doorgaan maar?

Op het gevaar af dat Sint jullie de neus uit komt ga ik toch maar gewoon door, het is altijd maar zón korte periode! Nog even doorbijten hé! Ik ben nou eenmaal “in de Sint” en dat is zeker niet minder geworden toen toen in 2019 “Sinterklaas” ( aka Melody en Kakel i.s.m. Inge) het méést bijzondere Sinterklaas feest ooit voor Henk en mij organiseerde. Ik was sprakeloos en als ik alles nog eens teruglees en de filmpjes bekijk ben ik wéér sprakeloos en ontroerd.

Terug naar het nu, we zitten ondertussen bijna in het hetzelfde schuitje als vorig jaar, alles op de rails en dán krijgt Inge’s lief (de énige die ook alle boosters al kreeg) corona, gelukkig niet echt ziek maar ja, na een paar dagen test ook Inge positief en ik héb zondag nog contact gehad met Inge die toen nog keurig negatief testte.
Maar mét (voor alle zekerheid) mondkapjes op dan toch even met de kindjes (die al eerder weer corona van school meenamen) de surprise afgemaakt. Lekker knoeien vonden ze natuurlijk leuk, verder waren het ongeleide projectielen, op die leeftijd niet verwonderlijk!

Vooral Amber heeft het “geheim van Sinterklaas” nog niet helemaal op een rijtje. Als de cadeautjes die ze voor papa en mama gekocht heeft ingepakt zijn vraagt ze ” gaan we dat straks als we thuiskomen dan aan papa en mama geven? Dat die cadeautjes éérst in de zak moeten, snapt ze niet helemaal, “hebben jullie dan zo’n zak”? vraagt ze .
We leggen nog maar eens uit hoe het werkt, dat iedereen z’n pakjes in de zakken doet en dat er dan een buurman op de ramen bonst enz….. we zien de raderen draaien bij Amber…. : “maar komen Sinterklaas en zwarte Piet dan niet? vraagt ze verschrikt!

Zo schattig dat snoetje, Inge en ik hebben dikke binnenpret, wij weten wel beter, maar we leggen dus verder uit dat ze meestal alleen bij kleine kindjes komen omdat dié het geheim van Sinterklaas nog niet kennen.
Weten en begrijpen zijn nog duidelijk twee verschillende dingen en zo te zien is het geloof nog lang niet helemaal uitgedoofd.
Inge’s lief is ondertussen beter, en Inge gaat het ook wel tijdig redden, de énige minder leuke surprise zou zijn dat ik alsnog een besmetting opgelopen kán hebben. De kans is niet héél groot maar mócht het zo zijn passen we daar wel weer een mouw aan, Sint is zó vindingrijk.

Advertentie

‘k snap ’t niet…

Nee ik snap het écht niet. ik hoor nu al wekenlang gezanik over het dragen van armbanden in Qatar.
“One love” armbanden om een mensenrechtengebaar te maken….. wat een schijnheiligheid. (daar is de goedheiligman niets bij) .
Wist niemand iets van de toestanden in dat land vóór ze vertrokken? Wisten ze niets over hoe de mensenrechten aldaar in elkaar zitten?

Gewoon bedanken voor de “eer” en er niét heen gaan was natuurlijk hét ultieme gebaar geweest om te laten weten dat je het niet eens bent met hoe men daar met mensen omgaat.
Maar als je er dan tóch naar toe gaat doe je dat mét de wetenschap hoe daar de vlag erbij hangt. Je past je dan gewoon aan de daar geldende normen en waarden aan, ook al ben je het er niet mee eens, anders had je thuis moeten blijven. En haal a.u.b niet de schijnheiligheid van stal dat je iets doét aan de omstandigheden door met een lapje stof om je arm te gaan lopen.

