wondertje…

Nee ik leef niet op een klein roze wolkje en krijg natuurlijk ook van alles mee over de afschuwelijke vliegtuigramp, via TV,  internet  en persoonlijke ontmoetingen!
We leven mee met de nabestaanden van alle slachtoffers maar dat is eigenlijk het énige dat we kunnen doen.
Ik ga geen conclusies trekken, daar is niemand mee geholpen en daarvoor ken ik natuurlijk de feiten niet goed genoeg, bovendien  heb ik geen oplossingen.
Hóe graag ik ook het verdriet van alle nabestaanden zou wegnemen, ik kán het niet!
Nee …  het lijkt  me beter om ervoor te zorgen dat ik  me niet in de negatieve spiraal laat meetrekken die hier en daar heel aanwezig is , begrijpelijk maar toch, niemand hééft er iets aan!

Ik kies ervoor om de rust te zoeken in de natuur en de kleine wondertjes te laten zien die ik dan soms tegenkom!
Het zwanenechtpaar dat vorig jaar slecht drie van hun acht  jongen groot kon brengen had dit jaar wéér acht eieren, dat had ik al gemeld!
Na een week of drie/vier kon ik een foto maken van de familie zwaan die toen nog stééds  met acht jongen in de buurt zwom. Het  komt zelden voor dat  alle eieren uitkomen en dat de álle jongen de eerste drie maanden overleven is héél zeldzaam……. maar  kort geleden kon ik een stukje filmen van moeder en vader zwaan met hun acht bijna volwassen jongen……  ach….. misschien moeten we tóch maar in wonderen blijven geloven………..

voet tussen de deur…

Wanneer er voor onze overheid een reden is zich te verontschuldigen begint zo’n verontschuldiging vaak met de woorden; “met de kennis van nú bla bla, bla”. Daar moest ik aan denken toen we het vorige weekend het bunkercomplex Overvoorde  mochten bezoeken en er een rondleiding kregen.

1overvoorde
Voor de “liefhebber” zal ik hier een linkje zetten naar de site van de  Nationale Collectie Bescherming Bevolking want je kent me, ik benader dit soort onderwerpen niet  echt “informatief” maar  aan de hand van de foto’s die ik kon maken. In het vorige logje liet ik al een foto zien van één van de “slaapvertrekken”. Een “hok”(veel meer was het niet)  met de afmetingen van zo ongeveer mijn slaapkamer bood destijds slaapplaats aan 9 tot 12 manschappen en in de 2 meter dikke  betonnen muren zaten op regelmatige afstanden houten blokjes   om toch vrij makkelijk iets vast te kunnen zetten.
De bunkers bestaan uit een tweede wereld oorlog deel, dat vrijwel overal kaal is , én een deel dat in de jaren 60 t/m 80 in gebruik was door de B B en in dát deel is nog veel “aangekleed”.  Daar is te zien hoe zo’n slaapdeel overvol gepropt was met stapelbedden aan iedere  muur minus 2 x 1mtr  voor de deur .

1slaapdeel
Dat deze bunker de tand des tijds redelijk doorstaan heeft is te danken aan  het feit hij  in de oorlog gebruikt werd voor afluistertaken, er staat een grote zendmast  waar  KPN ( en z’n voorgangers) dankbaar gebruik van maken  en ( uiteraard uit  eigenbelang) er voor zorgde dat het klimaat in grote delen van de bunkers geschikt bleef om deze voorzieningen in stand te houden. Zo kan de telefooncentrale zo nodig weer in bedrijf gebracht worden met als extra pluspunt dat deze centrale niet “in de war raakt” van een atoom aanval.

