Zand is zand

Ja toch? Vandaag moest ik richting Kijkduin een boodschap doen. Prachtig herfstweer dus dan knoop ik daar een wandeling aan vast die deels over het stand gaat en deels door de duinen.

Het is niet helemaal helder maar in de verte is nog vaag de zandmotor voor Ter heide te zien. En daar nog achter Hoek van Holland. Maar zó ver loop ik niet hoor, ik ga door de duinen weer terug en kies voor een voetpad dat heel dicht langs het strand loopt. Meestal kies ik voor de grotere paden die er parallel langs lopen en daardoor loop ik nú een verrassing tegen het lijf.

Er stond en oude meneer bij die me vertelde dat er er soms rondleidingen zijn , hij had dat wel eens gedaan en was onder de indruk van hoever het onder duinen doorloopt. Maar vandaag was het hek voor het trapje naar de gesloten grijze deuren dicht.
Ik weet ook niet of ik erin gegaan zou zijn. Ik heb ooit een rondleiding gehad door een groot bunker complex op de grens van Rijswijk, in Overvoorde.
Indrukwekkend maar eigenlijk vind ik één keer wel genoeg. Ik heb niet heel veel met de oorlog, al zóu ik wel meer geweten willen hebben van hoe mijn ouders het ervaren hebben. Die info was, zoals bij veel mensen die het meemaakte, maar mondjesmaat.
Nou ja, al met al had ik wél een heerlijke wandeling met als toegift iets dat ik nog niet wist. Ach, een mens is nooit te oud om iets te leren.