aan ’t infuus

Niet schrikken, ik lig niet aan een infuus hoor maar ik kom nog even terug op het vorige logje waar Suus aan een stroominfuus moest.
Dokter Peter legde even de ingewanden van Suus open en bloot en sloot overal en nergens “slangen”aan. Het was een korte operatie want al heel snel koos Suus eieren voor haar geld en snorde dat het lieve lust was.
Maar ja, dat is natuurlijk maar een deel van de genezing van de zieke, het lege “hart” van Suus moest nog wel even een flinke oppepper krijgen om niet om de haverklap wéér het muurbloempje uit te hangen.
En soms helpt de voorzienigheid dan een beetje en zet Annemarie, je weet wel van de beautysalon, in de oma app dit.

Helaas, het blijft tobben met corona en ook nu ze weer mag werken vallen er toch soms weer klanten uit, verklaarbaar en verstandig natuurlijk maar ja, tóch weer minder inkomsten.
Ik zie meteen mogelijkheden….. van hier naar Houten is (na de spits) +/- 50 minuten rijden en omdat ik ook weer terug moet kan Suus haar accu zo vol laden als ze maar wil.
Mijn vorige afspraak bij Anne liep mis, haar schoonmoeder was positief waardoor ze weer een week moest sluiten toen ze nét weer lekker aan de gang was. Nog geen nieuwe afspraak gemaakt natuurlijk, ik wil niet dat ze tegen haar klanten nee moet zeggen als er nog zoveel in te halen is.
Maar ja, je zou in hogere machten gaan geloven met zo’n gat in haar agenda, 11 uur is ideaal. En dus por ik Suus in haar zij en tuf op m’n gemak naar Houten. Hoewel ik niet écht een kilometer vreter ben rijd ik tóch even in de uiterst linkerbaan van de 4 rijstroken. Nee hó nou, ik heb niet echt haast maar in de drie ándere rijstroken zijn drie vrachtwagens elkaar aan het inhalen… wat neerkomt op een soort wegblokkade. Ze rijden ongeveer 90, 91 en 92 km p.u. naast elkaar, ik schat maar iets hé, maar ik bedoel dat ze onderling maar zó weinig harder reden dat op die manier inhalen kiiiiiiiiloooooometers langs duurt.
Ja sorry, dan trap ik Suus tóch even harder op de staart dan toegestaan is om er zo snel mogelijk langs te zijn en weer zicht te hebben op alles dat er voor me gebeurt.
Zodra ik bij Anne ben mag ik op de nieuwe behandelstoel plaatsnemen en gaat ze weer vakkundig aan de slag. Multifunctionele dag toch, door het gat in Anne’s agenda lukt het om zonder slangen of kabels de spanning van mijn gezicht over te brengen naar waar Suus die spanning zo nodig heeft. Iedereen blij.