daten

Ja, ja, ja, weet ik wel, ik roep aldoor heel hard dat ik van z’n levensdagen niet ga daten.
Is ook écht niet het plan, ik wil geen nieuwe man in huis. Henk is immers niet te vervangen en ik zit zeker niet te wachten op een nieuwe zorgtaak.
Maar dan krijg ik regelmatig de raad om dan eens naar een leuke toyboy te kijken. Gewoon een leuke jonge vent die wel graag aandacht aan wat oudere vrouwen besteedt als er iets tegenover staat.

Voor alles is een eerste keer en dus maak ik een afspraak. Het is natuurlijk wél “voor wat hoor wat” hij is wat sjofel gekleed, daar eerst maar iets aan doen. Een peperduur kostuum staat hem goed, het blauw is helemaal zijn kleur, ik voel me ineens zélf een beetje sjofel naast hem. Ik wéét het niet, moet ik hier wel mee doorgaan!

Ik vind zijn gezicht nogal gladjes, een beetje strak ook, weinig uitstraling zal ‘k maar zeggen. Tja, nog jong hé, dus nog geen rimpeltje, hij zit er een beetje nonchalant bij alsof hij geen interesse in me heeft. Hij stond niet eens op voor me op.
We hebben ook geen woord gewisseld, ach… misschien moet ik dit ook helemaal niet willen.