buitje hier of daar

Normaal zou ik met regenachtig weer “iets overdekt” zoeken om “even van het erf af” te zijn. Maar ja, winkelcentrum… Ikea… tuincentrum… allemaal een beetje “no go area” als ik niets hoef te kopen.
Dan  moet ik maar proberen dáár te zijn als het buitje hiér valt. Even de natte vinger in de lucht voor de windrichting en de kijken waar die zwarte wolk heen drijft.
Henk slaapt erg veel maar als hij wakker is wil ik die tijd wel graag benutten om er even uit te gaan. Met de auto dan maar want een ritje vind hij fijn.
De bui kwám uit Den Haag, klopt, daar komt wel vaker rottigheid vandaan


In Zoetermeer regent het ook pijpenstelen heb ik dan al gehoord. Het lijkt dus wel slim om dan juist richting Den Haag te rijden want dáár klaart het dan (tijdelijk) op.
Dan moet het maar Clingendaal worden,  kan ik meteen de belofte inlossen dat ik nog eens zou gaan kijken hoever  de Rodo’s zijn.
Na 10 minuten rijden kunnen de ruitenwissers uit, goed gegokt.
We zien zelfs af en toe een zonnetje als we de lange oprijlaan oplopen langs het schattige “sprookjeshuisje” aan het begin.


Er staan wel meer bouwsels her en der op het landgoed, deels in deze stijl maar variërend van boerderij tot landhuis en van houtzagerij tot koetshuis.
Maar daar kwam ik niet voor. Waar ik wél voor kom valt nog tegen, er is wel wat meer kleur dan de laatste keer maar dat is ook dit keer alleen in de speciaal aangelegde vakken met bijzondere soorten. Die hebben in de winter ook nauwelijks  blad. De Rododendrons waar ik naar zoek zitten  zomer en winter goed in het grote donkere  blad en vormen door het park heen op verschillende plaatsen meer dan manshoge muren met grote  paarse of hard roze bloemen. Helaas,  nog géén bloemen, wél dikke knoppen dus nog een weekje zon a.u.b..

Dan  maar een klein rondje, langs de boomgaard met de fruitbloesemboompjes en de Madeliefjes  grasveldjes langs  één van de vijvers. Hoewel ik de regenhoes voor over Henk en de wagen wel bij me heb tart ik mijn geluk maar niet.
Nat regenen maakt het zeker niet leuker om alles weer in de auto te krijgen. De paden liggen soms  vol  met bloesem en /of verpulverd blad, dat wil je niet in de auto.

Al met al toch lekker anderhalf uur weggeweest én droog gebleven. Voor Henk meer dan genoeg. Na een snelle lunch thuis is hij uitgeteld,  als we die heerlijke bank toch niet hadden, ik leg een dekentje over hem heen en wég is hij….hij slaapt tot 3 uur.

vakantiereisje?

Tijdens  zonnige weekenden kun je er vergif op innemen dat er weer gebieden afgesloten worden om te wandelen. Zoals bijvoorbeeld de Scheveningse boulevard en het strand.
Nou ben ik een reuze braaf meisje dus bleef ik zaterdag en zondag keurig in de eigen hof recreëren.
Was vorige week natuurlijk wél op de boulevard te vinden, op die mooie dag weetjewel, het was er héérlijk al was de jas nog wel nodig. Het was er toen uitgestorven rond 10 uur in de morgen, ik vond er  de enige milieustraat zonder rij wachtende auto’s….


Heel schrille contrasten, de stralende zon die uitnodigt op een terrasje neer te strijken  maar vrijwel geen méns op het strand en compleet ingerichte  terrassen  waar geen mens te zien is. Het lijkt een fata morgana die vast verdwenen is als je er dichterbij komt……


Als we er een giraffe tegenkomen die blijkbaar ook in een oase  ergens op de savanne in Afrika  beland is lijkt dat niet  vreemd…..ik ben vast wat verder doorgelopen dan ik dacht, dat kán toch als het zulk heerlijk weer is.


