voor wat, hoort wat

Een Nederlands gezegde dat “voor wat hoort wat”, betekent ongeveer, als iemand iets aardigs voor de doet doe je, de gelegenheid zich voordoet , ook iets aardig voor die “iemand”. Wat mij betreft is dat niet perse móeten, je mag best iets aardigs voor iemand doen zónder iets terug te verwachten. Maar inderdaad,  het wordt óók vaak een  beetje als  verplichting gevoeld,  Dat kan zowel bij de gevende als de ontvangende kant voorkomen.

Voor mij is het  nooit een verplichting, de gedachte dat “geven zaliger is dan ontvangen” speelt daarbij een rol. Vroeger  had ik best wel moeite met de rol van ontvanger maar juist omdat ik zelf geven zo prettig  vind had ik op enig moment toch door dat je een ander óók dat plezier moet gunnen. Laten zien dat je blij gemaakt werd is dan toch een soort …”hoort wat” en gewoon voldoende.

Dus toen de heren stratenmakers 2 weken geleden ongevraagd zo’n mooie gladde overgang van ons tuinpad naar de stoep maakten ben ik even naar de mannen toegelopen om ze laten merken dat ze me blij gemaakt hadden.  Vonden ze leuk hoor! Maar gisteren kon ik dus toch iets terug doen.

Weet je nog, met bákken kwam de regen uit de lucht en de vier mannen gingen alleen voor de ergste buien even in de keet zitten maar waren verder in oranje regenpakken gehuld met capuchons  als een soort grote kabouters  gewoon aan het werk.
Op weg naar de auto om de rolstoel te halen riep ik;  “jullie treffen het niet hé, maar je maakt zo toch  wel een lekker warm bakkie koffie in de keet?”
Helaas kon dat even niet vertelde hij, het water was op! Zo’n keet is natuurlijk geen luxe caravan had ik in het voorbij gaan al gezien als de deur open stond.

Kleine moeite om de ( stoffige) lege jerrycan even met fris water te vullen  met de boodschap dat ze daar altijd voor mogen aanbellen. Op mijn vraag of ik ook even snel een pot koffie voor ze zou maken werd  “nou heel graag”gezegd.
Eigenlijk niet eens écht  een wederdienst want mensen die hard werken in dat hondenweer zou ik zonder meer óók koffie aanbieden als zou blijken dat ze dat zelf even niet kunnen maken. Het zijn overwegend nog jonge knullen  die ook nog de hoffelijkheid hebben om snel aan te komen lopen als ik met de jerrycan met water de deur uit kom stappen, leuk toch , heb ik ; “een steentje bijgedragen” om hun werkdag draaglijker te maken….

kijkt het steentje ligt op de grote hoop, ja dáár onderaan, want ondertussen rijden ze met het hef truckje af en aan om weggehaalde stenen op de hoop te gooien.