goed gesprek

*Eh… Rietepietz, ik moet eens even met je praten, kan dat?

– heb je een goede reden waarom ik met mezelf in gesprek moet?

* ja  je weet toch nog wel hoe vréselijk moe je vanmorgen was?

– nou en…? iedereen komt toch wel eens moe uit bed hoor

* vast wel, maar niet al wekenlang  door een  verzwaarde zorgtaak

– maar hij slaapt alweer meer hoor, alleen die sanitaire zaken, zucht

* maar je moest al eens de buurvrouw bellen, hem samen optillen

-Ze had gezegd dat ik mag bellen, hij gaat soms  naast een stoel zitten

* weet ik, maar je moet van dat gezeul met een dwarse man af

– ja,ja,ja , ik wéét het, maar ze begrijpen zo slecht welke zorg nodig is

* nou ja, je hebt toch altijd “je bekkie wel bij je” trek die mond open

– ja joh, ik heb toch al gebeld met de casemanager,

* valt me mee van je, en heb je iets kunnen regelen?

– zucht, maandag komt het hoog/laag bed, van alles dat er bij hoort.

* goh, dat was vast wel even slikken denk ik.

– ja SLIK, waszorg kon tussen 10 en 12, zolang in de poep liggen, not

* snap ik, maar dat pikte je vast niet, maar wat dan!

– “mopperen” zo van; “alles kán altijd … tótdat ik erom vraag”.

* vond “kees” vast niet leuk  maar leverde het iets op?

– ja, ze vond kleine zorggroep in de buurt die wél vroeg kan zorgen

* heb je natuurlijk meteen ja op gezegd

– eh…. nee, ze hebben een klein team met ook tijd voor avondzorg.

* nou waarom aarzel je dan, klinkt ideaal toch?

– slik, heftig hoor, moet ‘r echt ff aan wennen, overleggen met Inge

*  Inge vind het vast geweldig, die maakt zich ook zorgen over jou.

– wéét ik, zij  vindt inderdaad dat ik teveel voor de kiezen krijg

* Nou dan, doe dan niet zo eigenwijs, het zal echt wel wennen.

– zucht….., het is weer  een heel nieuwe, zo’n definitieve  fase

* daar mag je ook best verdrietig om zijn, want dat is het ook.

– oke, beloofd, ik ga het aanbod accepteren, ben moe gevochten

* fijn dat je even naar me wilde luisteren, we komen er samen uit!

Met dank aan Mies die op deze tweestrijd manier een logje schreef op het moment dat ik de juiste vorm zocht voor dit verhaal.

 

120 reacties (+voeg die van jou toe?)

  1. VoorHetBlogGezet
    jun 18, 2020 @ 18:38:09

    Lieve Riet, natuurlijk wil je het zolang mogelijk zelf in de hand houden. Maar er komt een moment dat je het niet meer kan. En met hulp kan jij de belofte aan jezelf waarmaken. Ik vind jou zulk een ongelofelijke kanjer.xxx

    Beantwoorden

  2. Kakel
    jun 08, 2020 @ 20:50:38

    Lieve Riet, je houdt het al zo lang vol. Dat er een moment komt…is onontkoombaar. Je hikte tegen een berg aan en ineens moest je er van jezelf overheen.
    Iets uit handen geven is het moeilijkste wat er is.
    Wat een heftig gesprek. Om stil van te worden….

    Beantwoorden

  3. Truus
    jun 08, 2020 @ 18:34:13

    Van zo’n tweegesprek wordt een mens toch stil… Ik geef je een heleboel knuffeltjes, kun je ze naar behoefte pakken.

    Beantwoorden

  4. willyfotoblog
    jun 08, 2020 @ 10:39:13

    een aangrijpend gesprek Riet…

    en het moet voor jou toch ook te doen zijn..

    een moeilijke beslissing, maar soms is er beter alternatief

    groeten

    Beantwoorden

  5. gewoonanneke
    jun 07, 2020 @ 23:10:18

    Zie het niet als een nederlaag maar als een overwinning….. het was al zo lang bovenmenselijk wat je presteerde. Je mag best daarbij bepaalde zorgen uit handen geven daar is niets mis mee. Natuurlijk snap ik dat je dat heel verdrietig vind en het liefst zelfs zou blijven doen. Straks ga je er zelf onderdoor en dat zal toch ook niemand willen. Sterkte met alles en hoop dat het goed geregeld is.

