kerstrecept?

Meestal ben ik niet zo “van de recepten” en ik weet  wel zeker dat niemand zit te wachten op het “vlees”recept dat ik van de week tegen kwam in een stokoud kookboekje.
zo koken wijIk durf het boekje eigenlijk niet eens te laten zien want het ziet er ronduit smerig uit,ligt helemaal uit elkaar en er missen wat blaadjes uit!
Het is mijn kookboekje van de huishoudschool  dat geschreven was door twee van de “huishoud leraressen” .
Nét 12 was ik geworden toen ik in 1954 aan de   2 jarige algemene opleiding begon  om aan de 8 leerjaren te komen die nodig waren om te mogen werken. Doorleren vond vader Rietepietz voor meisjes niet nodig! Leren koken wel!

Het is wel te zien, m’n hart lag tóen al niet echt bij koken en zéker niet bij de huishouding in het algemeen. Voor de kooklessen werd  je “in vol ornaat” verwacht, een gesteven wit schort én een wapperende kookmuts!
De kookmuts bestond eigenlijk uit niet veel meer dan een vierkante lap met hier en daar een grote en een kleine zoom én twee  bandjes eraan die je onder je haar vast knoopten.
Die kookmuts was trouwens het eerste werkstuk dat op de naailes gemaakt werd, helaas is de foto waarop ik als keukenprinses sta nérgens te vinden.
Maar ik dwaal af…. het recept !

Het is een vegetarisch recept al is het niét onder die noemer vermeld, logisch in die tijd  was vlees eten nog helemaal geen dagelijks gebeuren, in de meeste gezinnen kwam er slechts op zondag vlees op het bord.
De rest van de week was vrijwel iedereen vegetariër tegen wil en dank  omdat er domweg geen geld was voor vlees. Maar om aan jus te komen was men vindingrijk en zo stond er  lang vóór ” woensdag gehaktdag” regelmatig “schijngehakt”op tafel.

De smaak ben ik vergeten, zal dus niet héél vies of héél lekker geweest zijn , misschien had ik het  nog eens klaar moeten  maken vóór ik er een logje over maakte.Maar  bij nader inzien kan ik, in deze tijd van acties voor voedselbanken,  misschien óók wel een steentje bijdragen door  een goedkoop alternatief voor vlees aan te dragen.
Uiteindelijk ben ik zelf ook groot mee geworden al was er destijds geen sprake van voedselbanken, we wisten gewoon niet beter dan dat, naast mijn moeder,  in de keuken altijd  schraalhans keukenmeester was!

schijngehakt

reveille?

Doe maar rustig aan hoor,  ik ga geen reveille laten blazen voor jullie, het is tenslotte niet verplicht om hier bij het ochtendgloren aan te treden! Ja wél een pre natuurlijk!
Maar mócht ik ooit besluiten  vóór ieder  logje   reveille te laten blazen dan weet ik in ieder geval wie ik daarvoor in moet schakelen….. voel je ‘t filmpje al aankomen?

Toen kleinzoon Sebastiaan  op z’n nieuwe school (waar veel aan creatieve uiting  gedaan wordt) naar het volgende leerjaar overging moesten álle kinderen een nieuw instrument kiezen waarop ze in het school orkest zullen gaan spelen , dus ook Sebastian! De korte tijd dat hij nog nét met de contrabas had lopen zeulen had hem doen inzien dat een trompet misschien tóch makkelijker was!
En zo heeft hij nu, behalve  een half uur p.w.pianoles  óók een half uur trompet les. Een half uurtje maar inderdaad  want tijd is een kostbaar goedje in de USA, zélfs voor kinderen.

Toch wel weer wonderlijk wat hij in korte tijd oppikt al helpt het natuurlijk wel dat hij al noten kon lezen. Hij heeft er lol in en  probeert soms dingen uit door afwisselend de piano  of trompet te spelen.
Dat levert, volgens zoon Ruud, soms leuke tafereeltjes op van een soort ” mini “Blues Brothers lid” dat, met een gleufhoedje op,  trompet spelend bijna huppelend door huis loopt.
Helaas verandert hij op slag in een “gewoon jongetje” als Ruud dat wil filmen…. jammer voor jullie , dan wordt het dus “gewoon” serieus  stukjes oefenen op de piano en de trompet op film.

bij de tijd

tramhalteLang niet iedereen zal dit soort haltemarkeringen bij een tram -of bushalte nog meegemaakt hebben, ik schat ‘m zo ongeveer uit de jaren 50.
Ik kan ze me nog wél herinneren,  met de minimale informatie over de route, begin en eindpunt met 1 of 2 tussenliggende haltes en zónder aankomsttijden zodat je geen flauwe notie had hoelang je op bus of tram moest wachten.
Ze zijn al vele malen vervangen voor steeds weer nieuwere uitvoeringen en plattegronden in de abri’s  met een  tabel van de te verwachten aankomst tijden.
De nieuwste versie is een elektronisch bord bij de abri waarop  alle gegevens  oplichten over wélke tram(s) of bus (sen) daar verwacht kunnen worden  met de tijd van aankomst, dit  álles (naar ik aanneem computer gestuurd) per minuut bijgewerkt ! Tel je zegeningen als wachtende trampassagier!

