goed nieuws

Kunnen we gebruiken toch…… komt mijn goede nieuws,”m’n velletje zit weer lekker”!
Ineens valt alles weer een beetje op z’n plaats, blijkt de nieuwe CV ketelman een echt “mens” en lijkt het probleem opgelost te hebben voor een schappelijke rekening en zo min mogelijk breken, valt er een lieve zelfgemaakte kaart van Amber in de brievenbus, en vandaag ook nog een liefdevolle kaart van Kakeltje!

Bovendien ben ik nodig op de drukkerij, erg nodig zelfs want deze week heb ik al iedere dag gewerkt en morgen en overmorgen zit ik ook niet achter de geraniums vrees ik. Oke, ik werk maar 5 uur per dag, 1x een gekke dag gaat prima maar een week lang zou me opbreken. Maar mens…. wat is werken heerlijk! Het bedrijf vindt op het nieuwe adres steeds meer z’n vorm en ik ben weer als vanouds “één van de jongens”. Ik voel me alsof ik weer bergen kan verzetten en eigenlijk dóe ik dat ook wel een beetje.

Zie je hoge dingen achter me? In totaal 4 pallets vol met grote boeken waar een kaart ingeplakt moet worden. En nee, natuurlijk ga ik niet voor iedere doos (36 p.pallet) hulp vragen, ik pel de pallet zélf af en pak zelfs steeds nieuwe dozen, zeg ik toch, Je bent één van de jongens of niet!
Aan de andere kant van het muurtje waar sinds vorige week mijn werktafels tegenaan staan wordt gewerkt aan een wat oudere boekdruk “cylinder” machine. Zo’n pers als waaraan Henk voor de jaren 80 nog werkte om de Scheveningse krant te drukken, net als de degels nu alleen nog voor de speciale functies want om te drukken ze veel te traag. Het regelmatige doffe tik–ke-boem- tik–ke-boem-tik– enz klinkt door de muur heen een beetje als een hartslag, de hartslag van een bedrijf dat herstellende is van een klein infarct. Of misschien is het wel de hartslag van Henk die ik hoor want die is natuurlijk bij me, (tenzij hij in de auto is blijven zitten, dat kan ook). En volgens mij sleept het geluid mijn hartslag mee, voorziet me van nieuwe energie.
Hoe bedoel je “werken is goed voor een mens” nou ja toch zeker als het vrijwillig is. Maar zeg nou zelf, hoor je m’n hartslag ….? Of is het toch de machine achter het muurtje, ik ga even voor je kijken.