mij een biet…

Is dat eigenlijk een kreet die landelijk bekend is om uit ze drukken “dat iets je niets kan schelen”,,, of is het een beetje randstad gebonden. In ieder geval is het in het klein bargoens woordenboek  ook bekend als “mijnebiet”.en ik zóu me voor kunnen stellen dat het dan in het plat Haags uitgesproken dient te worden.
De ij klinkt dan ongeveer als het mekkeren van schaap.

Vroeger werden bieten  in deze regio meestal  “kroten of  krootjes” genoemd.
Het moet allebei  wel gebruikelijk zijn  want je kunt zowel “een kop als een biet” hebben  als “een rode kroten kop”. In beide gevallen heb je een flink rood hoofd, van schaamte, inspanning,  boosheid, een opvlieger, ach,   vul maar in waar je allemaal een rood hoofd  van kunt krijgen.

Maar verder is het natuurlijk gewoon een groente, misschien een beetje ouderwetse en  goedkope groente  die daarom vroeger vaak op tafel kwam. Meestal als een iets gebonden “soort van gestoofd”. Op die manier had Henk er niets mee, we aten bieten dus alleen in de zomer, koud als bietensla met  uitje, vinaigrette  erdoor en klaar.

Maar ja, géén Henk, géén zomer (best lekker hoor weer een dekbed over je heen in de nacht)  en wél bieten in huis. Die koop ik trouwens altijd ongekookt want vers gekookt is véél lekkerder. Ja ja, een uur koken is duur aan gas, daarom  doe ik  dat altijd in overleg met Inge  voor ons allebei.  Hoogste tijd om ze eens lekker ouderwets warm klaar te maken  voor mezelf maar eh…., hoe ging dat ook alweer.

Gelukkig heb ik nog mijn kookboekje voor “culinair minderbegaafden”  precies , het  kookboekje waaruit ik als dertienjarige op de Huishoudschool leerde koken .
Uiteraard eenvoudige maaltijden zonder culinaire hoogstandjes.
Dus ook  hoe je bieten klaarmaakt zoals vroeger bij ons thuis in de tijd dat we ze nog kroten noemde.

O ja, uit die tijd stamt  ook al de tong brekende zin die 5x snel achter elkaar uitgesproken dient te worden ;  ” achter grootmoeders hutje hangen zeven kluitjes kroten op een klutje”…..
maar dit terzijde!

Bedenk me ineens dat we ooit eens in een peperduur restaurant hebben gegeten waar op een groot bord drie dunne plakjes versierde biet in grote rode  plas dreven, ik laat maar aan jullie voorstellingsvermogen over  waar het op leek, maar “menstruele fantasie” had geen gekke naam geweest.
Maar goed, ik vond het recept  en heb  ouderwets klaargemaakte bieten  gegeten,
En dat het niet culinair is….?
……… Mwah…..mij een biet!

.