    Beantwoorden

    • rietepietz
      jun 08, 2020 @ 07:59:29

      Het is ook zeker géén nederlaag, mijn primaire doel was hem thuis houden en dat blijft hij ook nu. Heb altijd geweten dat ik in de eindfase ook zorg in zou moeten schakelen, dat had ik beloofd aan de kinderen . Dus ik ben niet teleurgesteld, wel verdrietig maar dat is onontkoombaar. Was ook geen dág te vroeg .Eigenlijk had het weekend er niet tussen moeten zitten.

      Beantwoorden

  6. meninggever
    jun 07, 2020 @ 13:09:59

    Het is een wonder dat je de creativiteit en humor hebt om dit soort dingen nog even uit te schrijven. Ik kan me voorstellen dat je echt ‘op’. Een vriendin van ons maakte ook een eindfase mee en ik weet nog hoe ze juist op dat sanitaire onderdeel van de zorg voor haar echtgenoot wanhopig mopperde. Ze hield van hem, net als jij van Henk, maar soms is het wel erg veel van hetzelfde allemaal. Ik zou je maar overgeven. Zorg van buiten halen, zo ga je zelf onder water als er geen hulp komt…

    Beantwoorden

    • rietepietz
      jun 07, 2020 @ 13:20:49

      Ja het is verschrikkelijk dat je af en toe de pest aan hem hebt voor al die ongemakkelijkheden en viezigheid, het domweg niet willen blijven staan en even later ineens wél alleen naar de keuken lopen….. dan moet ik me heel goed inprenten dat ik de kinderen óók wel eens achter het behang wilde plakken en toch van ze bleef houden. Vanaf maandagavond komt er voortaan ochtend en avondhulp voor aan en uitkleden wassen enz. Het bed zal hekken hebben dus ook geen nachtelijke sjouwpartijen meer om hem in bed te krijgen als hij in zijn slaap er half uit is gaan hangen en zich er bij hulp liever uit laat glijden dan mee te werken.zucht…. ik kan niet wáchten op zijn “insluiting”.

      Beantwoorden

  7. matroos
    jun 07, 2020 @ 11:20:28

    Het zijn echt de laatste loodjes of niet.Bij onze buuf komt de thuishulp 4x per dag en ze zijn heel stipt moet ik zeggen.Komt dat hoog laag bed beneden?en jij dan?Ik denk dat de wijze Riet een belangrijke keus heeft gemaakt,maar gemakkelijk is die niet.❤❤❤❤❤

    Beantwoorden

    • rietepietz
      jun 07, 2020 @ 12:05:34

      Ja het gaat keihard achteruit, het is héél lang gelukt het leven een beetje door te laten gaan maar nu lijkt het echt op. We moeten nog zien hoe het verder gaat, voorlopig in de ochtend en avond hulp. Het bed komt beneden omdat hij de huiselijkheid om zich heen zo gewend is. Ik zóu op de bank kunnen slapen maar als ik hem met de hekken omhoog in bed achter laat ga ik proberen boven te slapen want vandaag kwam de éne kleindochter de babyfoon mét camera van de andere kleindochter hier brengen. In principe moet ik dat geluid kunnen horen en kunnen zien wat hij doet. als hij niet uit bed kan moet dat kunnen.

      Beantwoorden

  8. Nicky
    jun 06, 2020 @ 23:24:09

    Fijn dat je een verstandige gesprekspartner bent. 🙂 Ik vind het een wijs besluit. Geen leuk besluit, wel wijs. Dikke knuffel!

    Beantwoorden

    • rietepietz
      jun 07, 2020 @ 09:15:34

      Gezien de laatste 2 dagen is het besluit éigenlijk net een dag te laat genomen, Had ik dat donder besloten had het bed er nog vrijdag gestaan, nu was het toch nog het weekend door zeulen.

      Beantwoorden

  9. Mrs. T.
    jun 06, 2020 @ 20:02:42

    Dikke knuffel voor jullie allebei.

    Beantwoorden

  10. Neeltje
    jun 06, 2020 @ 18:45:21

    Een heel goed gesprek! Fijn dat ‘jullie’ er uitgekomen zijn.

