OV

De laatste weken mocht ik natuurlijk niet autorijden en maakte wat meer gebruik van het OV dan anders. Normaal gesproken doe ik dat alleen als ik naar het centrum van Den Haag of Scheveningen ga. Den Haag is voor de auto een onneembare vesting, en voor allebei moet je miljonair zijn om er te parkeren.

Met het OV reizen betekent meestal minimaal dubbele reistijd al gaat de meeste tijd niet in het reizen zitten, je moet naar en van de halte lopen natuurlijk, en wachten tot tram of bus aankomt, en bij langere afstanden meestal ook nog overstappen wat wéér wachten betekent.
Nou ja, ik heb de tijd al draag ik geen polshorloge. En als je om je heen kijkt zie ook nog genoeg.

Op één van de bankje in de tram ligt een plaatje van een poes een beetje te dutten. Schijnbaar volkomen op z’n gemak al heeft hij wel een stevig tuigje om waar z’n personeel hem/haar kort mee houdt.

Een andere keer staat er een jong meisje, met haar rug tegen het beweegbare midden wandje, relaxt op haar telefoon te werken als de bestuurster van de tram een noodstop moet maken voor een fietser die het eeuwige leven denkt te hebben.
Het meisje kan, door de telefoon in haar handen, de beugel naast haar niet pakken en katapulteert zijwaarts ‘pootje over’ door het gangpad. Ze maakt uiteindelijk toch een snoekduik naar de vloer maar krabbelt zelf weer overeind en lijkt er zonder schade vanaf te komen.
Over de intercom klinkt de stem van de bestuurster van de tram, ze verontschuldigt zich voor de noodstop en vertelt waar iemand die daardoor schade opliep dit kan melden. Keurig in het Nederlands wat hier in de omgeving in bus en tram een nog nauwelijks gesproken taal is.

Als je het gevoel wilt hebben dat je een verre reis maakt is het OV in de randstad een goede optie.
Vaak komt het enige Nederlands dat je hoort dat uit het omroepsysteem.
Chinees, Surinaams, Turks, Engelsen, de nodige Oostblokvarianten,enz….. het kwam allemaal voorbij deze weken, en echt, als je je eens ontheemd wilt voelen is het OV een prima optie.
In de jaren 80 werd er op ons ingesproken hoe érg het was dat mensen hun eigen taal en cultuur kwijtraakten wanneer ze, om welke reden dan ook, in een ander land zijn gaan wonen.
Er moet ergens iets behoorlijk fout gegaan zijn dat zo’n verlies je kan treffen zónder dat je in een ander land bent gaan wonen.