what’s in a name

Oke, ik moet wel eens lachen om namen, om vreemde combinaties dan vooral. Maar aan de andere kant kan ik me ook ergeren aan namen en dan vooral de tegenwoordig steeds wisselende benamingen voor van álles en nog wat.
las ik kort geleden weer een stukje van iemand die het frustrerend vond om “bejaarde” genoemd te worden. “Oudere” kon ook al geen genade vinden, nee er moest maar iet komen als “zilveren , gouden of briljanten” mensen voor 70/80/90 jarige en ouder.

Een typisch tijdsbeeld om álles zo eufemistisch mogelijk te benoemen alsof het onderwerp, in dit geval je leeftijd, iets is om je voor te schamen. Zou men nu écht niet door hebben dat het bij iédere benaming, van wát dan ook, altijd de context is die bepaalt hoe het overkomt? Als één van m’n kinderen me liefkozend ” ouwe taart” noemt komt dat toch totáal anders binnen dan wanneer iemand me toesnauwt “ga eens opzij ouwe taart” als ik een beetje in de weg loop.

Al die nieuwe benamingen tegenwoordig gaan voorbij aan het feit dat het vaak juist de nadruk legt op het feit dat ze willen verbloemen. Ook bij die zilver/goud en briljant indeling zou het tóch weer die leeftijdaanduiding zijn die bepalend is. Logisch natuurlijk hóe je ze ook noemt, het gaat nou eenmaal om mensen van die leeftijd. Je kunt mij wel een “golden girl” noemen, iets dat in overdrachtelijke zin zelfs een compliment kan zijn, ik word er geen “meisje” van en blijf gewoon tachtig.

Het gaat er maar om hoe oud je je voelt en hoe je omgaat met ouder worden en vooral hoe lang je tenen zijn. Ik ben geneigd te denken dat die, net als de neus en oren, door blijven groeien tot je dood!
Als het beestje maar een naam heeft zou ik zeggen en “bejaarde” lijkt me aardig toepasselijk in de zin van “er zijn al aardig jaren overheen gegaan” , “oudere” hetzelfde verhaal, je bent “ouder” dan 2 á 3 generaties. Wat is daar mis mee!

Meestal ga ik in het OV niét op de plaatsen voor ouderen en minder valide mensen zitten, maar áls ik het doe houd ik in het oog of er iemand instapt die de plaats écht nodig heeft. Oftewel, ik vóel me niet oud al geef ik direct toe dat het waarschijnlijk anders is wanneer de tand des tijds al écht schade heeft aangericht.
Stop toch met dat muggenziften, maak je druk over de context waarin een onwelgevallige naam genoemd wordt want je kunt er vergif op innemen dat dié niet deugd als de naam je stoort.
En vooral, vergeet een beetje zelfspot niet, lachen is gezond, daar blijf je jong bij.

.

   

.

.