therapie of zo

Aan het plaatje wel te zien wélke therapie ik bedoel hé, “Ik loop niet met molentjes” zoals één van onze gezegden het zo netjes uitdrukt als je een beetje “malende” bent en ogenschijnlijk een “klap van een molenwiek hebt opgelopen”.
Lekker op dreef Rietepietz!
Nou ja, de meeste mensen hebben toch al hun bedenkingen bij mijn puzzelverslaving én spreekwoorden tik, je moet toch minstens een gaatje in je hoofd hebben om ” een gat in te zien” in 1000 stukjes karton in elkaar te leggen en ze daarna weer los in de doos te gooien.
Nou is het vreemde dat je er bij het puzzelen nou juist heel góed een gat in kunt zien zodra je de randen in elkaar hebt liggen, dan is er één groot gat.

Pas als de puzzel klaar is “zie je er geen gat meer in” eh…. dat is dan wel een beetje laat om te gaan stressen dat het je niet gaat lukken.(om maar ff snel de uitdrukking te verklaren)
De ongeoefende puzzelaar heeft zich dan allang een “stuk in de kraag gedronken”, die krijgt die puzzel dus nooit af…. precies die mist dat éne stukje dat in zijn kraag zit maar dat hij dan allang vergeten is.
Puzzelen is gewoon een kwestie van “stukje voor stukje” in elkaar passen, lijkt heel simpel maar gek genoeg lukt dat niet zo goed wanneer je “een beetje van je stuk bent”. Had ik de laatste 2 jaar áltijd een puzzel op de plank liggen waar ik mee bezig was, de laatste 4 maanden had ik er totaal geen zin in. Ook de denksportpuzzels willen niet erg en zit ik op te turen zonder iets in te kunnen vullen. Waarschijnlijk is m’n hoofd nog te vol met andere dingen en was er gewoon “geen gaatje” om te puzzelen, net als lezen!
Ik ga dus maar even in puzzeltherapie….. kijk, het begin is er….