En dan zelfs daar nog vanaf zien omdat het nadeel oplevert…. principes tot ze lastig worden, bah….!
Sorry, leuker kan ik het niet maken maar ja, ik heb makkelijk praten, ik houd niet van voetbal en erger me gruwelijk aan het geneuzel of, zonder nadelige gevolgen, wel een speldje gedragen kan worden i.p.v een armband. Ik zeg gewoon nóg een keer heel hartgrondig BAH…..!
Misschien kan ik dit keer maar beter de reactie afsluiten, ik weet er écht niets grappigs in te breien jij wel?

richting Sint

Ja hoor, éindelijk komt er wat sfeer rond het Sinterklaasfeest op gang.
Bij Melody gaat het schoen zet spel van start, maakt ze altijd veel werk van en helpt inderdaad om in de sfeer te komen .
Behalve dat heeft de goedheilig man wel overal zijn intocht gehad, Vorige week in Rijswijk en tot mijn grote vreugde was de stoet ruim voorzien van zwarte Pieten . Er liepen twee zéér opvallende bij, in knal oranje gekleed met méga lange oranje wimpers, gewéldig. Ik gebruik dat soort wimpers ook te pas en onpas bij verkleed partijen.
Nee ik ga niet ( teveel) “zeuren” al is het triest dat er overduidelijk (veel) beveiliging aanwezig was. maar er viel me iets bijzonders op toen ik de foto’s terug keek, de beveiliger die op de grote truck naast een zwarte Piet zit is (om het woke te zeggen) een man van kleur.

Hoewel het me opgevallen was dát er beveiliging naast die Piet zat (en er juist dáárom een foto van maakte) , is dat kleurtje toén helemaal niet tot me doorgedrongen. De beveiliger zat daar gewoon “als zichzelf”, ik zag “een beveiliger” en zeker géén zwarte Piet in die man.
Gelukkig was de sfeer geweldig en konden we toch nog wel bij de Pieten komen om ze te complimenteren. En ja hoor, ik kreeg ook een handje pepernoten al had ik kind noch kraai bij me.
Dat Sinterklaas bij de viskraam op de markt gedumpt werd heb ik niet zien gebeuren. Ach, de goedheiligman heeft natuurlijk bákken geld nodig dezer dagen en kluste nog snel even wat bij denk ik.

We vieren het dit jaar weer eens met het dobbelspel, na 3 jaar surprises is de inspiratie even op. Toch komt er één surprise voor iedereen samen. Amber, bijna 8 jaar, kent ondertussen ook het Geheim van Sinterklaas en dus maken Inge en ik mét de kleintjes een surprise om ze ook daarin een beetje de lol van het feestje mee te laten maken. Ze vinden het gewéldig om het feest nu vanuit “de ingewijde kant” te mogen meemaken. Néé, daar vertel ik natuurlijk nog niets over, je weet nooit wie er meeleest.
Zondag mogen ze voortborduren op het beginnetje dat Inge en ik al voor ze gemaakt hebben….. leuk hoor….. ik voel de dichtader al kloppen…..

conclusie….

Jullie hebben vast allemaal de conclusie getrokken dat ik dit jaar aardig wat leuke dagtripjes gemaakt heb.
Helemaal terecht, omdat ik (meer dan) uitgebreid over ieder uitstapje schreef was die conclusie niet zo moeilijk te trekken omdat je alle voors en tegens in mijn verhalen meekreeg.
Mooi begrip hé “conclusie trekken” maar, als zoveel mooie woorden en begrippen, tegenwoordig vaak wat te makkelijk gebruikt.

Ja het is écht uit met de pret, er moet nodig een logje komen waar “lering uit getrokken kan worden”.
We trekken, té vaak niet gehinderd door gebrek aan volledige achtergrond informatie, best wel makkelijk conclusies.

