de zus van Hans?

Heb je wel eens hé, dat je ineens over een vaardigheid blijkt te beschikken  die je nóóit bij jezelf had verondersteld. Hij moet weliswaar nog wat ontwikkeld worden  maar in je onbenul blijkt je je toch een aardige pilot neergezet te hebben.
Het overkwam me van de week  toen ik (alweer) in de AH boodschappen deed.

Picture  it ;
Met Henk samen doe ik de boodschappen in een grote AH en  hij rolt het grote materieel , uiteindelijk heeft hij een groot rijbewijs terwijl ik maar een sukkelig BE tje heb.
Daardoor draag ik m’n boodschappentas én sleep het blauwe boodschappenmandje achter me aan waarbij ik de beiden handvatten in één hand heb om óók nog “overal áán te kunnen zitten”.

trucmand1

Wanneer ik iets uit de tas wil pakken klapt niét zoals ik verwacht het handvat van het mandje naar beneden …… maar  hé…. !!! .. het handvat van de tas zit met de beugel van het mandje verstrengelt op de manier   zoals een goochelaar twee  dichte, losse  ringen in elkaar  lijkt te kunnen flansen.
Ik voel me op slag “de zus van hans Klok” al ga  ik me in de drukke AH nou niet direct wagen aan een meisje doorzagen.
Dit nog afgezien van het feit of daar vrijwilligers voor zouden zijn en ach… mijn haren  zijn ook minder geschikt om in een stralenkrans in de wind te wapperen….

trucmand

De  “geblurde”  stelling is om jullie geen verkeerd beeld te geven van onze aankopen, ouderen hébben al zo’n slechte naam op het gebied van alcohol  waarbij gemakshalve maar even vergeten wordt dat we door deze regering zó afgeknepen worden  dat we  de eigen urine moeten drinken als we iets willen dat schuimt als bier.    25 keer om de eigen as moeten draaien om dronken te worden, maar dit terzijde!
De combinatie  Rietepietz en AH mandjes levert  vaak verrassende problemen op bleek al eerder  en Henk is  dan mijn trouwe steun en toeverlaat,  zo ook deze keer.
Hij prikt de illusie door en laat zien dat de beugel van het mandje kapot is…..de nog verse breuk viel totaal niet op en kon de lichte tas makkelijk houden ….!
We  wachten  nog éven op een applaus maar helaas, de voorstelling is aan het grote publiek voorbij  gegaan dus gaan we af langs de kassa…….

trucmand2

 

 

Pinokkio?

Kennen jullie me nog?  Hartstikke goed, Levi de achterkleinzoon van Rietepietz en eh…. mag ik hier even m’n verhaal doen?
Kijk, ik ben ondertussen bijna  21 maanden oud  en best een slimme jongen  maar er zijn grenzen natuurlijk aan wat ik weet en begrijp!
De laatste tijd maak ik steeds dingen mee die ik niet begrijp…… zo moest ik een paar weken geleden ineens een andere trui aan toen m’n grootjes op bezoek kwamen. Dat gebeurt natuurlijk wel váker …maar dan heb ik meestal zitten kledderen met m’n eten en is het broodje nódig !
Maar dit keer  hád ik helemaal niet geknoeid en grotebroer moest het zómaar….. en het gekke was dat de grootjes, toen ze me in die trui zagen ineens hélemaal geen aandacht voor me hadden, ze gingen m’n moeder een dikke kus geven, en m’n vader en ik bestónd gewoon even niet!
Natuurlijk kan ik niet lezen wat er op die trui staat  en   niémand vertelt mij wat.
Wat ik wél merkte is dat mijn mama soms een beetje ziek is en daar maakte ik me natuurlijk zorgen om.
Een keer in de week mag ik altijd de hele dag  bij m’n oma spelen (ook een dag bij m’n andere oma, ook een lieverd) , dat is een lieverd  die altijd leuk met me speelt dus ik dacht “zij weet vást wel wat er aan de hand is en of ik me zorgen moet maken” !
Véél wijzer werd ik niet, ze vertelde dat er hélemaal niets aan de hand is……
ik moet maar gewoon lekker spelen en me niets aantrekken van wat er op die trui geschreven staat.
écht helemaal niets aan de hand……..  maar tóen gebeurde er iets héél raars met haar neus ……. die werd langer en langer ! Ooo oh, wacht is even….., was er niet verhaaltje dat over eh….  Pinokkio ging? Eh…ik ben even vergeten wat er aan de hand was wanneer die neus langer werd……. Eh  …. zou ze familie van Pinokkio zijn?

