vervelen?… wie?

Vervelen….? Ik niet hoor. Hoewel ik bewust de dagen niet propvol plan zie ik iedere dag wel iémand. En dan tel ik de boodschappen doen niet mee.
Zo had ik vrijdag bijvoorbeeld een afspraak met een mij nog onbekende man en daar werd ik blij van eh…,,,,,,,, nee wácht nou ff!
Je denk nou niet dat ik aan het daten ben hè!  Nee het was weer zoiets waarvan je zegt; “het zal wel voorbestemd zijn”.
Vorige week stond er een reactie van Anja, een mijn (nog) onbekende blogster, en dan breng ik natuurlijk een tegen bezoekje op haar site. Het logje dat ik las ging over “bewaar niet teveel spullen in huis”.

Nou ben ik niet héél erg van het “ontspullen” maar ja, na het overlijden van iemand moet er toch wel iéts weggedaan worden. Dus ik klikte even de op de  site gelinkte adreslijst aan, zou zómaar iets bruikbaars bij kunnen staan.  Yep….. hier had ik wel iets aan.

Dovenschool Sri Lanka via dhr C.M. JanssenGlenn Millerstraat 100, 2625 WM Delft

Er liggen, eh… lagen ondertussen,  twee setjes peperdure hoorapparaten én een vrijwel nieuwe ringleiding. Je begrijp als ik daar iemand blij mee kan maken doe ik dat graag dus ik bel direct dat  telefoonnummer en dat resulteert  in een afspraak.

De meneer komt samen met zijn vrouw op de fiets, Rijswijk/ Delft en  vice versa is een wippie! Het blijkt een bevlogen echtpaar te zijn dat zich samen al jarenlang inzet voor én in dat doven instituut in Sri Lanka. Ze staan in contact met een audicien aldaar die de spullen die zij uit Nederland meebrengen geschikt maken voor  dove kinderen in het tehuis. Dan worden die kinderen minder afhankelijk van gebarentaal waardoor ze beter kansen hebben.

Mooi toch, de meeste  grote charitatieve  organisaties hebben veel geld  nodig om zichzelf in stand te houden, dure directeuren, dure gebouwen enz. En dan blijft er vaak ook nog geld op de plank liggen omdat er geen geschikte onderzoeken zijn om te financieren. Dan heb ik meer vertrouwen in dit soort kleinschalige projecten.
Zij zien wat er met de spullen gebeurt en hoe blij de kinderen zijn wanneer ze ineens weer iets kunnen horen!
Lijkt me een prima bestemming voor Henk z’n “oorbellen” toch?