pre huwelijk perikelen

Hé, hé, alle voorbereidingen voor het huwelijks feest zitten erop!

Mijn teennagels zijn gelakt, dat “moest”van Inge , staat leuk in je open klompen sleehak sandalen.
Nadeel is wel dat ik me steeds een rotje schrik als ik een glimp opvang van m’n voeten, denk iedere keer dat ik me lelijk gestoten heb en dat er een klonter opgedroogd bloed op m’n grote teen zit.
De andere nagels zie ik nauwelijks want die zijn zó inimini dat niemand ze waarschijnlijk zal zien.

Het oefenen op de (veel te hoge) plateauzolen heeft tot nu toe maar dat is géén garantie voor de toekomst géén gebroken enkel opgeleverd. Er was wél een andere onverwachte bijkomstigheid.
De zolen zijn 3,5 cm hoog en dus ben ik óók 3,5 centimeter langer mét de schoenen aan, dat betekent…. precies… dat de toiletbril 3,5 cm. láger ligt dan ik gewend ben. Dat werd dus meer neerstorten dan gaan zitten. Goed om te weten, is toch niet héél geweldig als men me op de trouwlocatie uit de wc pot moet komen bevrijden.

De negatieve test ligt klaar. Hoewel alle gasten minstens 1 vaccinatie hebben gehad maar de meeste volledig gevaccineerd zijn werd er op de feestlocatie tóch gevraagd vooraf te testen.
Dat was best nog een dingetje. De vorige keer dat ik argeloos een test deed bleek ik een virusbesmetting te hebben. Toen was dat niet zo’n ramp, ik testte omdat ik niet de oorzaak wilde zijn dat Annemarie haar salon weer zou moeten sluiten maar ik had geen klachten. Verbijsterd zag ik toen de 2 streepjes. Toen was het een kwestie van een nieuwe afspraak maken maar nú zou ik ontroostbaar zijn als ik niet bij de trouwerij zou kunnen zijn.
We voelen die druk allemaal want natuurlijk wil niemand de al 2x uitgestelde bruiloft missen.

Ik voel me klein beetje de Madre de family nu een toespraakje houden aan mij wordt overgelaten. Best wel eervol en ik heb er m’n stinkende best op gedaan om er iets gezelligs van te maken. De tekst is af en ligt klaar om eventuele regen te trotseren want tja , of de weergoden met ons zijn is niet helemaal duidelijk.
’t Kan regenen maar er kunnen ook buitjes vallen, (dat schijnt niet hetzelfde te zijn) behalve dat kan het bewolkt zijn en aan de frisse kant.
Er werden nog snel doorzichtige parapluutjes georganiseerd.
Oke, ik ben er klaar voor en stap om half twee virusvrij de deur uit. Dat er ondanks dat toch nog beperkingen zullen zijn is jammer maar we gaan er evengoed iets van maken! Maar ik bén er dus even niet, we overnachten op de trouwlocatie, en ontbijten met het kersverse echtpaar….. wauw!

a star is born

Vandaag had ik de eervolle taak om een paar uurtjes op m’n achterkleinkinderen Levi en Amber en passen…eh, me met ze te amuseren bedoel ik.
Tja ik was toch met muziek bezig en dan wil ik jullie dit koppeltje nieuw talent niet onthouden.
Omdat ik zelf nooit talentenjachten op TV kijk had ik helemaal gemist dat het duo de winnaar werd van de zoektocht naar de nieuwe hoofdrollen voor de musical “a star is born”.
De jury was lovend over het enthousiasme waarmee vooral de zangeres er vól in ging met het nummer “Shallow” . Ze doet de herinnering aan de uitvoering van :Lady Gaga verbleken.

Het is ze gelukkig niet naar het hoofd gestegen hoor , als ik nog even naar het tuincentrum wandel met ze zijn ze weer gewoon twee ondeugende klim aapjes.

ken je dat?

