winter allerlei

Niet dat ik nu prachtige besneeuwde-bomen foto’s ga plaatsen hoor! Oh nee, voor echt mooie sneeuwfoto’s moet je niet bij Rietepietz zijn. dat kunnen anderen veel beter. Maar natuurlijk gingen de winterse omstandigheden niet aan me voorbij. Al was het maar omdat het hartstikke donker in de kamer is als serre dak vol met sneeuw ligt. Gelukkig kan ik er grotendeel bij via het slaapkamerraam en het balkon om het ergste eraf te schuiven. De hoop dat het er vanzelf afschuift door de binnenwarmte is ijdel, het is driedubbel glas dus de buitenste laag wordt niet warm genoeg.

Hoewel de sneeuw natuurlijk wél goed isoleert, ook nooit weg bij temperaturen onder nul, kies ik toch voor wat meer daglicht. Twee van de drie dakdelen kan ik makkelijk genoeg bij, zucht… jammer dat er steeds weer nieuwe sneeuw bij komt.
Hoewel ik de sneeuwschuiver klaar heb liggen in de tuin hoeft die niet in actie te komen, ik heb lieve buren Getsie … dan ben ik nu écht oud, als ik beneden kom is het voortuin straatje al geveegd, én met pekel gestrooid
Achter veeg ik niet, het is vrijwel zeker minder glad om door bevroren sneeuw naar de schuur te lopen dan over een geveegd pad als je géén strooizout in huis hebt.

Nee goed gezien, ik maak me niet al te druk, waarom zóu ik, morgen weer een dag dat er weinig kan want in de straat wordt niet gestrooid, Suus staat dus in de dik bevroren sneeuw en heeft ijsvrij.
Vóór we in “vlok-down” gingen was ik nog even de zolder opklommen. Uit een grijs wintersportverleden lagen er nog wat spullen. Moonboots, skibroeken, schaatsen enz…. altijd handig want natuurlijk is alles dat je in de winter nodig kan hebben direct uitverkocht als het écht winter dreigt te worden, óf het is wel maar de bezorgauto’s rijden niet. Het vindt allemaal een tijdelijke baas in de oma app, op mijn moonboots na, die doe ik zelf aan als ik even een frisse neus wil halen!
Helaas niét bij Levi en Amber omdat Suus ijsvrij heeft weet je wel! Maar die twee amuseren zich ook zonder mij wel hoor.

smurfenjacht

Inderdaad, ik was vanmiddag op “Smurfenjacht”. Ik mocht mee met Levi en Amber die al de hele week op smurfenjacht waren in het grote park waar ze heel dicht bij wonen. Het schijnt iets te zijn dat wereldwijd via het www. kan gebeuren.
Natuurlijk loopt mama Jennifer ook mee want die geeft de aanwijzingen door die ze op haar telefoon leest.
Ze moeten nog maar één smurf vinden, dat is de bonus opdracht.
Met de aanwijzingen vonden ze de rest al. Op de lastigste plekjes in doosjes, kokertje, onder brugleuningen enz.
Soms moeten ze het met een touw uit een boom halen en soms onder boomstronken vandaan halen. Je mág iets aan de inhoud toevoegen, of omruilen voor iets van jezelf. Dan vullen ze hun naam in op lijstje dat erbij ligt en bergen alles weer op zoals ze het gevonden hadden zodat een volgend kind het weer kan “vinden”.

Wat een onwijs leuk initiatief, Levi en Amber gaan er graag voor naar buiten, zelfs als het regent en het in het park een enorme baggerbende is. Het is hun jasjes wel aan te zien, gelukkig maakt mama Jennifer geen probleem van jasjes met modder want tja, álles is nat en bij smurfenjacht moet je nou eenmaal wel eens aan vuile boomstronken komen.
Voor de zoektocht naar die laatste smurf mocht ik ook mee, zonder waterdichte schoentjes zoals de kinderen hebben, en zonder paraplu maar Levi deelde grootmoedig de zijne met oma-grootje.
Wat een heerlijk stel is het toch zoals ze daar zingend onder die parapluutjes huppelen……… wel normale kinderen hoor, als ze op de terugweg moe zijn harrewarren ze als ieder ander kind.

steentje bijdragen

Had ik toch bijna m’n kostelijke Brussels Delfts lof laten verbranden. Had net op tijd in de gaten dat ik was vergeten het gas laag te zetten. Klopt, ik was weer in Delft en wilde ook even een rondje markt doen maar dat was een saaie boel.
Vlak achter de markt ligt het kleine steegje dat langs een grote kerk loopt en in dat steegje is de ingang van de kapel van die kerk. Een kapelletje dat ik zelden kan weerstaan om de serene sfeer en de rust die er heerst.
Ik neem zonder meer aan dat het “onze lieve Heer “niets uitmaakt dat ik niet in hem geloof maar evengoed graag daar een kaarsje aansteek terwijl ik in gedachten even bij vertoef bij een aantal mensen waar ik niet meer zómaar op bezoek kan.|
Daar is nu natuurlijk een VIP bijgekomen al hoef ik dáárvoor niet speciaal naar een kapelletje te gaan, die is nooit uit m’n gedachten.

