even iets anders

Het is nu wel even mooi geweest met het gemopper en gepruts. Gelukkig kom ik ook nog wel eens andere zaken tegen die om een logje schreeuwen.
In eerste instantie wilde ik deze foto naar Ferrara sturen…..

Bakker SUIKERBUIK

Ferrara heeft een rubriek met dit soort vaak komische naam/beroep toevalligheden.
Maar ja, dan kom ik deze column tegen en lees éérst wat meneer Zaat te vertellen heeft!

Voor het onderwerp hoef ik alleen maar langs de suikerbuik van de bakker af te zakken. Meneer Zaat blijkt, vergeef me, de uitdrukking past bést in de context, enigszins “op de pik getrapt” te zijn. Hij schrijft o.a. dit.

Dat je meisjes niet mag besnijden vinden we gelukkig normaal. Alle vormen van meisjesbesnijdenis – ook de symbolische – zijn wettelijk verboden, maar bij jongetjes mag dat allemaal wel. Er is alleen geen enkele verschil alleen  tussen jongens- en meisjesbesnijdenissen. Ik snap dus niet dat mensenrechtorganisaties en kamerleden wel opkomen voor de rechten van meisjes maar niet voor die van jongens.

Nou ben ik het gloeiend met hem eens dat besnijdenis zonder een medische noodzaak bij geen énkel kind uitgevoerd mag worden.
Zoals ik álle (behalve hersteloperaties ) niet medisch noodzakelijke ingrepen not done vind.
Maar de bewering “dat er geen enkel verschil zou zijn tussen besnijdenis bij jongens en meisje” doet me toch denken dat meneer Zaat zijn huiswerk maar eens over moet doen.

Even daar gelaten dat de ingreep zelf ook bij jongens wel eens dodelijke slachtoffers maakt door bloedingen, geeft de besnijdenis bij jongens in het latere leven zelden problemen. Misschien hooguit dat het “werken met de blote sabel” wat makkelijker opgewekt wordt door de wrijving, maar daar hoor je zelden mannen over klagen.

Voor besneden vrouwen ligt dat totaal anders. Afhankelijk van de gebruikte methode  wordt vrouwen vaak de optie ontnomen zelf ook een bevredigend seksleven te hebben.
In het ergste geval wordt de boel zó ver dichtgenaaid dat er slechts een opening open blijft om te kunnen plassen, afschuwelijk.
Je hoeft geen ervaringsdeskundige te zijn om te bedenken dat bij een bevalling “de ontplofte egel”, waarmee schrijfster Daphne Dekkers het rampgebied ooit omschreef, in zo’n geval een stevig understatement lijkt.

Dus, nee ik vindt het niét vreemd dat er méér aandacht is om meisjes besnijdenis te voorkomen, dat mag zelfs nog flink wat méér zijn wat mij betreft.
Meneer Zaat maakt zich eigenlijk nodeloos zorgen over dat er meer aandacht is voor de meisjes dan voor de jongens, Nederland maak mensen in snel tempo geslachtloos dus……, weer een probleem opgelost.