nep corona wereld

Terwijl  de beperkende corona maatregelen voorzichtig  versoepelen zijn er hier zónder corona toch steeds meer beperkingen.
Nog maar 5 weken geleden reed Henk nog graag mee even naar Zoetermeer alwaar we dan een rustig wandelplekje zochten,  al dan niet in gezelschap van Inge.
Dan waren we toch al gauw twee en een half uur van huis af en natuurlijk, dan was hij moe en viel bij thuiskomst op de bank ik slaap. Dat hij de bank met Beau moet delen  vinden de heren geen probleem.


Ondertussen passeren er vaker dagen dat hij in totáál maar twee uur op is, net tijd genoeg voor alle maaltijden en het sanitaire gebeuren. Een enkele keer lukt het nog om met de rolstoel even een rondje dorp of langs de vliet te wandelen, meer lukt niet, en  echt plezier lijkt hij er niet meer aan te beleven.
Het gaat best hard achteruit  en tja klopt, dat is aan mijn laatste logjes niet te merken.
Heel bewust probeer ik redelijk luchtige logjes te schrijven om meerdere redenen maar voorál om mezelf op de been te houden.
Zodra ik alleen maar drama schrijf werk ik mezelf de put in met wat er allemaal op me afkomt en kom ik niet uit dat cirkeltje. Juist door de reacties kan ik m’n gedachten verzetten en met het gewone leven bezig zijn.
Het zou ook te belastend zijn voor jullie als lezer want, wat kun je anders doen dan medeleven uiten op dergelijke logjes. Dus ja natúúrlijk heb ik wel dip dagen  maar ik kan me niet permitteren daarin te blijven hangen.

De huisarts  is, zoals beloofd, donderdag weer geweest, Op één na waren alle onderzochte waarden in orde, de enige zorg is  de wat verhoogde ontstekingswaarde. Ook de huisarts vindt verdere onderzoeken niet heel zinvol omdat Henk zelf vrijwel geen informatie kan geven en ook meestal niet begrijpt wat men van hem wil.
Diep zuchten om naar de longen te luisteren lukt soms nog een klein beetje als ik goed voordoe wat we van hem verwachten, maar toch te mager voor een écht  goed beeld.
Voorstel van de arts; “een kuurtje omdat hij de longen niet eçht goed kon beluisteren” onder het motto; “baat het niet dan schaadt het niet”.  Nou ja schaadt het niet…. één van de bijwerkingen kan diarree zijn, of ik daar heel blij van ga worden bij zijn incontinentie? Hij krijgt ook iets anders om zijn angsten onder controle te krijgen, angst geeft stress en maakt hem soms agressief, het huidige pilletje maakt hem onnodig slaperig….. we gaan het zien.

De nieuwe druppeltjes lijken  te werken, tussen de middag  kon ik even een ommetje maken, néé hoor, Henk heeft géén hengeltje uitgegooid al lijkt dat zo.
Daarna slaapt hij dan weer rustig en ontspannen op de bank, (klik maar op de foto hiernaast) zóveel beter dan in een stoel hangend slapen wat ik in zorgcentra zoveel gezien heb.  Maar thuis kán dat,  slaapt hij liggend en is “bezig” voor zover dat mogelijk is als hij wakker is.  Als Ruud op skype belt rond 4 uur is Henk net weer wakker en trekken de heren wat grimassen en kletsen tot hij weer moe wordt. Het gaan vandaag zeker ruim drie  uren worden, hieperdepiep…. dat gáát m’n dip van deze week.