beste bedoelingen

Tamelijk heftig dagje gisteren dat aan elkaar hing van de beste bedoelingen  en veel gelukjes bij één ongelukje!
Je kon er natuurlijk op wachten dat Henk een keer onderuit zou gaan in de badkamer, het douchen in de ochtend móet gebeuren en daar is hij het niet altijd mee eens waardoor er soms sprake is van wat duwen en trekken waarbij hij zich dan krampachtig vastklemt aan wat maar in de buurt is, en dat moet dan niét iets zijn dat hij kapot kan trekken…. pats boem…..!

Oke…. wond op het achterhoofd die best wel bloed maar  hij lijkt verder goed aanspreekbaar dus als hij schoon en aangekleed is  zet ik zijn ontbijt voor hem neer dat er gewoon goed in  gaat. Omdat het wondje nog steeds bloedt bel ik toch maar de weekend huisartsendienst nadat ik hem een paracetamol heb gegeven, hij heeft natúúrlijk hoofdpijn.

Gelukje 1.
Ik heb al héél snel iemand aan de lijn, en een uiterst vriendelijke dame  laat, nadat  ze mijn verhaal prima samenvat,  de keuze aan mij laat naar welke ziekenhuispost ik mag gaan. Ik kies voor het ziekenhuis dat voor Ruud heel dichtbij is hoewel ik helemaal niet van plan ben hem of Inge te bellen om mee te gaan. Maar je weet nooit, in geval van nood is er dan toch iemand die er snel kan zijn.

Gelukje 2 .
Ik ben er ver voor de afspraak van  10 uur, maar twee schatten aan de balie “regelen wel even iets” en al om half 10 constateert de dienstdoende huisarts ( ook al een lieverd) dat Henk niet goed genoeg kan verwoorden welke klachten hij heeft en dat “op je achterhoofd gevallen zijn” toch een goede reden is om heel secuur te zijn. We schuiven dus door naar de EHBO.

Gelukje 3
Niemand voor ons en zónder uitzondering heel lieve en meelevende  verpleegkundige, arts assistenten en artsen  die een scan nuttig vinden en ook laten uitvoeren. Henk blijkt ( op een gaatje in zijn hoofd na) verder bar  gezond voor zijn leeftijd blijkt uit alle lichtjes op de pilaar met apparatuur.
Wachtend op de uitslag  van de scan doet Henk even een tukkie . Na de “niets zorgelijks aan de hand  eh… hoofd” uitslag mag het wondje van pakweg 2 cm. gehecht worden en kunnen we naar huis.

Zo fijn dat ik zelf kan rijden en voor dit soort dingen geen kinderen hoef op te trommelen, vroeg genoeg om ze bij te appen als ik thuis ben.

Gelukje 4
Henk en de rolstoel gaan weer in de auto en als we thuis zijn mis ik mijn tas…. loop terug naar de auto om die te pakken en schrik me te pletter, geen tas….
Dan maar direct terug naar het ziekenhuis? Dan gaat de vaste telefoon…… =Inge,   die door de politie gebeld is dat mijn tas daar afgeven is  ….. zij heeft al naar Ruud  én zijn lief gebeld maar die weten uiteraard niet waar ik uithang.

Zijn lief gaat in de omgeving op zoek naar onze auto en informeert in het ziekenhuis of er iemand is opgenomen….  Ruud gaat de tas ophalen
Inge geeft mijn info meteen door aan Ruud en zijn lief….en na een half uur wordt mijn tas keurig thuis gebracht…… !
Ja natuurlijk vragen ze waarom ik niemand gebeld heb  om mee te gaan….  ach….. ik ben niet het type om voor zoiets  last of paniek te veroorzaken !!!!
Maar soms mislukt dat dan toch een klein beetje.

Advertenties