1telefooncentr.
Ja wácht nou even, ik heb er natuurlijk géén verstand van maar onze gids kon alles uitleggen,  jammer dat de dame iédere zin begon met een langgerekt  uhmm…. en dat bij de komma ‘s en de eventuele vragen óók deed en tja….. dan loop ik meer te wachten op de vólgende  uhmm…  dan dat ik dingen opsla!
Er was ook een keurige “zaal” die iedere telefoniste uit de jaren 60/70 zal herkennen, met van die kleine nisjes waar je  dan “je ding deed” en waar hier en daar zelfs de tasjes nog staan van de dames ,  alsof ze even naar het toilet zijn.
Helaas, niet te fotograferen zonder mensen van de groep mee te nemen.
Er is  een  nog werkend systeem met hometrainers om zuurstof op te wekken, stroom kan eventueel gemist worden als het om “leven”gaat maar zuurstof is natuurlijk onmisbaar. Helaas óók een te krappe ruimte voor een foto en de gids wilde maar door….. we haalden zelfs de vorige groep bijna in en moesten even wachten eer we de volgende zaal van de   commandopost konden bezichtigen. In grote cirkels werd daar, afhankelijk van de windrichting, over leven en dood beslist  bij een eventuele atoomaanval……wie kunnen gered worden en wie zijn over een half tóch verloren.

1 kaart
Er werd op het complex door de BB geoefend op rampen die gelukkig nooit gekomen zijn, en dat is maar goed ook. In een filmpje doen vrouwen in overalls met een helm op aandoenlijk hun best om de oefenbunker te blussen en ik ben reuze blij dat m’n leven nooit van deze dames heeft afgehangen.

1ruine

De hele opzet van het BB gedeelte van de bunker was er op gericht dat men 2 weken, totaal afgesloten van de wuitenwereld, kon overleven bij een atoom of gas aanval. Onze overheid  had in die tijd nog de naïeve voorstelling dat men daarna weer zonder problemen naar buiten kon stappen . Ongeveer zo naïef als dat men zich schoon  kon spoelen onder douche die nog gebruiksklaar staat, compleet met een grijze overal.

1douche

En  natuurlijk nét zo naïef als de  adviezen  van de BB  die in de jaren 60 huis aan huis bezorg werden.
Ik heb ze niet meer maar herinner me  “ga bij een aanval onder een trap zitten, of onder een tafel en hou desnoods een stevig vergiet over je hoofd bij wijze van helm.
Er moeten zélfs  in die tijd wel mensen geweest zijn die beter wisten maar de burger hoefde dat niet te weten .
Net zo naïef als beloven dat er nooit meer oorlog zal zijn wanneer we lid worden van de EU …..  en dan wordt er een vliegtuig uit de lucht geschoten door kwaadwillenden….. en voorzichtig  zet een Europees conflict  een voet tussen de deur in Nederland ……..

toch maar logje?

Ja hoor, ik schrijf tóch maar een logje al zal menigeen  het loggen nu even op een laag pitje zetten,  hoog vuur is veel te warm  nu  onze onvolprezen overheid al waarschuwingen  heeft doen  uitgaan voor de komende warme  dagen.
Ze hebben zelfs “een hitteplan” opgesteld  met allemaal goede raad waar,  in hun beleving, de gemiddelde Nederlander nóóit op zou komen.
Weten we véél wat warmte is, we hebben natuurlijk tot nu toe in  een ijstijd geleefd!
Het mag een wonder heten dat men in Nijmegen vandaag grotendeels welgemoed de vierdaagse uitliep. Dat dáár morgen, op de laatste dag wat aanpassingen gedaan worden snap ik dan nog, het is niet niks om 30-40-of 50 kilometer te wandelen  in een gebied waar niet altijd schaduw voorhanden is.
Maar ook  ik mag natuurlijk niet eigenwijs zijn want “ouderen” kunnen maar het best een rustig koel plekje zoeken  om de “hittegolf” over zich heen te laten komen…….. en toevállig zagen we dit weekend in de buurt een hartstikke koel plekje.

koel genoeg
De deur stond uitnodigend open en we namen  een kijkje, ook een oude geit is op haar toekomst voorbereid, je weet maar nooit toch?
Het was er koel dus dát is een pluspunt, de muren zijn er dik omdat het verblijf zich ver onder de grond  bevind maar de gezelligheid is er toch ver te zoeken als je het mij vraagt.

