stukje voor stukje

Al zijn het er duizend, je legt ze  stukje voor stuk neer en dan blijkt Sinterklaas toch nog stiekem in het land te zijn. Heerlijk om te doen als Henk een paar heel slechte dagen heeft  en er weinig te beleven valt, althans , weinig leuke dingen. Hij komt  zelfs drie dagen niet buiten, dat is nog niet eerder gebeurd.


De van Haasteren puzzels zijn heerlijk ongecompliceerd  en reuze kleurrijk. Gewoon verslavend dat gepuzzel en de echte legpuzzelaar ontwikkelt vreemde trekjes las ik laatst op het log van een beginnende puzzelaarster
Zo schijnt “de echte puzzelaar” die een stukje gevonden heeft daar met de wijsvinger drie maal op te tikken…..en verhip…. nu ik er op let klopt dat als een zwerende vinger, eh…. bij wijze spreken dan hé,  want die zwerende vinger klopt zélf, daar  hoeft de puzzelaar  niets meer voor  te doen.


Het werkt alléén als je met meerdere aan het puzzelen bent. Zodra één puzzelaar een stukje neerlegt zal hij /zij dit vol trots showen met die drie tikjes. Ik betrapte Ruud erop die een puzzel ook nooit kan weerstaan, en ik betrapte Inge erop,  ook zij moet  altijd even een paar stukjes leggen. Tja, dan gaat het snel.
Morgen komt Ruud nog even  kijken of hij er nog een gat in ziet, dat gaat wel lukken, ik heb een gat bewaard.

 

hulphond

Liep ik toch ineens tegen een dak en thuisloze Husky aan. Beau moest er nog even aan wennen en vond het het maar een vreemde snoeshaan.


Het is ook nog een beetje een kneus deze dikke Husky want in zijn zij heeft hij een grote wond en verhip…. aan de andere kant óók al zo’n groot gat.


Je kunt gewoon je héle hand erin steken en het beest in zijn buik kriebelen.


Je kent me hé, in mogelijkheden denken en dit lijkt me de perfecte hulphond voor Henk die áltijd ijskoude “jatten” heeft. Lekker warm ook zo’n hond op schoot als je stil zit in een rolstoel.
Wel lastig natuurlijk dat Henk  zich dan weer niet aan alles wat er in zijn buurt komt vast kan klemmen terwijl hij dat nou juist zo graag doet. Ach, voor zo’n leuke hond moet het maar kunnen!

druk,druk,druk

Ja druk, druk, druk en een beetje moeite om “de gewone logdraad” weer oppakken. Dán brengt mijn archief altijd uitkomst en herhaal ik een logje uit mijn begintijd.
Het laat zien dat ik toen ook al af en toe iets uit de  de media oppikte  maar dat natuurlijk wél op mijn eigen manier benaderde.
Januari 2007 schreef ik dit………..

GEZONDHEID ÉCHT BETER NA PELGRIMAGE !

Nee , dat zeg ik niet maar dat is de conclusie uit het promotie proefschrift van een theologe aan de universiteit in Tilburg.
De heilzame werking van lange voettochten, ook van de huidige pelgrim tochten, blijkt niet alleen te verklaren vanuit een geloofsovertuiging maar óók vanuit de wetenschap.

Hoogste tijd om aan de slag te gaan met onze gezondheid, Henk móet nou eenmaal iedere dag een flinke wandeling maken en dat is er in het nieuwe jaar teveel bij ingeschoten, óp naar Mekka dus?
Ik dacht het niet, hoewel…….. als je, net als ik, een aantal truitjes “af hebt moeten schrijven” is het grote winkelcentrum op een dik half uur lopen  “hét Mekka”, zéker nu er duchtig afgeprijsd wordt!

In de zomer is het met de fiets prima te bereiken maar in de winter parkeren  we meestal de auto op 5 minuten loopafstand , “ons ben zunig” ja want de parkeergarage is onbeschoft duur!
Maar vandaag gaan we dus “op bedevaart” en stappen vanaf huis een half uur  flink door waarna we in het winkelcentrum winkel in en winkel uit gaan tot m’n enkels over m’n schoenen hangen .
Zeg niet dat ik niks voor Henk over heb want we sjouwen zo het héle centrum door en ik schiet hier en daar een paskamer in waar Henk dan weer misbruik van maakt door even op een stoeltje voor het gordijn te gaan zitten, de gluup!

