heel bijzonder

Eigenlijk zou kleinzoon Maikel a.s. vrijdag trouwen. Het was al een keer eerder uitgesteld omdat hij en z’n lief het echt groot wilde vieren en dat kon vorig jaar natuurlijk niet.. Toen ze in november 2019 hun huis kochten gingen ze een partnerschapsregistratie aan om alles goed te regelen want een grote bruiloft zat er toen even niet meer aan.

De partnerschapsregistratie werd een héél sobere plechtigheid met slechts ouders en getuigen om bij de echte bruiloft toch een ander gevoel te kunnen hebben, Alleen Henk en ik mochten erbij zijn, het was toen al duidelijk dat hij de echte bruiloft niet ging halen.
Maar de bruiloft werd dus nóg een keer verzet en, hoe het nu ook loopt, op 31 juli gaat de bruiloft door, dan maar met wat minder gasten dan de bedoeling was.

Al bijzonder genoeg als je kleinzoon gaat trouwen natuurlijk, maar héél bijzonder is het wanneer het a.s. bruidspaar dan graag wil dat ik de ringen tijdens de huwelijksplechtigheid aan geef. Niks niet een schattige Amber en Levi die daar éigenlijk een leuke leeftijd voor hebben, maar oma! De ringen van het bruidspaar hebben dan ook een verhaal. Maikel en zijn lief hebben ieder een legaat of oud goud bewaard van andere overleden grootouders en dáár worden de ringen van gekocht,

Uiteraard draag ik mede namens Henk ook een deeltje bij aan de ringen.
Wat zou het mooi zijn als ook déze ringen heel lang het symbool van een grote liefde zullen blijven, dat kan toch bijna niet anders. Ik vind het heel bijzonder dat ik het bruidspaar op 31 juli de ringen aan mag geven.