koel genoeg1
Nee die deur op ooghoogte is géén koelkastdeur, een koelkast is er niet nodig want het is er koel genoeg maar tóch is het er niet lekker fris, een beetje muf  en eigenlijk  niet héél uitnodigend. Er zijn geen ramen dus last van de zon zullen we er niet hebben  en mocht de deur per ongeluk dichtvallen kunnen we altijd nog door dat gat in de muur naar boven klimmen al is de trap niet heel erg vorstelijk……je moet wát wanneer  het hitteplan in werking treedt! Nou ja, ik hou jullie op de hoogte vanuit onze schuilplaats tegen de hitte ….. áls we niet gesmolten zijn dan hé !

koel genoeg2

vragen staat vrij…

Even een stukje uit de column van psycholoog Jeffrey Wijnberg;

Vraag iemand waar u heen moet, en hij zal u de weg wijzen; zelfs als hij geen flauw benul heeft welke kant hij u op stuurt. Hiermee is simpelweg aangetoond dat mensen bereidwillig zijn. Des te vreemder is het daarom dat er zoveel van deze bereidwilligheid ongebruikt blijft liggen.
Vooral in het huwelijk laten partners kans op kans onbenut om te krijgen wat zij, diep in hun hart, zo begeren. Blijkbaar is het uitspreken van een wens iets wat als emotioneel riskant ervaren wordt. “

Dat las ik in het ochtendblad kort vóórdat Henk  me op zijn witte  T-shirts  wees en zei; “kijk, er  laat een naadje los, FF opletten dat het gaatje  niet groter wordt “! gaatje 2Later op de dag vind ik de T-shirt mét het gaatje op de strijkplank  die in de logeer/computer/strijk/naaikamer  staat!
Henk is niét in de buurt en de T-shirt mét gaatje ligt daar dus helemaal onbeheerd, niémand die “het gaatje in de gaten houdt”!
Voor zover ik kan zien is het nog niet groter geworden dan het in de ochtend wás maar  dat is een kwestie van tijd. Ik herinner me  dat Henk adviseerde er een oogje op te houden  en dus neem ik er een stoel bij  en ga zitten  om “op te letten”of het gaatje groter wordt.
gaatjeEen beetje saai is het wel, ik leg het T-shirt maar even iets anders neer om beter te kunnen beoordelen óf het gaatje al dan niet groter wordt, maar er gebeurt urenlang niéts. Ik laat al wachtend m’n gedachten nog eens gaan over wat ik zoal in de krant las vanmorgen .

O ja, die column van Jeffrey………wat stond er ook alweer  zoiets als;
” Blijkbaar wordt het stellen van een vraag, het uiten van een wens, het doen van een verzoek als een knieval ervaren; als een vernedering die koste wat kost vermeden moet worden” …... !
Zou  Henk…….. nééée…. hij zou toch niet bedoeld hebben dat ik het gaatje in de naad dicht moest naaien……?
Eh….had hij dat dan niet gewoon even kunnen vragen?  Of zou hij  dat, zoals Jeffrey stelt, als vernederend ervaren. Zucht……  tijd voor de ultieme liefdesdaad ……..er moet genaaid worden,  ik ga  op zoek naar naald en draad, óf zou ik beter een afspraak bij Jeffrey voor  Henk kunnen maken, om hem te leren “vragen”?

 

.

onvindbaar…..

Ja wat dóe je als je zo vér mogelijk van de voetbal uitzendingen wilt blijven…. precies, dan is de computer mijn beste maatje …..denk ik dan nog heel argeloos.
Op de PC boven met Windows 8.1 is nog genoeg te ontdekken al staat die er alweer een jaar.
O ja… één jaar, de Norton  beveiliging is op. Niet dat ik héél avontuurlijk surf dus ik denk dat ik makkelijk een gratis beveiliging kan downloaden  Avast ,  is ooit op m’n lappie gezet door de vriend van  een kleindochter  en voldoet goed. Hoe moeilijk kan het zijn, ik weet de naam, een paar keer klikken en de zaak is gepiept.