Het was nog zo vroeg dat we er als “Maria’s onder elkaar waren”, er was zelfs nog niet één kaarsje aan.
Ik stop braaf een Euro in de gleuf van het kastje waar de kaarsen in staan en zet een brandende kaars voor het Mariabeeld, een ereplaatsje natuurlijk want uiteindelijk heeft Henk óóit nog communie gedaan. Al had ook hij het geloof afgezworen , hij was was toch maar mooi ruim 59 jaar met zijn Maria getrouwd.
Er ligt altijd een opengeslagen dik soort schrift op een tafel waar mensen zich tot de grote baas kunnen richten met hun zorgen of hun dankbaarheid. Daar kom ik nooit aan, aan schrijven heb ik geen behoefte (dat doe ik hier wel) en wat andere mensen er in schrijven gaat me niets aan.

Een tijdje geleden kon ik het steegje niet in omdat men er aan het bestraten was maar dat was nu klaar, het steegje lag er glanzend bij, het lijkt wel goud eh…. nou ja, het heeft er in de buurt gelegen denk ik. Maar halverwege zijn de goudkleurige steentjes op en liggen er weer gewone klinkers. Als ik beter kijk zie ik dat op de gouden klinkers namen staan.

Een groot blauw doek hoog in de steeg zegt ” jij bent goud”, eh…. wie, ik? Er staat een link bij die ik even opzoek. “Delft is goud.nl/uitleg” en dan snap ik het.
Je kunt zo’n gouden klinker kopen om iemand te eren die veel voor Delft betekent.
Persoonlijk vind ik het wat overdreven om mij te eren omdat ik vanuit Rijswijk daar m’n lof kom kopen en een kaarsje in de kapel aansteek, maar het was blijkbaar tóch voor iemand een reden een steentje bij te dragen voor me in de gouden steeg. Téveel eer toch?

zegeningen, weet je wel

Klopt, ik schrijf een logje en kijk niet naar de persconferentie, dat doe ik trouwens nooit.
Waarom zóu ik, alles is altijd al uitgelekt en zie ik wel in het journaal en morgenochtend ook nog in de krant.
Of ik het nou wél of niet eens ben met de maatregelen boeit me niet, ik houd me er zo goed mogelijk aan.

Het zal misschien raar klinken maar ik heb mét C- maatregelen nog steeds veel meer vrijheid dan een jaar geleden zónder. Als ik boodschappen wil doen kan ik dat gaan doen zonder van alles te moeten regelen, ik hoef niets meer te plannen en te regelen voor m’n sanitaire verzorging, en dat hoeft niet meer vlug vlug.
Ik kan zonder nadenken in de auto stappen als ik naar Inge of een kleinkind wil en in huis hoef ik niet meer bij ieder geluidje te gaan kijken wat er aan de hand is.

En hoewel alleen wandelen misschien niet alles is hoef ik ook geen rolstoel meer stoep op en af te duwen. Ook al kon ik een jaar geleden nog wel op een terrasje lunchen….. dat was wél een hele onderneming met aardig wat beperkingen.
Ik kan gaan werken wanneer ik wil en zolang ik wil , thuis of in de drukkerij naar gelang nodig is.

Begrijp me goed, ik heb nérgens spijt van, integendeel, had het ook niet anders gewild. Maar het gewone leven ging volkomen aan me voorbij en daar lag, op de jullie bekende uitzonderingen na (incl.jullie) helemaal niémand over wakker.
Dat wil niet zeggen dat ik sommige dingen niet graag anders zou willen. Maar ik realiseer me goed dat veel mensen op dit moment méér “veren moeten laten” dan ik.
Ik ben dus eigenlijk ( tot op zeker hoogte) de mazzelaar, het kan verkeren! Misschien moet ik me een beetje schamen dat ik (met een enkele uitzondering) nu niet wakker lig over alle anderen die meer te lijden hebben dan ik onder de C maatregelen.
Ik laat het allemaal een beetje aan me voorbijgaan dus néé, niet gekeken naar de persconferentie.

Volgende Nieuwere items