Voorbeeldje? Sint kon in de regio niet alle kinderen zélf van een cadeautje voorzien en dus riep men bij de regionale radiozender op Sint te helpen en cadeautjes te komen brengen. Wie wél wat cadeautjes wilde doneren maar niet zelf naar het inzamelpunt kon komen mocht bellen, dan kwam een bepaalde radio medewerker het ophalen. Uiteraard met de oproep ” alleen als U geen andere optie hebt”!

Aan het eind van de geslaagde actie bleek dat de meeste aanvragen om cadeautjes op te halen uit de wat mindere wijken kwamen. In de wijken met duurdere woningen was er nauwelijks vraag naar. En dus trok men de conclusie dat men in de minder draagkrachtige wijken méér gaf en meer hart heeft voor de kinderen die overgeslagen dreigden te worden omdat men het vroeger zélf meemaakte.

Tja, dat is natuurlijk mogelijk, maar er zijn zeker ook ándere conclusies te trekken met dezelfde gegevens.
Bijv. “In de mindere wijken beschikt men minder over vervoersmogelijkheden”, over al dan niet grote betrokkenheid zegt het niets. En wie zegt dat mensen uit “de betere wijken” nooit arm geweest zijn.
En eh….er werd maar door één reporter “opgehaald” hoe groot was dát aandeel opgehaalde pakjes ten opzichte van die 40.000 ingeleverde pakjes waarbij niets van de gevers bekend is en dus ook niet uit welke wijken ze kwamen.

Je zou met dezelfde informatie óók kunnen concluderen dat mensen in de minder gegoede buurten best wel iets wilde geven maar dat het niet teveel moeite moest kosten en ze het daarom lieten ophalen. Of dat er in de mindere wijken meer mensen de deur niet uit konden door ziekte of invaliditeit. Kortom er ontbreek een heleboel informatie om de vetgedrukte conclusie zo maar te kunnen onderschrijven.

Ik zou al luisterend zelfs hebben kunnen aannemen dat het overwegend BNners en instanties waren die kwamen doneren, want juist dié kwamen veelvuldig voor de microfoon om hun donatie toe te lichten.
Ook daarbij zou ik al die anonieme gevers, in aantallen véél groter, zomaar vergeten. Zowel de zender als de donerende stichtingen en BNners hebben natuurlijk wél een neus voor gunstige “publiciteit”!
De enige Heilige in dit verband is de goedheiligman zélf.

Ach, dit is gewoon een “belerend” logje geworden terwijl het gaat over heel veel mensen die, állemaal samen iets moois deden omdat ze álle kinderen een Sint cadeau gunnen.
Gewoon een mooi gebaar, daar wil ik helemaal geen conclusies uit trekken over “wie” het “waarom” deed.
Maar het is meteen wél duidelijk waarom ik altijd een zoutvaatje in de buurt heb wanneer ik “conclusies” uit een onderzoek onder ogen krijg.

chocolaatje toe

We blijven nog even in Antwerpen hoor, sorry, ik ben nou eenmaal nogal “mededeelzaam” .

Zelfs in het kleine stukje Antwerpen dat ik zag was wel duidelijk dat veel van de oude bebouwing, net als in Parijs, vooral groot en sierlijk is. Hoewel op de foto niet zo duidelijk was het moderne gebouw van 6 verdiepingen hoog niét zo hoog als het oude gebouw ernaast maar het léék veel hoger en massiever. Gevalletje verkeerd perspectief, ach ik ben ook geen fotograaf, dat is wel duidelijk.

Een gezellige bistro was snel gevonden, net niet heel druk en nog persoonlijk naar een tafeltje gebracht worden en vooral…… niet opgejaagd worden om te blijven consumeren. In Nederland (althans in de drukke randstad) vraagt de bediening vaak al vóór je glas leeg is “of alles naar wens is” en “kan ik nog iets voor U doen”. En dat op een toontje “aso, als we niets meer aan je kunnen verdienen houd dan die tafel niet bezet. “
Nee hoor, ze lieten ons ongemoeid “lekker bijkletsen”, we hadden tenslotte een uur in te halen. Zonder toetje verlieten we de bistro, op zoek naar de chocolade waar België zo bekend om staat.

