beelden aan zee

Weet je nog waar ik een paar weken geleden op maandag voor een gesloten deur stond? Precies, bij het museum beelden aan zee. Vanaf de Scheveningse boulevard is dit wat je ervan ziet en dat het me zolang ontgaan is komt omdat het er vanaf deze kant zeker niet als een museum uitziet, meer als een bunker wat mij betreft. Misschien ben ik niet zo’n goed voorbeeld van een museumbezoeker, ben er zelden naar op zoek en áls…. gaat het me vaak meer om het gebouw dan om de tentoonstelling.

Maar goed, het was zondag toch nog kouder dan ik dacht op de boulevard en ik ging dus op herhaling naar het museum waar dit keer de deur wel open was.
Welke tentoonstelling er op het moment is maakt me niet zoveel uit, ik wil zien hoe ‘de bunker’ van binnen uit ziet. De warme verwelkoming bij de intree wekt nog de illusie dat het er gezellig is …. maar dat is schijn.
Ligt aan mij natuurlijk, naar een museum ga je niet voor de gezelligheid en echt, ik was ooit in een bunker die reuze knus overkwam vergeleken bij de binnenkant van dit museum.
Het zou me trouwens niet verbaasd hebben wanneer de muren zélf als kunstobject bedoelt zijn, de overal op gelijke afstanden aangebrachte rondjes met een schroeffitting erin roepen meer vragen bij me op dan de kunstwerken.
Soms wordt de sfeer nog een klein beetje goed gemaakt wanneer je naar buiten kunt kijken.

Voor het deel dat buiten is begrijp ik dat nog wel, het buitengebied is voor een museum aan zee best wel een leuke toevoeging.
Met trappen en hellingen kun je een deel van de collectie in de buitenlucht bekijken. Dat moet natuurlijk wel een beetje weerbestendig zijn. Ik neem zonder meer aan dat bij de winterse omstandigheden van deze winter deze afdeling dicht blijft, de hellingen zijn bij gladheid een zekere garantie voor de nodige botbreuken.

Voor binnen is die weerbestendige noodzaak er niet zou ik zeggen. En misschien vindt de directie dat ook wel een beetje, want als ik naar de uitgang ga maak ik nog een praatje met een vrijwillige medewerkster.
Ze vertelt me dat in de herfst de hele binnenboel op de schop gaat. Het museum gaat dan enige tijd dicht, ze klinkt enthousiast over de geplande veranderingen en ik moet zéker nog eens terugkomen vindt ze.
Eh….. wat ik van de collecties vond? Daar kom ik nog op terug in een volgend logje!