Zo stonden Henk en  ik van de week voor Hollands spoor in Den Haag te wachten op tram 1 ….16….0f …17. Met ál die lijnnummers kunnen we in het centrum van Den Haag komen en dus maken we een studie van de supermoderne borden waarvan er meerdere zijn.
tramhAchter lijn 1 en 16 staat als wachttijd 0 min. bij 17 staat 3 minuten,  we verwachten lijn 1 of 16 die iéder moment de hoek om kunnen komen…….. We kijken nóg maar eens op het bord…… en dan  staat er  achter álle trams een wachttijd van  2 min. Is ook te doen dus we wachten braaf….(want lopen zou ook kunnenzóver is het niet)  maar na 2 minuten is er nog steeds géén van deze trams te zien.
Na nog even wachten staat er achter lijn 17 ineens 7 min. wachttijd….. achter 1 en 16 staat weer 0 min. zonder dat er érgens een tram te zien is van deze lijnen.
We kijken nóg maar eens … om te zien dat er nu weer 3 min. wachttijd blijkt te zijn ….. maar  een paar seconden later komt dan volkomen onverwacht toch ineens lijn 1 tevoorschijn en kunnen we instappen!
Heel even denk aan wat zo’n bord gekost zal hebben en wat nou eigenlijk het praktisch nut  is van het nieuwe bord vergeleken met   het  oude bord  boven in het logje, eh…… ik vermoed  afleiding tijdens de onbekende wachttijd ?

de ballen….

Nee nee nee, ik bedoel deze kreet “de ballen…” niet zoals men ‘m vaak gebruikt en dan  iets bedoelt als ; “bekijk het maar”! Nee ik bedoel zaadballen ….nééhee… nou begrijp je me alwéér verkeerd al  heeft Henk er wél alles mee te maken. Ik bedoel zaadballen voor de vogels want nu het kouder wordt denken we natuurlijk ook aan de vogels Bij ons is het altijd Henk die zich het vuur uit de sloffen loopt om voor de vogels te zorgen en dat weten onze  kinderen,  kleinkinderen én Sinterklaas! Niet vreemd dus dat er voor Henk ook sinterklaascadeautjes waren met voer voor “z’n vriendjes”. Misschien  niet heel vreemd dat het uitpakken van  dit cadeau bij de jongere garde  voor de nodige woordspelingen en hilariteit zorgde , “de zaadballen van opa ” lagen, bij wijze van spreken, bij iedereen voor in de mond ! Maar oke, Henk was reuze blij met het vogelvoer en niet hij alleen…. ook de “doelgroep”  is er blij mee en maakt korte metten  met de goed gevulde groene netjes. Zelfs de halsbandparkieten weten er raad mee! Het lukte om het keukenraam open maken en  een stukje te filmen zonder dat het spul zich liet storen. Altijd leuk om het vogelvolkje te bespieden  terwijl ze “aanzitten aan het diner”……..