Gek genoeg konden we ook dát vinden in het Paleis. In het vierkante paleiscomplex is één van de hoeken in gebruik door de chocolaterie van ” Persoone”.
In Nederland zeggen we wel eens “ik kan er geen chocola van maken” wanneer we met iets geen raad weten.
Bij Persoone zeggen ze waarschijnlijk “ik kan het van chocola maken” want je kunt het zó gek niet bedenken of ze maken het van chocolade. Héél veel smaken bonbons in de luxe winkel waar ik alleen maar likkebaardend langs kan lopen, meenemen is immers niet handig.
Maar er staan ook allerlei grote stukken, wel degelijk van chocolade gemaakt maar met de de nodige toevoegingen om de stevigheid en houdbaarheid te waarborgen.
Zo’n meisje ziet eruit”om op te vreten” maar wegens het voorgaande is dat dus niet verstandig. We mogen een kijkje in “de keuken” nemen, daar worden nú natuurlijk geen kunstwerkjes gemaakt maar van alles in mallen gegoten.

Wat een vakmensen, maar ook wat een sfeer in het winkeltje! De koninklijke zaal maakt een chocolaatje drie keer zo begeerlijk…. daar moet ik een oplossing voor zoeken als we in het voorjaar terug gaan. Een koeltasje meenemen misschien? Maar voor nu….. dag Antwerpen, tot volgens jaar!


d’nantwerp…..

….. Of zoiets, ach ik moet me niet wagen aan een taal die ik niet beheers, maar het klinkt zo gezellig.
Niet dat ik heel véél van Antwerpen gezien heb hoor, al waren de dames heus van goede wil en tot de tanden gewapend met info over wat we tegen zouden komen…… de weergoden besliste anders, in België word je nou eenmaal nét zo nat van regen als in Nederland.

Tja wat doe je dan wanneer je een Queen uit Nederland moet ontvangen….. precies, die ontvang je in stijl….. een paleis!
Het stadspaleis dat (o.a.) ooit in bezit was van Napoleon en al heeft hij er nooit gewoond zijn geest zwerft er rond in de tentoonstelling Burpindale Palace. Verder heeft de tentoonstelling álles met eten te maken.

Behalve dat het paleis natuurlijk de perfecte omlijsting biedt voor een Queen (klik op paleis plaatje voor info, daar ben ik niet voor aangenomen) is de tentoonstelling zeer humorvol, ik zou er zélf de hand in gehad kunnen hebben.
Al had het stralend mooi weer geweest zouden we tóch wel een uurtje zoet geweest zijn met alle grappen en grollen die de tentoonstelling in petto had.

Na het lieve compliment van de dames over m’n leeftijd/uiterlijk weet de tentoonstelling eventuele kapsones meteen de grond de grond in te boren. Omabaard weet niet helemaal wat ze daarvan moet denken en ik ben natuurlijk verbijsterd!

Dé grap van de tentoonstelling zijn “de bordjes” die te pas en te onpas overal hangen met de meest absurde teksten.
Die moet ik natuurlijk niet allemaal hier gaan zetten voor het geval je er ook nog wilt gaan kijken maar er glippen er vast wel een paar door.

In de hal komen we Napoleon tegen, we mogen naar hartenlust in zijn balletjes grabbelen en er van snoepen, dat wordt zelfs aangemoedigd.
We hebben dan al kaartjes gekocht en het bord bij het trappenhuis áchter de badkuip mogen we dus serieus nemen.

Het gaat weer een zéér onvolledig logje worden, ik kan alleen maar hopen dat de dames de gaten op gaan vullen, zij hebben natuurlijk ook de beter foto’s gemaakt al doe ik wel een poging wat details van het gebouw mee te nemen. In één van de plafonds is duidelijk te zien dat er sprake geweest is van “de Nederlanden lang geleden” ( gok ik) , de plafonds hebben vaak prachtige details. In één van de zalen is er in iedere wand een 3D element ingemetseld waarvan ik de voorstellingen natuurlijk weer niet kan benoemen, ik vind ze gewoon mooi, meer hoeft het niet te wezen toch?

