kleurrijk

Oke, de extra tentoonstelling op paleis het Loo heet dus “de dresscode” en was ook de aanleiding om nú te gaan.
Zowel Ferrara als ik hebben iets met kleding en willen zelf ook altijd wel een beetje ‘voor de gelegenheid’ gekleed gaan.
Al direct na binnenkomst mogen we in de garderobekast van het paleis iets uitzoeken om een staatsieportret te maken in de daarvoor gereedstaande salon. Helaas hangt er niets in mijn maat dus ik moet het maar doen met wat ik aan heb, een in geel/grijs/zwart tinten ‘gedessineerde japon’ (ja ik pas me aan) met een zwart jasje. De elegante pump moet je er maar bij denken. Gevalletje elegant zijn versus kunnen lopen, en kunnen lopen is toch wel een pre in een groot paleis.

Vreemd genoeg kom ik thuis met overwegend foto’s van mannen, weinig vrouwenkleding. Meestal ‘werkkleding’, maar natuurlijk heeft dat een imposantere naam, ambtskleding voor hoogwaardigheidsbekleders!
Hoewel de livrei dan toch weer meer onder werkkleding valt, en de livrei stáát er natuurlijk tussen. Hij ontlokt aan zowel Ferrara als aan mij allerlei uitspraken van de onvergetelijk Toon Hermans over die ‘livreier’. Klopt, is best een leeftijd dingetje …. ‘leg néér die bal’ en zo, het is onuitroeibaar. En bij het zien van de overvloedige franje aan schouder epauletten zien we hem daar gewoon met de vingers doorheen woelen terwijl hij tingelende geluidjes maakt, zoals in z’n onemanshow.

Ik kan er niet omheen, hoewel de huidige politici in alle kleuren van de regenboog rondlopen, soms zelfs letterlijk als statement, vond ik het oude ambtskostuum kleurrijker. De prachtige gouden borduursels de steek met veren enz.
Heel ver in mijn verleden zie ik nog een beeld van Luns met een steek! Voor de jongeren onder ons, we hádden geen ‘lunch met een steak’ vandaag. Ik heb het over minister Joseph Luns, en helaas is er geen foto te vinden waarop hij de steek op zijn hoofd heeft. Hij draagt hem onder de arm.
De huidige politici dragen geen steek meer, misschien wel omdat er vaak ‘een steekje los is’ bij ze, al zal niet iedereen dat een steekhoudend argument vinden. Oke…. ik steek er weer de draak mee natuurlijk, ik zie Rutte nog niet met een steek op lopen nu hij dezelfde functie bekleedt als Luns ooit deed.

“Als minister van Buitenlandse Zaken (1956-1971) droeg Luns bij ceremoniële gelegenheden, zoals Prinsjesdag, het toenmalige ambtskostuum. Dit kostuum bestond traditioneel uit een donker rokkostuum, een steek met veren (groot ornaat) en een degen”.