in de ban van

In de ban van het virus, ach wie niet. De ban wordt door mij relatief weinig gevoeld maar ook ik moet me soms toch even oriënteren op de mogelijkheden. Nu in de supermarkt iédereen verplicht is een winkelwagentje te nemen zou ik een probleem kunnen hebben.
Henk alleen thuis laten is geen optie (tenzij hij vast slaapt  maar dan ga ik evengoed niet rustig weg daarvoor is hij te onvoorspelbaar)
Een oppas vragen werkt  niet want je kunt hem niet altijd op afstand houden dus wie wil er dán nog oppassen.

Maar bij navraag blijkt er gelukkig een uitzondering gemaakt te worden  omdat men ook wel begrijpt dat rollator en/of rolstoel bemannen én een kar rijden onmogelijk is. Yep… ik ben dus een uitzondering!
Buiten wandelen lukt gelukkig ook nog altijd omdat ik genoeg plekjes weet waar het rustig is. Vooral nu het wat zonniger er warmer is zijn er meer geschikte opties omdat het niet erg is als er schaduwplekken bij zitten.

Onderweg de oogjes open houden voor wie of wat je tegenkomt, het virus kan immers overál op de loer liggen en mens en dier zijn daarvan doordrongen.
Zie ik hier in het midden niet een vreemd beest zich aan het hek vastklemmen met een grotere vogelachtige  achter hem aan? Volkomen in paniek op de vlucht bij onze nadering.


En wat zie ik daar ik de verte? Zal toch niet een soort pestvogel zijn?

Moeder natuur weet ons soms behoorlijk op het verkeerde been te zetten. Soms waarschijnlijk een handje geholpen door “de mens” want hoe grillig de bomen soms gevormd kunnen zijn…. hiér heeft iemand toch een (zaag)tandje bijgezet.

De bedoeling is niet helemaal duidelijk, een soort voederhuisje?
Voor een nestkastje is het te open, geen vogel gaat zo onbeschermd een gezinnetje stichten.

Wanneer we  er een week later wéér langs komen  is het raadsel opgelost.
Ook onder kabouters heerst woningnood en is een kabouter echtpaar druk doende het huisje bewoonbaar te maken.
Je moet wát als kabouter nu het geen paddenstoelen seizoen meer is!

vergeef je me?

Ik was écht van plan vandaag een “cultureel” logje te maken, over poëzie.
Er zou écht geen ongein in voorkomen, maar ja,  dan komt er op de dag dat ik Henk bijna niet onder de douche krijg omdat hij zich aan iédere stang die hij maar vast kan pakken blijft vastklemmen  dé verklaring binnen…….


En dán begrijp ik het, hij moet  naar zijn werk, daarom wilde hij natuurlijk óók al zo vroeg uit bed.

En er komt nóg iets in de app binnen waar bij ik jullie gewoon allemaal wil waarschuwen omdat het volgende product dat vanaf nú  gehamsterd zal gaan worden zich aandient …..

 

Omdat ik zelf nooit frikandellen in huis heb had ik een probleem  toen Ruuds lief even op bezoek wilde komen. We  moesten een ruwe inschatting maken en bleven we voor alle zekerheid in de voortuin zitten. Twee frikandellen per tegeldiepte moet wel ongeveer kloppen.


Dit moet wel ruim 9 frikandellen zijn. Bewijs geleverd, ondanks alle ongein  houd ik me wel dégelijk aan de regels al is afstand houden tot Henk Godsonmogelijk en moet ik maar zien waar het schip strand.
Dat je niet denkt dat ik het allemaal  onzin vind,  maar ik geef het toe, de berichtjes zijn iédere dag weer in staat me te laten lachen, óók op die dagen dat er hier verder totáál niets te lachen valt. Dus gun mij m’n lolletje…. maak ik voor straf al morgen alsnog dat “culture logje” omdat iedereen ondertussen  wel eens  “gewoon” wil doen als ik dit berichtje goed interpreteer…..

behelpen?

Laat ik voorop stellen dat  het niet wil zeggen dat de ernst van de zaak niet tot me door dringt als ik me blijf amuseren met alle grappen en grollen die er rond gaan.
Ik lig echt in een deuk als ik dit soort plaatjes langs zie komen!

