O wácht ff

Inééns weet ik wat er mis is met me! De overeenkomst van de corona tester met een zwangerschapstest was me ontgaan.
Logisch, ik ben van ruim vóór de zwangerschapstesten. In mijn tijd wist je pas met zekerheid dat je zwanger was als de arts de vrucht al kon voelen en dat was zo rond 3 maanden zwangerschap. Er was al wel een “kikkerproef ” die eerder uitsluitsel kon geven maar dat werd alleen gedaan als er een dringende reden was. Voor mij was die kikkerproef destijds niet nodig, ik moest gewoon wachten met naar de arts gaan tot ik minimaal 2 maanden, liever 3, over tijd was.
Voor mezelf stond toen allang vast dát ik zwanger was want ik ken m’n lichaam goed en de kleine veranderingen waren me niet ontgaan, zo ook het gevoel van algehele malaise. Niet echt ziek zijn maar meer slaap hebben dan anders, trek hebben in andere dingen dan anders, en in mijn geval vooral héél veel fruit eten wat ik normaal gesproken nooit doe.

En ja hoor, na de positieve test is het gevoel van algehele malaise aanwezig, De twee navelsinaasappels die lagen te wachten tot ze ooit aan de beurt kwamen gingen er in als koek. Niet álles smaakt me maar vooral hartigheid vind z’n weg wel en ik slaap als Doornroosje. Niks niet Corona, Ik móet gewoon zwanger zijn, de leukste manier om positief te zijn. Dat er geen man in huis is hoeft geen probleem te zijn, is mijn volledige naam niet Maria? Een Maria heeft een reputatie in onbevlekte ontvangenis. Blijft even jammer van de quarantaine natuurlijk maar gelukkig heb ik wel de tuin.
En vanmiddag komt het gezin van de oudste kleindochter op “raambezoek”, ze hebben een verrassingstas gemaakt met heerlijkheden en aardigheidjes. En verder is er natuurlijk de puzzel “hemel en hel” van 1500 stukjes. Het gaat niet héél hard maar ik doe iedere dag wel iets. O wacht… ik moet natuurlijk kleertjes gaan breien, ik ben al weg!