wát een dag!

Echt zo’n dag dat ik weer even niet weet waar te beginnen met vertellen, het begin lijkt natuurlijk het meest logisch maar dan zou ik moeten beginnen met het verhaal van een dip van een paar maanden met eindeloze moeheid zonder lichamelijke oorzaak.
Gaan we niet doen daarvoor was de dag in Den Bosch met Liesbeth véél te leuk.
Wát een stad, zeker met een “zoete lieve Gerritje” (in de persoon van Liesbeth) als gids een beleving. Uiteraard veel te veel te zien om in één dag helemaal te bekijken maar we deden toch een héél goede poging.
Eh… foto’s….. tja , wie bij Liesbeth leest wéét dat zij prachtige foto’s maakt, dan durf je daar bijna niet naast te lopen met je mini automatische cameraatje en laat het eigenlijk liever in je zak zitten want áls ik het ding dan gebruik is het resultaat altijd een flauwe afspiegeling van de werkelijkheid.

Kijk, ik zie zelfs niet eens kans een hebbelijke foto te maken van het indrukwekkende gevaarte waarmee ze de hele dag loopt te sjouwen.
Prima voor de privacy natuurlijk maar toch!
Het heerlijke was dat ze me lekker liet prutsen zonder met allemaal adviezen te komen en gewoon accepteerde dat ik “anders”ben.
Nadat ik thuis was hoorde ik van haar dat haar voeten het gehad hadden van het lopen…. , mij maakt ze niets wijs, haar tenen moeten de hele dag krom in haar schoenen gelegen hebben toen ze mij bezig zag! Dat is niet goed voor tenen.

De stad beschrijven, tja… mooi, oud, gezellig, en vaak aan andere steden doen denken. zegt niet veel natuurlijk maar wie er ooit komt moet zeker de rondvaart op de Binnendieze doen, echt indrukwekkend! O nee, foto’s die dát gebied recht aan doen heb ik niet, die vind je vast wel bij Liesbeth.

Iets dat je ook niet over mag slaan is de st.- jans kathedraal , wát een prachtige kerk! zorg wel dat je voldoende klein geld bij je hebt want met de teruglopende aantallen gelovigen moet er toch érgens geld vandaan komen voor het onderhoud.
Je kunt er (tegen betaling) bellen met een engel die dan ergens op het dak bij de bel staat te wachten. ( nee natuurlijk niét terug te vinden op mijn foto) en verder zijn er opvallend veel hoekjes in de kerk waar je een kaarsje op kunt steken met altijd de onvermijdelijk “gleuf” in de buurt voor je bijdrage. Doen we natuurlijk want uiteindelijk is de kerk verder gratis toegankelijk.

Ik verrek m’n nek bijna als Liesbeth me wijst op iemand die in de nok van de kerk “hangt”, mijn veronderstelling dat het een gelovige is die probeert dichter bij de Heer te komen houdt geen stand.
De hoogwerker maakt wel duidelijk dat er iemand wat kleine reparaties verricht, dan wel de ramen zeemt.
Het illustreert wél hoe groot de kerk is want ik had de hoogwerker aanvankelijk niet eens gezien. ( of het bewijst dat ik niet heel erg oplettend ben). Maar mens oh mens, wat hád ik een geweldige dag!
Liesbeth een mega dikke knuffel!

.

   
Advertentie