Mwah…. zover ben ik nou ook weer niet gelopen, deze giraffe is van Lego stenen gemaakt en staat op de boulevard  voor de nieuwste attractie van  Scheveningen “Legoland” . Dat zóu  dit voorjaar z’n deuren  openen maar ook daar valt nog geen leven te bespeuren.
Jammer dat we geen lunch kunnen scoren, maar gelukkig zijn de kiosken wél open al is een “patatje” er schandálig duur.
Eén van de drie kiosken durft zelfs 4 Euro voor een meeneem patat zónder “smots” ( vrije vertaling van mayonaise naar wijlen de vader van Rietepietz). Die laten we dus rechts liggen, zo’n hele kiosk versjouwen om hem links te kunnen laten liggen is ook zo wat.
Nummer twee heeft een kleine patat zonder “smots” voor 2,75 en een grote voor 3,50. We nemen een grote en ik graai af en toe ook wat uit de zak wat natuurlijk een stuk makkelijker is dan zelf een zak patat vasthouden als je een rolstoel duwt. Bij de laatste kiosk nemen we een softijsje toe, gelukkig is er dan een bankje in de buurt, anders is een ijsje eten toch een opgave.
Povere lunch maar het was ook nog vroeg, we vullen thuis de gaatjes wel op.  Al met al…. weer een dag met sterretje al was het geen verre reis!

“bij”gepraat

En dan bedoel ik niet echt bijpraten al kan ik wel even aan tippen dat er de laatste weken aardig wat slechte dagen tussen zitten. Verdrietige dagen ,boze dagen en Henk slaapt afwisselend  heel veel of heel weinig overdag.
Meestal slaapt hij overdag het rustigst gewoon ik de kamer op  het bankje dat daar eigenlijk niet groot genoeg voor is maar dat lijkt hem niet te deren.


Maar ook als Henk even “bij slaapt” hoef ik niet zonder log onderwerpen te zitten. Terwijl hij diep onder zeil is, en Beau dan maar op de leuning is gaan liggen nu zijn plekje ingepikt is, hoor ik iets gonzen. Ook Beau heeft iets gezien en komt in beweging. Tegen het raam bonkt een  flinke bij, of  hommel,  die  zwaar gonzend probeert een uitweg te vinden.

Hij tast de Ammedinges af  maar komt, net als ik tot de conclusie dat er geen bloem te vinden is en vliegt van boven naar beneden langs het raam en weer terug. Met ware doodsverachting klauter ik via de leuning van het andere bankje   op de leuning van het bankje waar Henk ligt te slapen om het kleine bovenraampje open te zetten, een bij in nood heeft recht op bijstand, dat kan ik billijken ( zou Sonneveld  zeggen)
Maar de bij lijkt er niet  helemaal bij te zijn, hij ervaart het balkje onder dat steekraampje duidelijk als overdreven hindernis
Met een krant een beetje bij sturen  mag niet baten en tja…. diervriendelijkheid is mooi maar geldt óók voor Beau die  wel  in is voor een speeltje  er “bij”! Moeten we niet willen natuurlijk, een bijensteek is niet echt lollig.
De bij staat als een dolle stier in de startblokken , iéks……
Tijd voor rigoureuze stappen, néé…. natuurlijk sla ik de bij niet dood, ik zou de hele P.v/d.D. over me heen krijgen….. ik los het probleem netjes op met een lege yoghurt pot en een dun kartonnetje waarna ik hem in de tuin losliet, e.a. geheel zonder bijstand van Henk want dié sliep rustig door.

bijna sleur….

Geweldig hoor dat heerlijke weer al zou voor de natuur een flinke bui mogen van mij, voor mij hoéft het niet!
Het zou bijna sleur worden dat je iedere dag maar weer zo naar buiten kunt lopen.
Ik herinner me een periode in de jaren 70 dat we ook een paar geweldige zomers achter elkaar hadden. De kinderen zaten nog op de “lagere school” en  het schoolhoofd mocht natuurlijk géén toestemming geven de kinderen ’s middags thuis te houden. Er waren al veel werkende moeders maar de BSO moest nog uitgevonden worden.
We hadden  een stilzwijgende afspraak dat ik de kinderen thuis hield als  “het Haagse bleekneus virus”  de kinderen  te pakken had. In de middag werd er op school ook weinig gedaan.
We gingen naar het strand, lagen op het strand, of kwamen ván het strand.
En dan ben ik j.l. vrijdagmorgen rond 10 uur op de boulevard van Scheveningen, het is héérlijk weer én schoolvakantie en dan kan ik deze foto maken……..


