over…onder

Categorie taal(on)wijs, nou ja, dat moet je niet al te letterlijk nemen , het is meer dat ik weer iets ophang aan een spreekwoord.
“Over de brug komen” !
Je weet wel, je hebt een klant die de rekening maar op laat lopen en maar niet met de centjes “over de brug komt”.
Maar ik bedoel het eigenlijk letterlijk dit keer, gewoon hiér overheen zien te komen maar dan mét rolstoel natuurlijk.


Dan moet ik met spierballen  over de brug komen  want dit is toch een geniepig bruggetje in ’t Delftse hout. Het bruggetje is me goed bekend uit de tijd dat ik met Marion wel eens daar wandelde. Marion probeerde zich dan altijd heel schattig zo klein mogelijk te maken en wat voorover te hangen om het voor mij zo makkelijk mogelijk te maken.
Maar ja, Marion woog nog geen 45 kilo  en al is Henk niet echt zwaar, hij is toch zo’n 20 kilo zwaarder.
Als het écht zou moeten kan Henk wel zelf  “over de brug komen”  maar tot nu toe lukt het me altijd wel.
Ja ja ja, dat laat ik heus wel zien , kijk maar…..

Écht niet,  ik ben niet terug gerold maar je moet altijd stoppen op je hoogtepunt toch?
Nee hoor, het lag even anders. Ik kon natuurlijk niet zélf filmen, ja duh…. ik moet toch die kar duwen. Dus ik geef Henk de camera in zijn handen en vraag of hij hem alleen maar zó vast wil houden.
Hij vraagt een beetje paniekerig op welk knopje hij moet drukken maar hij hoeft niéts te doen zeg ik, de camera loopt al als ik hem aangeef. Henk reageert heel traag, en doet ook vaak  precies het tegenovergestelde van wat ik vraag.
Ik leg nog een keer uit dat hij alléén maar de camera  rechtop vast hoeft te houden als ik hem aangegeven heb, hij hoeft niéts te doen en niét op knopjes te drukken.
Als ik bijna bovenop de brug bent heeft hij een knopje gevonden en drukt erop…. en zet daarmee de camera uit…….
Twee jaar geleden zijn we nog ónder  dit  bruggetje door gegaan, met een waterfiets!
Dat laten we nu maar over aan onze kleinzoon die met onze achterkleinkinderen ( zijn neefje en nichtje onder een bruggetje door vaart, ik weet niet wie er meer plezier had op die zonnige voorjaarsdag.

Advertenties

ben ik een nest?

Nou soms een klein beetje misschien, t.w. een  eigenwijs lastig meisje, akelig kind, feeks  en vul maar in wat meisjes allemaal kunnen zijn in negatieve zin. Ik herinner me dat het  vroeger  ook gebruikt werd  in combinatie met het woord “nuffig”,  een “nuffig nest ” had het een beetje hoog in de bol en voelde zich te goed om met gewone mensen om te gaan.

Het  “nest”  hoort in die zin eigenlijk een beetje bij de vergeten woorden, net als benaming voor een soldaten bed al zal menig pubermoeder “kom uit je nest” nog wel eens bezigen als ze haar puber  om half 1 in de middag nog niet uit bed heeft kunnen krijgen.

Er zijn nog wel meer betekenissen maar de meest bekende is natuurlijk de “broedplaats”, soort behuizing  die een vogel maakt  als er eitjes gelegd moeten worden. Voelen jullie ‘m al aankomen?
Yep….!!!!! Ik heb alwéér een ooievaarsfimpje gekregen en tja, alleen zo’n filmpje plaatsen is een beetje kaal, dat wil ik dan toch een beetje aankleden met een onderwerp dat nog een beetje  ter zake is .

Er zijn uiteraard  ook  spreekwoorden waar het nest in voorkomt, je kunt “uit een goed nest komen” dan ben je van goede afkomst .
Je kunt jezelf “in de nesten werken”, dan heb je je  in de  problemen  gewerkt  en moet meestal een ander je “uit de nesten halen”.
Maar het eerste spreekwoord waar ik in dit verband aan dacht was “het eigen nest bevuilen” dat zoveel betekend als je  eigen omgeving nadeel  berokkenen of “vervuilen”.