We zijn 3 uur op de been (o.k. gesnapt , we hébben even ergens een hapje gegeten) en ik heb voor € 35, —  drie truitjes aangeschaft voor we in gestrekte draf dezelfde weg terug lopen .
Bij  thuiskomst blijkt dat de conclusie uit het artikel volledig op waarheid te berust, Henk dankt God op zijn blote knieën (een geloofsuiting dus) dat het erop zit en ik ben  blij met m’n nieuwe aanwinsten.(en zie er daardoor blozend gezond uit)
Kortom je voelt je echt beter ná een stevige voettocht ……, ………. nogal wiedes als je heerlijk in een warm bad zakt om je voeten in model te laten komen!

al”weer”

Op zoek naar logjes waar een photo bucket probleem in zit kom ik van alles tegen, ook deze uit de zomer van 2010, de foto’s waren gelukkig compleet en eigenlijk kan hij  bést nog een keertje………!

……Ook vrijdag was het goed toeven aan het Scheveningse strand  al waren er af en toe wat wolkjes die hun weg zochten naar de duinenrand om daar achter te blijven hangen .
Alsof ze speciaal voor ons niet in de weg wilde hangen boven het  strand maar toch voor wat afwisseling wilden zorgden !
Heerlijk om met het verstand op nul naar de blauwe lucht te liggen staren en in de kleine wolkjes figuren te fantaseren .
Als kind vroeg ik me dan wel eens waar “de lucht ophield” …. en wat er achter al dat blauw zou kunnen zijn .
Over de hemel had ik op de zondagsschool wel iets gehoord maar dat bleef toch een te vaag begrip voor me om er een voorstelling bij te kunnen maken .
Genietend laat ik m’n ogen gedachteloos langs het blauw dwalen als ik ineens twee piepkleine witte stipjes ontdek ….. , het vliegtuig dat ik even ervoor hoorde  vloog buiten mijn blikveld maar dat zóu natuurlijk parachutespringers gedropt kunnen hebben!
Die theorie spat uiteen als de witte stippen maar niet naar beneden komen en op gelijke afstand tussen de wolkjes blijven dobberen.
Het lijken wel knopen fantaseer ik verder ….. in een héél grote jas die ergens daarboven verder onzichtbaar is. Misschien moet ik toch mijn mening herzien over het niét bestaan van een opperwezen dat in het uitspansel boven  over ons waakt  ….. maar ja, als het een onzichtbaar opperwezen is een jas natuurlijk overbodig hoewel ….. op grote hoogte is het best héél koud….. maar waarom die knopen dan wél zichtbaar maken.
Misschien een soort aanknopingspunt voor ons hier beneden dát het opperwezen er wel is al zien we het niet.

Waarom moet ik nu ineens weer denken aan het sprookje “de nieuwe kleren van de keizer”  waarin de keizer naakt tussen zijn volk door loopt omdat een héél dure kleermaker hem heeft wijsgemaakt dat de stof van zijn kleding zó exclusief is dat alleen heel bijzondere mensen de stof kunnen zien.
Hij kán gewoon niet toegeven dat hij de stof niet ziet omdat hij dan geen bijzonder mens zou zijn!

Als ik Henk met een lome armbeweging op het verschijnsel wijs  prikt hij mijn gemijmer in één klap door, nuchter als altijd zegt hij ;

gewoon weerballonnen  joh”  …….ttjjssss

Hé eikel….

