zandkunst

O ja zandkunst dacht ik… dat zijn vaak echte kunstwerken gemaakt van zand, door mensen die toch wel ongeveer beeldhouwer (ster) genoemd zouden mogen worden.
Dus dit  berichtje in de krant van week had mijn aandacht.  Het betrof het 200 jarig bestaan van Scheveningen als badplaats.
Bouw gigantisch zandkunstwerk op Scheveningen begonnen” .
In gedachte zag ik al een echt Doornroosje kasteel,  met hoge torens en een ophaalbrug. In het krantenartikel stond ook nog dat er twee graafmachines  aan het werk zijn, en let  wel,  voor de gelegenheid geheel in zilverfolie verpakt.

We moesten toch even in de drukkerij zijn en dan is een ommetje over de boulevard zó gemaakt, zéker als het prachtig weer is. Uiteindelijk moet ik jullie toch ook een beetje op de hoogte houden hé!

De graafmachines zien we al van verre, maar als we dichterbij komen zien we weinig  zandkunstwerk, de machines liggen nog met lamme pootjes als prehistorische dieren in het zand.


Men is druk doende met een paar gestapelde containers  waar twee man probeert een lange buis  vast te maken, geen idee waarom, voor een vlag misschien?


Maar een kunstwerk….. nee, nog nergens te zien maar daar zou men ook enige dagen aan werken, we zijn gewoon blijkbaar te  vroeg.


Maar eens kijken hoe het met die zilveren graafmachines zit dan? Hoewel ik eerlijk gezegd geen idee heb wat de meerwaarde is van een graafmachine die met  zilverfolie  beplakt is…. eh, ik sta open voor ideetjes hoor  blijken er inderdaad flink wat arbeidsuurtje gestoken te zijn on de gladde delen te beplakken, je houdt het niét voor mogelijk!


Oke, de blauwe lucht weerkaatst erin, maar maakt dat een beter kunstwerk? En de draaiende delen zien er, als altijd, gewoon smerig uit.
Ook “de kont”van het apparaat is beplakt, wetende hoe makkelijk die folie scheurt schat ik zomaar  in dat er  nog wel eens iemand een flink slapeloze nacht van gehad kan hebben.


Maar goed, op het kunstwerk moeten we dus nog even wachten al weet ik ondertussen hoe het eruit moet gaan zien.
Tja, toch een beetje deceptie…… eh…. het waait ook nogal eens over het strand en ik wéét het niet, als ik zie hoe makkelijk die 30 cm hoge treden onder het zand verdwijnen?
Nou ja het is geen kunstwerk voor de eeuwigheid natuurlijk, dat blijkt ook uit het feit dat “het publiek “aan het eind van de feestelijkheden het kunstwerk  in elkaar mag trappen.

 

Advertenties

vrouwenlogica?

Zo af en toe steek ik wel eens  “de hand in eigen boezem”, de laatste keer  is alweer even geleden dus het wordt wel weer tijd voor zelfbespiegeling.
Ik maak er nooit een geheim van dat ik “huishoudelijk zwak begaafd” ben, dat is meteen de reden dat ik er een gruwelijke hekel  aan heb. Waar veel vrouwen zich zingend  met spons en zeem op de ramen storten vind ik altijd wel een reden waarom ik beter niet net nú kan  gaan zemen.
Op dit moment is de schuifpui van de serre nog net geen matglas, maar ja, morgen gaat het sneeuwen!

Nou moet ik eerlijk zeggen dat er  wel  een béétje sprake is  van hier en daar wat achterstallig sopwerk, zelfs ik zie het al lig ik er niet wakker van.
Uiteindelijk heb ik genoeg te doen met de zorg voor mijn lief die ondertussen een stuk intensiever  is geworden dan toen ik er hier , (nog net geen jaar geleden) voor het eerst over schreef.
De zorg gaat 24 uur per dag door, met liefde natuurlijk maar is ook psychisch pittig om te dealen met iemand die steeds minder zelf kan of herkent en zelfs vertrouwde dingen vaak niet meer kan vinden.
De wc bijvoorbeeld,  en ook niet altijd meer weet hoe het dáár dan allemaal werkt. Maar oke, je hebt het plaatje zonder dat ik er over uit ga weiden.