    Beantwoorden

  11. Villasappho
    jun 06, 2020 @ 18:39:35

    Een heftig gesprek Rietepietz, luister naar jezelf, die wijze.

    Beantwoorden

  12. Spontanity
    jun 06, 2020 @ 18:25:20

    Lieverd toch!!!
    Het zal een zwaar gesprek geweest zijn, maar ik denk dat je er goed aan doet.
    Nee.
    Ik weet zeker dat je er goed aan doet!
    xxx

    Beantwoorden

  13. Suskeblogt
    jun 06, 2020 @ 15:04:37

    Een tweestrijd met jezelf kan inderdaad vergelderend werken. Luisteren naar je innerlijke stem. Goed dat je die volgt. Zorg voor jezelf hoe dan ook.

    Beantwoorden

  14. Skyblog
    jun 06, 2020 @ 14:54:29

    Dit heb je heel goed gezegd. Lijkt wel moeilijk voor je. Maar denk je ook aan je zelf. Anders…. Ik hoop wel hulp kan krijgen. dan heb jij minder zwaar. Of wil je dan niet? Gezondheid gaat voor alles. Sterkte.

    Beantwoorden

  15. minoesjka2
    jun 06, 2020 @ 14:38:56

    Moedige lieve Riet, want zo zie ik je. Ik snap dat je doodmoe bent en soms het liefst net zo lang als Henk gaat slapen/liggen ……… Door de mindere zorgtaken kun je eerst op krachten komen en dan eens gaan kijken wat voor mooie herinneringen je nog samen met Henk kan gaan maken. Waar zou jij hem nog graag bij hebben? Wat zou je nog graag in zijn aanwezigheid willen en kunnen doen? Daar komt straks weer wat ruimte voor, als je die zorgtaken los laat ……… probeer er zo naar te kijken.

    Beantwoorden

    • rietepietz
      jun 06, 2020 @ 15:06:33

      Gelukkig héb ik al die jaren nog veel mooie momenten mét Henk mogen beleven, Heel bewust ben ik met hem onder “de gewone mensen”gebleven, zonder dagopvang of Alzheimer cafe. Hij bleef welkom bij zijn biljartmaatjes toen het éigenlijk al niet meer en mocht “werken “bij het bedrijf waar hij 60 jaar een band mee had toen het eigenlijk al niet meer kon. De ontelbare mooie uitstapjes met lunch of ontbijt, ik koester het allemaal. Maar voor Henk is de koek op, hij kán niet meer dus ik kan alleen nog zorgen dat z’n laatste stukje leven comfortabel en liefdevol is. En daar krijg ik nu dus alles bij dat daarvoor nodig.

      Beantwoorden

  16. Marja
    jun 06, 2020 @ 09:55:20

    Prachtig verwoord hoe je tot deze moeilijke beslissing bent gekomen. Ik hoop dat je schatten van mensen treft, die Henk met liefde helpen verzorgen.

    Beantwoorden

    • rietepietz
      jun 06, 2020 @ 12:26:17

      De mensen op de werkvloer zijn over het algemeen echt schatten, het probleem zit altijd in de managementlagen. die hebben geen benul waar de zorgenden tegenaan lopen doordat ze óók niet weten wat voor een specifieke patiënt nodig is. Ik was even echt niet aardig tegen “kees” die wél makkelijk belooft maar het meestal niet kan waarmaken.

      Beantwoorden

  17. John
    jun 06, 2020 @ 09:07:57

    Een goeie manier om zaken op te lossen waar je een oplossing vooor nodig hebt. Ik praat regelmatig met mezelf, zeker als ik lange trips maak, maar dan wil ik ook nog wel eens gebruik maken van het luisterend oor van Bentley.
    Jij hebt het ook nog eens goed verwoord op je blog en zo de lezer een inkijk gegeven in de problemen waar je tegen aan loopt, al wisten we het natuurlijk al.

    Beantwoorden

    • rietepietz
      jun 06, 2020 @ 12:21:19

      Ik weet zéker dat je aan Bentley méér luisterend oor hebt dan aan Henk. Honden voelen heel goed je gemoedstoestand aan. Maar het blijft inderdaad natuurlijk tegen jezelf kletsen en dat werkt soms wonderbaarlijk goed.

