volkstoneel

Om naar de Haagse binnenstad te gaan is even in de tram springen het handigst, nee dat bedoel ik natuurlijk overdrachtelijk.
Ik stap gewoon rustig de tram in en ga óók niet midden in de tram staan springen (ik moet ook alles uitleggen),
Maar goed, onverrichter zake (de nieuwe modekleuren staan me niet) stap ik na een uur weer in de tram terug , tegelijk met twee jonge vrouwen die een kinderwagen bij zich hebben.
Ik zit allang als de dames nog druk kakelend (zonder incheck) het gangpad blokkeren met de kinderwagen.

De bestuurder roept via de intercom;”willen de dames met de kinderwagen in de ruimte in het midden van de tram gaan staan, U verspert het middenpad “. Hoewel de dames met veel rollende r.r. vloeiend “verwegistan” spreken verstaan ze dit prima en zoeken de inham op die er voor bedoeld is.
Het kindje in de wagen is naar schatting een maand of negen, het snoetje zit helemaal onder de chocolade. In z’n handje zit, op een soort sateprikker, een ronde chocoladeschijf van +/- 5 cm.
De motoriek is blijkbaar nog niet helemaal ontwikkelt want de chocoladeschijf, en erger de prikker, wappert alle kanten op en komt slechts af en toe in het mondje terecht. In gedachten zie ik al een oogje aan dat prikkertje hangen maar de dames kakelen rustig verder.

De dames hebben zicht op de deuropening en als we vier haltes verder langzaam uitrijden maakt de moeder ineens een paar stappen naar een oplaad/kaart automaat die naast de deuren hangt. Zodra de tram stil staat stappen er controleurs in, dat verklaart veel. De controleurs komen de helpende hand bieden bij de dames maar …. de dames verstaan geen Nederlands maken ze duidelijk, en ook geen Engels. En ze kunnen niet betalen want ze hebben geen kaart, én geen geld. Ze laten wél steeds hardere r r rollen en nee, ze hebben géén ID of een paspoort.

Het kindje laat ondertussen de chocolade stok op de grond vallen en gaat huilen, het deert de dames niet, ze kijken even maar laten de kleffe zooi op de grond van de tram liggen en het kindje met een vuile mond zitten huilen.
Ze gooien er nog een schepje bovenop met hun geratel terwijl de htm mensen hun best blijven doen een oplossing te vinden. Aan de arm van één van de dames bungelt een papieren tasje van de primark, tja, daar was blijkbaar geen geld voor nodig geweest. De controleurs hebben zich nu alle 4 verzamelt bij de kinderwagen en het woord politie valt.

Voor mij is wel duidelijk dat de dames een stukje volkstoneel opvoeren, ze kennen het systeem, want reageerden toen ze controleurs op het perron zagen staan, ze verstonden Nederlands want ze reageerden op de oproep van de bestuurder toen ze de boel blokkeerden. Wat de bestuurder omriep is toch niet direct een zin die je als eerste op Nederlandse les leert. Hoe het verder ging? Ik zal het nooit weten, ik moest uitstappen maar nam wél m’n petje af voor de rust uitstralende controleurs.