we are the ….

Yehhhh …………

Klopt, ik was op een heel gezellig feestje ter ere van het 40 ste huwelijksjaar van m’n oudste nichtje . Onwijs leuk georganiseerd door haar kinderen die tot op het laatst corona-aanpassingen moesten maken. Oorspronkelijk  zou het feest plaats hebben in een strandpaviljoen maar toen werd er mooi  weer mooi weer voorspeld, tja… drukte in een niet af te sluiten ruimte!

Er werd uitgeweken naar een andere locatie waar de  tafels corona proof opgesteld konden worden in een zaaltje! Per  familie of groep had je dan nog enige vrijheid maar er kon natuurlijk niet gedanst worden.
Daar had het kroost van het bruidspaar een leuke vervanging voor gevonden, voor tussen de “gangen” maakten  ze een onwijs leuke pup quiz .

Ja ja, feestje, keihard aan het werk bedoelden ze  en mijn teamgenoten konden op slag geen van allen schrijven en/of tellen.
Nou ja deed ik toch iets nuttigs want  reclame muziekjes toeschrijven aan een product bleek niet zo mij talent. De muziek klonken wel bekend  maar ja, bij welke reclame ze dan horen?

Net als de bijpassende naam van de film bij muziek fragmenten ophoesten…. schiet mij maar lek! Ik kijk zelden films.
O ja, de Pink Panter, die herkende ik wel. Gelukkig waren m’n teamgenoten van meerdere markten thuis.
Ik blijk dan weer de enige die weet wat ze in Zuid-Afrika bedoelen met een “zweefteef, daar maak ik indruk mee dat snap je.
Maar uiteindelijk blijken we dan totaal onverwacht toch de meeste punten bij elkaar geschraapt te hebben….
“we are the champions”!!!
Kijk dát brengt toch weer even de lichtjes in m’n ogen. Het héle team krijgt een fles(je) bubbels.
Dat moet je eigenlijk natuurlijk ter plekke leeg drinken, maar ja, ik had zéker al 4 flessen bitter lemon op  van door elkaar drinken  word je stik dronken …..
en ik móet nog van Zoetermeer naar huis rijden.
De buit gaat dus mee naar huis en daar zit ik dan vandaag aan de lunch met een dilemma…..