Zeggen we állemaal  wel eens toch? Of eh………


En dan bedoelen we  een man, of mannen!
Over welke eikel men het dan heeft  laat ik in het midden maar ik lijk het hier te hebben over de eikel van de gewone Amerikaanse eik.
Je weet wel. met eikels die groeien uit zo’n  soort afdek dopje waar we vroeger pijpjes van maakten.
Maar de boom waaronder deze eikels liggen is een Turkse eik en de dopjes van de eikel zien er anders uit. Ze hebben een soort kransje van uitsteeksels waardoor het een beetje tulbandachtig is. Maar dat zie je pas als ik een stukje uit de foto knip.
Dat  wordt  dus ook wel eens een Turkse muts genoemd .
Misschien een gevalletje gerechtigheid tussen mannen en vrouwen…..

excuses

Kortgeleden  kon ik de hand leggen op een boekje met kinderliedjes die, toen ik kind was,  door alle kinderen gezongen werden. Sommige zijn aftelversjes, sommige opzeg rijmpjes en weer anderen werden gezongen bij spelletjes die op straat gespeeld werden  zoals deze;


Het werd gespeeld door twee tegenover elkaar staan de rijen kinderen ( als ik me goed herinner) die naar elkaar toe liepen en weer van elkaar af . Een jongen uit de éne rij haalde dan een meisje uit de andere rij  en omgekeerd.
Over de titel wil ik het niet eens hebben maar het wás natuurlijk schandalig hoe hier de jongens geleerd werd hoe ze met meisjes om moeten gaan.
Bovendien was het uiteraard reuze rolbevestigend, Joepie joepie  ging volkomen voorbij aan het feit dat hij misschien ook wel “een vriendje had kunnen hebben. Geheel naar de mores van de huidige tijd voel ik me dus verplicht alsnog mijn excuses aan te bieden dat ik vroeger dit heb laten gebeuren…… en er was meer….


Aanmoediging tot dierenmishandeling,  had natuurlijk nóóit mogen gebeuren. Echt… ik heb er plaatsvervangende schaamte over. Waren jullie ook zulke barbaarse kinderen dat je deze, en andere, kinderversjes nog  kent?

glad ijs

Rijswijk / Delft is maar een “wippie”, deden we vroeger  soms wandelend, maar anders op de fiets. Delft heeft een heel knus oud centrum.
We komen er nu niet zo vaak meer, Delft is met z’n (te) smalle stoepjes, bruggetjes en ongelijke klinkertjes niet ideaal met een rolstoel. En parkeren is ook wel een dingetje in het autoluwe. oude centrum.
Maar van de week lukte het weer eens, met dochter Inge als extra versterking hadden we een oergezellig ochtend in Delft.
Op donderdag dus marktdag wat uiteraard ook veel toeristen trekt. Nee nauwelijks foto’s gemaakt van Delft, ach de toeristische plaatjes kent iedereen natuurlijk wel.
Zo staat er voor een winkeltje dicht bij de markt dit rek buiten.


Tja, Delft met al zijn grachtjes zal natuurlijk een schaatsparadijs zijn als het een beetje wil vriezen.Maar als ik eerlijk ben zie ik, áls er al geschaatst kan worden,  alleen maar Noren en Hockeyschaatsen. Het is wel héél lang geleden dat ik op, of meestal , naast dit soort schaatsen verwoede pogingen deed overeind te blijven. Maar toch, een goed oud Nederlands souvenir volgens het bord.
Zodra we de markt opdraaien zie ik een marktkraam met óók allemaal van die houten glij ijzers….. eh……

Oeps…. als we dichterbij komen zie ik dat het géén glij ijzers zijn maar afbeeldingen van iets waarmee je  best wel een “scheve schaats kunt rijden”. Slippertje maken behoort ook tot de mogelijkheden. Iets waar je natuurlijk géén uitgebreide aandacht aan gaat besteden als je je “dochtertje” bij je hebt. Vandaar dat ik helaas niét kan vertellen waar deze “hangende” bosjes eh….. (fallus in met een passende  naam) “dingen” voor bedoeld zijn.
Ze hangen daar open en ( vooral) bloot en van  wat ze nog meer verkopen word ik ook al niet wijzer. Eh…. peper en zoutvaatjes?

alcoholvrij

Henk krijgt nog steeds zijn pilsje in de avond maar natuurlijk, z’n hoofd is al genoeg in de war  zónder  alcohol  dus krijgt hij nu Amstel 0’0 % . Veel beter voor hem. Het alcoholvrije bier is ondertussen ook veel meer ingeburgerd en ieder zichzelf respecterend biermerk levert wel een versie.
Maar van de week greep ik  in de supermarkt mis,  er stonden  alleen sixpack 0’0% Amstel Radler met een citroensmaak. Wilde ik natuurlijk wel even m’n ei over kwijt maar bedacht me ineens dát ik daar al eens een logje over schreef in 2012..Mijn mening is nog niet veranderd dus ik heb een makkie. Komt tie……

Soms hebben bierbrouwers geen Youp van ’t Hek nodig om hun eigen product in de weg te zitten !
Kreeg in 1989 Youp de lachers op zijn hand bij het onderuit halen van Heinekens (alcoholvrij) Buckler  bier….  deze week zet Rietepietz toch wat vraagtekens bij een nieuw product van Bavaria …. al is het de vraag of dat nét zoveel impact zal hebben.

