m’n schoen(en)

Terwijl ik dit schrijf is het nog één nachtje slapen en dan het is 5 december, de verjaardag van de goedheiligman.
In “huize corona” gaat alles goed, Amber mocht videobellen met Sinterklaas op school, Levi kon via zoom kijken in zijn klas waar surprises uitgepakt werden, ook de zijne.
Toch reuze jammer dat ze er niet bij konden zijn en dus besloten “Sint en Piet” (in casu mama en papa) dat ze niet óók nog eens een week op hun cadeautjes moesten wachten totdat wij de surprise avond hebben.

Sint had aangegeven te zorgen dat op zaterdagmiddag alle cadeautjes gebracht zouden worden door een zwarte Piet. Helemaal geen Sint of Piet zou jammer zijn, Amber is bijna 7 en heeft al opgemerkt dat Sinterklaas bij Papa op het werk er héél anders uitzag dan toen Sinterklaas op TV aankwam. Levi was vorig jaar al bij het hulpPieten legioen ingetreden.
Maar goed, er werd dus een drukbezette Piet gecharterd, die uiteraard óók niet naar binnen mocht., laatste staartje quarantaine weet je wel!

Door al die corona gevallen had ook Sint het rete vreselijk druk en moest extra Pieten charteren waardoor de mooiste Pietenpakken allemaal in gebruik waren.
Gelukkig werd er op een zoldertje in Rijswijk nog Pietenkleding gevonden uit vervlogen (lees slankere) tijden, toen er bovendien nog minder eisen gesteld werden aan de Sint en Piet outfit door de Heilige St, Nicolaas bond.
Met wat aanpassingen en een speldje hier en daar was het bovendeel nog wel te reconstrueren. Met wat geluk viel het onderdeel toch buiten het aandachtsgebied achter het raam.
Voor alle zekerheid doet deze Piet een paar héél oude, minder opvallende schoenen aan.

Een bak schmink moet borg staan voor de onherkenbaarheid, zelfs de moeder van deze Piet heeft er moeite mee.
Bril af helpt natuurlijk ook.
Het giet van de regen dus Piet rijdt éxtra voorzichtig, je wilt in deze situatie geen ongeval veroorzaken want ” hoe ja je je in ’s hemelsnaam legitimeren”!
Maar Piet komt met ongeschonden “make-up” bij het huis waar de kindertjes ongeduldig voor het raam wachten. Gelukkig is er een afdakje !
En dan loopt het tóch nog even anders dan verwacht….. tja, bijna 7 hé, dat zei ik toch!