Moeder ooievaar heeft zo te  zien haar nest keurig op orde. Er wáren vijf  eieren maar van de resten van de twee niet uitgekomen eieren is niets te zien , waarschijnlijk door moeders geroutineerd over de rand gewerkt.  Ze heeft dat al zó vaak gedaan!
Er zijn dus toch drie kuikens wat voor zo’n kleine ruimte best wel veel is, ze groeien  nog véél meer, dat wordt dringen.
Het middelste kuiken lijkt een beetje het onderspit gedolven te hebben maar de meneer heeft me verzekerd dat ook dat beestje nog beweegt.

met Henk’s hulp..

Met Henk’s hulp is het een fluitje van een cent om even een zegswijze te  visualiseren.
Even “een blik in de kast werpen”?  Zo gebeurt hoor! De afvalbak waar plastic en blik in moet is gewoon vaak niét te vinden voor hem.


Dan wordt er “een blik geworpen” in allerlei laden en kasten en tja, dan blijft zo’n blik daar wel eens achter toch?


Maar taal is natuurlijk meer mijn ding dus ik maak óók even een zegswijze zichtbaar. Er ligt weer een nieuwe legpuzzel op tafel. Een kreng van een ding waarvan de rand héél lastig in elkaar is te krijgen en dát is  altijd het eerste wat ik doe om  er  wat “verband in te krijgen”.

 

wil je hoofdpijn?

Eigenlijk heb ik “nooit geen hoofdpijn”,  maar na het lezen van dit stukje kraken m’n hersenen dermate dat ze onherroepelijk schade opgelopen moeten hebben, niet?
Als je ” van der Niet” heet doe je daar natuurlijk nooit niet moeilijk over!

.

vallen

Tja…. het is voorjaar, je passeert een modewinkeltje én de nieuwe collectie is binnen!
Kijken kost niets natuurlijk en het jurkje waar ik zómaar voor zou kunnen vallen   hangt er niet eens in mijn maat (je meer) maar wel één maat kleiner.
De verkoopster mengt zich erin, ik moet beslist passen want kleding valt dit merk “valt groot” zegt ze. Je begrijpt, dat wil ik zien  en oeps ik laat het jurkje ter plekke vallen.
Heb je weer zo’n uitdrukking waardoor  iemand die Nederlands als tweede taal aan moet leren aan waanzin ten prooi kan vallen. Eigenlijk is het woord vallen één grote valkuil.
De nieuwkomer  leert dat vallen zoiets is als een snelle beweging  vanaf  een hoger gelegen punt naar een lager gelegen punt ” en gaat natuurlijk niét de drie pagina’s  dikke van Dale er op nalezen.
Maar ondertussen heb ik het woord al vijf keer gebruikt zónder dat er iets echt “gevallen” is.
Nee nee, dat jurkje laten vallen was natuurlijk een geintje, dat heb ik keurig neergelegd voor de foto.
En de verkoopster hád gelijk, het modelletje “valt” ruim, ik  hoef niet “af te vallen” om het aan te kunnen.
Je zou als taalstudent  makkelijk kunnen denken  dat  het tegenovergestelde van “afvallen dan wel “bij- of opvallen” zal zijn, niet dus, Henk wil me wel bijvallen als ik vind dat ik het jurkje wel kopen, hij  vindt dat ik zeker  zal opvallen in het jurkje.

Ik zou bijna zeggen dat hij na 57 jaar huwelijk nog steeds  “op me valt”, ook al zo’n uitdrukking die de lading niet lijkt te dekken. Op Iemand vallen betekend immers niet dat je letterlijk op iemand valt al kun je er op wáchten dat Henk zoiets letterlijk neem zoals ik in de hilarische logje al eens vertelde.
Nee niets is wat het lijkt bij vallen, nou misschien alleen bij watervallen dat is water dat valt.