.jokkebrok

1 2 3, 1 2 3, enz…

We zijn  niét  aan het walsen, nee hoor! We waren toch aan het werk weet je nog?  Ondertussen hebben we vandaag weer wél kunnen genieten  van de terugkeer van de zomer, dus géén zorgen!
Gisteren hebben we afgemaakt waar we maandag aan begonnen waren,  een heleboel vergaarwerk. Een deel in drievoud en een ander deel in tweevoud.
Nee luister  nou, het ging niet 2 of 3 keer fout maar sets vergaren in drievoud wil zoveel zeggen als  steeds drie velletjes papier waar hetzelfde op staat in een bepaalde volgorde op elkaar leggen .
De drie soorten papier zorgen er dan later zélf voor dat wat je op vel één invult ook op vel twee en drie te lezen is.
Daar had je in lang vervlogen tijden carbonpapier bij nodig  maar als ik géén fouten maak weten de velletjes papier precies waar ze wél en niet op door mogen schrijven.

Voor dat vergaren zijn wel machines maar die zijn te duur voor een klein bedrijf terwijl er ook steeds minder met sets gewerkt wordt in de bedrijven, barbonnen, om maar iets te noemen worden bijna niet meer gedrukt.
Vroeger deed Henk dat soort werk vaak wanneer de drukpers aan stond voor een grote oplaag, de toenmalige drukpersen deden hun werk in een zó rustig tempo dat  de drukker de handjes moest laten wapperen als er dit soort werk was.
Ook bij de vouwmachine was er genoeg tijd om “er iets bij te doen”.
Grote oplages die vergaard moesten worden nam hij meestal mee naar huis, ik deed het graag want het werd goed betaald, een cent per vel maakte  dat je bij 1000 vel in het uur  10 gulden kon verdienen, in de jaren 60/70  verdiende winkelpersoneel dat nog lang niet en ik was sneller.

Belangrijk is dat de vergaarde vellen goed gelijk gestoten worden, uiteraard op een aangegeven”aanlegkant”, het staat wat slordig wanneer wat op het bovenvel op regel 3 geschreven is op het ondervel ineens half op regel 4 staat!
Dat gelijk stoten moet met kleine stapeltjes gebeuren, hoe dikker de stapel hoe lastiger , en hoe meer je de randen kapot slaat waarna het noóit meer goed komt.
Slordig vergwaaierenaren maakt dat dus nóg lastiger en daarom werk ik altijd tussen twee stapels in zodat de vellen niet héél ver weg kunnen.
Gelukkig gebeurt het mij maar héél zelden dat ik een dubbele pak zónder het te merken, iets dat vooral héél vervelend kan uitpakken als het genummerd werk is.
Bij het gelijkstoten wordt ook regelmatig de boel even uitgewaaierd, je ziet het zo diréct wanneer er iets niet klopt omdat er dubbele gepakt zijn.
Een vak apart dat gelijk stoten, de truc is om  lucht tussen de vellen te krijgen waardoor ze op hun plek kunnen schuiven en dát kan ik wel aan Henk over laten, hij heeft dat héél veel gedaan.
Een klein stapeltje  flinterdunne velletje kán los op z’n kant rechtop blijven staan als je het goed doet. Tjonge …wat sla ik weer op hol hé! Komt gewoon omdat ik het zo leuk vind, écht waar! Eigenlijk  ben ik gewoon een vergaarmachine denk ik….. druk maar even op het äan” knopje…..

flexibel….

Zijn wij oudjes nog flexibel….? Nou dat hangt er dan een béétje vanaf hoe je dat precies bedoelt. Kan ik m’n benen in m’n nek leggen….? Nou dat dácht ik niet !
En eerlijk gezegd hang ik nu toch ook een beetje als een natte krant op de bank die zich best wel ( dus tóch) flexibel over de kussens heeft gedrapeerd.
Vanmorgen  op normale tijd op en na een warme douche lijkt alles  weer helemaal soepeltjes te werken , mits ik niet op de brug met hoge leggers een handstand ga maken!
Na een beetje geredder in huis besluiten we een fijne wandeling te gaan maken in het Delftse hout waar het op zo’n herfstige maandagmorgen héérlijk rustig is.
Niet alleen het weer is “herfstachtig”  maar ook de lucht die we opsnuiven ruikt naar herfst en zelfs de eerste warm rode verkleuringen laten zich al zien.

