Grietje zonder Hans

Zondagmorgen geeft dochterlief een belletje…
Ze weten een heel mooi stukjes bos in Wassenaar, “ga je mee naar de sneeuwklokjes kijken, dan halen we je over een half uurtje op.
Hoef je lekker niet zelf te rijden…….laat je tas ook maar thuis.”

Argeloos zeg ik “graag, tot straks”!
En inderdaad leiden ze me door een prachtig stukje natuur met niet alleen sneeuwklokjes maar ook narcissen.

Het is een prachtige wandeling maar ik krijg steeds meer het idee dat die ergens heen leidt.
Ik blijk gelijk te hebben……

Ineens stoppen we bij een flinke boomhut die m’n nieuwe buitenhuis blijkt te zijn……

Als we samen de boel geïnspecteerd hebben blijkt iedereen ineens verdwenen te zijn en laten ze me, als de nieuwe Grietje zonder Hans, achter in het bos…. ik kan nérgens heen!!!!

H-É-É-É-L-P……