Het heeft twee redenen dat ik er nogal  luchtig mee om lijk te gaan.
De belangrijkste reden is natuurlijk dat er echt hélemaal niemand iets aan heeft wanneer ik het éne na het andere verontruste logje ga schrijven. De informatie van officiële zijde is ruim ( zeg maar meer dan) voldoende dus dáár heeft niemand mij voor nodig.
Maar de tweede reden is dat ik misschien wel de enige ben die weinig merkt van alle beperkende maatregels. Domweg omdat ik al die beperkingen al geleidelijk had opgelegd gekregen  door de verslechterende dementie van Henk. Dus…..

-Ik zorgde al dat het geen ramp is als ik niet iedere dag boodschappen kan doen.
– ik bleef al uit de drukte, niet goed voor Henk, én lastig met de rolstoel.
-ik moet door zijn ontlasting incontinentie al meer op de hygiëne letten dan normaal gesproken.
– ik héb de onschatbare waarde van de internetcontacten al ontdekt om de meest eenzame momenten te verlichten.

Natuurlijk “neem ik het mee” in mijn manier van bloggen maar ik zóu iedere dag verdrietige, ellendige ,verontruste en  machteloze logjes kunnen schrijven, ook dáár kies ik niet voor, om dezelfde reden, het hélpt me niet maar zou me in een depressie storten.

Oke, dan begrijpen elkaar. Zowel wat de dementie  als de corona toestanden betreft  schrijf ik dus wél wanneer ik denk dat het iets kan betekenen wanneer mensen vergelijkbare problemen hebben waar bij de zorg en/of de overheid niet voldoende aandacht voor is.
En dat doe ik dan nog bij voorkeur  op nut gericht en niet op drama.
De zorgen die  men zich nu lijkt te maken over de voorraden toiletpapier zijn uiteraard  niet aan me voorbij gegaan en zodra ik daar oplossingen in kan bijdragen deel ik die!
Nu ondernemers op soepele belastingregelingen mogen rekenen zie ik een nieuwe optie om, waar nodig, te doen wat je altijd al had willen doen.
Jullie vullen zelf wel even de toepasselijke kreten in hé!

Behalve dat miste ik in de voorlichting nog een oplossing die ik me, als oudje, nog herinner uit mijn prille jeugd.
Geen moeite is me teveel dan even een voorlichtingsfilmpje te maken.
We benne op de wereld om mekaar….. om mekaar, te hellepe nietwaar……

vrouwendag

Internationale  vrouwendag nog wel,  zondag is het weer zover!
Vandaag op de markt een politieke partij “die voor vrouwen vecht”, nee niet voor de vrouwen die nog altijd overal  ter wereld, zelfs in Nederland, verminkt worden door besnijdenis. Nee  ik mag als ik wil (maar dat wil ik helemaal niet)  op een tekstwolkje de naam van één van hun vrouwelijke leden invullen.

De beste mens op de juiste plaats, dat is voor mij het enige dat telt. Dat  gedoe van vrouwen die “vechten” om meer straatnamen  met een vrouwennaam in het straatbeeld te krijgen…. ze doen maar hoor  maar ik vind het een beetje zielig, als zoveel  initiatieven uit die hoek.

Vrouwen zijn gewoon géén mannen en dat mag best van mij. Wij zijn nodig en hebben, net als mannen,  met voor- en nadelen te maken.
Ach ik kan het misschien niet zo heel goed uitleggen dus ik laat even een man aan het woord die me begrijpt en de essentie  van  het man/vrouw zijn  intens bezield uitschreeuwt,  kom maar op James Brown….I love it!

lampje branden?

Het schijnt een pluspunt te zijn als er “een lampje gaat branden”bij iemand… nou dáár denk ik anders over. Van lampjes die gaan branden  word ik onrustig, en dan heb ik het natuurlijk over apparatuur, toch altijd een beetje haat/liefde verhouding.
Toegegeven, de waterkoker met z’n blauwe lampjes  die ik een paar weken geleden kocht is de uitzondering die  de regel bevestigt.
Maar neem nou  m’n nieuwe koffiezetapparaat, zucht… het bárst van lampjes! Rode lampjes, groene lampjes en vooral flikkerende  lampjes.


