terug in de tijd

Vandaag nam Aukje me een beetje mee terug in het verleden. We hadden een wandelafspraak voor in het Haagse Zuiderpark en gisteravond stuurde ze per app de treurige vooruitzichten voor het weer, 92% kans op regen en max. temp. 16 graden. Of ik dan nog wel mee wilde.
Natúúrlijk wilde ik mee, ik ben niet van suiker en het Zuiderpark had in mijn herinnering uitsluitend verharde paden.

In mijn herinnering ja, want ik ben opgegroeid op een goed half uur wandelen van het Zuiderpark.
Op zondagmiddag liep m’n moeder dan soms met mij en m’n jongere broertje naar het park om er op de grote speelweide te kunnen ravotten. Lopend ja en “met zonder niks”, geen flesjes water of zo want “we waren niet van suiker hé”! Het is een groot park en ik leerde maar een deel van het park goed kennen, daar zou Aukje vandaag verandering in brengen.

Er zijn aan alle kanten ingangen en vanaf de kant waar we nú het park in gingen kwam ik op voor mij onbekend terrein, het was er prachtig! De grote groene muren die we passeren zijn door de regen natuurlijk een lust voor het oog, zó frisgroen. Er is een soort park in het park, een leerzame heemtuin. Zelfs met dit druilerige weer is het er goed toeven, hoe mooi moet het er zijn met een zonnetje.

Met een paraplu gewapend (regenjassen zijn veel te benauwd) trotseerden we de gestaag vallende (meestal) motregen op grote paden, onder de bomen kon de plu soms nog even dicht. We komen natuurlijk óók bij de grote speelweiden waar ik vroeger speelde.
Waar destijds ook 1x per jaar de politie en brandweer demonstraties gaven, dat wás me een feest als je daarheen mocht. Later werden die weiden bij vorst ondergespoten en heb ik er nog wel eens de kinderen laten schaatsen.
Pré-corona was er op die plek later jaarlijks parkpop, een groot muziekfestijn.
Als de wind goed stond konden we daar flarden van horen toen ik nog in Den Haag woonden.

Ongemerkt hebben we ruim 5 km gewandeld en niet eens alles gezien, komt wel goed, ik ga er vast nu weer vaker wandelen. Tja, natuurlijk maakte ik foto’s maar helaas, de foto’s zijn vlekkerig, misschien een beslagen lens, of een licht lek van een eerdere val.
Gelukkig stuurde Aukje een paar leuke foto’s door en een stukje film dat ik tussen twee stukjes “film met vage vlekken” van mezelf plakte. Dankjewel Aukje, het was ondanks de regen weer een top wandeling.