Je kunt je afvragen óf er  een alcoholvrij  pilsje  moest   komen ,  limonade soorten en vruchtensapjes zijn er immers genoeg voor hen die geen alcohol willen drinken  … maar dan blijkbaar weer nét niet met de hoppige smaak  die de bierliefhebber bóven alle limonade gaat !
Zo heeft het alcoholvrije bier ondanks  dat vloekende driftkikkertje Youp toch een plekje in de supermarkt schappen veroverd, ook Henk drinkt het wanneer hij trek in een pilsje heeft als hij nog moet rijden óf hij het nog te vroeg vindt voor alcohol!

Ondertussen heeft   Bavaria  een gat in de markt gevonden, misschien wel  aangestoken door het succes van “thee met een smaakje”, komen zij nu met “0.0% alc.bier met een smaakje” !
Nou zet ik al héél grote vraagtekens bij thee met een ándere smaak dan thee ….  thee met sinaasappelsmaak …? waarom zou ik dan geen sinaasappelsap drinken  eh……… misschien omdat limonade of vruchtensap nooit warm gedronken wordt  want dát is het enige verschil tussen sinaasappel- thee en limonade. Néé , nou niet zeuren over de té warme limonade op het strand , dié telt niet mee !
Ik gun ze het voordeel van de twijfel zolang ik het niet zelf hoef te drinken, wárme sinaasappelsap is ronduit smerig in mijn beleving !

Maar Bavaria  komt dus met 0.0%alc. bier met LEMON smaak…. alsof je een suikervrij snoepje maakt met de smaak van paprikachips !

alsof er géén  lemon limonade bestaat die …

óók voorzien is van een koolzuurprikje  maar …

zonder dat er ooit  één drupje alcohol in verwerkt werd of wordt !

Ik zou bijna met van Gaal zeggen ;
” ben ik nou zo slim of zijn zij nou zo dom ” !
Bijna dan he ,want ook van Gaal  mag zich niet onder mijn vrienden rekenen

dwarsliggen

Mijn bedoelingen waren echt goed hoor, ik wilde het echt negeren die  cursus “bewustwording wit privilege” in de strijd tegen discriminatie.
Ik ben uiteraard tegen discriminatie maar krijg toch kromme tenen als ik zie wat men tegenwoordig  discriminatie noemt  en  de gruwelijke onzin  dat we ons moeten gaan generen voor onze voorvaderen. Ondertussen moeten mensen die  niéts  misdaan hebben  zich verontschuldigen tegenover  mensen die niéts ondergaan hebben.

Mensen met een migratie achtergrond moeten bij banen bevoordeeld worden  en mensen met een autochtone afkomst mogen gepasseerd worden om die reden want “zij zijn al zo bevoordeeld

“In het Werkplan Aanpak Arbeidsmarktdiscriminatie van GroenLinks wethouder Rutger Groot Wassink staat dat de ambtenaren bewust moeten zijn van hun blank en ’intersectioneel privilege’
, “zo schrijft AT5.

Het plan is een initiatief van BIJ1-raadslid Sylvana Simons. De ChristenUnie, Denk, GroenLinks, Partij voor de Dieren en PvdA staan achter het idee.

Bedrijven die volgens de stad discrimineren worden aan de schandpaal genageld, zo is het plan verder. „De gemeente stelt de norm en maakt duidelijk dat discriminatie ontoelaatbaar is.” Bedrijven die in de ogen van de stad discrimineren, zullen met video’s te schande worden gemaakt…….

