had hij gedácht

Dat is weer zó typisch mannen hé, gooit na bijna  60 jaar mijn ring gedragen te hebben  de kont tegen de krib en denkt de huwelijksband te kunnen verbreken door de trouwring af te doen!
Ga ik niet pikken en heb al een oplossing bedacht, ik ga ze aan elkaar vast laten maken om te voorkomen dat er ooit één van de twee wegraakt.

Hij droeg de ring vanaf 16 oktober 1960, dat was onze verlovingsdatum. De trouwdatum, een half jaar later,  hebben we er nooit bij  laten zetten.
Van zijn ring is een deel van het goud door de gootsteen gespoeld door de toenmalige schurende wasmiddelen in de drukkerij, de ring is aanmerkelijk dunner dan de mijne.


Mijn ring afdoen was nog wel een dingetje, door alle intensieve klusjes  in de drukkerij  zijn mijn gewrichten, nu ik minder werk, nogal opgezet. Het is ook duidelijk te zien dat de ring wel een beetje knelde de laatste jaren, zucht  ja,  zelfs in overdrachtelijke zin soms wel een beetje als hij  “die andere man was”!

Mijn bedoeling was zijn ring gewoon tegen de mijne aan te schuiven maar die is dan net te groot er kan zelfs nog óver mijn ring heen schuiven en verloren worden.
Drastisch ingrijpen dan maar. Mijn ring moet iets groter gemaakt worden, de zijne iets kleiner waarna ze aan elkaar vast gemaakt kunnen worden, nee echt, hij moet niet denken dat hij zó makkelijk van me af komt.
Precies…. ik begin maar met de belangrijkste dingen, volgende week donderdag kan ik de ring ophalen bij de juwelier, ach, alle andere  dingen die moeten gebeuren kunnen wel even wachten.