneden kan worden (zelfs vier bescheiden plakken zou kunnen  als er nog iemand binnen valt)
Géén gedoe met puntjes die afbrokkelen en een knoeiboel achter laten  in het midden!
Ik zóu zeggen:  “een oplossing waar je een puntje aan kunt zuigen” alleen moet je  het taartje wel even zélf kopen. En eh….. deze is natuurlijk allang op en was héérlijk!

mooie stukjes….

Al een paar jaar zie je  tussen het “straatmeubilair” ineens overal “mozaïekbankjes” opduiken.  Om precies te zijn sinds 2008 toen er in Den Haag een soort “bezigheidsproject”  van dak-en thuisloze  van start ging .
Er zijn práchtige bankjes bij en je ziet ze ondertussen óveral! Vorige week zag ik op dat gebied iets dat ik nog niet eerder tegenkwam… een picknickset, en wát voor een!

mozaiek9
De mozaïek is véél fijner dan  zo op het eerste gezicht lijkt, je zou er  eigenlijk een échte fotograaf op los moeten laten. Het tafelblad is een natuurfeestje dat prima  bij de natuurtuin past waar de set een plaatsje heeft gevonden. Ik zou  de tekening niet eens netjes in kunnen kleuren met kleurpotloden, laat staan in mozaïek leggen.

moziek3
Je zou de water lissen zó willen plukken en die fazant kan beter oppassen dat hij niet in de braadpan terecht komt.
Wat een piépkleine  stukjes zijn er gebruikt en wat moeten er bákken geduld in zijn gaan zitten.

mozaiek
Die twee grijzige wind molentjes linksonder kun je  écht in die natuurtuin vinden en dat papegaai achtige vogeltje is óók al zo minutieus in al z’n kleurnuances.

mozaiek2

Op één van de bankzittingen zou je nóóit gaan zitten wanneer de beestjes allemaal echt waren, zo’n stekelvarkentje zou zéker z’n sporen achterlaten en een boze bij kun je óók beter met rust laten. Ik zei het al, deze picknickset is een betere fotograaf waard dan ik ben.

mozaiek4
En dan heb ik óók nog te maken met schaduw van  de zon door het  tafelblad  waardoor op het andere bankje de lucht half donker- en half lichtblauw is, maar  die roofvogel heeft daar geen last van zo te zien….. is ie niet onwijs mooi gemaakt?

mozaiek7

Aan vlindertjes  is geen gebrek en ook die zijn stukje voor stukje in elkaar “gemozaïkt “…….. wát een priegelwerk!

mozaiek1
De meest kleurige zijn duidelijk naar het tafelblad gefladderd… logisch …. dáár is het meest aan groen en bloemen te vinden…

mozaiek10

en ook het  koolmeesje fladdert  zo te zien rustig rond zonder dat er  “veertjes ” uitvallen!

mozaiek8
En tot slot is het waterleven  niet vergeten …. op een bankje …… zonde om op te gaan zitten toch?
Echt een “bankstel” om alleen maar naar te kijken, daarom  wilde ik  deze afwijkende uitvoering  van de bankjes graag even laten zien. En geloof me,  in het écht is het een juweeltje!

mozaiek6

 

 

 

niets uitsteken….

Vroeger  hingen er altijd bordjes bij de ramen in de trein en tram met de tekst, “niets uit de raampjes steken” , tegenwoordig kunnen alleen de bovenkanten nog open dus is het niet meer nodig. De overtollige bordjes zouden bést een plekje in de supermark kunnen vinden hoewel….. dan moet er toch iets in de tekst gewijzigd worden dus laat maar zitten.
Niets tussen de boodschappenmandje steken zou er dan op moeten staan en néé, dat is niet overdreven weet ik sinds zaterdag.

boodscchappenmandjesWe dachten niet héél veel nodig te hebben dus namen we bij AH geen wagentje maar zo’n sleepmandje. Natuurlijk werd het mandje tóch veel voller dan we gedacht hadden en was  best wel zwaar geworden.
Om  niet “tig”  keer te hoeven bukken wil ik dus het mandje in de stapel al leeggemaakte mandjes tillen,  die stapel is al bést hoog, wel ongeveer op zo’n 1.40 hoog wat het leegmaken wél makkelijker maakt maar het erin tillen nou net niet weer niet.
Het mandje is ook nog zwáárder dan ik dacht en met het tillen leun ik door dat  gewicht  tegen de mandjes aan eer ik het  hengsel loslaat en het mandje met een flinke klap in de andere mandjes valt .