Je zou dus denken dat ik helemaal uit m’n kanarie ga dat er in het nieuwe jaar  “een veredelde  kabouter” bereid gevonden is  me te helpen met de  sop en zeemklussen , maar …….. “tegenstrijdigheid Uw naam is Rietepietz”,  ik vind het doodeng!
Diep in m’n hart wil ik geen vreemden in huis, die ook nog eens aan m’n spullen komen!
Maar  jullie kennen ondertussen dochter Inge, een doortastend typje dat al snel in de gaten had dat moeders wel braaf zégt dat ze naar een hulp zoekt  maar dat was het dan wel een beetje. Inge zou het graag voor me doen maar heeft zélf al moeite genoeg met haar werk én haar huishouding wegens wat kraakjes hier en daar.

En zo had ik vanmorgen een “sollicitatiegesprek met een aardige dame. Nee niét van de thuiszorg, daar zóu ik hulp in de HH van  kunnen krijgen maar , volgens de casemanager, moet ik doordat we koophuis hebben sowieso flink bijbetalen.
Bovendien heb je weinig invloed op wie er komt en, zeker in het begin, steeds andere hulpen krijgt, véél te onrustig voor Henk.
Nou ja, drie keer slikken dan maar en toch stiekem  even naar het nieuwe jaar doorschuiven, om aan het idee te wennen!

zó ondankbaar…

Tjongejonge, wij ouderen worden ook van geen kánt gewaardeerd en krijgen van vrijwel álles de schuld. Nu misdragen we ons weer met drank;

Ouderen blijken vaak te diep in het glaasje te kijken. Uit een rapport van VeiligheidNL blijkt dat het aantal gevallen van alcoholvergiftiging onder ouderen verdrievoudigd is in de afgelopen tien jaar. Ook verslavingsinstelling Jellinek signaleert meer 55-plussers die met verslavingssymptonen op zoek gaan naar hulp.”

Ja hallo zeg, er zoeken  méér 55-plussers hulp bij drankverslavingsproblemen, er willen dus  méér mensen stoppen met alcohol drinken, over meer mensen die er zijn gaan drinken staat er helemaal niéts in de voorgaande zin…toch?
Misschien zijn er domweg  méér mensen die het zát zijn d.m.v. de accijns op drank de economie  draaiend te houden en als dank daarvoor steeds weer in te moeten leveren op de pensioen en de schuld te krijgen van verkeersongelukken!

Alsof het leven van de bejaarde anno 2017 zonder liters drank nog leefbaar is.
Alsof  wij bijvoorbeeld voor ons lól aan het werk zijn in de drukkerij…….,
alsof 3000 brieven in een enveloppe  steken leuk is,  met een halve liter drank op zie je immers pas de lol in van  een meneer  die manneke “Pis” blijkt te heten en alleen met een dronkenman/vrouwsblik valt het je op, en  kun je hysterisch lachen, om meneer Dickerscheid. Zonder drank niet te doen toch?
Sorry, m’n glas is leeg dus tot later, even een flesje open trekken….hik!

jongens en meisjes

Nu ik toch bezig ben  over jongens en meisjes…., het dubbeltje is gevallen voor wat betreft  de huidige genderneutrale toestanden.
Ik snap hélemaal waar het vandaan komt. Kijk, tot mijn grote vreugde brengen “onze” voetbal jongens er  al een paar jaar  niéts van terecht.

Heerlijk rustig wat mij betreft, geen straten vol met in de wind klappende oranje plastic vlaggetjes, ik juich het toe hoor. Géén idioten met toeters die in  de tuin tekeer gaan, mij hoor je klagen!
Maar nu blijken “we” ineens ook voetbal meisjes te hebben die voor de jongens niet onder doen, althans ze doen niet onder voor de voetbaljongens  uit de vorige eeuw. Daarom  mochten ze zelfs vandaag bij Rutte op bezoek  en ontvingen een ridderorde.
Nou waren ridders in vroeger tijden zonder uitzondering “jongens” dus word je als meisje ook nu nog  ridder in “weet ik veel welke orde”. Geef toe, ridderes, ridderin , ridster, het bestaat allemaal niet en klinkt ook voor geen meter.

De voetbalmeisjes hebben nu het licht gezien , voetbaljongens die niets presteren maar zich klem verdienen…. waar blijft de gelijkheid/ broederschap  in de portemonnee, je bent ridders onder elkaar of niet.
Kortom   lastig die verschillen tussen  jongens en meisje, het zou me ábsoluut niet verbazen als dáár  het gender neutrale gedoe vandaan komt, kunnen “we” trots zijn op “onze” voetbaljongelui,  zonder dat opvalt dat de voetbaljongens er geen chocola meer van maken, gevalletje gezichtsverlies  minimaliseren, dát zal het zijn.

plaatjes van internet

hare loghoogheid bedankt U

Oh wat wás het weer leuk om “onze Trix” weer even op te kunnen laten draven.
En wat waren de reacties weer  leuk, vooral omdat er toch weer lezers bij waren voor wie dit nieuw is.
Wie hier nog niet heel lang leest kan natuurlijk niet weten dat dit oudje éigenlijk het vloggen een beetje uitgevonden heeft. In december 2007 stapje ik voor het eerst heel voorzichtig in  de schoenen van onze toenmalige vorstin om mijn nieuwjaarswensen te delen.
Kerstmis is daarna nooit meer hetzelfde geweest al kwam niet altijd de koningin opdraven, het kon net zo goed de kerstengel zijn, of een sneeuwpop. Dat hangt altijd een beetje samen met wat er op mijn pad komt.

Hoewel ik dus eigenlijk samen met Trix de hoed aan de kapstok gehangen had miste ik de uitdaging om de troonrede te persifleren. Nee natuurlijk niét om de troonrede zelf maar om de lol van het “plaatje te maken”, alleen al de hoeden zijn onweerstaanbaar voor me.
Ik was het écht niet plan dit jaar maar toen lag er in de drukkerij een kartonnen cirkel met een opening erin, in het voorbij gaan natuurlijk even op m’n hoofd gehouden…. leuk, zou best een hoed van te maken zijn…… !
Een collega van de DTP deponeerde een verpakking van de lichtgevoelige platen in de afvalzak……. een groot stuk dik  plastic , mat  zwart aan de ene kant en zwart glanzend aan de andere. en dán is 1+1= bij Rietepietz  een hoed.


Wat altijd enorm helpt is dat we juist door de drukkerij van alles bij de hand hebben, in dit geval was ook  restje dubbelzijdig tape héél handig, plakbandje hier nietje daar en even lekker de bol in elkaar frommelen om de lichtval z’n werk te kunnen laten doen. Tja, misschien nét niet helemaal volmaakt als je de hoed goed gaat bekijken zit er hier en daar wel kier die er niet hoort

Maar als Trees dan in de reactie vraagt “of ik die hoed ergens huur voor zo’n  gelegenheid” krijg ik toch vaag het vermoeden dat ik op het Binnenhof niet eens uit de toon zou vallen, en zo ja… kan ik het altijd nog als een recycle- statement verkopen!
De zoektocht naar wat Trix aan moest eindigde bij het pakje dat ik droeg op de bruiloft van onze kleindochter  dat meteen de finishing touch   voor de hoed meebracht.
De corsage van dezelfde stof als het jasje was in no time op de hoed geprikt en het jasje kreeg een (niet zo goed gelukte ) corsage van het zwarte plastic en  Jan Taminiau  kan er een puntje aan zuigen!
Stom…. ik had dit hele logje niet hoeven schrijven, had er een vlog van kunnen maken toch?

 

derde dinsdag

 

Leden van het log, U allemaal!

U zult begrijpen dat de  derde dinsdag in september  bij Uw voormalige Vorstin ieder jaar  veel herinneringen losmaakt.

Thans richt ik me tot U als moeder, en vraag U niet te hard te oordelen over mijn zoon. W.A. heeft op deze prinsjesdag geen andere keuze dan een  op toiletpapier afgedrukte troonrede voor te lezen.
Deze troonrede heeft als enig doel bij het aantreden van een nieuw kabinet,  al dan niet bevuild, in  de vlakspoeler te verdwijnen..

Ten tijden van mijn Koningingschap  was er   nog de mogelijkheid   treuzelende  formateurs  een aanmoedigende  schop onder het achterste geven, helaas  heeft WA geen bemoeienis met de kabinetsformatie.

U zult mij niet euvel duiden, het is tijd, W.A. rekent erop dat ik ergens op de route sta te wuiven, ik reken op Uw coulance!

 

proefrit

Nee natúúrlijk mochten we niet zómaar  samen “aan de rol”, Inge wilde éérst wel eens even zien of het wel verantwoord is dat paps zijn leven aan mams toevertrouwd, ze wandelen uiteindelijk best vaak langs de Vliet  en dat is wáter!
Ze stond erop dat er even proef gelopen werd  en wie zijn wij om dan tegen te sputteren. We  willen we best even laten zien dat alles op rolletjes loopt.
We testen natuurlijk óók of het zitcomfort in orde is, inderdaad, we gaan zeker niet over één nacht ijs dat begrijp je. Nou ja, om een lang verhaal kort te maken ( jij hebt ook wel wat anders te doen) ….. alles is goedgekeurd!

Vorige Oudere items Volgende Nieuwere items