Maar al mijn serieuze blogpogingen gaan dan toch weer de mist in wanneer ik de foto’s tegenkom van de spiegelzaal.
Een indrukwekkende zaal waar je “jezelf tegenkomt” in de vele spiegels maar ja, als er dan midden in de zaal deze opstelling staat is de ernstver te zoeken en wordt the dirty mind weer flink geprikkeld…… oke, oke, ik ben al weg, doe nog wel een andere keer een poging tot het een keurig logje, déze tentoonstelling maakt het me gewoon té moeilijk.

zucht…NS weer

Voorop gesteld dat ik met twee medebloggers een gewéldige dag had in Antwerpen moest ik daar wél eerst zien te komen.
In september staakte de NS op de dag van onze afspraak maar kon ik gelukkig de reisdocumenten over laten zetten naar de 18- 11 , de nieuwe afspraak datum.
Ik had keurig op NS internationaal tijden en overstap gegevens opgezocht. In Breda aankomen op perron 2 en overstappen op de internationaal op 3.

De uitgeprinte ticket liet me op het station keurig binnen, maar het laatste stukje naar Breda rijdt de trein ineens stapvoets….. oeps. helemaal niks niet een trein richting Brussel op spoor 3, zoeken naar een medewerken … digitale maatschappij weet je wel.
Maar áls ik iemand gevonden heb hoor ik dat die trein op spoor 7 kwam en allang weg is en ze gaan maar 1x per uur. De man zegt hoofdschuddend; “U had beter in Rotterdam overstappen, hier is het altijd heel krap en dan gaat het vaak fout….eh… maar waarom staat in de routeplanner internationaal dan Breda aangegeven? Tja, daar gaat meneer duidelijk niet over.

Ik informeer via what’s app de dames dat ik een uur later kom. Dat is gelukkig niet heel erg want de dames omabaard en MiryamC hebben elkaar nog nooit ontmoet, kunnen ze mooi even uitgebreid kennis maken zonder dat ik me er “tegenaanbemoei”.
Breda is niet het meest geweldige station om je nog drie kwartier te vermaken.
Zelfs de toiletten zijn niet te bereiken, dan moet ik eerst uit checken en dat durf ik niet, op mijn Parijse reisje bleken mijn meijes voor 80 euro “verplast” te hebben doordat op een bordje niet alle mogelijke opties vermeld waren. (ze hebben het geld terug gehad maar veel gedoe)

Ook hier zie ik een bordje dat voor problemen kan zorgen.
Het is bedoeld voor als je vanaf dáár pas met een ticket van ns internationaal reist en met je gewone OV kaart naar het station bent gekomen. Dié OVkaart moet je dan UITchecken en je internationale ticket INchecken. (zoiets speelde ook bij het genoemde toiletbezoek)
Als ik me met mijn internationale ticket zou uitchecken zit ik dus de rest van de reis illegaal in de trein.
Gelukkig ging ik naar België en zou niémand dat gemerkt hebben, controleurs…. poortjes … nóóit van gehoord.

Als de trein komt blijkt dat een, tot internationale trein omgedoopte, doodgewone, vieze en mega drukke NS trein te zijn. Ik verover direct achter de deur (precies tegenover het toilet waarvan de deur zó klemt dat ik er aanvankelijk niet in durf) nog een klapzitting met het riante uitzicht op op allerlei bagage en lichaamsdelen.