Pas de ándere dag blijkt dat  ik een reclamelawine over me heen krijg, óveral schieten venstertjes open en zelfs in de teksten staan ineens vette woorden die in een klein venstertje met reclame veranderen wanneer de cursor eroverheen glijdt…..Hééélp!
chilWaarschijnlijk (nou ja dat is wel zeker) niet goed opgelet wat er aan vinkjes  aan stond ! PPffftt…. dan maar via systeembeheer het hele systeem  terug zetten naar een eerder herstelpunt, dat was altijd een fluitje van een cent in XP….. dat is het nóg …. maar dan pas nádat je het systeemherstel hebt kunnen vinden  en dát heeft me aardig wat zweetdruppeltjes gekost!

Evengoed werkt een en ander natuurlijk prima als “anti-voetbalmiddel” maar ik word er toch óók niet helemaal vrolijk van. Toch maar weer snel een “doosje Norton” gekocht en na wat geknoei met WachtWoorden omdat ik ineens een “safe”blijk te hebben is het leed geleden.
Op naar de volgende valkuil dan maar?

De pc boven is d.m.v een draadloze router met m’n lappie beneden verbonden, een soort draadloos netwerkje dus,  en nou hád ik iets voorbij zien gaan over  een soort ” thuis netwerk” waarmee je dus “de spullen  én apparaten van de éne computer” met de “andere laptop kunt delen.
Zal ik…….? Nou ja even lezen kan geen kwaad, alles beter dan voetbal……. tot m’n verrassing lukt het me na wat geklungel om beneden inzage te krijgen in m’n afbeeldingen van boven, niet dat ik er ïets mee kan”maar dat mag de pret niet drukken”ik ben m’n eigen Robben en wordt overmoedig!
netw.

Een printer toevoegen, hoe leuk moet het niet zijn om beneden opdracht te geven bóven iets uit te printen…..de triomfen zijn groot….. en de teleurstellingen nóg groter wanneer na iedere kleine vooruitgang weer een vólgende horde opduikt waardoor de printer “niet gevonden wordt”.
Met kleine stapjes boek ik vooruitgang , krijg uiteindelijk de printer in het netwerk, maar printen hó maar, er is een driver zoek…. die heb ik op schijf….maar ook die  kan de printer,  die allang in het netwerk te zien is, niet vinden.Natuurlijk moeten zowel de PC boven als de printer aanstaan om beneden een opdracht te kunnen geven, maar omdat die allebei  een vorm van slaapziekte hebben kom ik geen beweging te kort ( toch eens uitzoeken hoe ik dat uit kan zetten)
netw.print

Na nog wat onbegrijpelijke adviezen adviezen over “wat ik nog meer kan doen” geef ik het op , ik kan uiteindelijk nét zo makkelijk gek worden van iets ánders waar ik geen verstand van heb t.w. voetbal!
Weer boven aangekomen zie ik in de printerlade vier bedrukte velletjes papier liggen…… de laatste opdrachten die ik op de laptop gaf maar waarbij ik  een melding kreeg dat de printer niet gevonden kon worden……Natuurlijk altijd nog beter dan de printer wél vinden maar niét printen!

in de knoop?

Wonderlijk welke vragen  je soms al winkelend tegenaan loopt! Je kunt zelfs zómaar een grijs verleden in moeten duiken om het naadje van de kous te weten eh…. nee, het heeft niets met kousen te maken hoor!
Omdat onze dekbedden ondertussen zo’n 15 jaar meegaan is het donsgehalte ondertussen nauwelijks genoeg om een aankomende puber van een donsbaardje te voorzien.
Niet alleen regeren is vooruitzien, lekker warm willen slapen is dat ook,  en toen we vanmorgen een  “beddenwinkel” passeerden hebben we dat maar als een teken opgevat  “eens kijken wat die grap ons gaat kosten” zoiets ja.