Nou zou dat 30 jaar geleden, toen ik nog “vel over been was”,  geen probleem gegeven hebben. In die tijd waren voor- en achterkant alleen te onderscheiden doordat er aan de voorkant een gezicht zat en aan de achterkant een bos opgestoken haar. ….. een goed verstaander heeft maar een half woord nodig hoop ik  want ik wil hier géén raar volk over de vloer!
Op het moment  dat het mandje in de stapel klettert   voel ik een  mega scherpe pijn “aan de voorkant” ….. er is “een uitstekend deel” tussen de twee mandjes gekomen …..nee niét m’n vinger….!
pijlpuntOh…..,   je snapt niet wélk uitstekend deel…… zucht…. ik maak het wel even zichtbaar. Door m’n schrikreactie  moeten de mandjes wel loslaten al geeft m’n bloesje zóveel mee dat de mandjes  dát nog lang  “vasthouden”!
Het voelt aan als een heel ruw uitgevoerde mammografie  maar er wordt gelukkig géén foto gemaakt want heel vrolijk zal ik niet gekeken hebben.
Terwijl ik “m’n spullen” sta te bevrijden hoor ik Henk, als in de reclame van ( ja van wie ook alweer)  achter me mompelen …. “kusje d’r op”?  Blijf dán maar eens lelijk kijken!

Broek op Langedijk

Heeft iederéén vast wel eens, je hoort  een plaatsnaam en dan komt er een herinnering aan vroeger in je op!
Toen ik een paar weken geleden in de radiogids een stukje las over  een museum in  Broek op  Langedijk  wist ik metéén”daar wil ik heen” .
Broek op Langedijk “ken ik”uit de oorlogsverhalen van m’n vader, hij ging er in de hongerwinter lopend heen omdat dáár altijd wel aan eten te komen was.
Mijn oudste broer en zus hebben die tocht meegelopen en mochten daar bij verschillende mensen een weekje blijven om wat aan te sterken. M’n oudste zus vertelde dat ze het in drie dagen gelopen hadden met overnachtingen bij mensen,, meestal boeren,  langs de route waar m’n vader dan gewoon aanbelde.
Hoe ver kan het zijn dacht ik…. als  kinderen van krap  8 en 10 jaar in slechte conditie het kunnen lopen…… nou… dát viel toch tegen!De routeplanner geeft ruim 90 km aan naar het museum(pje)  “Zo was het in Broek op Langedijk.
Maar ik wil er heen en op een vrije maandag stappen we impulsief  in de auto en staan na iets meer dan een uur in de dorpsstraat van het dorp, bééldschoon alleen…. wáár is het museum… volgens het bord is het weg……..

museumweg
We hébben een wegwijzer gezien naar het museum en lopen over een brug en  zijn dan inderdaad op de juiste straat maar er is nérgens zelfs maar een huis te zien.
In het water ligt wél een prachtig oud gebouw, een veiling, maar daar kwamen we niet voor.

veilingmuseum
Geen nood, er staat een meneer  z’n auto te wassen dus we vragen het even,  volgens de meneer kunnen we er zó niet komen, we moeten omlopen en er in een grote bocht omheen lopen ….. en staan dan wél voor de ingang van  een museum maar dat blikt “de Broekerveiling”! later thuis ontdekken we dat het veilingmuseum zéker een bezoekje waard is  maar….. daar kwamen we niet voor en helaas heeft Henk nét een “brainwave” ….
Stom,stom,stom..hélemaal vergeten dat hij  om drie uur een afspraak  heeft bij de fysiotherapeut dus we kunnen er niet een dagje van maken zoals we van plan waren.
Nog maar eens terug naar de brug waar de meneer nog steeds de auto wast,  het misverstand over wélk museum we willen bezoeken wordt opgelost, we moeten aan de zijkant van de brug een vrijwel onzichtbaar trapje af en komen dan in een soort steegje.

museum-weg

Zodra we de hoek om slaan zijn we bij “Zo was het”. Het is klein, de intree is slechts  € 3,50 p.p. en de tentoonstelling is  is ook niet meer waard als ik eerlijk ben.
Maar de aandacht van  het oudere echtpaar die het museumpje als hobby beheert is  onevenredig groot. We worden persoonlijk rondgeleid en horen , vooral over héél oude kleding en doopjurkjes , van álles over wat “ooit was” .
Ook veel herkenning , van gehaakte kastrandjes….

museumkastrandje
….tot oude kinderboekjes en een soortgelijke bedstee als waar mijn grootmoeder nog in sliep en uiteraard álles met een verhaal!

meseubedstee
Over Broek op Langedijk horen we dat het vroeger eigenlijk een soort eilandjes had waarop landbouw werd bedreven en vandaar dat men er in de oorlog genoeg te eten had.  Daarna is  het  tijd om terug te rijden en we kunnen helaas niet  verder de omgeving bekijken, Mopper,mopper,mopper….. nou ja, dán nog maar een keertje terug…..voor die veiling en een wandeling!
Je weet wel , wie z’n hoofd niet gebruikt…….,

beschaafd…

Ja ja ja… , ik zoek wel een beschaafder onderwerp dan dat t in het vorige logje. Een beetje in het verleden duiken is meestal wel veilig  en ik word bij een onderwerp geholpen door het bericht dat Laura Bacall  op 89 jarige leeftijd is overleden.  Een filmster uit een grijs verleden die ik zélf nauwelijks  in films heb gezien.
Lauren Bacall1Dat ik haar naam ken komt doordat in de jaren 50  de  “filmsterrenplaatje” bij de pakjes kauwgum verpakt werden  (als ik me goed herinner) zij was één van die filmsterren die je  tegen kon komen in een pakje kauwgom.
Esther Williams was een andere die ik me herinner en natuurlijk de dames Gabor.
Hoewel een pakje kauwgum kopen vroeger géén wekelijks gebeuren was  in het gezin waar ik opgroeide zag ik op school natuurlijk  de kinderen die  de plaatjes  wél hadden en  onderling de dubbele  ruilden.
Zelf had ik dus nauwelijks filmsterrenplaatjes maar er was nog een andere spaarrage in die tijd, sigarettendoosjes en dáár was makkelijk aan te komen, ze werden kwistig op straat neergegooid zodra ze leeg waren.