Maar ik kom uiteindelijk op het prachtige station Antwerpen aan en kijk rond waar ik heen moet. De lieve dames hadden wel gezegd me op het perron op te halen maar ja, in Nederland kom je zonder OV kaart niét door de poortjes dus ik verwacht ze boven wel te vinden.
Het is best indrukweekend dat er treinen rijden op div. “etages” alsof het een parkeergarage is. Van poortjes om uit te kunnen checken is helemaal geen sprake…… .en zo zoek ik de dames boven en zoeken de dames mij beneden maar natuurlijk vinden wij elkaar (vooral aardig) en maken er ondanks de regen toch een erg leuke middag van, tja….. wordt vervolgd natuurlijk.

waar wás ze…..

Rietepietz had een héél zware dag…….

moest met de billen bloot en de naakte waarheid onder ogen zien…..

ze heeft gezweten als een bootwerker …

en ze voelde nattigheid……..!


allemaal kanjers

Wie ….? Mijn lezers natuurlijk, jullie dus, al is “jullie” zeggen volgens de etiketten geloof ik niet heel netjes.
Maar ja “U allen” is toch wel héél koeltjes in mijn warme blogkringetje waar iedereen zich gelukkig veilig genoeg voelt om eerlijk te reageren op een onderwerp waar het bij andere media nogal eens volkomen uit de hand loopt… ik kan er écht niet dankbaar genoeg voor zijn.

En ja ik ben dus heel zuinig op jullie. Op mijn manier natuurlijk, zoals ik álles op mijn manier doe. Ik volg niémand maar heb al lang geleden een linken pagina aangemaakt die ik dagelijks langs loop. Zo kom ik nieuwe logjes bij anderen vanzelf tegen. Voor de linken pagina maak ik een passend plaatje van de te linken site, werkt prima.
In het verleden maakte er eens iemand de grap dat bij mij gelinkt staan ongeveer gelijk stond aan de AKO literatuurprijs. Ik houd wel van een beetje overdrijven maar inderdaad, het is niét zo dat ik voor iemand die eenmalig een reactie schrijft dan ook een linkje maak. Dat gebeurt pas bij de enthousiastelingen die zo vaak reageren dat ik het lastig ga vinden steeds hun linkt op te zoeken en vooral, wanneer ik het gevoel heb dat ik “de mens achter de site” een beetje ken.

Ik liep een beetje achter met linkjes bij plaatsen, de linken pagina is nog “klassiek”opgemaakt en de laatste tijd lukte het me niet meer om de plaatjes te plaatsen. Je ként me, dat soort ellende uitzoeken schuif ik zo mogelijk op de lange baan.
Na een diepe zucht ben ik nu toch begonnen om alles te verhuizen in de nieuwe editor, (lees; gewoon op dezelfde pagina één voor één om te plakken.) Best mogelijk dat het eenvoudiger kan maar ik ben ik hé!
Over vernieuwingen ben ik zelden positief, maar ondertussen ben ik wel aan de nieuwe editor gewend, gebruik niet álles maar werk wél enthousiast over de optie “het kleine belletjes ikoon rechts bovenin” waarin je binnengekomen reacties kunt zien én beantwoorden zonder naar de betrokken site over te schakelen.

Best nog wel een karwei die verhuizing van de linken. Verwijderen doe ik niet zo snel, ook al staat de site op non actief maar helaas is soms wel duidelijk dat de site nooit meer opgepakt zal kunnen worden, het zij zo!
In de oude vorm stonden alle plaatjes in een wit randje, dat is in de nieuwe vorm weg, (kun je zien of je al verhuisd bent 😉 )
Aan de volgorde valt geen waardering af te lezen, ik dóe maar wat om de kleurtjes wat te verdelen zodoende staan héél oude linkjes en nieuwe door elkaar. Ben er nog wel even zoet mee want doe er per dag maar een paar én moet nog wat plaatjes maken.
Het maakt voor jullie gelukkig niets uit, alleen voor de bloggers die zich al wanhópig afvroegen wanneer ze nou éindelijk eens een link bij me kregen…….Tja.. (op de melodie van dat bekende Sinterklaasliedje) hij komt… hij komt… die mooie nieuw link….!

dát lukt me niet

Meestal distantieer ik me een beetje van “een mening hebben”, we móeten de laatste jaren overal voor of tegen zijn, en voorál woke zijn. De meeste zaken ga ik schouderophalend aan voorbij en volg bij voorkeur m’n eigen gezonde verstand.