      Beantwoorden

  18. Naomi
    jun 06, 2020 @ 09:07:51

    Mooi inkijkje in heftige en zware beslissingen en ondernomen acties. En als je niet goed voor jezelf zorgt, kun je ook niet goed voor Henk zorgen, niet vergeten… Liefs!

    Beantwoorden

    • rietepietz
      jun 06, 2020 @ 12:19:21

      Dat realiseer ik me heel goed. Hij is vaak door één mens niet meer te steunen als er iets moet gebeuren. Dan valt er dus van alles uit dat niet meer zonder ongelukken kan gebeuren als ik alleen ben. Ik begin er vrede mee te krijgen dat de stap gezet is.

      Beantwoorden

  19. Koen
    jun 06, 2020 @ 08:55:04

    Een mooie manier om je innerlijke tweestrijd met ons te delen. Nu dus niet alleen meer innerlijk maar ook openbaar. Mocht jouw Henk het nog kunnen verwoorden zou hij je vast adviseren om hulp te accepteren die jouw zorgtaak iets verlicht, althans fysiek. Hou moed.

    Beantwoorden

    • rietepietz
      jun 06, 2020 @ 12:08:12

      Dat hoop ik heel erg, het zal voor hem toch nog een grote verandering worden steeds andere gezichten die voor hem zorgen. Maar ik ben het ondertussen wel met zelf eens dat het echt niet anders meer kan, Er blijven natuurlijk nog genoeg zorguren voor me over.

      Beantwoorden

  20. AnneMarie
    jun 06, 2020 @ 08:48:15

    Dat heb je op een mooie manier aangepakt om dit loodzware logje te schrijven. Ik begrijp je twijfels maar de verzorging ga je nooit tot het einde toe zelf redden. Dat is zo loodzwaar en ook nog eens op jouw leeftijd. Je hebt het al zo lang alleen en later met je kinderen volgehouden dat je jezelf echt niets h oeft te verwijten. Loslaten is ook een kunst en zal de toekomst worden. Heel veel sterkte en het gaat je lukken om met deze mensen samen verder voor Henk te zorgen. Je bent tenslotte een mensenmens en de meesten in de zorg ook. Die klikt gaat er komen waardoor jij wat ontlast gaat worden en wat uit kunt rusten.

    Beantwoorden

    • rietepietz
      jun 06, 2020 @ 11:58:53

      Jij hebt daar ongetwijfeld héél veel ervaring in, de zorg voor Marjolein loslaten was waarschijnlijk nog véle malen moeilijker. Maar inderdaad speelt de leeftijd me af en toe parten omdat ik ook wel wat kwaaltjes heb. Vond het ook moeilijk om te delen maar in deze vorm is dat beter te doen.
      De casemanger’s organisatie kon niet de juiste hulp bieden maar zij is gaan “shoppen”bij de kleinere organisaties hier in de buurt. Ik denk dat dat ook een betere band mogelijk maakt dan bij zo’n grote organisatie waar je toch meer een nummer bent. Sinds vanmorgen voel ik iets meer rust over me komen dat ik de stap gezet heb.

      Beantwoorden

      • AnneMarie
        jun 06, 2020 @ 16:30:36

        Goed te horen dat er wat rust in je bolletje is gekomen. Daar ben je zo langzamerhand wel aan toe en heb je verdiend.

        Het blijft altijd zoeken naar de juiste oplossing. In principe moet je gewoon overal je licht op steken wat de mogelijkheden zijn. Soms moet je even doorvragen of je poot stijf houden maar dan komt de beste oplossing toch wel bovendrijven. Wij houden ook altijd ogen en oren open om bij te blijven qua veranderingen in de zorg of binnen de groep van Marjolein. Af en toe vragen of roepen we weer eens iets om de boel wakker te houden bij de verzorging zodat er geen vervelende of onnodige routine ontstaat. Meestal wordt het wel opgepikt en wat mee gedaan en kunnen we weer verder.
        Wil je nog graag één raad meegeven. Ga er niet van uit dat lang in het vak en veel ervaring de beste zorg is. Bij Marjolein zitten op het moment een aantal stagiaires om de boel op te vangen en wij vinden ze fantastisch. Soms heb je er wel tussen zitten waarvan je denkt die wil ik later niet aan mijn bed hebben maar deze dames en heer zijn echt super. Natuurlijk hebben ze niet de volledige verantwoording en dat hoeft ook niet. Daar zijn de wat meer ervarener voor. Ze zijn echt heel goed voor Marjolein en de anderen. De lol en het plezier in hun werk spat eraf en Marjolein is helemaal weg van ze, dat zie je gewoon als ze beeldbellen met haar.