 

Tot zover het kranten artikel en dan stap ik bij het plaatselijke Chinese restaurant binnen ….Ik tel een stuk of tien medewerkers, allen met de zo kenmerkende zwarte haren  en  iets afwijkende stand van de ogen. De enige diversiteit die er is ben ik die een afhaal maaltijd bestel. Iedereen spreekt ( nou ja soms ” spleekt”)  prima Nederlands dus ik heb geen probleem ze te verstaan al vraag ik me in het kader van het voorgaande af of een blonde deerne niét in staat zou zijn de gasten aan tafel te bedienen of  de afhaalmaaltijden te regelen. Moet dat afgedwongen worden of is dát nou juist niet de bedoeling en moet alleen de autochtone werknemer plaatsmaken ten gunste van mensen met een migratie achtergrond?

Nu ik er op ging letten had ik nog een  reden om diversiteitsproblemen te hebben.
Bij IKEA een hotdog kopen, het was druk dus vier mensen achter de counter. Aan  het uiterlijk was te zien dat ze alle vier een migratie achtergrond hebben, diversiteit ? ( 4 van de 4 is natuurlijk géén  afspiegeling van de bevolking) Daar lig ik niet wakker van zolang ze hun werk goed doen en ze de taal goed spreken en dat was dik in orde.

Belangrijk is dat iemand z’n vak verstaat en de taal minstens goed beheerst zoals voor dát beroep nodig is. Nu worden goed gekwalificeerde mensen soms gepasseerd om mensen met een gebrekkige taalbeheersing positief te discrimineren. Het is me wel eens overkomen bij een instantie  die met de zorg te maken had. Ik werd niet verstaan én de man had geen benul wat ik wilde weten. Mijn niet zo ingewikkelde naam moest ik spellen zodat hij het juiste dossier op kon zoeken waarna hij alsnog niet kon vertellen wat ik wilde weten.

Dat racisme niet bestaat hoor je mij niet zeggen, maar zijn  we ondertussen niet krankzinnig ver doorgeslagen met vrijwel alles aan racisme toe te schrijven.
Kwam ik ook nog deze werkbus tegen…..nog even en die man moet zich verontschuldigen  zijn naam.

 

onderbewustzijn

Het trapgebeuren houd me blijkbaar toch meer bezig dan ik dacht, ik droomde er vannacht van. Henk kwam in die droom niet voor maar wel mijn overleden vriendin Marion.
Hoewel zij haar laatste jaren in een bejaardenhuis woonde gingen we  wekelijks samen op stap en ik moest het wel héél bont maken wilde zij iets te gek vinden.
Maar zo gek als in mijn droom vannacht is toch niet voor gekomen.

In mijn droom moesten we  ergens de zolder op maar de enige manier om daar te komen was met een gewone keukentrap die tegen het muurtje stond. Ze wou het wel proberen, trap stevig neergezet en met de belofte dat ik achter zou zou lopen liep Marion zo goed en zo kwaad dat ging tegen het trapje op, zoals beloofd liep ik er achteraan.
Pas toen ze op het bovenplateautje van de trap stond bleek dat ze alleen met haar ellebogen in het luik (dat verdacht veel op ons luik van de vliezozoldertrap leek) kon opdrukken maar daar helaas de kracht niet voor had,  niet heel vreemd natuurlijk voor iemand die richting de 90 ging.

Zelfs  mijn aanbod om zich op mijn hoofd af te zetten mocht niet baten, het bleef  net te hoog …. en daar hing ze een beetje tussen hemel en aarde. Ik kon haar natuurlijk niet neer laten storten. Langzaam en voorzichtig liet ik mezelf van het trapje afzakken met Marion  vol vertrouwen op mijn schouders staand tot zij zichzelf weer vast kon pakken aan het trapje. Waarna we nog verdwaalden om naar huis te komen…….

Nadat ik wakker werd nog even naar het luik van de vliezotrap gekeken, het was gewoon dicht en er hing niemand aan;-)
Het is toch rustig in logland dus wie nog leeswerk zoekt en van Marion nooit iets  heeft mee gekregen hier  en hier nog een van de talrijke logjes waar ze in voorkwam. Gewoon omdat ze een kanjer was die ondanks haar beperkingen nog zoveel van het leven wist te maken en een voorbeeld voor me werd.

Vorige Oudere items Volgende Nieuwere items