Gelukkig zijn het alleen die groene lampjes die flink flikkeren tot het apparaat bedrijfsklaar is, rode flikkerende lampjes zouden toch  een verkeerde   indruk kunnen wekken bij  de overburen die zich misschien in een splinternieuw “:redlight district” zouden wanen.
Groen staat tegenwoordig heel goed bekend. Bij rood is er ( excuses) áltijd  stront aan de knikker want de rode lampjes horen niét te branden.
In het plaatje boven betekent het rode lampje dat het bakje  koffieprut geleegd moet worden. Dat zeg ik nu heel rustig maar de eerste week stond ik bij iéder plots brandend rood lampje al in de startblokken om met het apparaat terug te gaan naar de leverancier.
De koffieprut maalt  het apparaat zélf van de bonen die ik er tijdig in moet doen…. precies, anders gaat er weer een rood lampje branden.

Zonder water doet het apparaat ook niets, dat snap ik zelf ook nog wel maar eh….. welk lampje geeft dat nou ook alweer aan dat het water op is, water moet in  het vak naast de koffie.
Dus eh… moet ik ontkalken of is het water op……gelukkig, het gaat om het water  want dat ontkalken moet ik nog opzoeken, ja hoor eens, ik ben niet alwetend geboren.

Maar na twee weken heb ik het allemaal aardig onder controle denk ik  en begin ik voorzichtig blij te worden met m’n lichtorgel. De koffie smaakt goed, ik heb geen gedoe met cupjes of pads en kan tóch voor één ( of twee)  kopje koffie kiezen.
Het oude apparaat met hier en daar een kraakje blijft standby, voor als er meer bezoek is of als de stratenmakers  een “bakkie” lusten. Maar ik denk met weemoed aan  dat éne rode lampje  waar het apparaat álles mee kon zeggen…. aan…. uit…. aan … uit!

T- weetjes

En dan bedoel ik weetjes over thee  want daar blijk ik toch nog niet álles over te weten,
Nou ja, over waar en hoe het verbouwd en verwerkt wordt weet ik hoegenaamd niets maar hé, daar hebben we wikipedia voor  toch? Wie  echt álles over thee wil weten kan het daar vinden!
Ik ben niet zo’n theetante  dus “laat maar zitten”.  Thee is “not my cup of tea” zal ‘k maar zeggen . al wil dat dan weer niet zeggen dat ik niet “boven m’n theewater zou kunnen zijn.Lekker hoor zo’n longdrink met een flinke scheut gin erin!

Belangrijke  thee weetjes kreeg ik wel uit de reclame op TV , ik herinner me een reclame filmpje waarin een wat oudere man me van over zijn halve brilletje  vertrouwelijk aan keer en zei;”wij van van Nelle breken onze buitjes twee keer”! ( jammer, niet meer te vinden op het web.)
Kijk dán weet je iets  en laat je voortaan theebuiltjes die maar één keer gebroken zijn aan je voorbij gaan.
De reclame stamt nog uit de tijd dat “de builtjes”  toegevoegd werden aan het assortiment, die maakten het geknoei met een theezeefje bij losse thee overbodig en de theepot bleef meestal in de kast.
Nadat er óók nog thee met allerlei smaakjes kwam leek het bestaan van de theepot voor mij een verloren zaak, ieder kiest z’n eigen zakje immers uit de meest prachtige dozen.

En dán vraagt Ruud me of ik bij het boodschappen wil doen of ik wil kijken of er in mijn supermarkt  doosje theezakjes voor in de theepot zijn want bij de zijne waren ze op….?
Theezakjes voor in de theepot??????
Geduldig legt Ruud uit dat die bestaan en dat er dan in plaats van een theekopje een theepot op het pakje getekend is…. verpakkingen met 20 of 50 zakjes. Moeders in wonderland….begrijpt inééns waarom de thee die Henk bij het ontbijt drinkt  een tijd geleden bijna zwart was….
Kom eens om dat soort belangrijke informatie bij wikipedia! Dát moet je zelf allemaal maar weten!
Een studie maken van wat er allemaal op de verpakking staat, op zoek naar theekopjes en theepotten alsof je bij het boodschappen doen al niet genoeg aan je hoofd  hebt.  Wie weet wat ik nog meer niet weet, waarom zitten  bijvoorbeeld  in de éne verpakking de theebuitjes wel  in een papieren  verpakking en in de andere niet. En die vinkjes achter ” intense” 3 gele en 1 grijze , betekent dat er ook nog verschillende sterktes zijn?
Zucht…. het boodschappen doen zal nooit meer hetzelfde zijn!

