rondje Vliet

Heerlijk weertje hé vandaag! Ik luister gewoon niet naar gevoelstemperaturen als ik de zon zie.
Uiteindelijk hoef ik niet heel vroeg of heel laat naar buiten en rond het middaguur heeft de zon best al kracht.

Niet veel weg kunnen heeft wél het voordeel dat ik het boek nu uitgelezen heb.
Mijn eerste indruk is eigenlijk niet veranderd, erg leuk en fantasievol verhaal voor zover het de 100 jarige die uit raam klom betreft.
Echt heel vindingrijk gedaan hoe alles “opgelost” wordt dat helemaal niet op te lossen lijkt. Heel zijdelings komt er wel iéts terug van wat eigenlijk een tweede boek is en steeds in aparte hoofdstukken het verhaal onderbreekt.
Het steeds weer terugblikken in zijn leven vond ik storend, niet ter zake doend en ook minder leuk.
Ja natuurlijk is dat mijn persoonlijke mening maar ik vond het eigenlijke verhaal leuk genoeg om alléén een boek te mogen zijn. Dan hád het de helft dunner geweest maar so what!
Het boek is zeker leuk genoeg om er iemand anders een plezier mee te doen en bovendien heb ik geen ruimte meer in de boekenkast, zeker niet voor zo’n dik boek.
En dus…… schoot ik laat in de ochtend in de moonboots en” trotseerde de barre weersomstandigheden”.
Gleed één keer bijna lelijk onderuit….. maar dat was thuis in de keuken, over een ongemerkt op de grond gevallen velletje plastic ! zo’n velletje dat tussen twee plakjes vleeswaren zit !

De tocht naar het minibiepje, daar links langs de Vliet, verliep vlekkeloos.