zijn humor….

De nacht van 19 op 20 juni vorig jaar stierf Henk en natuurlijk mis ik zijn armen om me heen, maar ook heel erg zijn “one-liners” die je meestal niet aan zag komen.
Soms liet ik iedereen huilen met mijn verhalen, dit weekend wil ik iedereen laten lachen met oude logjes uit de laatste 10 jaar over “die lol”.

In een zonnige serre zit een al wat ouder echtpaar aan een tafeltje 6000 stripjes dubbelzijdig tape op kaartjes te plakken waarna de stripjes weer van het papieren strookje ontdaan worden zodat  er “iets vaags” tussen twee kaartjes geplakt kan worden .

De radio staat op de regionale zender met een “gouwe ouwe ” muziekprogramma  dat héél herkenbaar is voor de man die “de oorlog nog meegemaakt heeft ” .
Dat niet alle teksten volledig bekend zijn belet hem niet uit volle borst mee te “zingen ” met de oude songs van Frank Sinatra en vele anderen .

Als de presentator aankondigt dat het volgende nummer is aangevraagd voor een echtpaar dat die dag hun 60 jarig huwelijksfeest viert  voegt hij daar nog aan toe ;”zo’n jubileum kom je niet zo heel vaak meer tegen”.
De man aan de tafel die verdacht veel op Henk lijkt  zegt tot zijn vrouw ; ” wácht maar, wij komen eraan !!!”
Vertederd  kijkt de vrouw die enige gelijkenis met Rietepietz vertoont hem aan en zegt;” Denk je dat je me over ruim 10 jaar nog stééds aardig vindt ? “
Waarna de man lachend zegt; …. 
 ” dan weet ik toch alláng niet meer wie je bent …….” !

Het is toch niemand ontgaan hé dat het gisteren Nationale Knuffeldag was!
Nou ja niémand, Henk wist van niets!
En dan ben ik niet te beroerd om hem van dat heuglijke nieuws op  de hoogte te brengen.
Terwijl ik op  bank zit en Henk  de plantjes water geeft in de serre zeg ik;
” het is vandaag Nationale knuffeldag, dóen we daar nog iets aan? “
Henk zet de gieter neer, posteert zich vóór de plantentafel alsof er iemand “plaats rust” heeft geroepen en zegt met een vreselijk foute blik in z’n ogen; “IK WÁCHT”!…………….

Een volgende keer zitten we tegenover elkaar in ’t bad. Ineens valt me op dat hij gelukkig nog aardig vlees op de botten heeft en ik zeg;
“Hé, kijk nou, je hebt tietjes” ( ja sorry, het floepte er zomaar uit) zegt hij met een grote grijns op z’n snuit; ” dat zijn nog jonkies”!!

Ik breng en haal hem  weer op van zijn biljart uurtje, soms moet ik dan even wachten, zo ook deze donderdag.
Hij speelde nog toen ik binnen kwam en miste die stoot. Ik maak een opmerking dat hij vast van slag is omdat er een stoot binnenkwam en de heren dollen even door op dit onderwerp. Ik wordt een beetje “geroast” door de mannen en zeg vermanend, “heren, heren, vergeet niet dat Henk straks met mij mee naar huis moet”!
Met de oude twinkeling in zijn ogen richt Henk zich tot zijn maatjes en zegt ; “wie is die dame”?
Hoewel ik zie dat hij op  dát moment donders goed weet wie die dame is ga ik erin mee en geef hem een hand; “mag ik me even voorstellen, ik ben de chauffeur van het busje” en terwijl ik hem in zijn jas help gooi ik er nog achteraan; “vindt je vrouw het goed dat je met een vreemde dame mee gaat? ” Onder luid gelach vertrekken we naar huis.

En voor wie er dan nóg geen genoeg van heeft hier en hier en hier nog meer.