Maar sóms lukt dat me niet, en vandaag is “soms” want vandaag hoor ik op de radio mensen praten over het succes van het Sinterklaas journaal. Hoe het komt dat jong en oud het gespannen volgt.
Het geheim omschrijft men als; “het is leuk voor de kinderen maar men verwerkt er voor de ouders herkenbare grappen in waardoor het ook voor hén leuk is”

Dat is nou precies het geheim van het Sinterklaasfeest! Dikke pret als bij een bezoek door Sint en Piet, niet alleen de kinderen op hun gedrag aangesproken worden, maar ook de aanwezige volwassenen even fijntjes door de mangel gehaald worden. Daarvoor moeten Sint en Piet natuurlijk goede bekenden zijn en dáár zit dus de reden van het onkenbaar zijn.

Hoe is het toch mogelijk dat een relatief klein groepje mensen zwarte Piet in de discriminatie modus kon zetten. Wie kent er één iemand die bij dit geweldige feest in gedachte met discriminatie bezig was. Is het onze “deugcultuur” die maakt dat we het woord “zwart” nog amper durven uit te spreken.
Dat we ieder feest uit andere hier voorkomende culturen (moeten) omarmen en onze eigen feesten steeds weer geleidelijk aan passen?
De énige aanpassing waar ik me in zou kunnen vinden is “50 % zwarte pieten en de rest roetveegpietjes (nog in opleiding en minder door de schoorsteen geweest) Zo blijft de zwarte Piet voor thuis “in gebruik” en klopt het verhaal.

Zwarte Piet een Karikatuur? Ja, een uitvergroot beeld, maar is dat erg? Is een dragqueen geen karikatuur van een vrouw? En toch moeten we “haar” inpassen in de inclusieve maatschappij, iets waar ik trouwens totaal geen moeite mee heb.
Maar waarom dat verschil.
Demonstreren… prima, maar niét bij de intocht, daar hebben de kinderen de hoofdrol en is demonstreren uitlokking.
Toen men ooit voor een moskee wilde demonstreren werd de demonstranten (terecht) wél om die reden naar neutraal terrein verwezen.

Oke, er zál wel eens iemand met een donkere huidskleur last hebben van onterechte bejegening, maar daar hebben roodharige, brildragers en te dikke mensen óók regelmatig last van. Was dat ooit een reden om alle rode pruiken, nep brillen met dikke glazen en dikmaak pakken uit de handel te halen. Pesten is van alle tijden en de pester zal altijd een reden vinden.
Ik wordt verdrietig van hoe het kinderfeest verpest wordt en de verkeerde mensen de zwarte Piet toegeschoven krijgen.
Winkeliers die bedreigd worden om wat poppetjes, en nog erger vind ik het dat de meeste mensen niet meer écht voor hun mening uit durver komen.

Nee, dán de gemeende de Lier in het Westland. Daar heeft men de”ballen” om Sint te laten vergezellen door zwarte Pieten, omdat 99% van de gemeente dat wil. Ik weet dat in sommige gemeentes de intocht “uitgekleed wordt” omdat veel vrijwilligers niét achter alleen maar roetpieten staan, maar dat wordt niet benoemd.
Ja ik wéét het, een controversieel onderwerp dat mensen liever vermijden…. maar mij lúkt dat niet. Ach als altijd, je hóeft het niet met me eens te zijn én je hoeft niet te reageren, vrijheid blijheid. Een oprechte (en nette) reactie heeft altijd mijn respect.

Vorige Oudere items