(geen) blauw bloed

Jammer, ik hád een mooi foto in gedachten, het was prachtig in het park. Helemaal gefocust op een mooi plaatje van een watertje met dotters tussen bomen en bloeiende struiken zoek ik het mooiste plekje voor een foto wanneer ik inééns een pijnlijk ruk aan m’n been voel.
Als ik naar het beneden kijk zie ik een flinke nog niet bloeiende rozentak héél laag over het pad hangen en mijn wél bloeiende…..eh bloedende been.
Allememaggies, ik bloed als een rund want de doorns van de tak zijn van rechts naar links door de voorkant van m’n been getrokken toen ik als een blind paard over het pad liep. Het moet een wandelende tak op rooftocht geweest zijn want ik heb écht niets gezien, anders maak ik toch wel een omtrekkende beweging?

Gelukkig staat er iets verderop een bankje waarop ik even m’n voet wat hoger kan leggen om met zakdoekjes te proberen het bloeden te stelpen. Pleisters heb ik altijd bij me maar ik heb natuurlijk niéts voor een jaap van ruim 10 cm, de breedste is 2,5 cm. Omdat de snee in het midden het diepst is plak ik dan maar de breedste pleister die ik heb overdwars in het midden om de boel een beetje bij elkaar te trekken. De laatste zakdoek gebruik ik om alles wat dan aan de zijkanten nog wat doorsijpelt een beetje droog te maken….. pppffttt, gelukt.

Ja hallo…… natuurlijk vergeet ik “het mooie plaatje”te maken, en ook een foto van de “aanvallende tak” ben ik vergeten, je kan niet álles hebben hoor.
Van de gruwelijke details (een beetje drama is nooit weg) maak ik dan weer wél een foto en als het spul een beetje droog genoeg is wandel ik verder naar waar ik de auto achtergelaten had.

Uiteraard kan ik er prima mee lopen al stap ik wat minder stevig door om niet door trillingen wéér een bloedbad te veroorzaken.
M’n been zit er dus nog aan is de blijde boodschap maar het zal nog wel even een mooi verkleurende blauwe rand geven dat is nu al te zien, verhip, misschien heb ik ergens diep van van binnen wel héus blauw bloed !


   

.