Ex zomergroen
We lopen wat verder weg dan we gewend zijn,  er staat verder niéts op het programma  en de ramen zemen kan altijd nog!
Een héél smal paadje langs het  is reuze uitnodigend, ach waarom niét.

waterboom4
Dat er ook fietsen mogen rijden, naar twee richtingen nog wel,  is verrassend.  We duiken dus regelmatig even het gras in om de  niet veel meer dan een halve meter,  pad vrij te maken voor passerende fietsers.  Dan blijkt al gauw dat niet alleen rechts een watertje loopt maar ook links een nat pak tot de mogelijkheden behoort. Wij houden het droog gelukkig   maar met verbazing zien we dat véél bomen dat blijkbaar niet voor elkaar hebben gekregen.

waterboom1
Niet dat het de bomen belet om gewoon door te groeien en uit te lopen…..

waterboom3
En ze maken prachtige weerspiegelingen in het water van een boom die héél dicht boven het water horizontaal verder groeit, kortom, we genieten!

waterboom
Met een grote omweg komen we weer in de buurt van de auto maar zoeken éérst nog even een gelegenheid met toiletten  waar we óók iets kunnen eten! Best wel blij dat we even kunnen zitten vallen we aan op de soep……. en dán gaat m’n mobieltje…. en de énige die altijd mobiel belt (behalve familie als het dringend is) is “de baas”van de drukkerij!
En já hoor, hij heeft weer een tamelijk grote klus waar we aan kunnen beginnen wannéér we maar willen.  Dat wordt weer flink wat uren staand werken dus we kiezen ervoor het over twee dagen te verdelen…… van waar we zijn in Delft  naar Scheveningen is een wippie  en we hébben al gegeten en dus…….stellen we  ons héél flexibel op  en rijden niet naar huis maar naar de drukkerij om alvast een paar uurtje werk mee te pakken!
Gelukkig hebben we de foto’s nog…………

waterboom2

 

eens ‘n chaoot….

Zo af en toe druk ik wel eens op de knop “willekeurig logje”, uiteindelijk is mijn blog toch een beetje dagboek voor mezelf. Gewoon leuk om te zien hoe ik in de loop van  bijna 9 jaar bloggen van alles opgepikt heb in de digitale wereld …. en vooral waar het nog altijd rammelt!
Chaoot ben ik wel gebleven maar dat stoort blijkbaar niemand. Eh….integendeel,  volgens mij zouden mijn lezers massaal afhaken op het moment dat hier  alles altijd  van een leien dakje  gaat.
Teruglezend bleek dat  ik  in 2007 nog weinig kaas gegeten had van het fenomeen routeplanner. Nu, zeven jaar later,   is onze “Carmen” (kort voor Carmine routeplanner) niet meer weg te denken uit de auto, al wil dat toch ook weer niét zeggen dat voornoemde dame  nooit voor problemen zorgt.
Bij ons uitstapje naar Broek op Langedijk had het nogal wat voeten in de aarde eer Carmen zich op haar plaatsje voor het raam liet zetten om ons via haar beeldscherm de weg te wijzen.
compl.houderNa het bewuste adres ingetoetst te hebben  bevestig ik het houdertje op de ruit,  druk Carmen op haar plek   en geef haar toestemming om te “gaan”  waarna ik verwacht dat ze aan het het werk gaat.
Maar mevrouw vertikt het om haar mond open te doen. Ik blijk nou nét de nog al onhandig geplaatste aan/uit knop geraakt te hebben, zucht…… met de gordel om is het geen doen om de route opnieuw op te zoeken  en dus pluk  ik Carmen  uit het houdertje en zoek de route opnieuw …..
Dan nog even Carmen  in het houdertje  drukken en klaar is kees  maar eh…… waar is het houdertje….?
incompl.Op het raam zit slechts het “blote rol gewricht” dat ik niet zómaar in  Carmen’s achterste kan drukken, daar hoort nog iets tussen zoals je op de vorige foto al zag, zeker gevallen!
Met een zucht maak ik de riem weer los, zoek op de grond maar zie niets. Ondertussen is Henk ook ingestapt en ook hij stapt weer even uit om beter onder de stoelen te kunnen zoeken maar niéts te vinden !
Ja ja ja…..  jullie hebben het natuurlijk alláng door  maar ik haal éérst weer het spul van het raam af, kijk in het handschoenenvak of dáár nog een onderdeel ligt en pak dán pas “Carmen” op…… waarna de aap uit de mouw komt!
Carmen heeft het klemmende deel van de houder keurig op haar rug in een houdgreep en kan zó op het balletje gedrukt worden…….
coml.hou
Misschien  hadden we bij de nieuwe Suus 2 tóch moeten kiezen voor ingebouwde mannetjes,  zoals  die in   dat logje miep miep  uit 2007.