vr.knoop1Keus genoeg, ook in de uitvoering die wij graag willen, een zomer- en een  najaar dekbed die  ons sámen koning winter van het lijf kunnen houden.
Bij elkaar gehouden met drukkers of klittenband maar óók zoals ik vandaag zag met de witte knopen van het plaatje.
Om dat vast maken mogelijk te maken zit natuurlijk  in iéder dekbeddeel een knoopsgat. De verkoper vertelt ons de naam van die knopen in vertrouwen  “luie wijven knopen”!
Nou zijn “luie wijven knopen” bij mij bést wel op z’n plaats, in de huishouding ben ik stukken liever  “lui dan moe” maar ik héb m’n twijfels over die naam en opper dat  zo’n knoop volgens mij een “vrijgezellenknoop”  heet. Een knopensoort die niet aangenaaid hoeft te worden en uiteraard ideaal is voor ongetrouwde mannen die meestal weinig met naald en draad hebben.
De verkoper kent die naam niet en hij houdt vast aan de ” luie wijvenknopen”…. zeker zélf nog vrijgezel en in de ontkenningsfase!
Ik laat het erbij, kan je wel een paar “grote knopen laten vallen” in die zaak maar daar heb je niks aan! Natuurlijk ga ik thuis meteen op het internet zoeken en  dan blijkt al gauw dat vrijgezellenknopen óók luie wijven knopen genoemd worden (en nóg wel een paar namen hebben) maar dat zijn niét de knopen van het bovenste plaatje, dat blijken “kussensloopknopen” te zijn. Ook wel logischer natuurlijk aan een dekbed.
vr.knoopBij vrijgezellenknopen  herinner ik me eigenlijk   een soort platte  knoop, soms van linnen,  met  een soort “omklapbare”  T constructie aan de achterkant, enigszins vergelijkbaar met een eenvoudige manchetknoop.
Maar in de jaren ’60 kwam er een metalen versie in omloop die  ook nu nog veel in spijkergoed verwerkt wordt.
Dat was nog een nieuwtje op de jaarbeurs in Utrecht in 1960 , rechts in de gelinkte pagina zit een klein stukje bioscoopjournaal waarin de “nieuwe” vrijgezellenknoop voorbij komt.
Mijn herinneringen zitten geloof ik een beetje in de knoop, herinner jij je  de oude versie nog?

peentjes zweten?

 

Ja hoor, ze heeft weer een probleem(pje)  al is het niet direct wereldschokkend. Maar toch… waarom is de éne helft bruin en de andere helft niét!
Het liefst  heb ik ze natuurlijk allemaal een beetje in dezelfde kleur, je wilt het toch niet op je geweten hebben  dat je op  onderscheid maken betrapt wordt wanneer je de te bruine  links laat liggen  of juist de te bleke  afkeurt.
Ik doe heus m’n best hoor maar op de één of andere manier blijven er tóch flinke verschillen als ik aardappeltjes bak.

geb.piepers
Heel secuur sta ik te schuiven en te draaien, beweeg de  aardappelschijfjes van het midden naar de rand  én omgekeerd ,,,,, maar het lijkt wel alsof een déél van de schijfjes zich met factor 20 ingesmeerd heeft  omdat ze  alarmerende berichten over  een bruin velletje  mee gekregen hebben.
Ze weigeren zich een lekker bruin korstje aan te laten meten en blijven wat bleekjes hun rondjes draaien. Hun mede schijfjes ” bakken  het bruin”  en lijken  “in de olie  te zijn”  en dat nog prettig te vinden ook.
Blijft lastig om te zorgen dat de bruine net niet  té bruin worden terwijl  de witte mogen ook weer niet té wit zijn.
Maar goed, op énig moment  moet je dan een beslissing nemen, uiteindelijk moeten ze het samen rooien, klaar is klaar…… tijd om op te scheppen ….  smakelijk hapje toch weer?

P en Derwt

Nee schei nou uit….!  Je kent me toch, ik  ben vanavond net als zaterdag gewoon lekker vroeg boven!
Peentjes zweten laat ik aan Henk over  en dat ik nu tóch een zweem oranje op m’n logje heb is een samenloop van omstandigheden. …. heeft écht niets te maken  met de oranjekoorts.
Het  kwam omdat van de halve bos peen (dat kán nog bij onze groentenman) die ik voor het weekend  kocht tóch nog  flink wat overbleef .
Weggooien  doen we niet aan  en met een mini potje doperwtjes erbij is het ruim genoeg voor nóg een maaltijd. Lekker stukje varkensfilet  erbij… (sorry knorretje)  én gebakken aardappeltjes  eh… half om half bruin, moet kunnen hoor, no sweat !

Vorige Oudere items

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 30 andere volgers