        Beantwoorden

        • rietepietz
          jun 06, 2020 @ 16:42:46

          Henk heeft op dit moment nog wel wat “ontzag”voor nieuwe gezichten, daar doet hij zijn best nog voor , ik ben “het behang” dat er altijd is en overal vanaf weet dus daar is hij zichzelf bij en doet geen moeite meer om “leuk”te zijn. Dat zullen onervaren krachten uiteindelijk met scha en schande moeten leren, hij kán heel onhebbelijk zijn maar is dat vast in het begin niet.
          Fijn dat Marjolein heg zo goed kan vinden met de verzorgende daar, dat moet jullie toch fijn geruststellen. Maar inderdaad , altijd meekijken én meedenken, bij Henk moet ik ook steeds weer dingen aanpassen aan veranderd gedrag..

          Beantwoorden

          • AnneMarie
            jun 06, 2020 @ 17:04:30

            Hi hi, jij hoort bij het behang maar zo is het wel.
            Ik heb het al eens gezegd maar een oom van de echtgenoot had ook dementie wel een andere dan Henk.
            Daar hebben we ook veel van gezien, gehoord en mee gemaakt. Het is iid vreselijk voor Henk maar ook voor jou. Dat aanpassen aan zijn gedrag kost soms ook zoveel inspanning en moeite. Niet altijd valt direct het kwartje hoe ermee om te gaan en dan ben je alweer eens stress week verder voordat de rust een beetje weer keert.

            Beantwoorden

            • rietepietz
              jun 06, 2020 @ 20:18:05

              Precies, en Henk heeft zélf eigenlijk het idee dat er niets mis is met hem, behalve dat hij zich niet of nauwelijks uit kan drukken met de juiste woorden, dát vind hij heel erg.

              Beantwoorden

    • gerdagoud
      jun 06, 2020 @ 14:09:26

      Ik ben het helemaal met Annemarie eens. Hoe moeilijk het ook is als je er nu aan denkt.

      Beantwoorden

  21. Matroos Beek
    jun 06, 2020 @ 08:03:50

    Jouw innerlijke tweestrijd heb je op therapeutisch werkende wijze van je afgeschreven. Dit is goed voor je. Moet je vaker doen als het zo hoog zit. Stap even in je helicopter en vlieg als een buitenstaander boven jezelf en Henk, om te zien hoe het gaat, hoe jullie het doen. Soms zie je de zaken op die manier beter zoals ze zijn en zo kan je ook deze moeilijke beslissing en het stukje loslaten een plaats geven. Het is goed wat je besliste, voor Henk én voor jezelf. Respect voor al wat je doet voor Henk en voor wie je bent.

    Beantwoorden

    • rietepietz
      jun 06, 2020 @ 08:25:44

      Je hebt gelijk, ik schrijf altijd al makkelijker over moeilijke dingen in de derde persoon. Ook dat is afstand nemen en is voor mij heel goed. Ik ben heel dankbaar dat Inge het , met mij, mogelijk wil maken dat hij thuis blijft en zo nodig ook probeert me wakker te schudden als ik de realiteit uit het oog verlies.

      Beantwoorden

      • Matroos Beek
        jun 06, 2020 @ 12:51:50

        Ja, moet je meer doen. Vanop afstand is je perspectief beter want je staat emotioneel te dicht bij je partner, wat niet meer dan normaal is. Ik hoop dat het goed meevalt. Niet wanhopen of piekeren op voorhand en op tijd in je helikopter stappen.

        Beantwoorden

        • rietepietz
          jun 06, 2020 @ 13:40:22

          Helaas is vliegen niet zo mijn ding dus laat die helikopter maar. Gaat wel goed komen hoor, ik kan vreselijk tegen alles aanhikken maar áls ik dan besloten heb ga ik ervoor om er het beste van te maken.