in de hoge…

Oke… we hebben Sint en zwarte Piet uitbundig  uitgezwaaid  en maken ons op voor de kerstperiode , althans een groot deel van de mensen is al zwaar “in de kerst”. Wij niet, ik moet altijd even wennen, éérst moeten de chocolade letters op zijn zal ‘k maar zeggen. Zolang die nog tegen m’n huig plakken blijft de kerstsfeer buiten de deur!
Het boompje is al wel gekocht maar staat nog in de tuin te wachten tot het naar binnen mag, iets dat zeker niét voor het weekend gaat gebeuren. Een boompje van pak weg, een meter hoog versieren  is niet zo’n heksentoer, daar hebben we zelfs geen trapje voor nodig dus dat heeft nog ruim de tijd !
HWNee dán onze buurman…. die heeft weliswaar óók geen trapje nodig om de boom in zijn voortuin te versieren maar dan omdat een trapje niet toereikend is.
De grote conifeer die op de grens van zijn voortuin en de onze staat komt ondertussen flink boven het dak  uit van onze minihuisjes !
Zo rond Sinterklaas “regelt “hij een hoogwerker op z’n werk want de boom moet natuurlijk ook gesnoeid worden! Dan moeten dus  éérst de lampjes eruit, die hij tegenwoordig na kerst gewoon laat zitten omdat hij anders 2x een hoogwerker moet regelen.
HW1Maar snoeien mét lampjes erin is  ook weer geen goed plan…. dus  het is hard weken in zo’n weekend.
Eerst  een paar honderd meter lichtjes úit de boom halen, dán de boom snoeien waarna de lampjes er weer in moeten.
Zelfs met een hoogwerker is dat geen makkelijk klusje, de boom heeft over de onderste helft een flinke omvang en zó flexibel is zo’n hoogwerker nou óók weer niet.
Ondanks dat hij alle snoertjes (die onderling makkelijk te verbinden zijn) gecontroleerd heeft blijkt een half uur nadat alles klaar is één deeltje al last van kerstmoeheid heeft eh…. nee,…..nóg  keer naar boven om het te wisselen voor een nieuw stuk vind buurman   géén probleem want het plaatje moet kloppen.
En zó straalt dus ondertussen  iedere avond de kerstsfeer over ons knusse straatje…… dat we zaterdag de straat niet in konden met de auto hebben we er gráág voor over….. is het geen juweel?

o denneboom

géén bloopers

Is even rondkijken hoor…. is iedereen er nog…? Niemand zich zó misdragen dat hij/zij  in de zak mee naar Spanje moest?
Bij nader inzien zal niet iedereen “mee naar Spanje moeten” als een straf ervaren maar over zo’n kleinigheid zal de “ware”Sint liefhebber niet zeuren.
Wij hadden het al iets eerder gevierd omdat een datum prikken met 12 mensen met ieder een eigen leven flexibiliteit vraagt,  maar de lol was er niet minder om.
Voor het eerst in jaren weer “een gewone” pakjesavond omdat we natuurlijk “een gelovige in opleiding” hebben die de volkomen verbijstering van zóveel pakjes in zijn jonge hersenpannetje moet opslaan.

wat véél
Dit keer dus geen surprises of  dobbelspel zoals we deden in de jaren zónder gelovigen,  maar wél bescheiden cadeautjes met gedichten waar de humor vanaf droop….(ja dat werd even dweilen)
Zit normaal gesproken de camera aan m’n hand geplakt…. bij alle plezier ben ik dit keer  domweg vergéten foto’s te maken, maar een beetje bietsen levert gelukkig nog iéts op!
Laat de intentie van het feest dan nog wat vaag zijn voor Levi….. dat pakjes openscheuren een onwijs leuk klusje is begreep hij hélemaal! De vraag  voor het mannetje was  alleen even “wáár begin ik”!

Maar goed, iedereen  zit eigenlijk te wachten op alles wat er mis ging met het filmpje uit het vorige logje opnemen……. jammer dan, er ging helemaal niets mis.
Tot twee uur voor plaatsing van het logje was ik van plan het “Piet in de zak”log van vorig jaar te herplaatsen.
Maar dán kom ik in de kast een overgebleven stroopwafel tegen en gaan “de raderen draaien”, de handpoppen Sint en Piet had ik nooit echt weggeborgen en ik zág de stroopwafel al op Piet  z’n snuit zitten……!

Alsof hij een voodoo poppetje is  jas ik de stroopwafel met een grote naald in het hoofd van Piet … .(dus, mind you Quinsy )
Probleem was  dat het eigenlijk  te donker is om te filmen bij kunstlicht, we zijn erg voor sfeerverlichting.
Ik duik achter de bank mét de poppen en roep Henk te hulp.
“Kijk jij eens of het licht genoeg is te filmen” vraag ik hem. Ik bedenk voor de vuist weg wat “er aan de hand is” met Sint en Piet en als we het proeffilmpje bekijken blijkt…… dat het eigenlijk gewoon kán!
foutje
Het énige stukje waar even iets van m’n hoofd te zien is kan eruit geknipt worden …
Ttssssjj….. daar gáán de bloopers! Misschien moest ik toch nog maar even de filmacademie doen?

anno 2014

Bij Rietepietz kun je verwachten, dat Sint op bezoek komt met Piet,

zoals jullie vast al wel dachten, ontbreekt ook filmpje dan niet.

Misschien is ‘t geluid niet echt toppie, dus legt dit gedicht even uit,

gedoe over Piets zwarte koppie, is spijtig voor die leuke guit.

Het toppunt, die stroopwafel Pieten, dat is toch de kolder ten top,

laat kind’ren toch lekker genieten, van Piet met een roet zwarte kop.

Vorige Oudere items

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 39 andere volgers