kletspot 2


Nou niets wereldschokkends hoor, de waterkoker begon aan het handvat een  beetje “te rafelen”. Dat levert een gemeen scherp puntje op  dat ik steeds vergeet omdat het nét uit zicht zit en ik er  dús  steeds m’n hand aan open haal .
Toen in de supermarkt een heel betaalbare waterkoker  bijna tegen me opsprong  kon dat alleen maar voorbestemming zijn.
En kijk nou toch hoe leuk de kennismaking uitpakte.

Z’n voorganger mocht in de doos waarna hij in de schuur mag wachten tot er weer eens iemand in de verhuizing zit en een nog werkend  oudje goed kan gebruiken.

nou breekt m’n…..


Lag er gistermorgen een brief op de mat van de gemeente Rijswijk waarin….


Dat is over één week……. schreven ze  niet op 8 januari ( precies 3 weken geleden…)


Zes weken méér dan normaal  schatte ik in als minimaal een week of 10 , zo rond eind maart op z.n vroegst. En nu heeft men blijkbaar ineens haast…. geen idee of dat een goed of een slecht teken is.
Ik mág een afspraak maken om  “de stukken” in te kijken,  dat moet dan allemaal “ff”in één week geregeld zijn, ik mag nog nieuwe stukken aanleveren, óók “ff”binnen die week.
Verder mág ik  een getuige meenemen, of ondersteuning ( logisch zelf doen ze niet aan ondersteuning) kortom…… , men geeft me bar weinig tijd om e.e.a. te regelen.

Ga ik ook maar niet doen, ik ga alléén, en behalve m’n brieven verder onvoorbereid.
Uiteindelijk waren m’n brieven duidelijk genoeg  maar ik wil dat men  “een beeld” krijgt bij “de mens achter de brief”, ze voor de voeten gooien dat ze zich schuldig maken aan onbehoorlijk bestuur en nog veel meer.

Of ik er allemaal de gelegenheid voor ga krijgen moet nog blijken, maar probéren ga ik het zeker. Het zal stil zijn op straat op 4 februari rond 2 uur want want natuurlijk zit iédereen die hier leest dan met samengeknepen billen en de vingers gekruist  in stille afzondering een kaarsje te branden, Ja toch?

P.S. O ja, Er komt een nieuw naam bij, ik moet me melden bij een mevr. Koers, ben benieuwd of dat betekent dat men een andere  koers  gaat varen!

 

met lof

Heerlijk, ik ben vandaag geslaagd met lof! Nee, examen hoefde ik niet te doen  maar tóch kwam de  lof me toe, ik heb er gewoon voor betaald. Néé  joh, ik hoefde niemand om te kopen, ik was bij “de groenteboer” in Delft.

Niet écht naast de deur maar helaas is er sinds de laatste  groenteboer in het  oude centrum van Rijswijk zijn deuren sloot nérgens meer fatsoenlijk lof te koop. Ja daar zeurde ik al eerder over, hier, en   vorige week nog tegen de groenteman op de markt.
Dat er tegenwoordig alleen maar zwaar uit de krachten gegroeide stronken lof in zijn kraam liggen, en dat ik op zoek ben naar de prachtige kleine stronkjes Brussels lof waar ik in het verleden altijd zo van smulde.

Hij vertelde me dat lof tegenwoordig op water gekweekt wordt en dat ook de kleinere stukjes lof op water gekweekt zijn, er is niet anders meer. … hij zal wel gelijk hebben want inderdaad, die uit hun krachten gegroeide stronken smaken voor geen meter naar lof, wél naar water.

Gelukkig schoot me ineens weer te binnen dat ik vorig jaar in Delft per ongeluk een ouderwetse groentewinkel passeerde, een blik naar binnen wierp dat blik heb ik natuurlijk opgeraapt en meegenomen en verrukkelijke kleine stukjes lof kon scoren.  Ik gooide er een trammetje tegenaan in de hoop dat die groentewinkel in dat typisch Delftse smalle straatje  er nog is,…… zie ik daar in de verte niet de groene kap?

Inderdaad, de winkel is er nog en nog mooier… ik  kan er kiezen voor lof dat op water gekweekt is maar ze hebben  zowel grote als kleine stronkjes “van de koude grond”!

Er staat een kartonnen  kistje vol met prachtig kort lof, nog best redelijk betaalbaar  want ik heb maar voor 1 persoon nodig, Henk houdt niet van lof. Tóch neem ik wat meer omdat   Inge  óók alle lof verdient. En dan niet die waterige afgeleide  van lof  die in de supermarkt te koop is.  De klant laten kiezen schijnt daar helaas niet te kunnen.

de pot van….

Een lief nichtje stuurde me  “de kletspot van destijds”!
Een pot vol kaartjes  met allemaal vragen waar je als senioren lees oudjes mee over vroeger kunt praten.
Het is een beetje vergelijkbaar met  de vragen op de Pickwick theezakjes,.  De vragen gaan misschien iets meer over het verleden, je bent senior of niet hé!
Dat “mijn senior” het niet zo snapt  is niet onoverkomelijk, ik kan jullie er altijd nog mee lastig vallen en pak er maar meteen het eerste kaartje uit.Het kaartje ligt op de tweede van Haasten puzzel die ik aan het “leggen” ben en zodra ik de foto zie valt me een woord in waar ik niets aan heb als antwoord op de gestelde vraag”# me too” een kreet die men vroeger zéker niet kende, die Jan van Haasteren toch!

Tja, als ik hélemaal terug ga naar mijn kindertijd valt me toch wel op dat de toenmalige “scheldwoorden en/of beledigingen wel wat milder/beschaafder waren dan je tegenwoordig (volgens zeggen) op bijv. facebook kan tegenkomen.
Je zat vroeger volgens jou ouders wel eens te zemelen als je maar door bleef zaniken. Een schavuit kon je wel eens beduvelen maar dan zei je gewoon “ben je belatafeld“. Onder het zwetsen kon je best een beetje zitten ginnegappen. Je had brutale vlegels en branieschoppers met als tegenhangers   lulletjes rozenwater.
Aan de andere kant was men vroeger wel fel tegen hokken. ongetrouwd samen wonen,  o gruwel, daar kwamen maar bastaard kinderen van, of ze trouwden alsnog snel bij een zwangerschap maar dat was dan een moetje.
Maar eigenlijk hoef je alleen maar een oud Polygoon journaal te beluisteren om te weten hoeveel er in ons taalgebruik veranderd is, al was het alléén al in de verstaanbaarheid.

toevalligheidje?

Een béétje chaoot ben ik wel, al is  de chaos toch wel een beetje georganiseerd.
Alle papieren die bewaard moeten worden kómen uiteindelijk wel in de juiste ordner maar vóór het zover is liggen ze vaak door elkaar op een verzamelplekje boven naast de computer.  Zo af en toe krijg ik dan een “aanval” en komen ze  in de juiste map.

Er is natuurlijk al een aparte map “traplift ellende” en onder het uitzoeken viel me iets op  in de namen…..ze liepen een beetje in elkaar over, ik had in eerste instantie van doen gehad……
met een mevr. Schellekes, die de schellen blijkbaar niet van de ogen willen vallen 
Daarna met een mevr. Schellevis,  aan haar verhaal zat toch wel luchtje
De laatste  was een mevr. Vis,
moest ik natuurlijk metéén aan  (geen)   “boter bij de vis” denken,  maar ze kijken wel uit, er werkt vast helemaal géén mevr. Boter!

T- weetjes

En dan bedoel ik weetjes over thee  want daar blijk ik toch nog niet álles over te weten,
Nou ja, over waar en hoe het verbouwd en verwerkt wordt weet ik hoegenaamd niets maar hé, daar hebben we wikipedia voor  toch? Wie  echt álles over thee wil weten kan het daar vinden!
Ik ben niet zo’n theetante  dus “laat maar zitten”.  Thee is “not my cup of tea” zal ‘k maar zeggen . al wil dat dan weer niet zeggen dat ik niet “boven m’n theewater zou kunnen zijn.Lekker hoor zo’n longdrink met een flinke scheut gin erin!

Belangrijke  thee weetjes kreeg ik wel uit de reclame op TV , ik herinner me een reclame filmpje waarin een wat oudere man me van over zijn halve brilletje  vertrouwelijk aan keer en zei;”wij van van Nelle breken onze buitjes twee keer”! ( jammer, niet meer te vinden op het web.)
Kijk dán weet je iets  en laat je voortaan theebuiltjes die maar één keer gebroken zijn aan je voorbij gaan.
De reclame stamt nog uit de tijd dat “de builtjes”  toegevoegd werden aan het assortiment, die maakten het geknoei met een theezeefje bij losse thee overbodig en de theepot bleef meestal in de kast.
Nadat er óók nog thee met allerlei smaakjes kwam leek het bestaan van de theepot voor mij een verloren zaak, ieder kiest z’n eigen zakje immers uit de meest prachtige dozen.

En dán vraagt Ruud me of ik bij het boodschappen wil doen of ik wil kijken of er in mijn supermarkt  doosje theezakjes voor in de theepot zijn want bij de zijne waren ze op….?
Theezakjes voor in de theepot??????
Geduldig legt Ruud uit dat die bestaan en dat er dan in plaats van een theekopje een theepot op het pakje getekend is…. verpakkingen met 20 of 50 zakjes. Moeders in wonderland….begrijpt inééns waarom de thee die Henk bij het ontbijt drinkt  een tijd geleden bijna zwart was….
Kom eens om dat soort belangrijke informatie bij wikipedia! Dát moet je zelf allemaal maar weten!
Een studie maken van wat er allemaal op de verpakking staat, op zoek naar theekopjes en theepotten alsof je bij het boodschappen doen al niet genoeg aan je hoofd  hebt.  Wie weet wat ik nog meer niet weet, waarom zitten  bijvoorbeeld  in de éne verpakking de theebuitjes wel  in een papieren  verpakking en in de andere niet. En die vinkjes achter ” intense” 3 gele en 1 grijze , betekent dat er ook nog verschillende sterktes zijn?
Zucht…. het boodschappen doen zal nooit meer hetzelfde zijn!

 

 

 

alweer…!!!

Ja zeker, alwéér een dag met een Sinterklaas cadeau want er waren ook kaartjes voor de schouwburg weet je nog?
We waren 3 jaar geleden tjonge alweer 3 jaar? mijn logje liegt niet,  nog in de avond , en zonder rolstoel,  bij een optreden van de Dutch Swing College Band. Dat is de band waar Henk al een LP van had toen ik hem leerde kennen, (LP uit 1956) en dus een liefde van hem die zelfs nog ouder is dan zijn liefde voor mij.
En laat die band nou juist  deze zondag een matinee voorstelling in de Rijswijkse Schouwburg te hebben, Gewéldig want een avondvoorstelling gaat niet meer lukken.
Inge wist dus al snel welk advies ze kon geven en regelde  ook dat er een rolstoelplaats bij was. Dat die er uiteindelijk niet wás  werd gelukkig snel opgelost  dus kwam het toch nog goed.
Het zag er van vorige week  alleen niét naar uit dat Henk het zou “trekken”, maar ook dat kwam goed. Met wat extra opletten bij zijn dagindeling  vandaag was hij mooi op tijd “mens genoeg”.
Omdat vader en zoon  altijd reuze met  “muziek van vroeger” bezig zijn  vroeg ik Ruud  om in mijn plaats mee te gaan, heel stiekem vond ik het ook wel heerlijk een paar uur zonder “zorg” te zijn het is toch een heel gesleep  alles bij elkaar. En uiteindelijk mocht ik ook samen met Inge naar m’n verwenmiddag.

Er was een pauze, zo nodig hádden ze dan naar huis kunnen gaan, maar de heren hebben genoten en  gingen na de pauze weer de zaal in. Héél moe maar ook helemaal happy waren ze rond 6 uur thuis.
Henk met een drijfnat overhemd van de inspanning,  snel in bad dan maar. Beter van iets leuks dan van vervelende dingen wat óók wel gebeurt.

Het eten kan wel even wachten zodat hij eerst weer even op de bank uit kan rusten…. maar hij wil ook vertellen en probeert de slaap de baas te blijven…… die strijd verliest hij……..,
Ik zet de CD op die Ruud in de pauze voor hem kocht , in zijn slaap ontspant zijn gezicht en zijn hand beweegt………..

Vorige Oudere items