Dat je een bepaalde song al járen kent en je al die jaren de tekst niet op nauwelijks opvalt. Tótdat je omstandigheden veranderd zijn en de tekst je ineens wél opvalt omdat hij voor jou geschreven lijkt te zijn.
Het overkomt me het laatste jaar met héél veel 60gerjaren songs die uiteraard vaak over “liefde”gaan.
Dat de tekst vaak vanuit de gevoelens van een man geschreven is…? mwah … een detail waar ik makkelijk mee deal, ook dat het vaak over een bij leven verbroken liefde gaat is geen probleem, ik trek het allemaal even makkelijk naar mezelf en mijn verloren liefde. Het zal een soort “rode autootjes” effect zijn, je weet wel, zodra je zelf een rode auto gekocht hebt lijken er ineens extreem veel rode auto’s op de weg te zijn.
Op dit moment dringt dit nummer zich vaak aan me op.

klik

Inderdaad een cover van een Bee Gee nummer uit de jaren 60 waarbij ik dan graag opmerk dat het uiterlijk van de zanger van de BeeGees er in zijn glorietijd smakelijker uitzag dan deze Tim met zijn shogun knotje.

klik

Het nummer werd door héél veel artiesten gecoverd in de loop der jaren, ook al in de jaren 60 gecoverd en niet door de eerste de beste, Janis Joplin deed het op haar zeer doorleefde manier. Niet de mooiste uitvoering van het nummer, wel dé uitvoering waarbij ik wel zou zou willen mee schreeuwen als mijn stem dat toe liet want natuurlijk; “you don’t know what live is the way I loved “him”!

klik

Ik bespaar je alle andere covers van het nummer (al is er ook een mooie van Michel Bolton) maar zet de tekst er nog even bij want ik snap wel dat niémand alle drie de nummers aan gaat klikken om de tekst uit z’n hoofd te leren.
En niet vergeten natuurlijk, het gaat gewoon goed met me hoor, ach dit soort “zelfmedelijden momentjes” horen er gewoon nog bij moet je maar denken, dat doe ik ook.

terug naar zee

Oke, Kijkduin voldeed niet helemaal aan m’n verwachtingen maar ik zal er evengoed nog wel eens komen hoor. Net als op de Scheveningse boulevard die ook al behoorlijk uit z’n krachten gegroeid is en er wordt nog stééds gebouwd.
Dit keer rondom de vuurtoren waar nog geen hoogbouw staat. Er wordt al druk gewerkt met een grote kraan ondanks protesten door omwonenden, zij vinden het 75 appartementen tellende complex van 34 mtr. hoog té hoog om de slechts 30 meter hoge vuurtoren nog beeldbepalend te kunnen laten zijn. Projectontwikkelaars hebben daar geen boodschap aan. Zij knutselen een fantasierijke perspectieftekening in elkaar en de bezwaren worden ongegrond verklaard.

De linker foto laat trouwens mooi zien dat er een flinke wolkenpartij voor de kust hangt, Inderdaad ervoor want boven zee was er een vrijwel wolkeloze blauwe lucht. Dag gebeurt vaker en dus ook van de week toen ik met behoorlijke bewolking van huis ging maar op het strand heerlijk in het zonnetje liep.
Lekker met de voeten in het water lopend zie ik dan niet zoveel van de boulevard, langs en in het water is er genoeg te zien.
Op zo’n dag hebben de surfscholen het druk met kinderen in alle leeftijdsgroepen hun “vaar”digheden bij te brengen. Altijd leuk om te zien hoe dat spul ploetert in het water. Iets verderop is een deels drooggevallen golfbreker ten prooi gevallen aan een meeuwenkolonie.
De stenen zitten flink onder een dikke groene laag van, wat zal het zijn, zeewier….algen… mossen, ik heb geen idee. Voor de meeuwen lijkt het de ultieme voedselbank, ze laten zich door niets storen, niet door de steeds opspattende golven en niet door mij.

De ongelijke keien zijn spekglad door de begroeiing en natúúrlijk wordt er al over gepraat dat ze weg moeten omdat ze geen nut meer zouden hebben en wél gevaar mee brengen. Hoe is mijn generatie in ’s hemelsnaam oud geworden met , met gladde golfbrekers…. en echte boten op de boulevards om kinderen op te laten spelen. Zowel in op Scheveningen als op Kijkduin lag zo’n boot op het droge, ze komen allebei niet terug, té gevaarlijk. Zouden de kinderen tegenwoordig dan toch écht van suiker zijn? Nóg een wonder dat ze niet uit de zee gehaald worden!

gáán we weer….

