Van die goede buur……

De goede buur die beter zou zijn dan een verre vriend. Of je dit spreekwoord  altijd wel zo strak moet interpreteren? Ik denk dat in sommige gevallen de verre vriend het toch wint, maar vandaag ging het toch weer heel erg om  die “goede buur”. In het kleine straatje waarin wij wonen hebben we geen klagen.
Eind vorige week  overleed een overbuurvrouw, hoewel terminaal ziek,  totaal onverwacht.
Tragisch voor de vriendin waarmee zij, na de dood van haar man, al zo’n 15 jaar mee samenleefde want die vond haar dood op de bank toen zij uit haar werk kwam.

Omdat de overleden vrouw zowel haar 4 kinderen als haar man overleefden waren er géén nabestaanden en regelde de vriendin de crematie.
Hoewel er eigenlijk niemand bij elkaar over de vloer komt stond voor de bewoners uit de straat wel vast, die achterblijvende vriendin moet gesteund worden  en zo zat de aula vandaag voller dan verwacht was.

We reden achter de rouwauto’s aan met div. auto’s en natuurlijk vroeg ook ik of er iemand mee wilde rijden. Na mijn “sorry, het is een rommeltje want er moet nodig een stofzuigertje door” kwam het lieve antwoord van een buufje”maar dat kunnen wij toch wel een keer voor je doen”, en dát is natuurlijk voor  een verre vriend wel wat lastiger.

En ook het aanbod van de buurman naast ons,  die aan de voorkant de luifel onder de goot aan het schoonmaken was vanmorgen en me waarschuwde “niet schrikken als ik vanmiddag in je voortuin sta want ik neem jullie stuk ook even mee” is iets makkelijker voor de goede buur dan de verre vriend. Maar natuurlijk héél welkom.

Ach, verre vrienden hebben andere kwaliteiten maar al met al hoor je mij niet over onze buren klagen, ik gun iedereen buurtjes die uit de voeten kunnen met de quote; “hou van je buren maar laat de schutting staan” maar zo nodig wél even een kwast over jouw kant van de schutting willen halen.