 

 

 

stukje voor stukje

Al zijn het er duizend, je legt ze  stukje voor stuk neer en dan blijkt Sinterklaas toch nog stiekem in het land te zijn. Heerlijk om te doen als Henk een paar heel slechte dagen heeft  en er weinig te beleven valt, althans , weinig leuke dingen. Hij komt  zelfs drie dagen niet buiten, dat is nog niet eerder gebeurd.


De van Haasteren puzzels zijn heerlijk ongecompliceerd  en reuze kleurrijk. Gewoon verslavend dat gepuzzel en de echte legpuzzelaar ontwikkelt vreemde trekjes las ik laatst op het log van een beginnende puzzelaarster
Zo schijnt “de echte puzzelaar” die een stukje gevonden heeft daar met de wijsvinger drie maal op te tikken…..en verhip…. nu ik er op let klopt dat als een zwerende vinger, eh…. bij wijze spreken dan hé,  want die zwerende vinger klopt zélf, daar  hoeft de puzzelaar  niets meer voor  te doen.


Het werkt alléén als je met meerdere aan het puzzelen bent. Zodra één puzzelaar een stukje neerlegt zal hij /zij dit vol trots showen met die drie tikjes. Ik betrapte Ruud erop die een puzzel ook nooit kan weerstaan, en ik betrapte Inge erop,  ook zij moet  altijd even een paar stukjes leggen. Tja, dan gaat het snel.
Morgen komt Ruud nog even  kijken of hij er nog een gat in ziet, dat gaat wel lukken, ik heb een gat bewaard.

 

hulphond

Liep ik toch ineens tegen een dak en thuisloze Husky aan. Beau moest er nog even aan wennen en vond het het maar een vreemde snoeshaan.


Het is ook nog een beetje een kneus deze dikke Husky want in zijn zij heeft hij een grote wond en verhip…. aan de andere kant óók al zo’n groot gat.


Je kunt gewoon je héle hand erin steken en het beest in zijn buik kriebelen.


Je kent me hé, in mogelijkheden denken en dit lijkt me de perfecte hulphond voor Henk die áltijd ijskoude “jatten” heeft. Lekker warm ook zo’n hond op schoot als je stil zit in een rolstoel.
Wel lastig natuurlijk dat Henk  zich dan weer niet aan alles wat er in zijn buurt komt vast kan klemmen terwijl hij dat nou juist zo graag doet. Ach, voor zo’n leuke hond moet het maar kunnen!

druk,druk,druk

Ja druk, druk, druk en een beetje moeite om “de gewone logdraad” weer oppakken. Dán brengt mijn archief altijd uitkomst en herhaal ik een logje uit mijn begintijd.
Het laat zien dat ik toen ook al af en toe iets uit de  de media oppikte  maar dat natuurlijk wél op mijn eigen manier benaderde.
Januari 2007 schreef ik dit………..

GEZONDHEID ÉCHT BETER NA PELGRIMAGE !

Nee , dat zeg ik niet maar dat is de conclusie uit het promotie proefschrift van een theologe aan de universiteit in Tilburg.
De heilzame werking van lange voettochten, ook van de huidige pelgrim tochten, blijkt niet alleen te verklaren vanuit een geloofsovertuiging maar óók vanuit de wetenschap.

Hoogste tijd om aan de slag te gaan met onze gezondheid, Henk móet nou eenmaal iedere dag een flinke wandeling maken en dat is er in het nieuwe jaar teveel bij ingeschoten, óp naar Mekka dus?
Ik dacht het niet, hoewel…….. als je, net als ik, een aantal truitjes “af hebt moeten schrijven” is het grote winkelcentrum op een dik half uur lopen  “hét Mekka”, zéker nu er duchtig afgeprijsd wordt!

In de zomer is het met de fiets prima te bereiken maar in de winter parkeren  we meestal de auto op 5 minuten loopafstand , “ons ben zunig” ja want de parkeergarage is onbeschoft duur!
Maar vandaag gaan we dus “op bedevaart” en stappen vanaf huis een half uur  flink door waarna we in het winkelcentrum winkel in en winkel uit gaan tot m’n enkels over m’n schoenen hangen .
Zeg niet dat ik niks voor Henk over heb want we sjouwen zo het héle centrum door en ik schiet hier en daar een paskamer in waar Henk dan weer misbruik van maakt door even op een stoeltje voor het gordijn te gaan zitten, de gluup!

We zijn 3 uur op de been (o.k. gesnapt , we hébben even ergens een hapje gegeten) en ik heb voor € 35, —  drie truitjes aangeschaft voor we in gestrekte draf dezelfde weg terug lopen .
Bij  thuiskomst blijkt dat de conclusie uit het artikel volledig op waarheid te berust, Henk dankt God op zijn blote knieën (een geloofsuiting dus) dat het erop zit en ik ben  blij met m’n nieuwe aanwinsten.(en zie er daardoor blozend gezond uit)
Kortom je voelt je echt beter ná een stevige voettocht ……, ………. nogal wiedes als je heerlijk in een warm bad zakt om je voeten in model te laten komen!

al”weer”

Op zoek naar logjes waar een photo bucket probleem in zit kom ik van alles tegen, ook deze uit de zomer van 2010, de foto’s waren gelukkig compleet en eigenlijk kan hij  bést nog een keertje………!

……Ook vrijdag was het goed toeven aan het Scheveningse strand  al waren er af en toe wat wolkjes die hun weg zochten naar de duinenrand om daar achter te blijven hangen .
Alsof ze speciaal voor ons niet in de weg wilde hangen boven het  strand maar toch voor wat afwisseling wilden zorgden !
Heerlijk om met het verstand op nul naar de blauwe lucht te liggen staren en in de kleine wolkjes figuren te fantaseren .
Als kind vroeg ik me dan wel eens waar “de lucht ophield” …. en wat er achter al dat blauw zou kunnen zijn .
Over de hemel had ik op de zondagsschool wel iets gehoord maar dat bleef toch een te vaag begrip voor me om er een voorstelling bij te kunnen maken .
Genietend laat ik m’n ogen gedachteloos langs het blauw dwalen als ik ineens twee piepkleine witte stipjes ontdek ….. , het vliegtuig dat ik even ervoor hoorde  vloog buiten mijn blikveld maar dat zóu natuurlijk parachutespringers gedropt kunnen hebben!
Die theorie spat uiteen als de witte stippen maar niet naar beneden komen en op gelijke afstand tussen de wolkjes blijven dobberen.
Het lijken wel knopen fantaseer ik verder ….. in een héél grote jas die ergens daarboven verder onzichtbaar is. Misschien moet ik toch mijn mening herzien over het niét bestaan van een opperwezen dat in het uitspansel boven  over ons waakt  ….. maar ja, als het een onzichtbaar opperwezen is een jas natuurlijk overbodig hoewel ….. op grote hoogte is het best héél koud….. maar waarom die knopen dan wél zichtbaar maken.
Misschien een soort aanknopingspunt voor ons hier beneden dát het opperwezen er wel is al zien we het niet.

Waarom moet ik nu ineens weer denken aan het sprookje “de nieuwe kleren van de keizer”  waarin de keizer naakt tussen zijn volk door loopt omdat een héél dure kleermaker hem heeft wijsgemaakt dat de stof van zijn kleding zó exclusief is dat alleen heel bijzondere mensen de stof kunnen zien.
Hij kán gewoon niet toegeven dat hij de stof niet ziet omdat hij dan geen bijzonder mens zou zijn!

Als ik Henk met een lome armbeweging op het verschijnsel wijs  prikt hij mijn gemijmer in één klap door, nuchter als altijd zegt hij ;

gewoon weerballonnen  joh”  …….ttjjssss

Vorige Oudere items Volgende Nieuwere items