altijd pech…

Wat is Utrecht een léuke stad, zelfs in Coronatijd!  Herinnerde me maar héél weinig van de stad door kinderogen. We hadden er vroeger een tante wonen en daar mocht ik een weekje logeren. Dat werd drie dagen omdat ik stikte van de heimwee en alleen maar huilde.
Herinner me wél dat we de dom beklommen hebben maar de domtoren was nu onherkenbaar, ingepakt wegens renovatie, heb ik weer.

Maar het was een oérgezellige Lady’s day. Ik pikte Inge lekker vroeg op en reed naar Houten waar we bij Annemarie instapte en naar Utrecht reden om aldaar de gemeentekas  te spekken  in een dure parkeergarage.
Maar hé, met z’n drieën mag het wat kosten natuurlijk. Ga nou géén beschrijving van bezienswaardigheden verwachten hé! Die zijn  er altijd, wij zijn er maar één dag en dus véél meer een bezienswaardigheid. We volgen  aanvankelijk braaf  de regels op maar ja, je mág daar staan , maar dan kom je niet verder.
We maken dus even snel een selfie op één van de talrijke bruggen en dan kunnen we doen waar we voor kwamen.
We komen n.l. om te winkelen, daarom zijn we zo vroeg om de drukte voor te zijn.
In mei gaat kleinzoon Maikel zijn samenlevingscontract omzetten in een huwelijk met alles erop en eraan. We kunnen dus beter nú shoppen dan in het voorjaar, dan zijn de nieuwe zomercollecties nog peperduur. Evengoed genieten we van de grachten die we passeren en waar aan de waterlijn heel veel te zien is, En van de kleine straatjes waar je amper met drie naast elkaar kunt lopen maar waar tóch een flink blok huizen in lijkt te staan.

We krijgen een punthoofd van alle flesjes ontsmetting  die bij iedere winkelingang staan, sommige ruiken ronduit smerig, maar desinfecteren keurig steeds weer de handjes. Als iedereen het doet zijn we redelijk safe in de winkels neem ik aan.
We gaan ook vroeg lunchen, uiteraard op een terras op zo’n lage kade waar dan nog ruimte genoeg is,  onwijs leuk om van supplank tot stevige kruiser voorbij te zien varen.

Het wordt wel wat drukker maar uiteindelijk hebben we overal nog wel ruimte genoeg met een beetje opletten. En geleidelijk scoren de beide dames van alles dat geschikt is voor de bruiloft voor schappelijke prijzen. Helemaal in ons nopjes  zoeken we de parkeergarage midden in het centrum weer op. Zó midden in het centrum dat je op moet passen dat je bij het centrum uitrijden niet over de tenen rijdt van de mensen die op een terras zitten, vreemd, dat zijn wij niet gewend in de randstad.
Eh….ja goed opgelet, ik heb niets gekocht…. , nu moeten we van ellende nóg een keer ergens de stad in duiken, echt ik heb ook áltijd pech hé!