de helse hemel

Laten we het eens over de hemel hebben, of eigenlijk over “het hemelse gewelf. O wacht, ik laat de inleiding over aan een site die het verhaal vertelt;

In de duinen van Den Haag waar het licht zo tastbaar aanwezig kan zijn, heeft Turrell een plek gemaakt om naar de lucht te kijken: Hemels Gewelf in Kijkduin. Op de top van een van de puinduinen is een kom aangelegd in de vorm van een ellips, 30 meter breed, 40 meter lang. Een aarden wal van ongeveer 5 meter hoog omsluit de kom.
Om in deze kunstmatige krater te komen loop je eerst over houten treden het duin op en vervolgens door een betonnen doorgang van 6 meter lang
.”


Het is een “kunstwerk”(klik) , dat er sinds 1998 “ligt”, je kent me hé, een grote graskuil met een bank in het midden is voor mij toch eigenlijk een beetje een teleurstelling wanneer ik als ’t hijgend hert de 85 treden beklommen heb.
Naar ik aanneem zijn de houten treden in die 20 jaar versleten want de treden zijn nu echt van steen. Ook de bank, waar ik op zou moeten gaan liggen om het hemels gewelf te ontdekken is van steen. Hij stáát in de kuil en omdat regenwater nou eenmaal het laagste punt zoekt staat de bank midden in grote plassen water.

Geen badpak bij me natuurlijk dus ik sla het over.
Eenmaal boven heb je wél een mooi uit zicht én prima zicht op het restaurant de Haagse beek, daar beloof ik mezelf een flinke uitsmijter.
Dat is voor mij dan weer een koud kunstje om die weg te werken

Maar éérst nog even 85 treden af én een strand en duinwandeling maken, en zo geschiede………….
(als ik een beetje hemelse sferen mag blijven)