          Beantwoorden

  22. bvision
    jun 06, 2020 @ 08:01:12

    Het doet me denken aan mijn beste vriend zaliger. Die had een zoon, volwassen maar met de hersens en motoriek van een kind van twee. Die kon ook niets zelf en moest in de avond naar boven en in bed gelegd worden, moest verschoond worden en ga zo maar door. Totdat het te laat was. Ze vonden mijn vriend in de moestuin, tussen zijn planten…

    Beantwoorden

    • rietepietz
      jun 06, 2020 @ 08:21:07

      Ach….. wat een intriest verhaal al begrijp ik wat hij deed, en waarom. De zorg is vaak zó slecht aangepast op de patiënt dat je het uiteindelijk zelf blijft doen zolang het gaat.
      Mijn dochter heeft ook wel invloed op me probeert me toch te sturen in wat nog verantwoord is.

      Beantwoorden

  23. staartje
    jun 06, 2020 @ 07:49:45

    Goed zo Riet! Respect voor jou. Een heel goede beslissing en een mooie manier om je tweestrijd te verwoorden. 👍🏽

    Beantwoorden

  24. saturnein
    jun 06, 2020 @ 06:11:20

    Ik hoop dat het zo wat minder zwaar voor je kan worden. Want het weegt, zowel fysiek als mentaal. Het is weer aanpassen, het is vooral aanpassen in je hoofd, het is loslaten wat was, en dat is moeilijk.
    Ik hoop dat je in het weekend misschien wel weer een paar uurtjes afgelost wordt, zodat je éven kan gaan wandelen en de wind door je hoofd kan laten waaien, zodat alles weer klaar is.
    En dat je binnenkort ietsje minder moe uit je bed kan komen, ’s ochtends.

    Beantwoorden

    • rietepietz
      jun 06, 2020 @ 06:36:59

      Dat henk steeds meer slaapt maakt het mogelijk dat ik af en toe even een boodschapje in het dorp kan gaan doen. Dat is al een ongekende luxe. helemaal gerust ben ik er dan niet op maar ik weet dat hij lang blijft slapen als hij net even op geweest is, dan is hij uitgeput. Daar maak is du wel gebruik van, verder zijn uitjes voorlopig nog heel zeldzaam.

      Beantwoorden

  25. Leidse Glibber
    jun 06, 2020 @ 00:44:28

    Een heel goed en verstandig gesprek, maar je moet inderdaad ook aan je zelf en je mogelijkheden denken. Als jij te ver gaat en instort dan heeft Henk niets meer dus kan je beter nu een stapje terug doen om zelf overeind te blijven. De beslissing om een hoog laag bed in de kamer te zetten is inderdaad een beslissing die voelt als weer een stapje dichter bij het eind. Maar het geeft ook weer een enorme verlichting zowel voor jou als Henk. Hou je taai he, en als je een keer wilt bellen om te gillen of zo dan weet je me te vinden.

    Beantwoorden

  26. Mies Huibers
    jun 05, 2020 @ 23:41:37

    Aangrijpend Riet. Mooi dat je deze vorm iets leek om woorden aan je gevoel te geven.

    Beantwoorden

    • rietepietz
      jun 06, 2020 @ 06:16:51

      Mijn dank voor dat logje op het juiste moment, ik zag meteen de mogelijkheden om een loodzwaar verhaal tot de belangrijkste zaken te beperken, de twijfel de noodzaak. en de oplossingen. Dat is één van de sterke kanten van het blogwereldje, je inspireert elkaar en biedt soms ongemerkt oplossingen.

      Beantwoorden

  27. gerdagoud
    jun 05, 2020 @ 23:37:00

    ♡♡♡ liefde komt van jou en wijsheid komt van Mies.

    Beantwoorden

    • rietepietz
      jun 06, 2020 @ 06:13:15

      Nou ja, ook een klein beetje wijsheid van mij hoor. Ik begrijp natuurlijk heel goed dat ik op mijn leeftijd niet door kan gaan met hem van de grond hijsen als hij zich onwillig van het bed laat glijden, loodzwaar om iemand die niet meewerkt van de grond te krijgen.
      Maar het is moeilijk te aanvaarden dat ik het niet allemaal zelf kan blijven doen.