halfjesEr werd een soort kaartspel van gemaakt…….
Je scheurde  ( of knipte) de voorkant  er netjes af en  knipte die door midden. Zodra je een stapeltje  had, natuurlijk van zoveel mogelijk verschillende merken, kon je met een ander spelen. Je legde ieder om de beurt een kaartje op een stapel in het midden en zodra je een kaartje van hetzelfde merk op kon leggen was de stapel die er lag voor jou.
Op die manier kreeg je óf meer kaartjes óf raakte je al je kaartjes kwijt.

Vreemd hoe ik via een overleden oude actrice bij sigarettendoosje terecht kom…..ik rook al bijna 35 jaar niet meer en ik heb géén idee of al de merken van toen nog bestaan. Zelfs de merken van vroeger weet ik lang niet allemaal meer maar je kon een héél kleurig stapeltje  kaarten hebben.
Henk rookte toen ik hem leerde kennen  het merk Eden, dat was een rood doosje en ik rookte zelf Stuyvesant met filter.
Goh….. toevallig droomde ik van de week dat ik af en toe een sigaretje rookte …….  zonder er meteen aan verslaafd te zijn , en dat na bijna 35 jaar.
colden fictionimagesCAUYXNG1MB

 

 

 

 

imagesCAHCHHS9

 

 

 

 

 

 

 

Winderig….

Als je krap in de tijd zit kun je even snel een mopje plaatsen,  sóms lijkt zo’n mopje zelfs ” uit het leven gegrepen”  ……… maar natuurlijk zou je zo’n mopje  nóóit in huize Rietepietz op kunnen tekenen ……..!

windEen wat ouder echtpaar zit samen op de bank voor de TV, het nieuws staat aan en nadat alle wereld ellende over hen is uitgestort  schuift de weerman aan……
Bij de man op de bank ontsnapt een  zeker niét geruisloze wind……. de weerman is dan juist aanbeland bij de zin; ” we krijgen ook vanavond  te maken met  stevige wind” …..  waarna  de vrouw met een zucht  opmerkt….
“vertel mij wat”…… ! imagesCA5NKNLR

Dan barst er ook nog een, niet door de weerman voorspelde,  bui los….. maar dát is gelukkig een lachbui  waarbij  de beide echtelieden  zich tranen lachen …….

plaatjes van internet.

 

 

krommekommer…

Ja sorry, het zal niemand ontgaan zijn maar ik vermeld toch nog maar even dat het “komkommertijd” is.  Niet dat het bij óns komkommertijd is hoor,  we hebben een heel drukke week voor de boeg. Maar toch, de kreet veel  gehoord  de laatste weken dus ik dacht maar eens op te zoeken waar ‘t vandaan komt.
Verloren tijd bleek al gauw  want  die oorsprong vinden is een gevalletje  “kommer en kwel” waar je niet wijzer van wordt.
Wikipedia geeft drie mogelijke talen waar het mogelijkerwijs uit ontstaan is.
Een beetje kromme verklaringen uit het  Duits,Engels of Jiddisch die de kommer om de komkommertijd niet echt recht kunnen praten.
Vorige week zondag zag ik eigenlijk een veel betere verklaring van het begrip komkommertijd,  tijdens het varend corso in het Westland zeg nou zelf….

komkommertijd1
Echt mooie foto’s lukt helaas niet met mijn automaatje maar bij deze boot is er toch geen énkele twijfel…. Héél veel “komkommers” waar héél veel “tijd”  ingestoken is ….. dát moet dan wel komkommertijd zijn zou ik denken.  Dat de Europese regels niet zo héél nauw werden genomen waar het recht of krom betrof zie je als ik wat stukjes uit de foto haal……

komkommertijd2
Evengoed een smakelijk plaatje op een warme zomerse dag, sappige komkommers, diep rode tomaten en het geheel smaakvol afgemaakt met een randje bloemen, misschien zijn ook dié wel eetbaar, dat is nogal in! En dan heb ik het nog niet eens over de Hup Holland Hup paprika’s, hoe  oranje wil je Nederland hebben!

komkommertijd3
Het is al duidelijk te zien dat we door alle boycotacties nu zélf wat meer groenten en fruit moeten  wegwerken  en het varend corso is zeker weten  “goed bezig”, er is niet op een komkommertje meer of minder gekeken ….en ook niet op tijd…..! Wél een gemiste kans, de boot had (voor zover ik me herinner)  niét  de meest voor de hand liggende naam ……….

komkommertijd

Vorige Oudere items

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 30 andere volgers