Met dit soort vreemde invallen zou ik drie meter lange logjes kunnen maken, via de ouderwetse  geruite keukenval  die iedere zichzelf respecterende huisvrouw in de jaren 50 aan de keukenplanken prikte  misschien wel bij de gevallen vrouw uitkomen. Maar nee, ik heb jullie alweer genoeg lastig gevallen.

scherven….

Scherven, daar hád je het gegooi in de glazen,  ik liet een  ontbijtbordje uit m’n handen vallen  op de boeren plavuizen   Dat zijn plavuizen die  er oud en vuil uit zien  als ze nieuw en schoon zijn   in de keuken.
Helaas kunnen borden daar niet tegen,  althans zolang  het niét om een bord voor het hoofd gaat, zo’n bord voor het hoofd is nou juist vaak zelfs  geen barst in te krijgen.
Bij Henk kan ik gelukkig wel  een potje breken, maar  dit was geen potje, maar een bord. Hij zou  trouwens tóch niet meevallen de schuld op mijn bordje te schuiven want mijn bordje ligt in scherven. Hij hád natuurlijk kunnen zeggen ; “wie de pot breekt betaald de scherven,” maar was  Henk nou niet  juist de man van het gegooi in de glazen?
Hij brak in de  laatste 4 weken  al een pilsglas, 2x een wijnglas en een limonadeglas.
Als er iémand “scherven moet betalen” dan hij wel. Ik laat me heus  niet het spek van het bord eten!
Ach , je kent ons,  we gaan er niet moeilijk over doen want we deden het allebei per ongeluk  en  dán brengen scherven geluk zegt het spreekwoord.
Mocht het geluk inderdaad binnen rollen horen jullie ervan, dan laat ik natuurlijk iedereen in ons geluk meedelen. Hoe meer zielen hoe meer vreugd.

 

 

en toch is het goed!

Allereerst natuurlijk even een dikke knuffel voor al die lieve meevoelende reacties op het vorige logje. En ja zeker, ik héb met enige regelmaat  een zware dag ( of nacht) maar ik haast me te zeggen “en tóch is het goed”, we hébben  het ook  goed samen.

We komen dagelijks buiten, op de sombere/natte  dagen wat korter, maar dan zoeken we met de auto wel naar een locatie als bijv. een tuincentrum om er even uit te zijn.
Maar  een dag als vandaag, of  zondag j.l. zijn natuurlijk cadeautjes. De rolstoel is  een goede beslissing gebleken, Henk kan wat langer lopen met de rolstoel als “rollator” en als het niet meer gaat neemt hij plaats op zijn schapenvacht in de stoel, plaît eroverheen en ik loop lekker nog een uurtje door.  Voelt al gauw als vakantie, écht!
Want  wat we dan niet tégen komen …. echt het voorjaar lijkt al in de lucht te zitten, kijk maar.


Het is allemaal nog heel teer maar toch,  wie een allergie heeft moet echt al een beetje op gaan passen.


Verder natuurlijk nog heel veel bemoste bomen, van deze boom was ik eigenlijk een beetje “ondersteboven…” hhmmm, toch weer die  dirty mind van me.


Maar het was heerlijk in het grote Westerpark in Zoetermeer waar ik al wandelend uiteraard ook weer wat spreekwoorden tegen kwam, zoals deze….


Het gras is altijd groener aan de andere kant…… en deze……


Hier heeft iemand z’n schaapjes op het droge  al weet ik niet of de wolbalen wel in het water gelegen hádden, want aan water geen gebrek in het park. Als ik het goed zie zijn er ook meerdere zwarte schapen in deze familie.
In het water zien we geen schapen, wél iets anders….


De roeiboten die in het voorjaar verhuurd worden liggen vrijwel allemaal onder water, wat zeg je….. ratten?  Nee geen rat gezien, ratten verlaten het zinkende schip en dit “schip is al gezonken dus de ratten zijn al weg. Geeft niet, we waren toch niet van plan om een stukje te gaan roeien, nee hoor, wij maken er een fijne voorjaarswandeling van en denken vol mededogen aan al die mensen die moesten werken vandaag, tja, verschil moet er zijn hoor.

Vorige Oudere items