      Beantwoorden

  28. Rebbeltje
    jun 05, 2020 @ 23:25:51

    Wat je zegt een goed gesprek
    En je moet hulp aanvaarden voor het te laat is voor jou en Henk
    Dat bed is noodzakelijk maar de rest ook dus niet eigenwijs zijn en hulp aanvaarden als die er is…ook dat went!
    Wens je in ieder geval goede hulp en hopelijk iemand waar je mee in gesprek kan.
    Groetjes en sterkte

    Beantwoorden

  29. Ferrara
    jun 05, 2020 @ 23:09:02

    Riet, natuurlijk heb je verdriet maar het kruikje gaat zo lang te water tot … en als je dat overkomt wordt de zorg alleen maar groter. Accepteer hulp, ook al is het niet 100 % naar je zin. Het kan nu nog. Geen idee wie Mies is, maar ze heeft je op de juiste manier geholpen. Net wat je nodig had.

    Beantwoorden

    • rietepietz
      jun 06, 2020 @ 06:08:42

      Het is vreselijk om het uit handen te moeten geven maar ik besef heel goed waar m’n grenzen liggen . Zal best moeite hebben met “mensen over de vloer” en het is nog maar de vraag hoe Henk erop reageert maar het kan niet anders meer. Ik ben blij dat er een vroege oplossing gevonden kon worden.
      Mies is geen zij maar een hij, een medeblogger die op deze manier z’n twijfels omschreef over wel of niet blijven bloggen.
      Ik vond het dé manier om mijn twijfels te erin te gooien.

      Beantwoorden

  30. omabaard
    jun 05, 2020 @ 22:57:46

    Een goed gesprek voeren met jezelf lijkt broodnodig. Put jezelf niet uit, dan heeft Henk niets meer aan jou. Bekijk met je dochter de mogelijkheden waar zowel jij als Henk best bij vaart.
    Cijfer jezelf niet compleet weg. Energie is niet eindeloos.
    Ik begrijp je twijfel, maar toch….maar toch…..

    Beantwoorden

    • rietepietz
      jun 06, 2020 @ 06:04:35

      Mezelf wegcijferen is niet zo’n probleem maar de zorg sloot tot nu toe niet aan op wat nodig was. Sla ze pas tussen 10 en 12 komen wassen is hij allang op en móet ik hem wel zelf wassen want dementerende zijn niet voor rede vatbaar en wachten snappen ze niet Maar wat het nu voor mij te zwaar maakt , dat hij nog amper op z’n benen kan staan, maakt wél dat hij beter in bed te houden is. Er is ook “gewinkeld”bij een kleine zorgverlener die wél vroeg mensen vrij heeft.

      Beantwoorden

  31. MyriamC
    jun 05, 2020 @ 22:57:29

    Zorg ook goed voor jezelf.

    Beantwoorden

  32. Karel
    jun 05, 2020 @ 22:47:59

    nu dat heeft Mies zeer goed gedaan
    overleg met Inge , en beslis dan over welke zorg je wil nemen
    alleen al van zo’n woordje als casemanager wordt ik misselijk , dus die lijkt me enkel op je geld uit te zijn 😦
    maar als jij zo moe bent als je van bed komt , moet er echt wel wat veranderen , zo’n hoog – laag bed is een goed begin
    denk wel ook aan je eigen gezondheid hoor
    lieve groet , Karel

    Beantwoorden

    • rietepietz
      jun 06, 2020 @ 05:56:47

      Ja helaas, mijn kracht is niet oneindig terwijl Henk nou juist steeds rop me leunt. Ik worstel wel erg met de zorg die vrijwel nooit passende zorg voor dementerende in de aanbieding heeft. Maar mijn gedram heeft er wel toe geleid dat er wél vroeg in de morgen zorg verleend kan worden en dáár hebben we iets aan. ik ga het dus accepteren.

      Beantwoorden

      • Karel
        jun 06, 2020 @ 23:57:33

        ik ben blij voor je , dat je eindelijk de hulp krijgt die je verdient
        die managers bij die instellingen moeten zich schamen 😦

        ja de regen die we hadden , was heel hard nodig , en er komt gelukkig nog wat meer 🙂

        Beantwoorden

Rietepietz is gék op reacties ,dus .....ga je gang ! je hoeft het niet noodzakelijk met me eens te zijn!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: