loonzakje

Zo… kerstspullen weer in de dozen, even slikken na wat men tegenwoordig een redelijk rustige jaarwisseling noemt en dan kunnen we eindelijk “gewoon doen”.
Weer lekker de krant naast het ontbijtbordje met hoopvol nieuws!
Meer loon in  loonzakje. cao loon gemiddeld 3 procent hoger.
Nou ja hoopvol? De laatste decennia  wordt iedere loonsverhoging of belastingvoordeel metéén opgeslokt door prijsverhogingen  op alle fronten maar dit terzijde.

Mijn oog viel eigenlijk meer op dat “loonzakje”dat het bericht ook al een beetje ongeloofwaardig maakt, wie krijgt er nou nog een lóónzakje!
Sterker nog, ik denk dat heel veel mensen al niet eens meegemaakt hebben dat het loon nog in zo’n  ouderwets  krakend, half doorzichtig klein papieren envelopje mee naar huis kreeg.
Ik kom ze heel soms nog wel eens tegen in de drukkerij, niet meer om salaris uit te betalen maar meestal om een monstertje o.i.d. aan een mailing toe te voegen.

In 1961, toen ik met Henk trouwde kreeg hij zijn “loon” wekelijks  in zo’n zakje. In dat zakje zat ook een opgevouwen lange strook papier van +/-  1 cm breed waarop alle  belastinggegevens stonden. Ik vond het indrukwekkend want mijn vader ging altijd heel geheimzinnig om met zijn loon ( nee,nee, dat werd later pas salaris) dus ik had geen idee  van een formeel salaris…. (oeps, ontsnapt het me toch) Zelf werkte ik voor mijn zwager in zijn winkel en mijn loon kwam gewoon uit zijn portemonnee.

We woonden toen nog op onze zolderetage boven een ouder echtpaar, spekkopers waren  we want in die tijd woonden pasgetrouwde stelletjes meestal eerst nog jaren  in bij ouders of op een kamer met gebruik van keuken en toilet.
Wij hadden een vrij ruime zolder etage waar we nog woonden toen allebei de kinderen al geboren waren. Paste allemaal net, ons bed verhuisde naar de huiskamer en de grote klerenkast deelde de slaapkamer in twee delen,  voor ieder kind een mini kamertje.

Van die etage droom ik de laatste tijd regelmatig, ik mag er dan stiekem even rondkijken zonder dat de huidige bewoners het weten. De huiskamer deur is nog steeds  mat tomaat rood geverfd, de keukendeur kanariegeel en de slaapkamer deur hard turkoois net als de wc deur. De deuren wáren al zo toen wij er kwamen wonen, ( vóór ons woonde er heel kunstzinnige schilder van de toenmalige grote reclameborden voor bioscopen)   en in mijn droom verbaast het me niet dat het er na ruim een halve eeuw nog keurig op zit.

Misschien is die steeds weerkerende droom wel een verlangen, naar de tijd van het loonzakje,  de mooie zwangerschappen, het naast de kachel op de grond in slaap vallen als Henk moest overwerken, omdat we geen bank hadden,  en zonder gedoe met die andere bankensoort en hun dwingelandij om te pinnen en te internetbanieren, wij hadden immers cash uit het loonzakje. De enige zorg die we hadden was hoe we aan grotere woonruimte kwamen……zucht….. wat het woord loonzakje niet allemaal wakker kan maken.

74 reacties (+voeg die van jou toe?)

  1. meninggever
    jan 08, 2020 @ 15:06:11

    Tja, loonzakjes. Ook ik maakte ze mee. En nog relatief lang ook. We hadden geen rekening bij een bank indertijd, dat kwam pas later. En als onderdeel van je loon zegels plakken op een premiekaart voor ‘later’. Dat was je pensioen. Later allemaal weer omgevormd tot het huidige systeem. Wij startten indertijd op de zolder van het huis van onze schoonouders. Met een piepkleine huis/slaapkamer en er tussen een halletje met daarin een mini-keukentje. Later kregen we er een extra kamer bij. Vier jaar later onze eerste eigen flat. Ging het halve loonzakje van vrouwlief en mij op aan huur…jaja, andere tijd…

    Beantwoorden

    • rietepietz
      jan 08, 2020 @ 17:17:41

      De éne branch was wat snellel met alles giraal regelen dan de andere. Had waarschijnlijk ook wel te maken met of er veel zwart geld omging in zo’n bedrijf.
      Ondertussen heeft men het zwarte geld wel grotendeels onmogelijk gemaakt.
      Een van mijn zussen heeft ook bij mijn ouders ingewoond maar ja, met 5 kinderen kun je dat niet voor allemaal doen. Maar uiteindelijk hadden wij het beter getroffen dan die zus.

      Beantwoorden

  2. Petr@
    jan 06, 2020 @ 11:30:09

    Ja het loonzakje ken ik wel, als bijbaantje in de zomer ging ik bollen pellen of bollen tellen, dan kregen we een loonzakje eind van de week. Eigen geld, zelf verdiend, wat was ik daar blij mee!

    Beantwoorden

  3. gewoonanneke
    jan 04, 2020 @ 14:34:59

    Ik heb veel mensen geïnterviewd die net na de oorlog getrouwd waren. Inderdaad de meeste woonden eerst nog een aantal jaren bij hun ouders in. Mijn vader en moeder hadden al meteen een eigen huisje. Ik besef nu pas dat het best uniek was. Het kon ook niet anders omdat de ouders van mijn ouders niet in de buurt woonden. Ik heb zelf ook nog een loonzakje gehad. Pas toen ik bij de gemeente ging werken kreeg ik mijn eerste girorekening wat was (en ben) ik daar blij mee. In tegenstelling tot jou omarm ik alle nieuwigheden van betalen. Bij mij waren het trouwens bruine envelopjes waar op de achterkant stond hoeveel belasting en dat soort dingen ingehouden was.

    Beantwoorden

  4. margrietspanjaard
    jan 04, 2020 @ 13:49:52

    Ja, joh…ik kreeg mijn eerste loon ook nog in zo’n zakje. Zelfs een keer met allemaal briefjes van vijf gulden, omdat ik te kennen had gegeven, dat mij dat zo leuk leek, zo’n stapel(tje) biljetten…geweldig

    Beantwoorden

  5. Leidse Glibber
    jan 04, 2020 @ 00:46:43

    Ik kreeg ook mijn eerste loon in een klein bruin envelopje. Ik dacht altijd dat het zo’n klein envelopje was omdat ik zo weinig loon kreeg 🙂

    Beantwoorden

  6. RenéSmurf
    jan 03, 2020 @ 23:27:58

    Ja, tegenwoordig wordt alles gestort en op den duur bestaat er niet eens meer voldoende echt geld. Een loonzakje, die heb ik ooit ook eens gehad, toen ik ergens stage liep.

    Beantwoorden

  7. beaunino
    jan 03, 2020 @ 23:01:27

    O ja, dat ken ik nog wel hoor! In mijn herinnering was het een bruin envelopje. Mijn ouders hadden ook zo’n Brabantia spaarblik met al die verschillende gleuven erin, voor gas, voor licht dat soort dingen als ik me goed herinner. Geld was altijd wel ‘een dingetje’ vroeger bij ons.

    Beantwoorden

    • rietepietz
      jan 04, 2020 @ 18:57:37

      O ja… zo’n gleuvenblik had ik ook. om geld apart te leggen voor de vaste lasten. In het begin van ons huwelijk was het ook nog geen vetpot maar we kregen het ieder jaar een beetje beter al zat er wel eens een dipje in doordat de hypotheekrente ineens opliep en op 12 % stond toen onze de rentevaste periode afliep.

      Beantwoorden

      • Beaunino
        jan 04, 2020 @ 19:02:32

        Ja, jullie hebben het ook allemaal wel meegemaakt hé. Fijn dat er nu genoeg is om af en toe lekker aan strand te lunchen en zo. Ik wens jullie nog heel veel van die mooie dagen komend jaar. Xx

        Beantwoorden

  8. Nathalie
    jan 03, 2020 @ 20:28:26

    Ik heb ze nooit gekend, mijn man nog wel, hij was vijftien en hielp zijn vader en broer in de bouw. Op vrijdag kon hij een bruine envelop halen in de kroeg.
    Mooi die herinneringen van vroeger, een stiekeme wens naar toen. Dat heb ik ook nog wel eens, maar dan bedenk ik mij dat het nu allemaal anders is, dat het slechts herinneringen zijn.
    Liefs,
    Nathalie

    Beantwoorden

  9. Mrs. T.
    jan 03, 2020 @ 20:27:07

    Ach, sweet memories …

    Beantwoorden

  10. Spontanity
    jan 03, 2020 @ 19:45:20

    Doe mij ook even een loonzakje met een 13e maand.
    Goh, wat mis ik die nu.

    Beantwoorden

  11. Kakel
    jan 03, 2020 @ 19:19:10

    Het loonzakje ken ik van mijn werk bij de bank. Persoonlijk heb ik ze niet gevuld, wel heb ik later in de kas gewerkt. Toen waren de zakjes afgeschaft en stond er betaalapparatuur.
    De regering is zoals een uitspraak van Den Uyl lang geleden (over zijn christelijke collega): als je ze een hand geeft, moet je je vingers natellen.

    Beantwoorden

    • rietepietz
      jan 03, 2020 @ 19:25:59

      En natuurlijk heb je bij de bank ook niet je eigen zakken gevuld;-) Ik kan me die uitspraak van Den Uyl niet herinneren, zou hem eerder aan Wim Kan toegeschreven hebben! Maar is gewoon waar, ze geven met de éne hand en pakken het met de andere hand weer af, en meestal “met rente:

      Beantwoorden

  12. willyfotoblog
    jan 03, 2020 @ 18:49:12

    een loonzakje.. heb ik niet gekend..Riet

    in het begin kreeg ik een cheque, die ik bij de post moest gaan innen..

    ondenkbaar is dat nu

    groeten

    Beantwoorden

  13. Ferrara
    jan 03, 2020 @ 14:57:35

    Wat leuk deze herinnering. Elke maand kon ik als inwonend leerling pleeg 234 gulden bij de bank halen in een bruin zakje. Per jaar steeg het iets en er zal vast onregelmatigheidstoeslag zijn geweest, maar dat ene bedrag herinner ik me haarscherp. Dat was dus salaris in een loonzakje. Gek genoeg kan ik me niet herinneren wanneer en hoe dat veranderde. Mijn broer kreeg nog wel een loonzakje en er was bij hem ook iets met vakantiebonnen.
    Toen ik op mijn 38e trouwde en bleef werken had ik knap moeite met het gevoel geen ‘eigen’ geld meer te hebben. Het was je reinste onzin want ik kon gewoon mijn gang gaan, maar toch …

    Beantwoorden

    • rietepietz
      jan 03, 2020 @ 16:16:42

      Dat begin bedrag heeft vast de meeste indruk gemaakt. Je broer werkte waarschijnlijk in de bouw, daar kreeg je vakantie bonnen. herinner ik me , hoe het precies werkte weet ik niet.
      je was 20 jaar ouder dan ik toen ik trouwde en had dus al een heel stuk zelfstandig leven achter de rug. Henk,(was 24) en ik kwamen zó onder moeders vleugels vandaan en ik verdiende maar weinig waarvan ik nog een deel als kostgeld af moest geven. Het huwelijk was voor ons het Walhalla waar we het helemaal konden doen zoals we dat samen wilden.

      Beantwoorden

  14. waarloopjijwarmvoor
    jan 03, 2020 @ 10:42:24

    Loon was wekelijks en het werd salaris als dat per maand werd uitbetaald. Meestal ambtenaren. 😏

    Beantwoorden

  15. Nicky
    jan 03, 2020 @ 09:51:15

    Wat een mooie herinnering. Ik kreeg mijn eerste salaris(je) ook nog in een loonzakje. Dat was in 1985, toen ik als caissière bij Albert Heijn werkte. Moest ik er nog mee over het winkelcentrum als ik naar huis ging. Dan was het wel eens lastig om het zakje dicht te laten.