Op de terrassen nog nauwelijks beweging en  het zand zou best een stukje Sahara kunnen zijn! Uitgestorven ……. en dat terwijl je vroeger  een plekje moest zien te veroveren tussen de krioelende menigte…. geen levende ziel…..
Hoewel… als ik wat inzoom zie ik wel  levende zielen……


Maar waar zijn de badgasten? Durven ze niet meer door alle alarmerende berichten? Of zijn ze in de war door alle activiteiten i.v.m. 200 jaar Scheveningen badplaats. Je moet naar de Haase binnenstad voor het feestelijke WK “zand”sculpturen, en naar het Haagse Zuiderpark voor het WK “beach”volleybal, ik bedoel maar, voeg daar de tropische temperaturen bij en je hersenen kronkelen in het rond als meelwormen in een bakje.

Maar misschien  wordt de boulevard wel gemeden omdat er na de megaverbouwing een aantal jaren geleden alwéér van alles op de schop gaat.
Het laatste deel boulevard is zelfs afgesloten, in het midden wordt gebouwd aan LEGO land en het deel richting haven gaat ook al op de schop.


Zelfs de vuurtoren ontsnapt niet aan een grote beurt……


Waarom vermaakt niet iedereen zich op het strand, zoals ik vroeger met m’n kinderen deed,  en later mocht ik het nog eens dunnetjes over doen  toen mijn dochter “groot was” en zelf met haar drie kinderen naar het strand trok.


Een paar extra ogen was natuurlijk nooit weg met die drie boefjes. Ik heb er allemaal prachtige herinneringen aan. Nou ja, misschien is het mooie weer gewoon een beetje sleur geworden en zitten moeders nu met de kinderen te knutselen of zo, dat kán toch? Ik wéét het niet, missen de moeders én de kinderen niet een heleboel?

rust roest….

Rust roest ja, maar is af en toe toch best even lekker hoor, dan nemen we bij uitzondering maar eens een glas cola, dat schijnt roest weer heel goed op te lossen.
Met rust bedoel ik dat we even vrijwel niet op de drukkerij nodig zijn want  na een paar héél drukke weken blijken de kaboutertjes hier in huis er ook de kantjes afgelopen te hebben.

En dat met twee ontploffende tuintjes, waar weliswaar weinig onkruid staat omdat het mudje vol staat, maar het is toch wel handig als er nog pad overblijft.
Het weer leende zich er wel prima voor dus eerst maar op de knietjes de voortuin in, de buxushaagjes knippen.
Heel geweldig is het niet geworden maar  ik kan gegarandeerd 2 dagen niet meer op en neer want ; “zij zijn klein en ik ben groot” om de kreet van Calimero  in een nieuwe vorm te gebruiken.
Precies, de bilspieren door het rondkruipen over de piepkleine grindpaadjes die bijna verdwenen waren!

Daarna binnen aan de slag, de vriezer heeft overuren gedraaid met die hoge temperaturen en is toevallig nu bijna leeg…. zucht…. ik wou dat het m’n hobby was, maar dat is het zéker niet.
En nóg zo’n klusje dat je altijd véél te lang uitstelt, de friteuse verversen én schoonmaken, echt “vét”,  en dan bedoel ik natuurlijk niét dat het zo’n  geweldig klusje is, gewoon baggervet!
Ondanks dat we niet zo vaak frituren (of misschien wel juist daarom) moet het tóch zo af en toe gebeuren.

O ja, en achter de was aangerend want de wasdroger  heeft nu écht de pijp aan Maarten gegeven dus moest alles netjes buiten opgehangen worden….. hoe bedoel je rust………..
Laat ik jullie de rest maar besparen, iedereen weet zélf wel wat er allemaal blijft liggen wanneer je veel buitenshuis werkt.
Maar geen zorgen hoor, we hebben natuurlijk wél de momentjes benut dat het weer zich van z’n beste kant liet zien.
Weer eens in het prachtige “te Werve” gewandeld en zo hier en daar onderweg een lunch gescoord, ach het valt met mee met die roest uiteindelijk, het zullen wel sproeten zijn!

 

schaapachtig..

Nou niet écht dagelijkse sleur hoor, maar we gaan steeds meer over tot onze normale manier van leven. Dat betekent  toch dagelijks “even van het erf af” want de hele dag thuis zitten kan altijd nog!
Wel nemen we wat vaker de auto voor afstanden die we een paar jaar geleden lopend of fietsend deden. Dat voorkomt dat we altijd dezelfde rondjes lopen omdat onze actieradius lopend nou eenmaal minder  groot is geworden.

Het aan de vliet grenzende Elsenburgerbos heeft gelukkig altijd wel een parkeerplekje en toen we van de week een mededeling hadden gezien dat er tijdelijk weer schapen rondlopen was de keuze waarheen snel gemaakt. Er zijn aardig wat te begrazen weides dus het wás even zoeken waar  er “gewerkt werd” maar we vonden ze ruim voordat we moe waren.


Helaas geen herder te zien en de schapen hadden het druk met  het schoonvreten van een afgebakend stuk. Als ik het goed begrepen heb zijn deze schapen dol op de jonge scheuten van de berenklauw en laten die nou juist ruim voorradig zijn op een aantal van de weides.
Er lopen meerdere soorten schapen bij elkaar, volgens mij is dit beestje lid van “de zwarte kousen kerk”…… of eh… misschien is het wel een beetje dom  vermomt “zwart schaap” van de familie.


We moesten zelf nog een beetje als klimgeit optreden, de beestjes liepen op een stuk dat behoorlijk stijl omhoog gaat…… hadden we allebei bést een kluif aan maar ja, je wilt toch weten hoevéél schapen er dan rondlopen en boven had je het beste overzicht.
Filmpje is niet sensationeel maar voor mensen als Mirjam en Melody misschien wel nuttig, schaapjes tellen schijnt een beproefde methode te zijn om in slaap te vallen maar ieder ander moet natuurlijk vooral niét gaan tellen, zeker Henk niet!

Voor je het weet ben je uitgeteld………

uit ’t vuistje

Denk nou niet dat we altijd dure terraszitters zijn hé. Soms halen we na gewerkt te hebben gewoon een broodje en eten dat op een bankje op de boulevard op.
Viswinkels genoeg daar bij de haven, blikje bitter lemon erbij en we kunnen er weer tegenaan tot de avondmaaltijd.
Eigenlijk ben ik niet zo’n viseter maar zo op z’n tijd gaat een broodje gerookte zalm er best in.
Voor het broodje van Henk heeft een paling het leven gelaten, klopt, zijn dan weer niét de goedkoopste broodjes  maar oke, we hadden gewerkt dus dan kan dat er wel af.

Gelukkig zijn we geen grote eters want en hebben we ieder aan één broodje genoeg.
Ja hoor, de rommel doen we netjes in de papierbak, die staan er genoeg, zowel op het strand als op de boulevard.
Om de spijsvertering te bevorderen kunnen we ook nog gebruik maken van een soort “stormbaan” op het strand. Je begrijpt, ik ben niet te houden en maak even een rondje over alle attributen….. jammer dat toen nét de batterij van de camera leeg was, dus geen atletisch hilarisch filmpje, zó jammer!
Maar gebruik je voorstellingsvermogen en je ziét hoe ik mezelf aan dat touw  over die klimplank trek …. éitje natuurlijk! Ach, eigenlijk missen jullie dus niets!

inspiratie

Het was natuurlijk een onzin logje dat vorige, als zo vaak bij jullie Rietepietz. Ja ik kán natuurlijk het wereldleed uitputtend gaan beschrijven maar volgens mij voegt dat niet zoveel toe.
Nee ik kies dan toch (te) vaak voor een beetje verstrooiing , ach wat heet kiezen, het overkomt me gewoon.
Als ik onderweg die joggers aan van álles zie duwen  kan ik maar nauwelijks binnen houden “die staat muurvast knul, die krijg je niet om”.

Vaak kom ik per wandeling wel drie blogonderwerpen tegen die strijden “om de eer” hier een plaatsje te krijgen. Het vreemde is dat de andere onderwerpen dan niet  meer aan de bak komen, daar is gewoon de jus af lijkt het wel als ik aan  één onderwerp ben gaan schrijven.
Luxe probleem natuurlijk want menig blogger  vraagt zich van tijd tot tijd af”waar moet ik nú weer eens een logje over maken”, ja toch?

Klopt, ik heb eigenlijk nooit een “writersblog”, schrijf wél bewust maar  om de andere dag een logje, té leuk om in de reacties een bescheiden “chatroom” te hebben en dat vraagt tijd, interactie  weetjewel.
Daarbij wil ik natuurlijk ook m’n linkjes niet verwaarlozen  al houd ik het aantal min of meer strak in de hand, daar kom je echt niet  zómaar tussen hoor , ik dank dan weer wél de hemel op de blote knietjes  dat niet ál “mijn linkjes”  dagelijks bloggen zoals een paar wél doen.

Bewáár me, nee hoor, geef gerust een beetje toe  aan een dipje, of zet gewoon 1x per week een logje als je dat gewend bent, wie ben ik om je daarover op de vingers te tikken. Anderen  zijn soms een tijdje hyperactief om dan ineens weer te vergeten dat er zoiets als blogjes schrijven bestaat, ook helemaal prima zolang je maar  niet ziek  bent. Eh….. waar zou ik het vandaag nou eigenlijk over hebben, o ja, over inspiratie, heb jij er wel eens gebrek aan?
O je wilt nog weten welk onderwerp er verloren ging?  dit zagen we óók tijdens die wandeling maar daar heb ik nu geen verhaal meer bij.

vlekje wegwerken

Je kent het wel,  kom je de badkamer in om je tanden te poetsen …. heeft je voorganger  zich uitgeleefd met de tandpasta en grote klodders van het witte spulletje  ontsieren je aanvankelijk brandschone wastafel.
Niet bij de  bpakken neer zitten, denk ik oplossingen…..en heus die zijn er!

pasta
……een ander merk tandpasta doe wonderen….

pasta1
…….echt  nóóit geen grote witte klodders  meer in de wastafel…..

pastavlek

 

soppig

Nee niét buiten hoor, het heeft nauwelijks geregend dus buiten lopen we niet te soppen, maar ik kreeg binnen een plotselinge sop-opwelling.
Nou héb ik daar een stevige allergie voor maar als ik niet tijdig m’n pilletje heb geslikt  valt de opwelling dus niet te onderdrukken….zucht!
Het betrof de ramen aan de voorkant in deze dakkapel, de linker.
dakramen
Ik vergat een foto vóór de sopbeurt  te maken, maar omdat de buren rechts nog aan de slag moéten heb ik  vóór en ná  de sopbeurt in één foto kunnen vangen.
goorsopJa heus, onze dakkapel was nét zo smerig getuige het “sopje” dat ik overhield toen ik het kleinste raam  van de twee, van de badkamer, aan de binnen- én de buitenkant had gedaan.
Kijk, dán heb je eer van je werk!
Na het tweede deel dus nog meer bagger.  Ja de buitenkant heb ik óók zelf gedaan maar geen zorgen hoor, ik durf tegenwoordig niet meer vanuit de dakgoot te opereren zoals ik tot een jaar of 7 geleden nog wél deed. De goot is er  breed genoeg voor, ik hoefde er niet dwars in te staan.

Ik hád jullie natuurlijk graag een foto laten zien van mijn gestuntel om ook de hoge witte lijst aan de buitenkant schoon te krijgen, maar Henk was even boodschappen doen en de zelfontspanner was ff geen optie.
De 10 sec  die ik dan heb om van de tuin beneden weer boven in het open raam boven  terecht te komen zouden  een ziekenhuisopname  met diverse gecompliceerde  breuken niet onaannemelijk maken.
Ach, het is toch  maar de vraag of “Rietepietz in het raam zittend” wel een esthetisch uitgangspunt is.

goot
En omdat ik het nu echt niet meer durf  is er dus óók al geen foto van “Rietepietz in de goot”. Nu ik het zelf   dóódeng vind durf  ik ook aan niemand  te vragen of ze even de dakhaas uit willen hangen.

Gelukkig hebben we toen we destijds die dakkapel lieten vernieuwen gekozen voor kantel kiep ramen die naar binnen open kunnen. Zodoende kan ik niet mezelf naar buiten kiepen als het sopvirus me in z’n klauwen heeft en is het allemaal weer goed afgelopen! En nu maar snel even snel  pilletje nemen voor ik nog meer ga lopen “emmeren”!

Vorige Oudere items