inclusive

Echt handwerk en ik hád het natuurlijk al jaren eerder moeten hebben. Een botermesje, waarmee je geen ‘minifrutsels’ plastic uit een plastic boterkuipje schraapt en op je boterham smeert. Handgemaakt door Amber op school tijdens de handenarbeid lessen. Het is ongelooflijk mooi glad geschuurd en keurig egaal van dik naar dun aflopend voor het deel waar mee gesmeerd kan worden.
Het waren drukke dagen toen ze in Nederland waren tijdens de kerstperiode dus we hebben niet de tijd gehad om het hele proces even door te nemen, maar het moet een bewerkelijk klusje geweest zijn.
Goed over nagedacht ook want ik denk dan nog heel dom dat haar naam en klasgegevens er met een balpen opgeschreven zijn, oeps, dat is dan weer niet zo hygiënisch denk ik nog. Maar het is helemaal niet met balpen geschreven, het is erin gebrand. Dat was je er niet af hoor.
En de héle klas heeft een botermesje gemaakt, jongens én meisjes.

In een hogere klas, die waar Levi in zit gaat dat hetzelfde, ook daar maken jongens én meisjes hetzelfde, er moet een T-shirt genaaid worden met een geborduurd plaatje erop. Ze hebben daar vast héél veel hulp bij gehad, al was het maar met het patroon maken, en een naaimachine bedienen heeft toch ook aardig wat geheimen. Hoewel, bij nader inzien leerde ik dus ook met een naaimachine omgaan toen ik de leeftijd had van Levi nu, maar dan op de huishoudschool. Daar zaten destijds uiteraard alléén meisjes op.
Kijk hem glimmen met zijn zelfgemaakte T-shirt, helaas ook met hem te weinig tijd gehad om het over het maakproces te hebben. Maar het gáát om het resultaat en dat mag er zijn hé!