geen punten …

Geen zorgen hoor… , ik ga géén punten uitdelen voor de reacties , die zijn gewoon zonder uitzondering altijd  op álle punten héél veel   waard voor me. En nee, jullie hoeven óók geen punten uit te delen, of te sparen!
Ik heb het gewoon over taartpunten en dan éigenlijk juist over “géén taartpunten”. Wácht nou ff, niet zo ongeduldig, ik leg het heus wel uit hoor!
Wij eten niet héél vaak gebak en Henk al helemáál weinig. Inderdaad, Henk is zeker geen “ouwe snoeper”!
Maar voor een klein hazelnoottaartje, en dan de slagroomversie, is hij af en toe  wel te porren.
Punt is dan   dat het zo’n klein taartje is  (doorsnede is +/- 14  cm)  en dat het spul nogal bros als je het gaat snijden. Hoe maak je dáár nou mooie puntjes van!
Nou  géén puntjes dus, van wie moeten het trouwens punten zijn om er smakelijk van te kunnen eten, niemand toch?
gesn,taartjeOm even de puntjes op de i te zetten maakte ik een foto van hoe wij dat oplossen……. ,
Precies… het is wel weer eens tijd voor een logje waar je iets van opsteekt.
Eerst maak ik de linker verticale snede , het  afgesneden   stukje met één rechte en één half ronde kant wordt dan horizontaal door midden gesneden en dan hebben we twee handzame stukjes . Als er bezoek is doen we  aan de rechterkant precies hetzelfde  en kan het bezoek ook mee smullen.
Dan houden we voor de andere dag nog een mooi recht  langwerpig middenstuk over, dat in  twee of drie stukken gesneden kan worden (zelfs vier bescheiden plakken zou kunnen  als er nog iemand binnen valt)
Géén gedoe met puntjes die afbrokkelen en een knoeiboel achter laten  in het midden!
Ik zóu zeggen:  “een oplossing waar je een puntje aan kunt zuigen” alleen moet je  het taartje wel even zélf kopen. En eh….. deze is natuurlijk allang op en was héérlijk!

mooie stukjes….

Al een paar jaar zie je  tussen het “straatmeubilair” ineens overal “mozaïekbankjes” opduiken.  Om precies te zijn sinds 2008 toen er in Den Haag een soort “bezigheidsproject”  van dak-en thuisloze  van start ging .
Er zijn práchtige bankjes bij en je ziet ze ondertussen óveral! Vorige week zag ik op dat gebied iets dat ik nog niet eerder tegenkwam… een picknickset, en wát voor een!

mozaiek9
De mozaïek is véél fijner dan  zo op het eerste gezicht lijkt, je zou er  eigenlijk een échte fotograaf op los moeten laten. Het tafelblad is een natuurfeestje dat prima  bij de natuurtuin past waar de set een plaatsje heeft gevonden. Ik zou  de tekening niet eens netjes in kunnen kleuren met kleurpotloden, laat staan in mozaïek leggen.

moziek3
Je zou de water lissen zó willen plukken en die fazant kan beter oppassen dat hij niet in de braadpan terecht komt.
Wat een piépkleine  stukjes zijn er gebruikt en wat moeten er bákken geduld in zijn gaan zitten.

mozaiek
Die twee grijzige wind molentjes linksonder kun je  écht in die natuurtuin vinden en dat papegaai achtige vogeltje is óók al zo minutieus in al z’n kleurnuances.

mozaiek2

Op één van de bankzittingen zou je nóóit gaan zitten wanneer de beestjes allemaal echt waren, zo’n stekelvarkentje zou zéker z’n sporen achterlaten en een boze bij kun je óók beter met rust laten. Ik zei het al, deze picknickset is een betere fotograaf waard dan ik ben.

mozaiek4
En dan heb ik óók nog te maken met schaduw van  de zon door het  tafelblad  waardoor op het andere bankje de lucht half donker- en half lichtblauw is, maar  die roofvogel heeft daar geen last van zo te zien….. is ie niet onwijs mooi gemaakt?

mozaiek7

Aan vlindertjes  is geen gebrek en ook die zijn stukje voor stukje in elkaar “gemozaïkt “…….. wát een priegelwerk!

mozaiek1
De meest kleurige zijn duidelijk naar het tafelblad gefladderd… logisch …. dáár is het meest aan groen en bloemen te vinden…

mozaiek10

en ook het  koolmeesje fladdert  zo te zien rustig rond zonder dat er  “veertjes ” uitvallen!

mozaiek8
En tot slot is het waterleven  niet vergeten …. op een bankje …… zonde om op te gaan zitten toch?
Echt een “bankstel” om alleen maar naar te kijken, daarom  wilde ik  deze afwijkende uitvoering  van de bankjes graag even laten zien. En geloof me,  in het écht is het een juweeltje!

mozaiek6

 

 

 

Vorige Oudere items

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 32 andere volgers