Dit is ‘m, de tramlijn 1 die in Den Haag naar het Scheveningse strand rijdt met haltes bij parkeergelegenheden waar je “voor weinig” de auto kunt achterlaten. Bedoelt om de auto te weren uit de badplaats.

Het Haagse GL-raadslid Marielle Vavier vindt de naam van de beachtram ’seksistisch’. “Het is een vieze, oude mannen grap”. Een tramlijn vernoemen naar de schaamstreek van een vrouw. Die associatie krijg ik erbij en anderen ook”, zegt Vavier.
De naam is NB door een vrouw bedacht en ik zie er de humor wel van in. Maar goed, Vavier mag dat vinden hoor, ik vind ook wel eens iets toch? Bijv; ik vind ” Vavier EEN ZUURPRUIM “, zucht…. dat zal ze óók wel met de vrouwelijke schaamstreek associëren vrees ik.

Kijk…duin!

Ja hoor en is nog duin in Kijkduin, zelfs het kleine randje groen dat voor het knusse piepkleine boulevardje liep is er nog,

Alleen het boulevardje is weg, net als het grote plein met de stenen verhogingen waar je met vele even kon zitten om een patatje of een broodje uit het handje te eten. Ook de knusse winkeltjes zijn weg, ze lagen achter de rij restaurantjes met grote terrassen waar je heel betaalbaar iets kon eten.
Een reclame op de regionale radio meldt dat het nieuwe Kijkduin zó mooi is geworden dat het wel Nieuw Kijkduin genoemd mag worden, tja dat wil dan wel even zien en ik reed er vorige week even heen.

Het blijkt nog helemaal niet klaar te zijn, er ligt nog een flinke bouwput tussen het appartementen complex dat er al een jaar of veertig geleden gebouwd werd en de drie nieuwe flinke flatgebouwen die een deel van de oude boulevard bestaan. Er zijn gelukkig nog wel wat gratis parkeerplekken op een niet zo drukke dag maar de nieuwe parkeergarage maakt een vakantiedagje strand en duinen een dure grap.

Het strand is gelukkig als vanouds, de zee ook, je jurk wordt er nat van als je niet oplet maar dat geeft niet. Als ja vanaf het strand richting ( verdwenen) boulevard kijkt is al veel veranderd en met de bouwput in gedachten zal de rode rechthoek dat ik om de nieuwbouw tekende nog wel dubbel zo groot worden, zó jammer. Onder de gebouwen die al klaar zijn al wat winkels open, een grote (stinkende) foodhall waar je bij de bakker in de rij mag gaan staan om iets te bestellen. De paar tafeltje voor de deur waar je dat dan gebracht kan worden hebben uitzicht op de flat aan de overkant, daar heb ik geen zin in, ik weet wel een leuker plekje om even iets te eten.
Zó jammer dat het grote geld ook hier uiteindelijk weer regeert, het wás er zo knus!
Ja, ja. ja, ik zeur natuurlijk weer over veranderingen, ach je kent me toch? Daar houd ik gewoon niet van.

Nou já zeg!!!

Ja ja, een keurig behangen muurtje was de bedoeling…… maar kijk nóu eens wat er gebeurde toen we even niet keken…..

Levi had de enige juiste woorden, hij vond het “te ziek” ( vet, cool, gaaf, het is allemaal uit!)
Je begrijpt, ik ben weer druk want er moet gepoetst worden, graffiti veeg je echt niet even met doekje af.
En dan zijn er nog de stukken waar de stuclaag beschadigd is, soms zelfs tot op de stenen muur toe…..kort logje dus want druk,druk,druk met de schade herstellen die de vandalen hebben aangericht..

op herhaling

Dat zei ik toch, de klusjeswind is mijn kant op. De kamer van Levi is aan een “upgrade” toe. Zijn muur met de leuke vliegtuigjes “met ogen” is natuurlijk echt kleuterwerk. En dus kwam er een app van Jennifer of ik haar wilde helpen met de banen behang alvast op maat maken, dan kon ze later op de dag meteen van start als haar schoonzus komt helpen.

En zo was ik vanmorgen in de weer met banen voor de effen muur op maat klaarleggen. Jennifer is net zo’n juffertje ongeduld als ik ben, je begrijpt het al…….. we kunnen de verleiding niet weerstaan vast die éne lange muur te doen, dan kan de kast weer op z’n plaats. Jennifer doet het klauterwerk. Toen we in 2014 de vliegtuigjes erop plakten was ze hoog zwanger en hadden we een andere rolverdeling.
O wacht….. ik plak het logje er even achter dat ik daar toen over schreef, kun je de vliegtuigjes die er nu afgekrabbeld zijn ook nog even zien…….

november 2014

Kijk, de hele discussie over de bijtelling voor   een “auto’s met een stekker” moet waarschijnlijk alsnog op de helling. Vandaag zag ik dat er mensen zijn die méédenken en nú  al veel verder zijn met energiezuinig reizen.  Het blijkt al mogelijk om “te vliegen met een stekker” !
Ja héus, ik heb het zélf gezien …gewoon  een laadstation bij de derde wolk van links, stekker erin en laden maar….. die stekker erin steken, en later weer uit het contact halen, is nog even een dingetje… het vergt wat creativiteit van de kleine vliegtuigjes die daar verantwoordelijk zijn maar je bent sportvlieger of niet toch?

stroomvlieger

Goh….. je trapt er niet in?  Oke oke…. dan de gruwelijk waarheid maar.
Nu Levi in februari een zusje krijgt  wordt er voor hem een nieuwe kinderkamer ingericht. Behang voor één van de muren was al snel gevonden, Levi is gék op vliegtuigen en deze poster in 8 delen leek  geknipt voor  hem.
Maar ja, kleindochterlief moet een beetje voorzichtig zijn met op trapjes staan  bij deze zwangerschap, dochterlief zou óók graag behangen maar moet wat voorzichtig zijn haar nek en schouders en kan niet bovenaan werken…. ik zou zélf ook graag voor haar willen behangen maar ben niet zo soepel meer als ik eenmaal op de grond kruip en kan dus niet makkelijk onderaan werken……. !

Maar wácht even dacht onze kleindochter …. met z’n  drieën (én opa als vliegende keep ) kunnen we de héle muur toch bewerken, ieder op z’n eigen hoogte,  want geloof me….  wat onze Jennifer in de kop heeft  heeft ze niét in eh…. het ondereind van de rug.

bukken.

Het is een beetje dringen zo met z’n vieren en het valt niet mee om de acht onderdelen precies pas te krijgen, er is af en toe flink wat “turbulentie” waardoor de vliegtuigen soms een beetje uit hun voegen getrokken lijken te worden ….. maar uiteindelijk zijn we een paar uurtjes later allemaal in de wolken!
Zó echt dat we de wind door de haren voelen waaien als Inge en ik , voor alle zekerheid gebukt, onder het vliegtuig doorlopen. We gaan vliegensvlug naar huis.

klusjes…klusjes enz

PPfffttt, was me het dagje weer wel. Het lijkt wel of ineens alles mijn kant op wijst, (en dat vind ik nog leuk ook) Met een bruiloft aan het eind van de maand én de weer aangescherpte regels in de horeca moeten er natuurlijk alternatieven bedacht worden voor als er de 31 ste écht weinig kan. We willen zéker wel helpen om die dag onvergetelijk te maken voor het bruidspaar.
Nee kan ik natuurlijk niéts over vertellen maar ik wil graag m’n steentje bijdragen en van hot naar her hobbelen hoort er dan een beetje bij.

Dan belt natúúrlijk de drukkerij of ik nog tijd en zin heb even een paar spiergroepen naar de gallemiezen te werken. Goed hoor, dat kan, U vraagt en wij draaien. FF jammer dat ik het niet eerder wist dan had ik niet de snijbonen voor vandaag bewaard maar geruild met de bloemkool van dinsdag. Gewoontedier als ik ben wil ik wél eten zoals ik 60 jaar doe, verte groente, piepertje (Jammer géén Henk die ze voor me schilt) en een bescheiden stukje vlees.
Gelukkig had ik gisteren voor twee dagen slavinkjes gebakken, ja zelfgemaakte omdat ik ze zonder toegevoegd zout wil én kleiner dan de slager ze maakt. Oke… eerst de snijbonen door de molen dus, het moet maar kunnen want ik ben niet van “dan” maar een pizza of patat halen. Het zou niet in mijn hoofd ópkomen, zeg ik toch, gewoontedier!
Terwijl het eten op staat ( rare uitdrukking eigenlijk) kruip ik even op de bank (nog zo rare uitdrukking) en kijk het lange extra journaal, nou ja lang…, de hele bak treurigheid die er vandaag voorbij komt gaat domweg steeds in de herhaling. Er is dan ook helemaal niéts om vrolijk van te worden.
Ik krabbel overeind als de kookwekker gaat, terwijl ik naar de keuken loop( lees strompel) om het eten op te scheppen zet ik het journaal uit.
Gelukkig zie ik terwijl ik eet iets waar ik wél van opfleur, kijk nou eens hoe hard de orchideeën ineens gaan. De één is wat verder dan de ander, geeft niet, zoveel te langer heb ik een bloeiende orchidee in huis.

lekker ff zeuren

Ja hoor, dat is lekker op z’n tijd. Kwam toch ook een beetje door de medebloggers. Karel werd door zijn fietsenleverancier aan geschreven met de aanhef “hallo daar”, Anneke realiseerde zich dat sommige mensen het vreemd zouden kunnen vinden dat zij voor haar vriend zijn fietsband plakt terwijl hij het eten klaarmaakt.
Voor de goede orde, zowel Karel als Anneke hadden nergens een probleem mee maar ik signaleer voor de zóveelste keer hoe vreselijk doorgeslagen een deel van mensheid is.

Mag ik als vertegenwoordiger van (op veel punten) een grote meerderheid a.u.b nog aangeschreven worden als mevr/meneer. Moeten we omdat een piepklein deel van de bevolking zich niet vertegenwoordigd voelt bij die aanhef dan maar allemaal “onzijdig” aangesproken worden?
En hoe moet ik aan de éne kant mezelf vooral niet op mijn vrouw zijn profileren maar aan de andere kant toch vooral laten zien dat ik vrouw ben door me niet met z.g.mannenklusjes te bemoeien.

Ga d’r maar aan staan om het goed te doen tegenwoordig, we moeten verbinden maar ook ons eigen boontjes kunnen doppen. Iedereen moet gelijk zijn en gelijk behandeld worden eh…. moet iemand met het zeer donkere uiterlijk van een Ghanees dan maar met factor 50 smeren als hij/zij/het in Nederland leeft.
En moet je iedereen die heel duidelijk anders is dan je zelf bent alleen dáárom dan maar kritiekloos leuk lief en aardig vinden.
Het gevolg is dat we niemand meer zómaar benaderen maar door het gezeur nou juist wél nadenken bij het benaderen van mensen om aan de weet te komen óf, en zo ja op welk punt iemand anders dan gemiddeld kan zijn, om vooral niet op zere tenen te trappen.

Soms is heel duidelijk waarin de ander anders is en soms helemaal niet. Maar zolang dat “waarin de ander anders is” geen specifieke benadering noodzakelijk maakt (ik wil bést duidelijk praten met een goed zichtbare mond voor slechthorenden om maar één voorbeeld te geven) wil ik alleen maar rekening houden met “de mens” zien zoals hij/zij/het zich aan me voordoet. Of het dan wel of niet klikt heeft met de beide persoonlijkheden te maken, niets met genderkenmerken, kleur, geloof of vul maar in waarin we als mens kunnen verschillen.

Dat we allemaal gelijk zijn is natuurlijk onzin.
Gelijke mogelijkheden, ook onzin, je kun best vinden dat een overmaatse M/V met een grof figuur een prima ballerina moet kunnen worden maar dat werkt niet, evenmin als iemand met een minimaal IQ ooit professor zal worden, maar niet iedereen met heel hoog IQ wil perse professor worden. We hébben gewoon niet dezelfde mogelijkheden en interesses, hóeft ook helemaal niet, maar in onze doorgeslagen maatschappij lijkt het allemaal te moeten kunnen. Zelfs het spreekwoord; “wat gij niet wilt dat U geschiedt, doe dat ook een ander niet” gaat niet op. Als jij graag op vakantie gaat naar verre oorden denk je natuurlijk mij een plezier te doen met me een reisje aanbieden, niét dus, afschuwelijk!
Laten we toch lekker verschillend mogen zijn op welk gebied dan ook!

Vorige Oudere items