    Beantwoorden

    • rietepietz
      jan 03, 2020 @ 10:03:56

      Het komt nu vrijwel niet meer voor, en de overheid weet dus álles over onze verdiensten.
      Ach nu loop je met je pinpas door dat winkelcentrum, dat is ook wel een gemene verleider

      Beantwoorden

  16. AnneMarie
    jan 03, 2020 @ 09:38:05

    Het geld wat ik als weekendhulp in een bejaardencentrum ontving kreeg ik ook nog contant. Dat veranderde toen ik aals leerlingverpleegster ging werken. Daar hield je niets over dan een zakcentje omdat kost en inwoning eraf moest en ik was er nooit. Woonde op 500 mtr. Afstand van het ziekenhuis.
    Het heeft een half jaar geduurd. We wilden sparen en trouwen, dat ging niet met een zakcentje.

    Beantwoorden

    • rietepietz
      jan 03, 2020 @ 09:50:17

      Sparen om te kunnen trouwen is ook al zón uitgestorven begrip. Maar zo ging dat inderdaad in die tijd , inwonende verpleeghulpen die een habbekrats verdiende. Ik weet niet of er op dat gebied wel iets veranderd is.

      Beantwoorden

      • AnneMarie
        jan 03, 2020 @ 09:56:57

        Verplicht inwonen is niet meer, gelukkig. De andere kant is dat iedereen studeerd in een andere stad waardoor er op kamers gewoond moet worden. Wij zitten hier centraal in Nederland, onze kinderen hebben daardoor jjooit op kamers gewoond. Scheelt bakken studieschuld. Hi hi 🤣🤣🤣 we dwalen af. Gaat nog wel over geld maar niet meer over jouw loonzakje wat best interessant was.

        Beantwoorden

  17. Melody
    jan 03, 2020 @ 09:27:43

    tja …. we leven in een gek land… en die loonzakjes, die ken ik niet, althans niet letterlijk, ik ken uiteraard wel de verhalen enzo

    Beantwoorden

  18. John
    jan 03, 2020 @ 08:00:42

    Volgens mij, als ik diep graaf meen ik te herinneren dat mijn vader ook nog in zo’n zakje z’n loon kreeg, maar dat heeft niet lang geduurd. En ja, de belasting schijven veranderen dus we betalen sws alweer meer belasting over dat loon. Wat we hier krijgen, wordt daar weer afgepakt.
    Leuk zulke dromen Riet.

    Beantwoorden

    • rietepietz
      jan 03, 2020 @ 09:16:03

      Er bleven nog lang beroepen waar het loon in een zakje werd uitbetaald, alleen bij administratieve beroepen werd dat al eerder vervangen door het door het loon over te maken op een salarisrekening, daar kreeg je toen zelfs nog rente over…. nu moet je al betalen om je geld er te mogen stallen.
      Vroeger ging je er soms nog wel echt op vooruit, tegenwoordig weten ze altijd met de andere hand af te pakken wat de éne hand gegeven heeft.
      Het blijkt best bijzonder te zijn dat ik die kleuren zie in mijn droom, dat komt minder vaak voor.

      Beantwoorden

  19. Naomi
    jan 03, 2020 @ 07:14:37

    Het klinkt als een mooie, liefdevolle tijd. En ja, het loonzakje. Als ze over dertig jaar zo’n bericht publiceren, weet niemand waar het over gaat;). In mijn beleving was er bij ons thuis ook nog weleens een loonzakje. Jaren ’90, kan bijna niet, maar toch kwam er af en toe ineens een bruin, klein envelopje uit het borstzakje van m’n vaders overhemd. Nu zet je mij dus ook aan het denken…

    Beantwoorden

    • rietepietz
      jan 03, 2020 @ 09:11:40

      Dat was het natuurlijk ook, die eerste jaren van ons huwelijk waren geweldig al heb ik over de rest ook geen klagen. Maar allebei net onder de vleugels van de ouders vandaan en straal verliefd….
      Dat zou best kunnen, in die tijd werk overwerk vaak nog apart uitbetaald en dan vaak cash omdat het dan “zwart” kon. dus zonder loonstrookje, ook al zo’n woord uit die tijd.

      Beantwoorden

  20. Suskeblogt
    jan 03, 2020 @ 07:03:43

    In mijn dromen ben ik soms terug in het huis waar ik opgegroeid ben. In werkelijkheid bestaat het al lang niet meer.
    Toen ik op het stadhuis begon waren ze enkele jaren voordien overgestapt van loonzakje naar rekeningen. Die periode ken ik wel nog van mijn vader die dit zakje dan zonder verpinken aan mijn moeder gaf.

    Beantwoorden

    • rietepietz
      jan 03, 2020 @ 07:15:09

      Het huis waar wij woonden staat er nog maar de mensen waar wij de etage destijds van huurden zijn natuurlijk allang overleden.
      Wij hebben het nog een tijd kunnen opdelen in een deel per giro en de rest contant in een loonzakje. Dat was eigenlijk het meest ideale.

      Beantwoorden

  21. Ximaar
    jan 03, 2020 @ 00:24:06

    Zelf heb ik alleen met vakantiewerk een loonzakje gehad. In 2006 had ik een vergelijkbare opwelling, omdat ze het toen in het journaal over een loonstrookje hadden.

    Beantwoorden

    • rietepietz
      jan 03, 2020 @ 07:17:57

      Grappig is dat hé, je ziet bij zo’n woord ineens een deel van je leven langskomen. Dat loonstrookje wás ook in een “strookje” in die tijd. Het woord van het jaar bestond toen niet niet maar ooit is dit woord dus toch bedacht en was nieuw. het dekte de lading prima.

      Beantwoorden

  22. Rebbeltje
    jan 03, 2020 @ 00:02:42

    De overuren kregen wij nog in een bruin zakje 😉
    Als het mooie dromen zijn dan mag het
    Slaap wel

    Beantwoorden

    • rietepietz
      jan 03, 2020 @ 07:21:18

      Dat loonzakje bleef inderdaad nog wat langer voor overwerk, deels omdat die soms zwart werden uitbetaald .
      Het zijn niet specifiek mooie dromen, meestal ben ik er stiekem en realiseer me dat dan heel erg . Verwacht altijd door de huidige bewoners betrapt te worden .

      Beantwoorden

  23. MyriamC
    jan 02, 2020 @ 21:30:41

    Ik heb nooit een loonzakje gekend en ik herinner het me ook niet van mijn vader. Wel bijzonder lijkt me, om iedere week echt geld in je handen te krijgen.

    Beantwoorden

  24. Matroos Beek
    jan 02, 2020 @ 21:21:19

    Mooie herinneringen Riet.
    Toen ik klein was kwam mijn vader om de twee weken thuis met een loonzakje. Fier als een gieter gaf hij na het vele overwerk soms een extra dikke loonzak aan mijn moeder die het geld beheerde. Als kind zag ik hoe gelukkig geld kon maken…

    Beantwoorden

    • rietepietz
      jan 02, 2020 @ 21:29:01

      Mijn moeder heeft zelfs nooit geweten wat mijn vader verdiende, hij gaf haar huishoudgeld en de rest was zijn zakgeld. Henk ik en ik hebben altijd samen het geld beheerd al deed ik altijd wel de overschrijvingen, daar had ik de meeste tijd voor omdat ik thuis was voor de kinderen.

      Beantwoorden

  25. omabaard
    jan 02, 2020 @ 21:12:16

    Mooi nostalgisch verhaal. Zelf heb ik nooit een loonzakje gezien. Wel herinner ik me dat wij pas voor het eerst werden uitbetaald nadat we 6 maand aan het werk waren. We moesten lenen voor een brood bij mijn ouders. Na zes maand kregen we dan wel een ‘riante’ som op onze rekening.
    Dromen over ‘die goede oude tijd’ voelt heerlijk.

    Beantwoorden

    • rietepietz
      jan 02, 2020 @ 21:25:50

      Hoe bestáát het , Maar dus wel al een rekening;-) Dat kwam inderdaad rond de jaren 60 in zwang, om een girorekening te nemen maar destijds nog in hoofdzaak om zelf rekeningen te kunnen overschrijven.

      Beantwoorden

  26. Neeltje
    jan 02, 2020 @ 21:01:18

    Ja, kompleet andere tijden. Maar onze ouders hadden weer hun eigen andere tijden. En zo zal ons nageslacht ook weer hun herinneringen hebben aan andere tijden.

    Beantwoorden

  27. Sjoerd
    jan 02, 2020 @ 21:00:30

    Loonzakjes heb ik ook nog gehad. De eerste keer toen ik op een papierfabriek in Duitsland werkte.

    Beantwoorden

Laat een reactie achter op waarloopjijwarmvoor Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: