in afwachting….

In gespannen verwachting loopt ik rond kwart voor twee het plein voor het stadhuis op……
Voor de grote draaideur zie ik een brede rode loper liggen, voor mij begrijp ik direct want uiteindelijk wordt ik verwacht. Ik zet “Koers” naar de balie waar ik natuurlijk hartelijk verwelkomt wordt  en heel even mag plaatsnemen  totdat  de commissie van ingeleide me met gepaste eerbied naar de lift begeleid.

Klokslag 2 uur betreden we een kleine ruimte alwaar men me toespreekt,  omarmt en het  klaarliggende  ordeteken van de Nederlandse Leeuw opspeld uit naam van “zijne Majesteit”. Voor bewezen diensten aan de WAO en indirect aan het gehele Nederlandse volk  door het besparen van héél veel zorgkosten Daarna krijg ik de gelegenheid voor een dankwoord…….

Nou ja het ging iétsje anders bij die hoorzitting,  men gaat de zaak  heroverwegen, dus moet ik wéér wachten en heb ik eigenlijk niets te vertellen, wat doe je dan…. precies, dan laat ik m’n fantasie even de vrije loop.
Geen rode loper, geen welkomstcomité en zeker geen onderscheiding.

Wél alle gelegenheid om mijn kant van het verhaal te vertellen aan twee vriendelijk ogende dames waarvan de één de vingertjes blauw schreef  en ook steeds precies op het moment ging schrijven dat ik iets zei  dat ik zélf heel belangrijk vind. Hoewel ik alle brieven en papieren meegenomen had had ik ze zélf niet nodig maar met één van mijn brieven kon ik “de stukken” compleet maken voor de dames, er was één van de twee bladen zoek die ik , zeker weten,  aan elkaar had geniet vóór ik ze verzond. Met een mild gebaar overhandigde ik de dames mijn complete exemplaar.

In ieder geval heb ik ál mijn grieven kunnen spuien en dat voelde héérlijk. Geen idee of ik punten heb gescoord met mijn zienswijze maar eigenlijk hadden de dames weinig tot geen tegengas. Zijn ze vast niet voor aangenomen, dáár zijn  vast weer andere mensen voor in dienst.

Saillant detail is dat een uur vóór de hoorzitting de telefoon ging, aan de lijn een dame die voor de ombudsman werkt,  met haar had ik enige tijd geleden gesproken, zij had destijds de WMO ook achter de vodden gezeten dat ze alsnog contact met me moesten opnemen. Ze wilde weten of dat ook gebéurd is en was blij te horen dat ik klaarstond om naar een hoorzitting te gaan.  Ze wil me over een paar weken nogmaals bellen om te horen hoe het verloopt, wat een kanjer hé!